Zioła na nadciśnienie — które polecają zielarze?

Cel badania: Na podstawie dostępnej literatury nie ma zgodności co do wpływu ekstraktu z dojrzałego czosnku (AGE) na ciśnienie krwi. Niniejszy przegląd systematyczny i metaanalizę przeprowadzono w celu syntezy istniejących danych z randomizowanych badań klinicznych (RCT) dotyczących wpływu suplementacji AGE na ciśnienie krwi u pacjentów z nadciśnieniem.

Wyniki: Ogółem kryteria włączenia spełniło dziewięć badań RCT z udziałem 584 uczestników. Suplementacja herbatą AGE obniża skurczowe ciśnienie krwi (SBP) (WMD: -4.03; %95CI: -6.87, -1.20; I2: 57.1 %) i rozkurczowe ciśnienie krwi (DBP) (WMD: -1.44; 95 % CI= -2.87, -0.02; P = 0.052; I2: 36.8 %; P: 0.105). Ponadto analiza podgrup wykazała, że większe dawki suplementacji AGE u pacjentów z nadciśnieniem istotnie obniżały DBP i SBP. Wyniki tego badania sugerują, że suplementy AGE mogą być korzystne w obniżaniu ciśnienia krwi u pacjentów z nadciśnieniem, ale istotne efekty obserwuje się jedynie przy dawkach przekraczających 1200 mg/dzień. Aby potwierdzić te wyniki, konieczne będą dobrze zaprojektowane badania w przyszłości.

Cel badania: Naszym celem była ocena skuteczności Hibiscus sabdariffa u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem albo zespołem metabolicznym (MetS) poprzez porównanie jej z placebo, lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi produktami ziołowymi. Przeszukano cztery bazy danych w poszukiwaniu randomizowanych badań klinicznych (RCT) oceniających skuteczność H.

Wyniki: gdy sabdariffa porównywano z aktywnymi metodami kontrolnymi (lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi preparatami ziołowymi), zmiana SBP i DBP nie była istotna statystycznie (we wszystkich przypadkach P > 0.05). Hibiscus sabdariffa skutecznie obniża SBP i DBP u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem, ale nie była skuteczna u osób z MetS ani nie przewyższała leków przeciwnadciśnieniowych. Konieczne są dalsze badania RCT, aby określić długoterminową skuteczność H. sabdariffa oraz opisać pacjentów, którzy odnieśliby największą korzyść z tego leczenia.

Cel badania: Wykazano, że czosnek ma właściwości ochronne dla układu sercowo-naczyniowego i immunomodulujące. Zaktualizowaliśmy wcześniejszą metaanalizę wpływu czosnku na ciśnienie krwi oraz dokonaliśmy przeglądu jego wpływu na cholesterol i odporność.

Wyniki: Nasza zaktualizowana metaanaliza wpływu czosnku na ciśnienie krwi, obejmująca 20 badań z udziałem 970 uczestników, wykazała średnie ± SE obniżenie skurczowego ciśnienia krwi (SBP) o 5.1 ± 2.2 mm Hg (P < 0.001) oraz średnie ± SE obniżenie rozkurczowego ciśnienia krwi (DBP) o 2.5 ± 1.6 mm Hg (P < 0.002) w porównaniu z placebo. Analiza podgrup badań z udziałem osób z nadciśnieniem (SBP/DBP ≥140/90 mm Hg) na początku badania wykazała większe, istotne obniżenie SBP o 8.7 ± 2.2 mm Hg (P < 0.001; n = 10) oraz DBP o 6.1 ± 1.3 mm Hg (P < 0.001; n = 6). Wcześniej opublikowana metaanaliza wpływu czosnku na lipidy we krwi, obejmująca 39 pierwotnych badań RCT i 2300 dorosłych leczonych przez co najmniej 2 wk, sugerowała, że czosnek skutecznie obniża cholesterol całkowity i LDL o 10%, jeśli jest przyjmowany przez >2 mo przez osoby z nieznacznie podwyższonymi stężeniami [np. cholesterol całkowity >200 mg/dL (>5.5 mmol/L)].

Cel badania: W niniejszej pracy zbadano przeciwnadciśnieniowe działanie ekstraktu z nasion selera (Apium graveolens), zawierającego składniki aktywne, takie jak 3-n-butyloftalid, stosowanego jako suplement leku w leczeniu nadciśnienia. Było to randomizowane, potrójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie kliniczne z układem naprzemiennym.

Wyniki: Ponadto średnie ciśnienie tętnicze zmieniło się ze 108.5 ± 5.76 na 99.5 ± 4.66 mmHg (p < .001), a ciśnienie tętna zmniejszyło się z 49.0 ± 6.21 do 45.8 ± 6.01 mmHg (p < .01). W grupie placebo nie zaobserwowano jednak istotnych zmian w odniesieniu do wyżej wymienionych parametrów (p > .05). Ponadto w grupie otrzymującej seler nie zgłoszono istotnych skutków ubocznych w porównaniu z grupą placebo (p > .05). Wyniki były obiecujące i wskazywały na terapeutyczne działanie ekstraktu z nasion selera jako suplementu stosowanego w leczeniu nadciśnienia.

Cel badania: Celem tego badania była ocena wpływu ekstraktu z liści oliwki (OLE) na kontrolę ciśnienia krwi (BP) u pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia.

