Zdrowie publiczne i WHORtęć w plombach — czy amalgamat w ustach może szkodzić?
- Piotr Witczak — Holistyczny Program Odnowy Organizmu
- Andrzej Frydrychowski — Jak oczyścić organizm z metali ciężkich, część 1
- Piotr Witczak — Stwardnienie rozsiane (SM) i zanikowe boczne (ALS) jako „choroby amalgamatowe”
- Dental amalgam restorations: daily mercury dose and biocompatibility. · J Long Term Eff Med Implants 2005
- Dental amalgam and human health. · Int Dent J 2003
- Alzheimer's disease, dental amalgam and mercury. · J Am Dent Assoc 1999
- Amalgam tooth fillings and man's mercury burden. · Hum Exp Toxicol 1994
- Orthomolecular Medicine News Service — Mercury Dental Amalgams Banned in 3 Countries
- Orthomolecular Medicine News Service — Heart Failure or Therapy Failure? Toxins Cause Cardiomyopathy
- Orthomolecular Medicine News Service — The Clinical Impact of Vitamin C: My Personal Experiences as a Physician
Piotr Witczak uważa, że amalgamat może szkodzić, bo wymienia go jako źródło rtęci i łączy rtęć z zaburzeniami oraz chorobami.
- Piotr Witczak przywołuje badania wskazujące na związek posiadania amalgamatu ze stwardnieniem rozsianym, a także opisuje podobne doniesienia dotyczące ALS.
- Piotr Witczak zaleca unikanie źródeł rtęci i usuwanie plomb amalgamatowych, ale tylko z odpowiednimi zabezpieczeniami.
- Przywołane doniesienia mówią o związkach i możliwych zagrożeniach, nie dowodzą, że każda plomba powoduje chorobę.
Co piszą autorzy
Wypełnienia amalgamatowe są wymienione jako jedno ze źródeł rtęci w organizmie.
Andrzej Frydrychowski wskazuje plomby amalgamatowe jako źródło rtęci, a długotrwałą ekspozycję na niskie dawki metali ciężkich łączy z możliwymi działaniami niepożądanymi.
Piotr Witczak przywołuje publikacje wskazujące na związek między posiadaniem amalgamatu a stwardnieniem rozsianym.
Piotr Witczak opisuje doniesienia o związku rtęci z ALS, ale nie przedstawia ich jako dowodu, że amalgamat sam wywołuje tę chorobę.
Piotr Witczak podaje przykład anegdotycznej historii osoby, której stan zdrowia miał się pogorszyć po niebezpiecznym usunięciu plomb i założeniu nowych plomb z rtęcią.
Piotr Witczak zaleca usuwanie plomb amalgamatowych w sposób bezpieczny, z użyciem odpowiednich procedur i zabezpieczeń.
Piotr Witczak zaznacza, że przewlekłe zatrucie rtęcią może być trudne do rozpoznania.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 4 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 1 482.
Przegląd oszacował, że dawka rtęci z amalgamatu jest niska i niewiele dowodów łączy plomby z wymienionymi problemami zdrowotnymi.
Cel badania: Przez ostatnie 150 lat amalgamat srebra, cyny i miedzi był najczęściej stosowanym stomatologicznym materiałem odtwórczym. Amalgamat może być najczęściej stosowanym materiałem implantacyjnym.
Wyniki: Zgodnie z oczekiwaniami wynikającymi z niskiej dawki dobowej zgłoszono niewiele niepożądanych objawów neurologicznych. Istnieje również niewiele dowodów na związek wypełnień amalgamatowych z chorobami neurodegeneracyjnymi, zaburzeniami czynności nerek, niekorzystnymi wynikami ciąży lub chorobami autoimmunologicznymi. Brakuje danych dotyczących skutków neurobiologicznych i neurorozwojowych u dzieci, które mogą być narażone na rtęć pochodzącą z wypełnień amalgamatowych u matki w okresie ciąży. Potrzebne są dodatkowe dane dotyczące ewentualnej roli amalgamatu w chorobie Alzheimera i stwardnieniu rozsianym.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd stwierdził, że dostępne dowody nie wskazują, by amalgamat stanowił zagrożenie dla zdrowia pacjentów.
