Dieta niskowęglowodanowa — czy podnosi cholesterol i czy to groźne?

Cel badania: W licznych badaniach oceniano wpływ diet ketogenicznych (KD) na wyniki zdrowotne za pomocą metaanaliz. Obecność błędów systematycznych może jednak podważać wiarygodność wniosków.

Wyniki: Ponadto KD wiązała się ze zmniejszeniem liczby napadów u dzieci, co można wyjaśnić stanem ketozy wywołanym przez dietę. Co więcej, KD wykazała większy efekt łagodzący w przypadku lekoopornej padaczki dziecięcej, pod względem mediany skuteczności w zmniejszaniu liczby napadów o ≥50%, ≥90% oraz uzyskiwaniu wolności od napadów. Siła dowodów potwierdzających wyżej wymienione zależności była jednak na ogół niewielka, co podważa ich wiarygodność. W związku z tym w przyszłych badaniach należy priorytetowo traktować rygorystyczne protokoły badawcze, aby ustalić, czy interwencje KD o dłuższym czasie trwania są obiecującą, realną metodą leczenia różnych chorób.

Cel badania: Cel: ocena metabolizmu lipidów u pacjentów z cukrzycą typu 2 (T2DM) po zastosowaniu bardzo niskowęglowodanowej diety ketogenicznej (VLCK), aby zapewnić opartą na dowodach podstawę do lepszego zarządzania dietą i kompleksowego leczenia pacjentów z cukrzycą.

Wyniki: Stężenie trójglicerydów obniżyło się po zastosowaniu diety VLCK w porównaniu z grupą kontrolną (SMD = -0.49, 95 % CI: -0.82 do -0.17, p = 0.003). Znaczne obniżenie stężenia trójglicerydów stwierdzono po 3 miesiącach stosowania diety VLCK (SMD = -0.69, 95 % CI: -1.00 do -0.38), natomiast po 6 i 12 miesiącach nie odnotowano istotnej różnicy. Wniosek: U pacjentów z T2DM stosujących dietę VLCK w celu obniżenia stężenia glukozy we krwi nie stwierdza się związku z podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego i LDL ani z obniżonym stężeniem HDL. Ponadto dieta ta może zapewnić krótkotrwałe obniżenie stężenia trójglicerydów.

Cel badania: Chociaż istnieje obszerna literatura dotycząca skuteczności diety niskowęglowodanowej (LCD) w redukcji masy ciała i leczeniu cukrzycy typu 2, pojawiły się obawy, że LCD może zwiększać ryzyko chorób układu krążenia (CVD) poprzez podwyższanie stężenia cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL-C). Oceniliśmy wartość LDL-C jako czynnika ryzyka CVD, a także wpływ LCD na inne czynniki ryzyka CVD.

Wyniki: W wielu badaniach podłużnych wykazano bezpieczeństwo i skuteczność LCD, a także dostarczono dowodów na poprawę najbardziej wiarygodnych czynników ryzyka CVD. Najnowsze wyniki potwierdziły również, jak nieskuteczne jest LDL-C w przewidywaniu ryzyka CVD.

Cel badania: Diety niskowęglowodanowe są popularne w celu redukcji masy ciała, ale ich wpływ na układ krążenia nie został dobrze zbadany, zwłaszcza w zróżnicowanych populacjach. Celem było zbadanie wpływu diety niskowęglowodanowej w porównaniu z dietą niskotłuszczową na masę ciała i czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego.

Wyniki: Interwencję ukończyło sześćdziesięciu uczestników (82%) w grupie stosującej dietę niskotłuszczową i 59 (79%) w grupie stosującej dietę niskowęglowodanową. Po 12 miesiącach uczestnicy stosujący dietę niskowęglowodanową odnotowali większe spadki masy ciała (średnia różnica zmiany, -3.5 kg [95% CI, -5.6 do -1.4 kg]; P = 0.002), masy tkanki tłuszczowej (średnia różnica zmiany, -1.5% [CI, -2.6% do -0.4%]; P = 0.011), stosunku cholesterolu całkowitego do cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) (średnia różnica zmiany, -0.44 [CI, -0.71 do -0.16]; P = 0.002) oraz stężenia trójglicerydów (średnia różnica zmiany, -0.16 mmol/L [-14.1 mg/dL] [CI, -0.31 do -0.01 mmol/L {-27.4 do -0.8 mg/dL}]; P = 0.038), a także większy wzrost stężenia cholesterolu HDL (średnia różnica zmiany, 0.18 mmol/L [7.0 mg/dL] [CI, 0.08 do 0.28 mmol/L {3.0 do 11.0 mg/dL}]; P < 0.001) niż uczestnicy stosujący dietę niskotłuszczową. Dieta niskowęglowodanowa była skuteczniejsza w redukcji masy ciała i czynników ryzyka sercowo-naczyniowego niż dieta niskotłuszczowa.

Cel badania: Dieta należy do najbardziej modyfikowalnych czynników determinujących ryzyko chorób układu krążenia, jednak baza dowodowa jest obszerna, sprzeczna i obciążona zakłóceniami wynikającymi z badań obserwacyjnych. Ten przegląd narracyjny syntetyzuje dowody dotyczące kontrowersyjnych składników diety oraz uznanych wzorców żywieniowych sprzyjających zdrowiu serca.

Wyniki: Diety niskowęglowodanowe i ketogeniczne poprawiają wybrane parametry metaboliczne, budzą jednak obawy dotyczące utrzymującego się podwyższenia stężenia LDL-C i apolipoproteiny B, zwłaszcza przy zastępowaniu makroskładników składnikami pochodzenia zwierzęcego. Suplementacja omega-3 zmniejsza zależnie od dawki ryzyko choroby niedokrwiennej serca i zawału mięśnia sercowego; ryzyko migotania przedsionków dotyczy wyłącznie preparatów w dużych dawkach stosowanych w populacjach wysokiego ryzyka. Dieta śródziemnomorska i dieta DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension) mają najsilniejsze dowody na zmniejszanie ryzyka sercowo-naczyniowego; dieta Portfolio skutecznie obniża stężenie lipidów bez stosowania leków. Ogólna jakość wzorca żywieniowego przewiduje ryzyko sercowo-naczyniowe bardziej wiarygodnie niż jakikolwiek pojedynczy produkt spożywczy lub składnik odżywczy.