ChorobyKwasica a cukrzyca typu 2 — ukryty mechanizm choroby?
- M. S. Sater i H. A. Giha — Toll of Chronic Metabolic Acidosis at Molecular, Cellular, and Systemic Levels: A Conceptual Framework to Revisit Type 2 Diabetes (T2D) Pathophysiology
- M. Williamson i N. Moustaid-Moussa i L. Gollahon — Frontiers | The Molecular Effects of Dietary Acid Load on Metabolic Disease (The Cellular PasaDoble: The Fast-Paced Dance of pH Regulation)
- Bracia Rodzeń — Keto
M. S. Sater i H. A. Giha wskazują, że przewlekła kwasica metaboliczna może być niedocenianym czynnikiem rozwoju cukrzycy typu 2.
- Insulinooporność może sprzyjać zakwaszeniu komórek, a ono może jeszcze bardziej osłabiać działanie insuliny, tworząc błędne koło.
- Nie sprawdzono jeszcze w odpowiednio dużym badaniu, czy korygowanie pH poprawia wyniki leczenia, a alkalizacja całego organizmu niesie ryzyko.
Co piszą autorzy
M. S. Sater i H. A. Giha
Przewlekła kwasica metaboliczna może być niedocenianym czynnikiem rozwoju cukrzycy typu 2.
„Przewlekła kwasica metaboliczna w cukrzycy stanowi niedoceniany, lecz mechanistycznie spójny czynnik przyczyniający się do patofizjologii T2D. Przedstawione tu trójstopniowe ramy pokazują, w jaki sposób niewielkie, utrzymujące się obniżenie wewnątrzkomórkowego pH zaburza na poziomie molekularnym działanie enzymów glikolitycznych, transporterów jonów i białek buforujących, a następnie przenosi zaburzenia na sygnalizację insulinową oraz kaskady zapalne i apoptotyczne, zbiegając się z ustalonymi mechanizmami współdziałającymi i prowadząc do metabolicznej dysfunkcji na poziomie narządów.”Chronic metabolic acidosis of diabetes represents an underappreciated but mechanistically coherent contributor to T2D pathophysiology. The three-tier framework presented here illustrates how mild, sustained reductions in intracellular pH dysregulate glycolytic enzymes, ion transporters, and buffering proteins at the molecular level propagate disruption through insulin signaling, inflammatory and apoptotic cascades, and converge with established co-operating mechanisms to produce organ-level metabolic dysfunction.
M. Williamson i N. Moustaid-Moussa i L. Gollahon
Insulinooporność może pośrednio zakwaszać komórki, bo utrudnia przemiany mleczanu i usuwanie protonów.
„Zmniejszona wrażliwość na insulinę lub insulinooporność może powodować kwasicę pośrednio, uniemożliwiając metabolizm mleczanu i związaną z nim ekstruzję protonów. Przewlekła kwasica wewnątrzkomórkowa (pH 7.1) hamuje wiązanie IRS-1 i Pi3K w komórkach mięśniowych, upośledzając sygnalizację insulinową i zdolność insuliny do hamowania proteolizy ().”Reduced insulin sensitivity or insulin resistance can cause indirect acidosis by preventing lactate metabolism and associated proton extrusion. Chronic intracellular acidosis (pH 7.1) inhibits IRS-1 and Pi3K binding in muscle cells, impairing insulin signaling and insulin’s ability to inhibit proteolysis ().
M. Williamson i N. Moustaid-Moussa i L. Gollahon
Przewlekłe zakwaszenie komórek może osłabiać sygnał insulinowy w mięśniach.
„Przewlekła kwasica wewnątrzkomórkowa (pH 7.1) hamuje wiązanie IRS-1 i Pi3K w komórkach mięśniowych, upośledzając sygnalizację insulinową i zdolność insuliny do hamowania proteolizy (). Kwasica stymuluje sygnalizację PLC-wapniową aktywowaną przez OGR1, co nasila stymulowane glukozą wydzielanie insuliny i przyczynia się do insulinooporności (; ).”Chronic intracellular acidosis (pH 7.1) inhibits IRS-1 and Pi3K binding in muscle cells, impairing insulin signaling and insulin’s ability to inhibit proteolysis (). Acidosis stimulates OGR1 activated PLC-calcium signaling, which enhances glucose stimulated insulin secretion and contribute to resistance (; ).
