Zioła i roślinyArnika — górskie ziele na siniaki, które może być trujące?
- Henryk Różański — Arnika – Arnica w ziołolecznictwie
- Anti-Inflammatory and Pain-Relieving Effects of Arnica Extract Hydrogel Patch in Carrageenan-Induced Inflammation and Hot Plate Pain Models. · Pharmaceutics 2025
- Evaluation of Pharmacokinetic and Toxicological Parameters of Arnica Tincture after Dermal Application In Vivo. · Pharmaceutics 2022
- Arnica montana L.: Doesn't Origin Matter? · Plants (Basel) 2023
Henryk Różański ostrzega, że przedawkowanie arniki może zaburzyć pracę serca, wywołać dolegliwości żołądkowe, zawroty i bóle głowy, a nawet utratę przytomności.
- Okłady z naparu, wyciągu octowego lub rozcieńczonej nalewki stosuje się na siniaki, krwiaki, ból i obrzęk po urazach.
- Arnika może uczulać, dlatego jej preparaty trzeba starannie przygotowywać i dawkować; kobiety w ciąży i karmiące nie mogą jej zażywać.
- Nalewki sporządzonej na metanolu, alkoholu skażonym lub glikolu nie należy stosować doustnie.
Co piszą autorzy
Arnika górska rośnie dziko między innymi w polskich górach i na pogórzu.
Okłady z naparu, wyciągu octowego lub rozcieńczonej nalewki stosuje się na krwiaki, siniaki, ból i obrzęk po urazach.
Arnika może uczulać, a preparaty z niej trzeba precyzyjnie przygotowywać i dawkować.
Przedawkowanie arniki może wywołać dolegliwości żołądkowe, zawroty i bóle głowy, zaburzenia pracy serca, a nawet utratę przytomności.
Kobiety w ciąży i karmiące nie mogą zażywać arniki.
Wyciąg octowy z arniki po rozcieńczeniu można stosować w okładach na miejsca uderzone, siniaki i krwiaki.
Nalewki arnikowej sporządzonej na metanolu, alkoholu skażonym lub glikolu nie należy stosować doustnie.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 3 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 2.
W modelach zwierzęcych plaster z ekstraktem z arniki zmniejszał obrzęk i ból.
Cel badania: Arnica montana (AM), należąca do rodziny astrowatych Asteraceae, od dawna jest tradycyjnie stosowana w Europie i Ameryce Północnej w leczeniu bólu i stanów zapalnych. W badaniu tym analizuje się hamujący wpływ „hydrożelowego plastra z ekstraktem z Arnica montana (AHP)” na obrzęk łapy wywołany karageniną oraz ból w modelu wywołanym płytą grzewczą.
Wyniki: Zgodnie z tym poziomy mRNA markerów zapalnych (tnfa, il1b i il6) zmniejszyły się w większym stopniu niż w grupie AG. W szczególności hamowanie tnfa było silniejsze w grupie AHP, a poziomy transkryptów il1b i il6 były niższe odpowiednio o około 80% i 40%. Podobnie AHP zmniejszył wyniki oceny bólu w szczurzym modelu bólu wywołanego płytą grzewczą, choć AG tego nie dokonał. Łącznie wyniki te dowodzą, że AHP wywiera długotrwałe działanie hamujące wysięk płynu i powstawanie obrzęku, wytwarzanie mediatorów zapalnych oraz odczuwanie bólu, potwierdzając jego działanie farmakologiczne przeciwzapalne i przeciwbólowe.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Po zastosowaniu nalewki arnikowej na skórę stężenie substancji we krwi było bardzo niskie, a toksyczności nie oczekiwano.
Cel badania: Skórna leiszmanioza (CL) jest klasyfikowana przez Światową Organizację Zdrowia jako zaniedbana choroba tropikalna. Ponieważ standardowe leki stosowane w leczeniu tej choroby powodują poważne działania niepożądane, potrzebne są nowe, skuteczne i bezpieczne metody leczenia.
Wyniki: Wynik ten można wyjaśnić intensywnym metabolizmem i powolną przenikalnością, którym towarzyszy gromadzenie się STL w skórze, jak opisano w naszej wcześniejszej pracy. W związku z tym stężenie STL w osoczu po miejscowym zastosowaniu nalewki z arniki było bardzo odległe od dawki, przy której można by oczekiwać toksyczności. Ponadto badania działania żrącego lub drażniącego, a także ostrej i powtarzanej toksyczności skórnej nie wykazały żadnych pozytywnych wyników po podaniu ilości nalewki z arniki, które byłyby potrzebne w leczeniu CL. W konsekwencji nie oczekuje się toksycznych skutków u pacjentów z CL leczonych nalewką z arniki, poza znanym potencjałem STL do wywoływania uczulenia.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Monografia UE zaleca stosowanie kwiatów arniki na stłuczenia, urazy i stany zapalne.
Cel badania: Arnica montana L. (Asteraceae) ma długą i pomyślną tradycję stosowania w Europie jako lek ziołowy.
Wyniki: montana występująca głównie w Europie Środkowej i Wschodniej oraz subsp. atlantica w południowo-zachodnim zasięgu występowania gatunku, tj. na Półwyspie Iberyjskim. Powstaje zatem pytanie, czy geograficzne pochodzenie kwiatów Arnica montana ma jakiekolwiek znaczenie dla leczniczego zastosowania surowca zielarskiego oraz jakości farmaceutycznej, skuteczności i bezpieczeństwa jego produktów, a także czy różnice chemiczne/farmakologiczne powinny być uwzględniane w monografiach farmakopealnych. Niniejszy przegląd podejmuje próbę udzielenia odpowiedzi na te pytania na podstawie podsumowania aktualnego stanu wiedzy botanicznej, fitochemicznej i farmakologicznej.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.