Wierzbówka drobnokwiatowa — zioło na prostatę?

Cel badania: Celem badania klinicznego była ocena skuteczności i bezpieczeństwa preparatu ProstateEZE Max, doustnego preparatu ziołowego zawierającego Cucurbita pepo, Epilobium parviflorum, likopen, Pygeum africanum i Serenoa repens, stosowanego w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), rozpoznanego medycznie.

Wyniki: Podczas 3-miesięcznej interwencji mediana całkowitego wyniku IPSS w grupie aktywnej zmniejszyła się istotnie o 36% w porównaniu ze zmniejszeniem o 8% w grupie placebo (p < 0.05). Częstość oddawania moczu w ciągu dnia w grupie aktywnej również istotnie zmniejszyła się podczas 3-miesięcznej interwencji (7.0–5.9 razy na dobę, spadek o 15.6%) w porównaniu z brakiem istotnej zmiany w grupie placebo (6.2–6.3 razy na dobę) (p < 0.03). Częstość oddawania moczu w nocy również istotnie zmniejszyła się w grupie aktywnej (2.9–1.8, 39.3%) w porównaniu z placebo (2.8–2.6 razy, 7%) (p < 0.004). Wykazano, że preparat ziołowy (ProstateEZE Max) jest dobrze tolerowany i wywiera istotny pozytywny wpływ na objawy fizyczne BPH, gdy jest przyjmowany przez 3 miesiące; jest to klinicznie istotny wynik u poza tym zdrowych mężczyzn.

Cel badania: Celem badania była ocena wpływu Epilobium parviflorum (EP) jako metody leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u psów na podstawie dwóch opisów przypadków klinicznych. Dwa psy z BPH leczono przez 2 miesiące ekstraktem EP.

Wyniki: EP było dobrze tolerowane i nie zaobserwowano żadnych skutków ubocznych podczas 60-dniowego okresu doustnego podawania. W obu przypadkach objętość gruczołu krokowego zmniejszyła się o 40% (Przypadek 1: 81–50 cm3; Przypadek 2: 79–44 cm3) do 60. dnia. Stężenie testosteronu w surowicy zmniejszyło się o 30% w przypadku 1 (749–512 ng/dL) i o 20% w przypadku 2 (220–188 ng/dL). Opis przypadku przedstawia alternatywną metodę terapeutyczną skuteczną w leczeniu BPH u psów, bez widocznych działań niepożądanych ani powikłań.

Cel badania: Kilka ekstraktów z Epilobium parviflorum, rośliny stosowanej w Europie Środkowej w leczeniu zaburzeń gruczołu krokowego, oceniono w teście biochemicznym z 5-alfa-reduktazą. Przeanalizowano ekstrakt wodny wykazujący hamowanie enzymu, oczyszczono frakcję odpowiedzialną za tę aktywność, a związek czynny zidentyfikowano jako taninę makrocykliczną, oenothein B (1).

Wyniki: Kilka ekstraktów z Epilobium parviflorum, rośliny stosowanej w Europie Środkowej w leczeniu zaburzeń gruczołu krokowego, oceniono w teście biochemicznym z 5-alfa-reduktazą. Przeanalizowano ekstrakt wodny wykazujący hamowanie enzymu, oczyszczono frakcję odpowiedzialną za tę aktywność, a związek czynny zidentyfikowano jako taninę makrocykliczną, oenothein B (1).

Cel badania: Ekstrakty z ziół Epilobium sp. były tradycyjnie stosowane w leczeniu dolegliwości związanych z gruczołem krokowym.

Wyniki: Ponadto wykazano, że elagotaniny z ekstraktu E. hirustum są przekształcane przez ludzką mikrobiotę jelitową w urolityny. Urolityna C wykazała najsilniejsze działanie w hamowaniu proliferacji komórek (IC50 = 35.2 ± 3.7 μM), wydzielania PSA (zmniejszenie wydzielania PSA do poziomu 100.7 ± 31.0 ng/ml) i aktywności arginazy (zmniejszenie do poziomu 27.9 ± 3.3 mUnits mocznika/mg białka). Wyniki pracy wyjaśniają aktywność ekstraktów Epilobium i uzasadniają stosowanie preparatów Epilobium w leczeniu chorób gruczołu krokowego.

Cel badania: Celem tej pracy było określenie wpływu standaryzowanych ekstraktów wodnych z ziół Epilobium angustifolium L., E. parviflorum Schreb. i E. hirsutum L. na apoptozę hormonozależnych komórek raka gruczołu krokowego (LNCaP).

