Candida — czy drożdżaki rządzą twoimi jelitami?

Cel badania: Na chorobę zapalną jelit wpływają złożone społeczności drobnoustrojów, jednak udział interakcji grzybów i bakterii w postępie choroby pozostaje słabo poznany. W niniejszej pracy identyfikujemy Cladosporium tenuissimum (C.

Wyniki: Warto zauważyć, że ograniczenie treoniny w diecie znacznie osłabia zapalenie jelita grubego wywołane przez C. albicans u myszy. Łącznie nasze wyniki ujawniają międzykrólestwową sieć metaboliczną, która określa homeostazę C. albicans, a tym samym reguluje przebieg zapalenia jelit, otwierając nowe perspektywy koncepcyjne i terapeutyczne w IBD.

Cel badania: Mikrobiota grzybicza (mykobiota) stanowi integralną część złożonej, wielokrólestwowej społeczności drobnoustrojów kolonizującej przewód pokarmowy ssaków i odgrywa ważną rolę w regulacji odporności1-6.

Wyniki: Wśród tych izolatów pochodzących z ludzkiego jelita szczepy o wysokiej zdolności uszkadzania komórek odpornościowych (szczepy HD) odzwierciedlają cechy choroby u poszczególnych pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i zaostrzają zapalenie jelit in vivo za pośrednictwem mechanizmów zależnych od IL-1β. Swoista dla niszy odporność zapalna oraz przeciwgrzybicze odpowiedzi limfocytów pomocniczych T produkujących interleukinę 17A (limfocytów TH17) wywoływane przez szczepy HD w jelicie zależały od wydzielanej przez C. albicans toksyny peptydowej kandydalizyny podczas przejścia ze stanu łagodnego komensala do stanu patobionta. Wyniki te ukazują swoisty dla szczepu charakter interakcji gospodarz–grzyb w ludzkim jelicie i wskazują nowe cele diagnostyczne i terapeutyczne w chorobach o podłożu zapalnym.

Cel badania: Grzyb Candida albicans często kolonizuje ludzki przewód pokarmowy, skąd może się rozsiewać i wywoływać chorobę układową. Ten polimorficzny gatunek może przechodzić między wzrostem w postaci jednokomórkowych drożdży a wielokomórkowych strzępek, aby przystosować się do środowiska.

Wyniki: Formy strzępkowe podlegają zatem w jelicie zarówno dodatniej, jak i ujemnej presji selekcyjnej. Nasze badanie pokazuje ponadto, że kandydalizyna bezpośrednio hamuje gatunki bakterii, między innymi ograniczając ich aktywność metaboliczną. Proponujemy zatem, że C. albicans wyewoluowała czynniki swoiste dla strzępek, w tym kandydalizynę, aby skuteczniej konkurować z gatunkami bakterii w niszy jelitowej.

Cel badania: Grzyby chorobotwórcze bytują w mikrobiocie jelitowej, lecz rzadko wywołują chorobę. Niewiele wiadomo o interakcjach między grzybami a układem odpornościowym, które sprzyjają komensalizmowi.

Wyniki: uszkodzeniami związanymi z C. albicans podczas zapalenia jelita grubego. Łącznie nasze wyniki pokazują, że odporność nabyta hamuje szkodliwe czynniki grzybicze, przynosząc korzyści zarówno C. albicans, jak i jej gospodarzowi. IgA w wyjątkowy sposób oddziela zatem kolonizację od patogenezy u grzybów komensalnych, sprzyjając homeostazie.

Cel badania: Jelitowa mikrobiota bakteryjna odgrywa istotną rolę w fizjologii człowieka i IBD. Chociaż niektóre dane wskazują na rolę mikrobioty grzybiczej w patogenezie IBD, dostępne dane są skąpe. Celem naszego badania była charakterystyka grzybiczej mikrobioty kałowej u pacjentów z IBD.