Cel badania: Stosowanie amalgamatu dentystycznego jako materiału odtwórczego od dawna budzi kontrowersje ze względu na zawartość rtęci elementarnej. Chociaż mikroprzeciek rtęci z amalgamatu został jednoznacznie potwierdzony w ciągu ostatnich 30 lat, intensywne badania nie wykazały szkodliwych skutków zdrowotnych.
Wyniki: Na podstawie obecnych dowodów międzynarodowy konsensus zdecydowanie popiera stwierdzenie, że amalgamat nie stanowi zagrożenia dla zdrowia pacjentów. Należy jednak kontrolować narażenie na lotną rtęć elementarną w klinikach dentystycznych, aby wyeliminować ryzyko zawodowe. Niniejszy artykuł przedstawia ogólny przegląd obecnej sytuacji i związanych z nią zagadnień. Przedstawia wspólne stanowisko dla praktyków i osób niezwiązanych z branżą, pomagające podjąć świadomą decyzję w sprawie wypełnień amalgamatowych.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Badanie nie wykazało związku między plombami amalgamatowymi a chorobą Alzheimera ani wyższym poziomem rtęci w mózgu.
Cel badania: Rtęć, czyli Hg, jest neurotoksyną, której przypuszczalny udział w patogenezie choroby Alzheimera, czyli AD, był przedmiotem spekulacji. Amalgamat dentystyczny uwalnia niewielkie ilości par Hg i stanowi potencjalne źródło Hg dla dużej części dorosłej populacji.
Wyniki: Autorzy nie stwierdzili istotnego związku choroby Alzheimera z liczbą, powierzchnią ani historią posiadania wypełnień amalgamatowych. Nie stwierdzili również statystycznie istotnych różnic w poziomie Hg w mózgu między osobami z chorobą Alzheimera a osobami z grupy kontrolnej. Hg w wypełnieniach amalgamatowych nie wydaje się czynnikiem neurotoksycznym w patogenezie choroby Alzheimera. Autorzy stwierdzili, że poziomy Hg w mózgu nie są związane z amalgamatem dentystycznym, ani z istniejącymi wypełnieniami amalgamatowymi, ani z historią wypełnień amalgamatowych u badanych osób.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Ocena ryzyka wskazała, że łączne pobranie rtęci z pożywienia i plomb mieści się w dopuszczalnym poziomie.
Cel badania: Pożywienie, a następnie wypełnienia amalgamatowe, stanowią główne źródło narażenia ogółu populacji na rtęć. Rozważania toksykologiczne koncentrują się na dawce rtęci wynikającej z takiego narażenia.
Wyniki: Po wprowadzeniu dawki do znanego modelu toksykokinetycznego rtęci można przewidzieć stężenia w tkankach, krwi i moczu związane z uwalnianiem rtęci z wypełnień. Są one zgodne z obserwacjami z sekcji zwłok i obserwacjami in vivo. Ocena zagrożenia dla zdrowia osób z wypełnieniami amalgamatowymi wskazuje, że łączne pobranie rtęci z żywności i amalgamatu nie przekracza dopuszczalnego dziennego pobrania. Ponadto stężenia rtęci we krwi i moczu osób z wypełnieniami amalgamatowymi są niższe niż jedna dziesiąta wartości krytycznych związanych z pojawieniem się wczesnych objawów lub skutków subklinicznych przypisywanych rtęci.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Perspektywy i materiały poglądowe
Poniższe treści przedstawiają opinie, interpretacje i hipotezy autorów. Nie są traktowane jako równorzędne z badaniami naukowymi i przeglądami systematycznymi.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.