Tauryna — niedoceniany sprzymierzeniec serca?

Cel badania: Choroby układu krążenia (CVD) pozostają główną przyczyną śmiertelności na świecie. Tauryna, aminokwas, daje nadzieję na poprawę zdrowia układu krążenia dzięki takim mechanizmom jak regulacja wapnia, obniżanie ciśnienia krwi oraz działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne. Mimo tych potencjalnych korzyści wcześniejsze badania przyniosły niespójne wyniki.

Wyniki: Analiza obejmowała łączną próbę 808 uczestników z 20 randomizowanych badań kontrolowanych. Tauryna wykazała istotne zmniejszenie HR (ważona różnica średnich [WMD] = -3.579 bpm, 95% przedział ufności [CI] = -6.044 do -1.114, p = 0.004), SBP (WMD = -3.999 mm Hg, 95% CI = -7.293 do -0.706, p = 0.017), DBP (WMD: -1.435 mm Hg, 95% CI: -2.484 do -0.386, p = 0.007), NYHA (WMD: -0.403, 95% CI: -0.522 do -0.283, p < 0.001) oraz istotny wzrost LVEF (WMD: 4.981%, 95% CI: 1.556 do 8.407, p = 0.004). Metaregresja wykazała zależne od dawki zmniejszenie HR (współczynnik = -0.0150 na g, p = 0.333), SBP (współczynnik = -0.0239 na g, p = 0.113), DBP (współczynnik = -0.0089 na g, p = 0.110) i NYHA (współczynnik = -0.0016 na g, p = 0.111), a także dodatnią korelację z LVEF (współczynnik = 0.0285 na g, p = 0.308). Nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych w porównaniu z grupami kontrolnymi.

Cel badania: Tauryna, aminokwas zawierający siarkę, niezbędny dla zdrowia układu krążenia, jest uznawana za obiecującą interwencję zmniejszającą ryzyko chorób kardiometabolicznych. W tej metaanalizie randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) podjęliśmy próbę oceny wpływu tauryny na czynniki ryzyka kardiometabolicznego.

Wyniki: Suplementacja tauryną może skutecznie poprawiać czynniki ryzyka kardiometabolicznego u dorosłych, co podkreśla jej potencjał w zmniejszaniu częstości występowania chorób kardiometabolicznych.

Cel badania: Po raz pierwszy zauważono korzystny wpływ tauryny (T) na zapobieganie udarom i chorobom układu krążenia (CVD) w genetycznych modelach szczurzych: szczurach spontanicznie nadciśnieniowych podatnych na udary (SHRSP). Mechanizmy zapobiegawczego działania T przypisano modulacji układu współczulnego, obniżającej ciśnienie krwi (BP), oraz działaniu przeciwzapalnemu.

Wyniki: St. John's w Nowej Fundlandii w Kanadzie, gdzie średnie wartości zarówno 24U-T, jak i -M były odpowiednio wysokie lub niskie. W pierwszej z tych grup ryzyko CVD było niskie, a w drugiej wysokie. Zakładano, że australijscy Aborygeni mieszkający na wybrzeżu w stanie Wiktoria 200 lat temu spożywali bogate w T i M pokarmy dziko rosnące oraz owoce morza i nie chorowali na CVD, jednak obecnie ryzyko CVD jest u nich niemal najwyższe. Wskazuje to, że owoce morza, warzywa, owoce, orzechy, mleko itp. zawierające T i/lub M, podobne do pokarmów prehistorycznych łowców i zbieraczy, powinny pomagać w zapobieganiu CVD. Zapobiegawcze działanie T, korzystnej dla zdrowia i długowieczności, po raz pierwszy zaobserwowane eksperymentalnie, potwierdzono również epidemiologicznie u ludzi.

Cel badania: Tauryna, naturalnie występujący aminokwas zawierający siarkę, w ostatnich latach przyciąga znaczną uwagę ze względu na potencjalne korzyści zdrowotne. Występuje w różnych pokarmach i jest często stosowana w napojach energetycznych oraz suplementach. Taurynę szeroko badano, aby zrozumieć jej wpływ na fizjologię człowieka.

Wyniki: Przedstawiamy przegląd literatury naukowej oraz analizę wpływu tauryny na różne aspekty zdrowia człowieka, koncentrując się na starzeniu i patofizjologii układu krążenia, a także uwzględniając wyniki sportowe, regulację metaboliczną i funkcje neurologiczne. Ponadto nasz raport podsumowuje aktualne zalecenia dotyczące spożycia tauryny i omawia potencjalne kwestie bezpieczeństwa. Dowody z badań zarówno na ludziach, jak i na zwierzętach wskazują, że tauryna może korzystnie wpływać na układ krążenia, między innymi poprzez regulację ciśnienia krwi, poprawę wydolności serca i wzmocnienie zdrowia naczyń krwionośnych. Jej mechanizmy działania i właściwości przeciwutleniające sprawiają, że jest również interesującym kandydatem do potencjalnych strategii przeciwstarzeniowych.

Cel badania: Otyłość jest globalnym wyzwaniem zdrowotnym, które znacząco zwiększa obciążenie chorobami układu krążenia (CVD). Skuteczna profilaktyka i leczenie wymagają ukierunkowania działań na wczesne zmiany patologiczne, w szczególności na wywołaną otyłością dysfunkcję śródbłonka (ED).

