ChorobyZespół jelita drażliwego — czy winna jest dieta i stres?
- Henryk Różański — Gluten w pożywieniu
- Hubert Czerniak — Maślan Sodu - Polecam sklep E-Remedium
- Piotr Witczak — Holistyczny Program Odnowy Organizmu
- Henryk Różański — Zaburzenia gospodarki magnezowej.
- Irritable bowel syndrome - from etiopathogenesis to therapy. · Biomed Pap Med Fac Univ Palacky Olomouc Czech Repub 2018
- Irritable bowel syndrome and diet. · Gastroenterol Rep (Oxf) 2017
- The Potential of Complementary and Alternative Therapies in Improving Diarrhea-Predominant Irritable Bowel Syndrome: Strategies for Long-Term Efficacy. · Dig Dis Sci 2026
- Effectiveness of a FODMAP-Based, Coach-Supervised, and Peer-Supported Lifestyle Program in Reducing Gastrointestinal and Extraintestinal Symptoms in Irritable Bowel Syndrome. · Gastro Hep Adv 2026
- Orthomolecular Medicine News Service — Seven Arguments for Taking Nutritional Supplements
- Orthomolecular Medicine News Service — Rethinking Plant-Based Nutrition: The Hidden Costs Behind the Greens and Fruits
- Orthomolecular Medicine News Service — Benign Prostatic Hyperplasia (BPH): Saw Palmetto and other dietary factors can help
Henryk Różański zaleca osobom z zespołem jelita drażliwego potrawy niskoglutenowe lub bezglutenowe.
- Wskazuje, że gluten może spowalniać pasaż pokarmu i utrudniać trawienie.
- Hubert Czerniak zalicza ten zespół do łagodnych zapaleń i pisze, że maślan sodu może zmniejszać stan zapalny.
- Piotr Witczak wymienia możliwy związek zespołu z przewlekłym zatruciem metalami ciężkimi, a Różański łączy stres z niedoborem magnezu.
Co piszą autorzy
Osobom z zespołem jelita drażliwego Henryk Różański zaleca potrawy niskoglutenowe lub bezglutenowe i wskazuje, że gluten może spowalniać pasaż pokarmu oraz utrudniać trawienie.
Hubert Czerniak zalicza zespół jelita drażliwego do łagodnych zapaleń i pisze, że maślan sodu może pomagać w tych schorzeniach, zmniejszając stan zapalny.
Piotr Witczak wymienia zespół jelita drażliwego wśród chorób, które mogą mieć związek z przewlekłym zatruciem metalami ciężkimi.
Henryk Różański wymienia stany stresowe i długotrwałe depresje jako możliwe przyczyny niedoboru magnezu, ale nie wskazuje ich jako przyczyn zespołu jelita drażliwego.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 4 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 189.
Przegląd podaje, że stres emocjonalny i jedzenie mogą nasilać objawy IBS.
Cel badania: Zespół jelita drażliwego (IBS) jest przewlekłym i nawrotowym czynnościowym zaburzeniem przewodu pokarmowego, które dotyka 9-23% populacji na całym świecie. Pacjenci z IBS są często kierowani do gastroenterologa, przechodzą różne badania, przyjmują różne leki, biorą wolne od pracy i mają niską jakość życia.
Wyniki: Obecnie Kryteria Rzymskie IV stanowią aktualny złoty standard rozpoznawania IBS. Leczenie pacjentów z IBS wymaga podejścia multidyscyplinarnego. Niektórzy pacjenci dobrze reagują na leczenie niefarmakologiczne, podczas gdy inni wymagają również leczenia farmakologicznego. W niniejszym przeglądzie przedstawiono podsumowanie patofizjologii, kryteriów diagnostycznych i terapii IBS.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd wskazuje, że dieta o ograniczonej zawartości FODMAP może być pomocnym podejściem w IBS.
Cel badania: Zespół jelita drażliwego (IBS) jest przewlekłym zaburzeniem czynnościowym przewodu pokarmowego i jedną z najczęściej diagnozowanych chorób układu pokarmowego. Wpływ IBS na ogół populacji jest znaczny ze względu na wysoką częstość występowania, nieoptymalne metody leczenia i znaczące obciążenie ekonomiczne.