Wyniki: Zaobserwowaliśmy, że mikrobiota grzybicza jest zaburzona w IBD: stosunek Basidiomycota/Ascomycota jest zwiększony, udział Saccharomyces cerevisiae zmniejszony, a udział Candida albicans zwiększony w porównaniu z HS. Zidentyfikowaliśmy również swoiste dla choroby zmiany różnorodności, wskazujące, że środowisko jelitowe charakterystyczne dla choroby Leśniowskiego-Crohna może sprzyjać grzybom kosztem bakterii. Jednoczesna analiza mikrobioty bakteryjnej i grzybiczej wykazała gęstą i jednorodną sieć korelacji u osób z HS, lecz dramatycznie niezrównoważoną sieć w IBD, co sugeruje istnienie swoistych dla choroby zmian między królestwami. Oprócz dysbiozy bakteryjnej nasze badanie wykazuje odrębną dysbiozę mikrobioty grzybiczej w IBD, charakteryzującą się zmianami różnorodności biologicznej i składu. Ponadto ujawniamy tu swoiste dla choroby zmiany sieci między królestwami w IBD, co sugeruje, że oprócz bakterii również grzyby mogą odgrywać rolę w patogenezie IBD.

Cel badania: Candida tropicalis — powszechny grzyb komensalny jelit u zdrowych osób — wpływa na zdrowie i choroby jelit. Jednak sposób, w jaki komensalna C.

Wyniki: Warto zauważyć, że kliniczny szczep C. tropicalis wyizolowany od pacjentów z kandydemią nie wykazywał ochronnego działania przeciw zapaleniu jelita grubego u myszy, obserwowanego w przypadku szczepu referencyjnego. Łącznie nasze wyniki wskazują na nową rolę C. tropicalis w ustępowaniu zapalenia jelit poprzez modulację metabolizmu witaminy B3.

Cel badania: Dysbiozę grzybiczą jelit powiązano z chorobą zapalną jelit (IBD), jednak strategie ukierunkowane na mykobiotę jelitową w IBD pozostają niezbadane.

Wyniki: Wśród 53 pacjentów z łagodnym do umiarkowanego wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego-Crohna flukonazol, ale nie nystatyna, skutecznie zmniejszał obciążenie jelit Candida i zmieniał skład grzybiczej społeczności jelitowej. Leczeniu flukonazolem towarzyszyło zwiększenie różnorodności bakterii, rozrost taksonów wytwarzających krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, przywrócenie przeciwzapalnych metabolitów drobnoustrojowych oraz trwałe zmiany sieci drobnoustrojów między królestwami. Te zmiany mikrobiomu i metabolomu współwystępowały z poprawą wskaźników aktywności choroby i zmniejszonym ryzykiem jej progresji w 8-tygodniowym okresie obserwacji. Wyniki te pokazują wykonalność stratyfikacji pacjentów na podstawie mykobiomu, dostarczają dowodów, że celowana terapia przeciwgrzybicza może zmieniać mikrobiotę jelitową w IBD, oraz ustanawiają ramy wdrażania skojarzonej terapii przeciwgrzybiczej u pacjentów z objawami choroby związanymi z grzybami.

Cel badania: Candida albicans stanowi część prawidłowego ludzkiego mikrobiomu przewodu pokarmowego (GI) (GM). Zmiany w GM wywołane przez antybiotyki mogą zaburzać oporność na kolonizację i sprzyjać nadmiernemu rozrostowi grzybów. W tym przeglądzie podsumowano wpływ antybiotyków na kolonizację przewodu pokarmowego przez C. albicans w eksperymentalnych modelach zwierzęcych i u ludzi.

Wyniki: Kryteria włączenia spełniło dwadzieścia sześć artykułów, obejmujących 16 badań na myszach i 10 badań z udziałem ludzi. We wszystkich badaniach stosowanie antybiotyków było konsekwentnie związane ze zwiększoną kolonizacją przewodu pokarmowego przez C. albicans. Największe wzrosty zaobserwowano w przypadku leków o szerokim spektrum działania, aktywnych wobec bakterii beztlenowych. Podwyższone stężenia grzybów często utrzymywały się po zakończeniu leczenia. Badania z udziałem ludzi w dużej mierze potwierdziły wyniki badań na myszach. Pomimo znacznego wzrostu kolonizacji przewodu pokarmowego rozsiew poza ten układ był rzadki. Dostępne dowody wskazują, że wywołane antybiotykami zaburzenie GM sprzyja nadmiernemu namnażaniu C. albicans w przewodzie pokarmowym. Stężenie C. albicans może więc służyć jako wskaźnik wpływu antybiotyków na GM. Chociaż samo zwiększenie kolonizacji rzadko prowadzi do choroby inwazyjnej, związany ze stosowaniem antybiotyków rozrost drożdży może stanowić ważny etap patogenezy kandydozy rozsianej.