Cholesterol u seniorów — czy wysoki może chronić?

Cel badania: Związek między cholesterolem a udarem mózgu był niejednoznaczny. Celem tego badania było zbadanie związku między cholesterolem całkowitym (TC) a śmiertelnością z powodu wszystkich udarów mózgu oraz ich podtypów.

Wyniki: Stwierdzono nieliniowe związki w przypadku wszystkich udarów mózgu (krzywa U) i udaru krwotocznego (krzywa L), zwłaszcza krwotoku śródmózgowego (ICH), natomiast w przypadku udaru niedokrwiennego stwierdzono związek liniowy. W zakresie <200 mg/dL TC był odwrotnie związany ze śmiertelnością z powodu udaru mózgu (HR na każde zwiększenie o 39 mg/dL [1 mmol/L] = 0.88 [95% CI = 0.80-0.95]), głównie z powodu udaru krwotocznego (HR = 0.78 [0.68-0.90]), zwłaszcza ICH (HR = 0.72 [0.62-0.85]). W górnym zakresie (200-349 mg/dL) TC był dodatnio związany ze śmiertelnością z powodu udaru mózgu (HR = 1.09 [1.01-1.16]); śmiertelność z powodu ICH i krwotoku podpajęczynówkowego nie wykazywała związku odwrotnego. Związki były na ogół podobne u osób w średnim wieku (40-64 lata) i osób starszych (≥65 lat), a w górnym zakresie każde zwiększenie TC o 1 mmol/L (39 mg/dL) wiązało się u osób starszych z o 11% wyższą śmiertelnością z powodu udaru mózgu (95% CI = 2%-21%). Zarówno u osób w średnim wieku (39%), jak i starszych (23%) śmiertelność z powodu udaru niedokrwiennego była wyższa przy TC ≥240 mg/dL w porównaniu z <200 mg/dL.

Cel badania: Ocena na poziomie populacji, czy cholesterol całkowity (TC) jest czynnikiem ryzyka śmiertelności. Weryfikacja, czy dotyczy to obu płci.

Wyniki: Poziom cholesterolu całkowitego bezpośrednio prognozował śmiertelność z powodu choroby wieńcowej u mężczyzn [RR w piątym w porównaniu z pierwszym kwintylem: 2.40 (1.40-4.14)] oraz śmiertelność z innych przyczyn u kobiet. Prognozował również odwrotnie śmiertelność z różnych innych przyczyn u obu płci. Tendencja ta była wyraźniejsza, gdy niski poziom cholesterolu współwystępował z niedożywieniem lub paleniem tytoniu. Wysoki poziom TC pozostaje istotnym czynnikiem ryzyka śmiertelności z powodu choroby wieńcowej u starszych mężczyzn. Z drugiej strony, bardzo niski poziom cholesterolu nie wydłuża życia osób starszych; przeciwnie, niski poziom cholesterolu prognozuje śmiertelność z powodu nowotworów u kobiet oraz śmiertelność z innych przyczyn niekardiologicznych u obu płci.

Cel badania: Cel: Zbadanie związku nowych fenotypów metabolicznych cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL-C) — metabolicznego HDL-C (mHDL-C) i jego wartości resztkowej (mHDL-CΔ) — z ryzykiem śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny oraz z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego (CVD) u osób starszych mieszkających w społeczności w Pekinie.

Wyniki: Natomiast mHDL-CΔ był dodatnio związany z obydwoma rodzajami śmiertelności (z jakiejkolwiek przyczyny: HR=1.28, 95%CI: 1.17-1.40; CVD: HR=1.42, 95%CI: 1.25-1.61). mHDL-CΔ zapewniał najlepszą reklasyfikację śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny (NRI=0.122). Wnioski: U osób starszych mieszkających w społecznościach w Pekinie nowe fenotypy metaboliczne mHDL-C i mHDL-CΔ były istotnie związane z ryzykiem śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny oraz z powodu CVD. Wskaźniki te mogą ujawniać heterogeniczność metaboliczną i resztkowe ryzyko śmiertelności, których nie można wykryć za pomocą tradycyjnego stężenia HDL-C, co wskazuje na ich potencjalne zastosowanie jako pomocniczych predyktorów ryzyka śmiertelności oraz narzędzi do stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego i profilaktyki precyzyjnej w tej populacji.

Cel badania: Niniejsze badanie ma na celu zbadanie związku i zależności dawka–odpowiedź między stosunkiem cholesterolu lipoprotein niebędących lipoproteinami o wysokiej gęstości do cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (NHHR) a sarkopenią u osób starszych. Ostatecznym celem jest określenie jego wartości predykcyjnej w odniesieniu do ryzyka sarkopenii.

Wyniki: Po skorygowaniu o czynniki zakłócające stwierdzono, że wzrost NHHR o jedną jednostkę wiązał się ze zmniejszeniem ryzyka sarkopenii o 31% w badaniach przekrojowych (OR = 0.69, 95% CI: 0.56-0.86, P < 0.001). W prospektywnych badaniach kohortowych ryzyko sarkopenii zmniejszyło się o 37% (HR = 0.63, 95% CI: 0.51-0.77, P < 0.001). Zaobserwowano stabilną liniową zależność odwrotną między tymi dwiema zmiennymi, bez efektu progowego, a analizy podgrup potwierdziły trwałość tego związku. Ponadto wskaźniki związane z TyG wywierały istotny efekt mediacyjny na związek między NHHR a ryzykiem sarkopenii, przy udziale mediacji wynoszącym od 22.48 do 29.47%. NHHR jest istotnie ujemnie skorelowany z ryzykiem sarkopenii u starszych osób dorosłych w Chinach i może służyć jako potencjalny biomarker do stratyfikacji ryzyka sarkopenii. Wskaźniki związane z TyG pełnią częściową rolę mediacyjną w tym związku.