Wyniki: OLE istotnie obniżył 24-godzinne SBP w porównaniu z wartością początkową i grupą placebo [odpowiednio -6.4 mmHg (95% przedział ufności, 95% CI -10 do -2.1) oraz -1.5 mmHg (95% CI -3.9 do 0.51); P < 0.01]. W grupie OLE skurczowe BPL zmniejszyło się z 53.9% na początku badania do 42.2% po 12 tygodniach (P = 0.03); w grupie placebo nie zmieniło się istotnie (P = 0.55). Rozkurczowe BPL zmniejszyło się z 30.7 do 21.2% (P = 0.03) w grupie OLE i nie zmieniło się istotnie w grupie placebo (P = 0.12). W grupie OLE skurczowe BPV nie zmieniło się istotnie między początkiem badania a 12. tygodniem [+2%; P = 0.23], natomiast rozkurczowe BPV istotnie się zmniejszyło [-13.3%; P = 0.04]. W grupie placebo BPV nie zmieniło się istotnie w 12. tygodniu w porównaniu z wartością początkową. OLE wiązał się z poprawą profilu lipidowego oraz istotnym obniżeniem stężenia glukozy we krwi, trójglicerydów, CRP i masy ciała. Nie zgłoszono istotnych zdarzeń niepożądanych.

Cel badania: Stosowanie czosnku (Allium sativum) w leczeniu nadciśnienia tętniczego od kilku dziesięcioleci uznaje się za skuteczne. Tolerancja leczenia jest jednak niska, dlatego opracowano szereg modyfikacji technologicznych w celu jej poprawy, takich jak proces dojrzewania w kontrolowanej temperaturze i wilgotności.

Wyniki: Zaobserwowano obniżenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi odpowiednio o 1.8 mmHg (0.7 do 4.1 95% CI) i 1.5 mmHg (0.3 do 3.0 95% CI). Podobnie zaobserwowano wzrost stężenia tlenku azotu we krwi (10.3 µM, 1.1 do 19.5 95% CI) i zdolności antyoksydacyjnej (7 × 10-3 µM TE/min, (1.2 do 13 × 10-3 95% CI), a także obniżenie stężenia kwasu moczowego (-0.3 mg/dL, -0.5 do -0.001 95% CI) i aktywności ACE (-9.3 U/L; -18.4 do -0.4 95% CI). Nie zaobserwowano zmian w funkcji śródbłonka ani w stężeniu cytokin zapalnych. Stwierdzono, że suplementacja niską dawką SAC w zoptymalizowanym ekstrakcie z czarnego czosnku umożliwia dodatkowe, istotne obniżenie ciśnienia krwi u osób z nadciśnieniem I stopnia otrzymujących leczenie farmakologiczne.

Cel badania: Niniejszy przegląd przedstawia aktualne informacje na temat biologicznego działania Pycnogenol® w leczeniu zespołu metabolicznego i powiązanych zaburzeń, takich jak otyłość, dyslipidemia, cukrzyca i nadciśnienie. Pycnogenol® to ekstrakt z kory sosny nadmorskiej pochodzącej z Francji, wytwarzany z zewnętrznej kory Pinus pinaster Ait.

Wyniki: Silne działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne, zależne od śródbłonka działanie rozszerzające naczynia, a także działanie przeciwzakrzepowe sprawiają, że preparat ten nadaje się do oddziaływania na wieloaspektową patofizjologię zespołu metabolicznego. Badania kliniczne wykazały, że może on obniżać stężenie glukozy we krwi u osób z cukrzycą, ciśnienie krwi u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem oraz obwód talii, a także poprawiać profil lipidowy oraz czynność nerek i śródbłonka u osób z zespołem metabolicznym. W tym przeglądzie omówiono patofizjologię zespołu metabolicznego oraz wyniki powiązanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności Pycnogenol®. Wyniki badań klinicznych przeprowadzonych z użyciem Pycnogenol® omówiono w oparciu o dowody naukowe i podejście ukierunkowane na cele, uwzględniając patofizjologię poszczególnych składowych oraz zespołu metabolicznego jako całości.

Cel badania: Nadciśnienie i bezsenność często współwystępują oraz wiążą się z zaburzeniami regulacji neurofizjologicznej i naczyniowej, które zwiększają ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Tradycyjna medycyna chińska (TCM) wykorzystuje różnicowanie zespołów w celu ukierunkowania doboru terapii zaburzeń snu i regulacji ciśnienia krwi.

Wyniki: Spośród 940 przeskanowanych rekordów kryteria włączenia spełniło 16 badań, a 12 z nich dostarczyło danych nadających się do syntezy ilościowej. Synteza ilościowa wykazała istotną poprawę jakości snu dzięki TCM uwzględniającej zespoły (SMD -2.21, 95% CI -3.26 do -1.16). Obniżenie ciśnienia krwi było mniejsze, ale istotne statystycznie (SMD -0.43, 95% CI -0.64 do -0.21), a spadek ciśnienia skurczowego w kohortach z nadciśnieniem wynosił od 2.5 do 6.2 mmHg. Analiza RCT wykazała większą poprawę snu dzięki TCM u pacjentów spełniających określone kryteria zespołu, przy łagodnych zdarzeniach niepożądanych i zróżnicowaniu wyników zależnym od kryteriów zespołu, rodzaju interwencji i czasu jej trwania. Wyniki wskazują zatem na wyraźną poprawę snu i obniżenie ciśnienia krwi dzięki TCM uwzględniającej zespoły.