Wyniki: Wywołana otyłością ED u pacjentów NHO nie wykazywała korelacji z wieloma tradycyjnymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Osoby MHO i MUO wykazywały podobne cechy ED i profilu metabolomicznego. Metabolomika surowicy wykazała, że kwasy żółciowe (BA), a w szczególności kwas chenodeoksycholowy (CDCA), są ujemnie skorelowane z ED u pacjentów NHO. Kwas taurochenodeoksycholowy (TCDCA), pochodna CDCA sprzężona z tauryną, chronił przed otyłością wywołanymi ED i nadciśnieniem. Mechanistycznie, usunięcie farnezoidowego receptora X (FXR) ze śródbłonka nasilało otyłością wywołane ED i nadciśnienie, znosząc korzystne skutki operacji bariatrycznej lub leczenia TCDCA. Aktywacja TCDCA-FXR w komórkach śródbłonka zwiększała transkrypcję ATF4, która była hamowana przez PHB1, wzmacniając w ten sposób metabolizm seryny i jednowęglowy. Badanie to wskazuje, że CDCA jest obiecującym biomarkerem umożliwiającym identyfikację wywołanej otyłością ED.

Cel badania: Tauryna, warunkowo niezbędny aminokwas o wyjątkowych grupach zawierających siarkę, uczestniczy w wielu podstawowych procesach fizjologicznych, w tym w osmoregulacji i sprzęganiu kwasów żółciowych. Miażdżyca (AS) może prowadzić do licznych poważnych zdarzeń niepożądanych dotyczących naczyń, takich jak udar, choroba wieńcowa i zawał mięśnia sercowego, stanowiąc istotne zagrożenie dla zdrowia człowieka.

Wyniki: Reguluje metabolizm lipidów, zmniejsza aktywację i agregację płytek krwi oraz hamuje niekontrolowaną proliferację komórek mięśni gładkich naczyń. Ponadto działa przeciwutleniająco i wspiera zdrowie naczyń poprzez ich rozszerzanie oraz naprawę śródbłonka, co czyni ją obiecującym środkiem chroniącym układ krążenia. Ponadto jej interakcje z mikrobiomem jelitowym dostarczają nowych informacji o potencjale tauryny w leczeniu stanów patologicznych przyczyniających się do AS. Aktualne dowody przemawiają za tym, że tauryna jako suplement diety wspiera zdrowie zarówno jelit, jak i układu krążenia, zmniejszając tym samym ryzyko AS.

Cel badania: Wcześniejsze wyniki dotyczące związku spożycia ryb i powiązanych z nim metabolitów z ryzykiem zespołu metabolicznego (MetS) są niespójne i ograniczone. W Japonii odsetek osób spożywających ryby i skorupiaki jest wysoki, a produkty te stanowią jedną czwartą spożycia białka. Naszym celem było zbadanie związku spożycia ryb i metabolitów związanych z rybami z czynnikami ryzyka MetS w populacji Japończyków mieszkających w społeczności lokalnej.

Wyniki: Średnie spożycie ryb wynosiło 47.0 (SD 28.8) g na 1000 kcal. Tlenek trimetyloaminy (TMAO) i tauryna w moczu oraz kreatyna i treonina w surowicy były istotnie skorelowane ze spożyciem ryb, a homaryna była związana ze spożyciem skorupiaków (p < 0.01). Stwierdzono istotne ujemne związki między triglicerydami a całkowitym spożyciem ryb, spożyciem ryb o niskiej zawartości omega-3, TMAO w moczu i tauryną, a także między tauryną w moczu a skurczowym ciśnieniem krwi. Stwierdzono bezpośredni związek między TMAO w moczu i treoniną w surowicy a cholesterolem lipoprotein o wysokiej gęstości. W Japonii, kraju, w którym ryby są regularnie spożywane, wykryliśmy kilka metabolitów związanych ze spożyciem ryb i czynnikami ryzyka MetS. Po podziale według rodzaju owoców morza spożycie surowych ryb i ryb o wysokiej zawartości omega-3 wykazywało najsilniejsze związki z metabolomami moczu i surowicy, podczas gdy smażone ryby wykazywały słabsze lub nieistotne korelacje. Sugeruje to, że metody przygotowania mogą modyfikować biodostępność lub wpływ metaboliczny składników odżywczych zawartych w rybach.

Cel badania: Ocena wpływu suplementacji tauryną na profil lipidowy samców szczurów Wistar z niedoczynnością tarczycy.

Wyniki: Niedoczynność tarczycy zwiększyła stężenie cholesterolu całkowitego (TC) i LDL w surowicy, które zostało obniżone przez suplementację tauryną. Stężenie diacyloglicerolu w wątrobie wzrosło po suplementacji tauryną, ale tego efektu nie zaobserwowano u zwierząt z niedoczynnością tarczycy. Tauryna zwiększyła fosforylację AMPK i ACC w wątrobie niezależnie od poziomu hormonów tarczycy. Niedoczynność tarczycy wywołuje zmiany profilu lipidowego, w szczególności zwiększa stężenie TC i cholesterolu LDL. Suplementacja tauryną u szczurów z niedoczynnością tarczycy częściowo odwróciła zmiany lipidowe oraz zwiększyła fosforylację AMPK i ACC w wątrobie, co sugeruje korzyści metaboliczne.