Wyniki: Najczęstsze metody leczenia IBS obejmują edukację i uspokajanie pacjenta, modyfikację stylu życia (zwłaszcza interwencje żywieniowe), leki działające obwodowo (zazwyczaj ukierunkowane na motorykę), leki działające ośrodkowo (ukierunkowane na nadwrażliwość trzewną i ból) oraz interwencje psychologiczne (mające na celu ograniczenie skutków stresu lub lęku związanego z konkretnymi objawami). Korzystne podejście żywieniowe może obejmować następujące działania: dietę o niskiej zawartości fermentujących oligo-, di- i monosacharydów oraz polioli (FODMAP), ograniczenie lub wykluczenie produktów powodujących gazy i/lub laktozy oraz glutenu, a także suplementację błonnikiem w wybranych przypadkach. Nowe środki terapeutyczne, mianowicie nutraceutyki, stanowią również interesującą opcję w leczeniu pacjentów z IBS. Niniejszy artykuł koncentruje się na dostępnych interwencjach dietetycznych w IBS i omawia dowody dotyczące terapii opartych na żywieniu.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd wskazuje, że interwencje dietetyczne mogą przynosić długotrwałą ulgę w biegunce i bólu brzucha w IBS-D.
Cel badania: Zespół jelita drażliwego z przewagą biegunki (IBS-D) jest częstym zaburzeniem interakcji jelitowo-mózgowych. Obecne metody leczenia często nie zapewniają trwałego złagodzenia objawów.
Wyniki: Wyniki sugerują, że tradycyjna medycyna chińska, akupunktura i interwencje dietetyczne mogą zapewnić trwałe złagodzenie głównych objawów IBS-D, w tym biegunki i bólu brzucha. Ich działanie terapeutyczne odbywa się za pośrednictwem wielu mechanizmów, w tym modulacji mikrobioty jelitowej i jej metabolitów, przywracania integralności bariery śluzówkowej jelit, łagodzenia nadwrażliwości trzewnej oraz regulacji osi jelitowo-mózgowej. Terapie te wykazują wielokierunkowe i ogólnoustrojowe działanie, przy niskiej częstości występowania zdarzeń niepożądanych, co podkreśla ich obiecujący potencjał kliniczny. Oferują realne strategie umożliwiające osiągnięcie długotrwałej remisji i wspierające spersonalizowane leczenie IBS-D.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Po trzytygodniowym programie łączącym dietę o niskiej zawartości FODMAP ze wsparciem behawioralnym zmniejszyło się nasilenie objawów IBS i depresji.
Cel badania: Naszym celem była ocena wpływu kompleksowego programu dotyczącego stylu życia, łączącego strategie żywieniowe, behawioralne i wsparcie ze strony osób w podobnej sytuacji, na objawy żołądkowo-jelitowe i pozajelitowe u pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS).
Wyniki: Przeanalizowano łącznie 14,186 pacjentów z IBS; średni wiek wynosił 44.5 (16-86) lat, a 13,323 (93.9%) stanowiły kobiety. IBS-M (mieszany typ wypróżnień) był częstszym podtypem IBS (n = 6,496, 45.8%); 8729 (61.5%) osób miało ≥2 objawy pozajelitowe, a 6923 (48.8%) zgłosiło umiarkowane lub ciężkie objawy depresyjne. Wyniki w Skali Nasilenia IBS znacząco zmniejszyły się z 287.3 ± 69.5 do 188.3 ± 87.6 (P < .001), a wyniki Kwestionariusza Zdrowia Pacjenta-9 poprawiły się z 10.2 ± 5.4 do 3.6 ± 3.4 (P < .001). Wszystkie wyniki dotyczące objawów pozajelitowych wykazały znaczące zmniejszenie (P < .001), a 5540/8729 (63.5%) i 8403/11,746 (71.5%) osób zgłosiło >50% zmniejszenie nasilenia co najmniej 2 odpowiednio pozajelitowych objawów trawiennych i nietrawiennych. Ustrukturyzowana interwencja multidyscyplinarna, obejmująca wskazówki dietetyczne i strategie niefarmakologiczne, znacząco poprawiła zarówno objawy żołądkowo-jelitowe, jak i pozajelitowe IBS.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Perspektywy i materiały poglądowe
Poniższe treści przedstawiają opinie, interpretacje i hipotezy autorów. Nie są traktowane jako równorzędne z badaniami naukowymi i przeglądami systematycznymi.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.