M. S. Sater i H. A. Giha
Insulinooporność może nasilać kwasicę, a kwasica może z kolei pogłębiać insulinooporność, tworząc samonapędzające się błędne koło.
„Co istotne, zależność ta jest dwukierunkowa: insulinooporność pogłębia kwasicę, która z kolei nasila insulinooporność, tworząc samonapędzający się cykl, mający wyraźne analogie do dobrze scharakteryzowanej osi zapalenie–IR.
Przeglądane dowody obejmują zarówno ugruntowane dane pochodzące od ludzi, jak i wnioski przedkliniczne, a ta niejednorodność wymaga powściągliwości w interpretacji.”Critically, this relationship is bidirectional: insulin resistance deepens acidosis, which in turn amplifies insulin resistance, creating a self-perpetuating cycle with clear parallels to the well-characterized inflammation-IR axis.
The evidence reviewed ranges from established human data to preclinical inference, and this heterogeneity demands interpretive restraint.
M. S. Sater i H. A. Giha
Zakwaszenie może pobudzać szlaki zapalne, które osłabiają działanie insuliny, ale bezpośrednie potwierdzenie tego u ludzi z cukrzycą jest ograniczone.
„Jednocześnie kwasica sprzyja aktywacji NF-κB [3], napędzając transkrypcję cytokin prozapalnych, w tym TNF-α i IL-6 [91] (Potwierdzone: związek między kwasicą a szlakiem NF-κB wykazano w modelach komórek zapalnych; bezpośrednie wykazanie w ludzkiej tkance cukrzycowej jest ograniczone).”Concurrently, acidosis promotes NF-κB activation [3], driving transcription of pro-inflammatory cytokines including TNF-α and IL-6 [91] (Supported: association between acidosis and NF-κB pathway demonstrated in inflammatory cell models; direct demonstration in human diabetic tissue limited).
M. S. Sater i H. A. Giha
Nie sprawdzono jeszcze w odpowiednio dużym badaniu, czy celowe korygowanie pH poprawia wyniki leczenia cukrzycy typu 2; alkalizacja całego organizmu niesie ryzyko.
„Żadna interwencja ukierunkowana na pH nie została zbadana w odpowiednio dużym badaniu, którego celem byłyby swoiście wyniki leczenia T2D, a alkalizacja ogólnoustrojowa niesie klinicznie istotne ryzyko, które należy uwzględnić przy opracowywaniu przyszłych interwencji. Niemniej jednak homeostaza pH w T2D stanowi hipotezę, którą można poddać weryfikacji i która ma mocne uzasadnienie molekularne.”No pH-directed intervention has been tested in an adequately powered trial specifically targeting T2D outcomes, and systemic alkalinization carries clinically meaningful risks that must inform any future interventional design. Nevertheless, pH homeostasis in T2D constitutes a testable hypothesis with strong molecular rationale.
Bracia Rodzeń
Kwasica ketonowa występuje głównie u osób z cukrzycą typu 1, które nie przyjmują insuliny; wiąże się z niebezpiecznie wysokim poziomem cukru i ketonów.
„Kwasica ketonowa występuje głównie u osób z cukrzycą typu 1, jeśli nie przyjmują one insuliny. W cukrzycowej kwasicy ketonowej poziom cukru i ciał ketonowych we krwi wzrasta do niebezpiecznego poziomu, co zaburza delikatną równowagę kwasowo-zasadową krwi.”
Bracia Rodzeń
U większości osób zdolnych do wytwarzania insuliny kwasica ketonowa jest według autora praktycznie niemożliwa.
„Jednak osoby z cukrzycową kwasicą ketonową często mają poziom BHB wynoszący 10 mmol/l lub wyższy, co jest bezpośrednio związane z ich niezdolnością do wytwarzania insuliny.
Jednak, w przypadku większości osób zdolnych do wytwarzania insuliny, kwasica ketonowa jest praktycznie niemożliwa.”
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.