Zatoki a zęby — czy przewlekły katar zaczyna się w ustach?

Cel badania: Metody leczenia zapalenia zatok pochodzenia zębowego (OS) obejmują postępowanie medyczne, w tym antybiotykoterapię i płukanie nosa solą fizjologiczną, endoskopową operację zatok (ESS) oraz leczenie stomatologiczne. Celem tego badania była ocena, czy OS spowodowane próchnicą zębów i ropniem okołowierzchołkowym można wyleczyć samym leczeniem stomatologicznym oraz którzy pacjenci powinni rozważyć wczesne poddanie się operacji.

Wyniki: Spośród 33 włączonych do badania pacjentów u 22 (67%) uzyskano wyleczenie dzięki leczeniu stomatologicznemu i postępowaniu medycznemu, a 11 (33%) wymagało ESS po niepowodzeniu leczenia stomatologicznego i postępowania medycznego. Zgodnie z wynikami analizy wieloczynnikowej pacjenci palący tytoń (OR 33.4) oraz pacjenci z wyższym wynikiem w skali Lund-Mackay w badaniu CT (OR 2.0) wymagali ESS po niepowodzeniu leczenia stomatologicznego i medycznego. U dwóch trzecich pacjentów z OS spowodowanym próchnicą zębów i ropniem okołowierzchołkowym uzyskano wyleczenie dzięki leczeniu stomatologicznemu i postępowaniu medycznemu, bez ESS. W przypadku OS spowodowanego próchnicą zębów i ropniem okołowierzchołkowym zalecamy w pierwszej kolejności leczenie stomatologiczne i postępowanie medyczne. Zalecamy jednak wczesne ESS u pacjentów palących tytoń oraz u pacjentów z ciężkimi zmianami w zatokach widocznymi w badaniu CT.

Cel badania: Zębopochodne zapalenie zatoki szczękowej (OMS) jest podtypem zapalenia zatoki szczękowej (MS). Jest to w rzeczywistości zapalenie zatoki szczękowej wtórne do sąsiadującej zakaźnej zmiany zębowej szczęki.

Wyniki: Wielodyscyplinarna współpraca otorynolaryngologów i stomatologów jest bezwzględnie konieczna, aby rozstrzygnąć te kwestie i opracować ustandaryzowane schematy diagnostyki i leczenia OMS. Choroba ta otrzymuje jednak niewiele uwagi, a liczba i jakość publikacji na jej temat są stosunkowo niskie. Na podstawie systematycznie przeglądanej literatury i praktycznych doświadczeń ekspertów wchodzących w skład zespołu nasze stanowisko uzgodnione koncentruje się na charakterystyce, objawach, klasyfikacji i diagnostyce OMS, a ponadto przedstawia wielodyscyplinarne decyzje terapeutyczne dotyczące OMS, a także częste powikłania leczenia i związane z nimi sposoby postępowania. Celem tego stanowiska jest zwiększenie uwagi poświęcanej OMS oraz optymalizacja diagnostyki klinicznej i podejmowania decyzji dotyczących OMS, co ostatecznie zapewni oparte na dowodach naukowych możliwości postępowania klinicznego w OMS.

Cel badania: Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok (CRS) jest częstą chorobą, która w znacznym stopniu wpływa na jakość życia. Jego etiologia jest wieloczynnikowa, a przyczynową patologią jest zapalenie, a nie zakażenie.

Wyniki: W celu wskazania i zaplanowania leczenia chirurgicznego konieczne są badania CT. Ponadto ścieżkę diagnostyczną CRS uzupełniają takie narzędzia diagnostyczne jak testy alergiczne, ocena węchu, badania laboratoryjne i mikrobiologiczne, biopsje oraz testy nadwrażliwości na aspirynę. Podejście terapeutyczne obejmuje miejscowe, a w razie potrzeby doustne, stosowanie steroidów, płukanie nosa solą fizjologiczną oraz długotrwałą doustną antybiotykoterapię. Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi efektów, należy rozważyć leczenie chirurgiczne w postaci funkcjonalnej endoskopowej operacji zatok (FESS).

Cel badania: Wprowadzenie: Zapalenie zatok pochodzenia zębowego (ODS) jest niedostatecznie rozpoznawaną przyczyną zapalenia zatoki szczękowej i często wiąże się z czynnikami stomatologicznymi, periodontologicznymi, endodontycznymi i jatrogennymi. Dokładne zidentyfikowanie źródła zębowego jest niezbędne do właściwego zaplanowania leczenia.

Wyniki: Wyniki te uporządkowano w 16 kategoriach radiologicznych odzwierciedlających główne ścieżki etiologiczne ODS. Zaproponowana klasyfikacja ułatwiła korelację między obrazem radiologicznym a zalecanym postępowaniem stomatologicznym, chirurgicznym i otorynolaryngologicznym. Wnioski: CBCT jest wartościową metodą obrazowania służącą do identyfikacji zębowych przyczyn zapalenia zatoki szczękowej i dostarcza dokładniejszych informacji diagnostycznych niż samo konwencjonalne badanie radiograficzne. Ustrukturyzowana ocena oparta na CBCT może poprawić rozpoznanie etiologiczne, wspierać wielodyscyplinarne podejmowanie decyzji i pomagać w doborze indywidualnego postępowania u pacjentów z ODS.

Cel badania: Ocena częstości występowania patologii pochodzenia zębowego i związanych z uzębieniem wariantów anatomicznych u pacjentów z jednostronnym przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok, z polipowatością nosa lub bez niej, poddawanych leczeniu chirurgicznemu, oraz zbadanie ich związku z jednostronną polipowatością nosa.

Wyniki: Spośród 107 analizowanych pacjentów 25 (23%) zgłosiło w wywiadzie chorobę zęba sąsiadującego z zatoką lub interwencję dotyczącą tego zęba. Przejaśnienie okołowierzchołkowe stwierdzono u 67 pacjentów (63%), a przetoki ustno-zatokowe u siedmiu pacjentów (6%). U 78 pacjentów (73%) wykazano radiologiczne cechy pogrubienia błony śluzowej. Wśród 78 pacjentów, u których wyniki badań radiologicznych sugerowały zajęcie zębopochodne, najczęstszymi wynikami histopatologicznymi były jednostronne zapalne polipy zatokowo-nosowe u 41 pacjentów (53%) oraz przewlekłe zmiany zapalne zgodne z zapaleniem zatok u 26 pacjentów (33%). Polipy antrochoanalne stwierdzono u czterech pacjentów (5%). Wyniki te wskazują na częste współwystępowanie zmian zębopochodnych i zapalnych w obrębie nosa i zatok w chorobie jednostronnej.