Wyniki: Za pomocą metody HPLC-DAD-MS/MS scharakteryzowano 38 składników. Ekstrakty zawierały znaczne ilości oenothein B, a także flawonoidów i kwasów fenolowych. Ekspozycja komórek LNCaP na ekstrakty (20, 50 i 70 μg/ml) spowodowała istotny wzrost odsetka komórek apoptotycznych, z 2.86 ± 0.5% (w przypadku komórek niepoddanych działaniu) do 86.6 ± 1.0%. Wszystkie ekstrakty istotnie zmniejszyły potencjał mitochondrialny, Δψm, co doprowadziło do wzrostu aktywności kaspazy-3 z 0.3 ± 0.07 ng/mg białka (w przypadku komórek niepoddanych działaniu) do 1.26 ± 0.32 ng/mg białka. Badanie wykazało, że ekstrakty Epilobium działają na komórki raka gruczołu krokowego LNCaP, a ich aktywność apoptotyczna jest związana z aktywacją szlaku mitochondrialnego. Wysoka zawartość oenothein B może wpływać na aktywność biologiczną tych materiałów roślinnych.

Cel badania: Zbadano wpływ surowych ekstraktów wodnych i etanolowych z pięciu środków ziołowych opisywanych w literaturze jako tradycyjnie stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) i/lub zapalenia gruczołu krokowego na zdolność wychwytywania rodników hydroksylowych, aktywność przeciwbakteryjną oraz ich zdolność do hamowania biosyntezy prostaglandyn katalizowanej przez cyklooksygenazy-1 i -2 (COX-1 i COX-2).

Wyniki: Wszystkie 10 ekstraktów wychwytywało rodnik hydroksylowy, ale z różną skutecznością (32–93%). Ekstrakty etanolowe były najaktywniejsze w hamowaniu biosyntezy prostaglandyn katalizowanej przez COX-1. Ekstrakt etanolowy z Epilobium parviflorum wykazywał działanie hamujące biosyntezę prostaglandyn katalizowaną zarówno przez COX-1, jak i COX-2, hamował wzrost Escherichia coli i wykazywał aktywność przeciwutleniającą. Chociaż wyniki te potwierdzają tradycyjne stosowanie Epilobium parviflorum w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego i BPH, konieczne są dalsze badania nad tą obiecującą rośliną.

Cel badania: Epilobium parviflorum Schreb. (Onagraceae) jest stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), ale jego działanie biologiczne nie zostało w pełni poznane.

Wyniki: parviflorum wykazało silniejsze działanie przeciwutleniające w teście DPPH niż dobrze znane przeciwutleniacze i hamowało peroksydację lipidów oznaczoną testem TBA (IC(50) = 2.37 +/- 0.12 mg/mL). W stężeniach 0.2–15.0 microg/mL ekstrakt wykazywał działanie ochronne, porównywalne z katalazą (250 IU/mL), przed uszkodzeniami oksydacyjnymi wywołanymi w komórkach fibroblastów. W teście hamowania COX E. parviflorum zmniejszyło uwalnianie PGE(2), wykazując tym samym hamowanie enzymu COX (IC(50) = 1.4 +/- 0.1 microg/mL).

Cel badania: Wodne i alkoholowe ekstrakty Epilobium zwróciły na siebie uwagę ze względu na wysokie stężenie związków bioaktywnych i związane z nimi korzyści zdrowotne. Celem tego przeglądu była ocena wpływu preparatów Epilobium parviflorum Schreb. (Onagraceae) na zdrowie naczyń krwionośnych w świetle ich zastosowań medycznych w różnych chorobach człowieka w ciągu ostatnich pięciu lat.

Wyniki: Ziele E. parviflorum Schreb. było stosowane jako środek leczniczy w medycynie ludowej i ma różnorodne właściwości terapeutyczne. Należą do nich działanie zapobiegawcze oraz zdolność łagodzenia objawów u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, zapaleniem gruczołu krokowego i różnymi nowotworami. Inne właściwości obejmują wpływ na choroby nerek i dróg moczowych, regulację lipidów oraz zakażenia skóry. Ziele ma również właściwości przeciwbakteryjne. E. parviflorum zawiera związki bioaktywne, takie jak oenothein B, kwercetyno-3-O-glukuronid i mirycetyno-3-O-ramnozyd. W małych dawkach związki te przyczyniają się do zmniejszenia stresu oksydacyjnego dzięki działaniu przeciwutleniającemu i immunostymulującemu, pozytywnie ograniczając stan zapalny, który może powodować określone schorzenia. W wyższych stężeniach Epilobium wytwarza reaktywne formy tlenu, które stymulują mechanizmy obronne organizmu przeciwko różnym nowotworom. Obecność oenothein B w E.