Jod z alg morskich — bezpieczny dla tarczycy?

Cel badania: Globalizacja dotarła także do kuchni, a kuchnia azjatycka zyskała międzynarodową popularność; sushi i wodorosty są obecnie powszechnie dostępne. Zbadaliśmy możliwe ostre niepożądane skutki obciążenia jodem po pojedynczym posiłku składającym się z sushi i wodorostów, ponieważ jod zawarty w wodorostach może wywołać zaburzenia czynności tarczycy.

Wyniki: Wszyscy uczestnicy spożyli cały posiłek i nikt nie wycofał się z badania. Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych. Przed posiłkiem wydalanie jodu z moczem (UIE) wynosiło 75 µg/g. UIE wzrosło (p < 0.001) o 385%, 59% i 43% w grupach A, B i C, osiągnęło szczyt w próbce moczu pobranej po 6 godzinach — odpowiednio 393, 120 i 109 µg/g — a do wartości sprzed posiłku wróciło do 2. dnia. Stężenie TSH w surowicy wzrosło (p = 0.012) o 150% w 2. dniu, a do wartości sprzed posiłku wróciło do 3. dnia. Stężenie fT4 w surowicy pozostało na tym samym poziomie. Nie zgłoszono żadnych reakcji niepożądanych. Posiłek sushi zwiększył wydalanie jodu z moczem o 40 µg/g, a dodanie sałatki ze świeżo zebranych wodorostów — o 400 µg/g. Następujący po tym wzrost stężenia TSH w surowicy był krótkotrwały, a pojedynczy posiłek sushi z sałatką z wodorostów nie spowodował żadnych zdarzeń niepożądanych.

Cel badania: Tło: Spożywanie wodorostów jest w Korei głównym źródłem jodu w diecie, szczególnie wśród kobiet karmiących piersią w okresie poporodowym. Praktyka ta budzi obawy dotyczące krótkotrwałego nadmiaru jodu i jego potencjalnego wpływu na czynność tarczycy.

Wyniki: Częstość występowania nieprawidłowych stężeń trijodotyroniny (T3), wolnej tyroksyny (FT4) i hormonu tyreotropowego (TSH) przeanalizowano według kwartylów spożycia jodu; nie stwierdzono istotnych różnic (T3: p = 0.4175; FT4: p = 0.1591; TSH: p = 0.9344). Wnioski: Wyniki te wskazują, że dowody dotyczące związku między krótkotrwałym spożyciem jodu w okresie poporodowym a stanem tarczycy rok po porodzie pozostają niejednoznaczne. Ze względu na ograniczoną liczebność próby, dużą utratę uczestników i obserwacyjny charakter badania jego moc mogła być niewystarczająca do wykrycia różnic o znaczeniu klinicznym, a potencjalnego wpływu nie można wykluczyć. Dlatego wyniki te należy interpretować ostrożnie; potrzebne są większe, dobrze zaprojektowane badania podłużne z powtarzanymi ocenami czynności tarczycy, aby lepiej wyjaśnić długoterminowe skutki narażenia na jod w okresie poporodowym.

Cel badania: Tło/Cele: Wodorosty zyskały w ostatnim czasie globalne zainteresowanie jako zrównoważone i korzystne dla zdrowia źródła żywności. Wodorosty zawierają jednak jod.

Wyniki: Wartości HI były wszystkie niższe niż 1.0 według norm MFDS, co wskazuje na niewielkie potencjalne ryzyko dla zdrowia. Jednak wodorosty kombu osiągały wartości przekraczające 1.0 według norm EFSA i JECFA. Wnioski: Wyniki te podkreślają potrzebę opracowania wytycznych dotyczących spożycia jodu i przepisów bezpieczeństwa właściwych dla poszczególnych gatunków, aby zapewnić ochronę konsumentów i ułatwić globalny handel wodorostami. Niniejsze badanie dostarcza naukowych podstaw do zrównoważenia korzyści odżywczych wodorostów z potencjalnym ryzykiem nadmiernego spożycia, przyczyniając się do opracowania krajowych wytycznych żywieniowych i dostarczając opartych na dowodach danych pomocnych w poruszaniu się po międzynarodowych systemach regulacyjnych.

Cel badania: Niedobór jodu jest powszechnie uznawany za najczęstszą możliwą do zapobieżenia przyczynę niepełnosprawności intelektualnej oraz najczęstszą przyczynę endokrynopatii (wole i pierwotna niedoczynność tarczycy). Niedobór jodu staje się szczególnie krytyczny w ciąży ze względu na ryzyko uszkodzeń neurologicznych podczas rozwoju płodu, a także w okresie laktacji.

Wyniki: Bezpieczeństwo terapeutycznych dawek jodu przekraczających ustalony bezpieczny górny limit 1 mg potwierdza brak toksyczności w populacji Japonii, która spożywa 25 razy więcej jodu niż wynosi mediana jego spożycia w Stanach Zjednoczonych. W populacji Japonii nie stwierdza się wyraźnego wzrostu częstości występowania autoimmunologicznego zapalenia tarczycy ani niedoczynności tarczycy. Badania, w których dawki 3.0–6.0 mg skutecznie stosowano w leczeniu choroby włóknisto-torbielowatej piersi, mogą ujawnić istotną rolę jodu w utrzymaniu prawidłowej struktury i czynności tkanki piersi. Jod może także pełnić ważne funkcje przeciwutleniające w tkance piersi i innych tkankach, które gromadzą jod za pośrednictwem symportera sodowo-jodkowego.