Witamina C w dużych dawkach — lek, o którym nie usłyszysz w przychodni?

Cel badania: Pacjenci z przerzutowym gruczolakorakiem przewodowym trzustki (PDAC) mają niskie 5-letnie przeżycie. Farmakologiczny askorbinian (P-AscH-, witamina C w dużej dawce, podawana dożylnie) okazał się obiecujący jako uzupełnienie chemioterapii. Postawiliśmy hipotezę, że dodanie P-AscH- do gemcytabiny i nab-paklitakselu zwiększyłoby przeżycie pacjentów z przerzutowym PDAC.

Wyniki: Dożylnie podawany P-AscH- zwiększył stężenie askorbinianu w surowicy z poziomu mikromolowego do milimolowego. Dodanie P-AscH- do gemcytabiny + nab-paklitakselu (ASC) zwiększyło przeżycie całkowite do 16 miesięcy w porównaniu z 8,3 miesiąca przy gemcytabinie + nab-paklitakselu (SOC) (HR = 0,46; 90 % CI 0,23, 0,92; p = 0,030). Mediana przeżycia wolnego od progresji wyniosła 6,2 (ASC) wobec 3,9 miesiąca (SOC) (HR = 0,43; 90 % CI 0,20, 0,92; p = 0,029). Dodanie P-AscH- nie wpłynęło negatywnie na jakość życia ani nie zwiększyło częstości występowania lub nasilenia zdarzeń niepożądanych. Wlewy P-AscH- w dawce 75 g trzy razy w tygodniu u pacjentów z przerzutowym rakiem trzustki wydłużają przeżycie całkowite i przeżycie wolne od progresji, nie pogarszając jakości życia ani nie powodując dodatkowej toksyczności (numer ClinicalTrials.gov NCT02905578).

Cel badania: Wartość terapeutyczna witaminy C stosowanej jako leczenie uzupełniające u pacjentów z sepsą lub wstrząsem septycznym pozostaje przedmiotem kontrowersji. Celem tego badania była ocena skuteczności terapeutycznej i bezpieczeństwa dożylnego podawania witaminy C pacjentom z sepsą lub wstrząsem septycznym za pomocą metaanalizy.

Wyniki: Czternaście randomizowanych badań kontrolowanych obejmujących 1 958 pacjentów kwalifikowało się do oceny. Metaanaliza wykazała, że witamina C podawana dożylnie zmniejszyła śmiertelność 28-dniową u pacjentów z sepsą lub wstrząsem septycznym w porównaniu z grupą kontrolną (RR 0,70; 95% CI 0,53–0,93; P = 0,02; I 2 = 52%), na podstawie dowodów niskiej jakości; analiza podgrup wykazała, że korzyść wynikała z badań jednoośrodkowych i nie była obserwowana w badaniach wieloośrodkowych. Witamina C skróciła czas stosowania wazopresorów (SMD = -0,42, 95% CI -0,77 do -0,08, P = 0,02) i wiązała się z większym obniżeniem wyniku SOFA (MD = -1,04, 95% CI -1,83 do -0,25, P = 0,01), ale nie zmniejszyła dawki wazopresorów, długości pobytu ani 24-godzinnej objętości moczu. Nie zgłoszono żadnych istotnych zdarzeń niepożądanych. Ta metaanaliza sugeruje, że dożylna witamina C może wiązać się ze zmniejszeniem śmiertelności w sepsie, ale korzyść nie została potwierdzona w wieloośrodkowych badaniach o niskim ryzyku błędu systematycznego i wynikała głównie z badań jednoośrodkowych.

Cel badania: Wiadomo, że witamina C (VitC) bezpośrednio upośledza wzrost komórek nowotworowych w modelach przedklinicznych, jednak niewiele jest dowodów klinicznych na jej skuteczność przeciwnowotworową. Ponadto w większości nie wiadomo, czy i w jaki sposób witamina C moduluje przeciwnowotworowe odpowiedzi immunologiczne.

Wyniki: Witamina C w dużych dawkach moduluje naciekanie mikrośrodowiska guza przez komórki układu odpornościowego i opóźnia wzrost raka w sposób zależny od limfocytów T. Witamina C nie tylko zwiększa aktywność cytotoksyczną adoptowanych limfocytów T CD8, lecz także współdziała z terapią inhibitorami punktów kontrolnych układu odpornościowego (ICT) w przypadku kilku typów nowotworów. Połączenie witaminy C z ICT może prowadzić do wyleczenia w modelach guzów z niedoborem naprawy niesparowanych zasad i dużym obciążeniem mutacyjnym. Praca ta stanowi uzasadnienie dla badań klinicznych łączących ICT z dużymi dawkami witaminy C.

Cel badania: Tendinopatia jest chorobą związaną ze starzeniem, często powodowaną przez mikrouszkodzenia i zwyrodnienie na skutek przeciążenia lub urazu. Suplementacja kwasem askorbinowym (witaminą C) jest opisywana jako przydatna metoda leczenia wspomagająca regenerację w tendinopatii.

Wyniki: Cytoszkielet został zachowany w grupie HC, ale nie w grupie C. Analiza qPCR wykazała, że ekspresja p16 była zahamowana zarówno w grupie C, jak i HC w porównaniu z grupą H2O2; ekspresja innych markerów była zwiększona. Podawanie witaminy C w dużej dawce zahamowało postęp obumierania komórek i zaburzeń cytoszkieletu. Zatem witamina C w dużej dawce stanowi potencjalną metodę leczenia zwyrodnienia komórek ścięgna.