Reumatoidalne zapalenie stawów — co proponują zielarze, gdy leki zawodzą?

Cel badania: Ocena bezpieczeństwa i skuteczności polifenoli w diecie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS).

Wyniki: Ostatecznie uwzględniono łącznie 49 publikacji (47 badań RCT), obejmujących 3852 uczestników i 15 rodzajów polifenoli w diecie (ekstrakt z cynamonu, ekstrakt z żurawiny, ekstrakt z Crocus sativus L., kurkumina, ekstrakt z czosnku, ekstrakt z imbiru, hesperydyna, oliwa z oliwek, ekstrakt z granatu, pueraryna, kwercetyna, resweratrol, sezamina, polifenole herbaciane, glikozydy paeonii ogółem). Ekstrakt z granatu, resweratrol, ekstrakt z czosnku, pueraryna, hesperydyna, ekstrakt z imbiru, ekstrakt z cynamonu i sezamina występowały tylko w 1 badaniu RCT. Ekstrakt z żurawiny, ekstrakt z Crocus sativus L., oliwa z oliwek, kwercetyna i polifenole herbaciane występowały w 2 badaniach RCT. Glikozydy paeonii ogółem i kurkumina występowały w więcej niż 3 badaniach RCT. Badania te wykazały, że te polifenole w diecie mogą poprawiać wskaźnik aktywności choroby w 28 stawach (DAS28), poziom stanu zapalnego lub stresu oksydacyjnego w RZS. Dodanie polifenoli do diety nie zwiększyło liczby zdarzeń niepożądanych.

Cel badania: Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) jest przewlekłą chorobą zapalną, która stanowi znaczne obciążenie społeczne. Wschodnioazjatycka medycyna ziołowa (EAHM) od dawna jest stosowana w leczeniu RZS. Dlatego potrzebne jest systematyczne zbadanie, jak terapie EAHM można rozwinąć w nowe leki, wykorzystując określone składniki.

Wyniki: Kryteria włączenia spełniło łącznie 186 badań obejmujących 19,716 pacjentów z RZS. Zgodnie z metaanalizą EAHM wykazywała istotnie większą skuteczność w zakresie ciągłego pomiaru natężenia bólu, liczby bolesnych stawów i odsetka odpowiedzi. U pacjentów leczonych EAHM częstość występowania zdarzeń niepożądanych była istotnie mniejsza niż u pacjentów leczonych CM. Na podstawie dodatkowej analizy danych dotyczących receptur EAHM uwzględnionych w tej metaanalizie zidentyfikowano 21 głównych składników i pięć głównych kombinacji ziół. Środki EAHM stosowane w RZS mają odpowiedni potencjał, by wykorzystywać je jako składniki kandydujące do leczenia bólu zapalnego w RZS. Oceniane w tym badaniu główne zioła kandydujące działają na wiele szlaków i oczekuje się, że przyniosą ulgę w bólu, długotrwałe tłumienie stanu zapalnego, regulację odporności oraz zapobieganie niszczeniu stawów. Warto przeprowadzić dalsze badania nad opracowaniem leków z wykorzystaniem głównych składników wyodrębnionych w tym przeglądzie.

Cel badania: Ekstrakty z Tripterygium wilfordii Hook F (TwHF), tradycyjnego chińskiego leku ziołowego, są od kilku dziesięcioleci szeroko stosowane w Chinach w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) w połączeniu z metotreksatem (MTX). Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia MTX w połączeniu z TwHF pozostają jednak niejasne.

Wyniki: Do końcowej analizy włączono sześć randomizowanych badań kontrolowanych, obejmujących łącznie 643 pacjentów. We wszystkich badaniach dodawano TwHF (w postaci glikozydów Tripterygium) do terapii opartej na MTX. Pod względem skuteczności dodanie TwHF zwiększyło odsetek odpowiedzi na poziomie 50% (RR) (RR 1.337, 95% przedział ufności [CI]: 1.188-1.505, P<0.001), zmniejszyło liczbę obrzękniętych i bolesnych stawów, skróciło czas trwania sztywności porannej, obniżyło szybkość sedymentacji erytrocytów oraz zmniejszyło stężenie białka C-reaktywnego i czynnika reumatoidalnego. Pod względem bezpieczeństwa dodanie TwHF nie zwiększyło częstości występowania zdarzeń niepożądanych (RR 0.824, 95% CI: 0.635-1.068, P=0.143).

Cel badania: Współczesne badania farmakologiczne wykazały, że składnikami chemicznymi Curcuma longa L. są głównie kurkumina i lotny olejek kurkumowy. Kilka niedawnych randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) wykazało, że kurkumina łagodzi objawy i zmniejsza stan zapalny u pacjentów z zapaleniem stawów.

Wyniki: Uwzględniono dwadzieścia dziewięć (29) badań RCT obejmujących 2396 uczestników i 5 rodzajów zapalenia stawów. Uwzględnione schorzenia to zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS), reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), choroba zwyrodnieniowa stawów (OA), młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (JIA) oraz dna moczanowa/hiperurykemia. Kurkumina i ekstrakt z Curcuma longa były podawane w dawkach od 120 mg do 1500 mg przez okres 4–36 tygodni. Ogólnie kurkumina i ekstrakt z Curcuma longa wykazywały bezpieczeństwo we wszystkich badaniach oraz zmniejszały nasilenie stanu zapalnego i poziom bólu u tych pacjentów z zapaleniem stawów. Jednak w przyszłości potrzebne są kolejne badania RCT, aby wyjaśnić wpływ suplementacji kurkuminą i ekstraktem z Curcuma longa u pacjentów z zapaleniem stawów, w tym RZS, OA, AS i JIA. Kurkumina i ekstrakt z Curcuma longa mogą łagodzić objawy i zmniejszać poziom stanu zapalnego u osób z zapaleniem stawów. Jednak ze względu na niską jakość i małą liczbę badań RCT wnioski należy interpretować ostrożnie.

Cel badania: Ocena randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) dotyczących kurkuminy i ekstraktu z Curcuma longa w leczeniu chorób autoimmunologicznych.

Wyniki: Uwzględniono łącznie 34 publikacje obejmujące 31 badań RCT i 10 rodzajów chorób autoimmunologicznych. Wśród nich zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS) obejmowało jedno badanie RCT, choroba Behçeta (BD) jedno badanie RCT, choroba Crohna dwa badania RCT, stwardnienie rozsiane (MS) dwa badania RCT, liszaj płaski jamy ustnej sześć badań RCT, łuszczyca dwa badania RCT, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) pięć badań RCT, toczeń rumieniowaty układowy (SLE) dwa badania RCT, zapalenie tętnic jedno badanie RCT, a wrzodziejące zapalenie jelita grubego (UC) dziewięć badań RCT. Wśród nich większość badań RCT dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (UC), liszaja płaskiego jamy ustnej i RZS wykazała, że kurkumina i ekstrakty z kurkuminy poprawiały wyniki kliniczne lub laboratoryjne. Choroba Crohna, MS, SLE i łuszczyca były przedmiotem dwóch badań RCT; wszystkie wykazały poprawę (co najmniej jedno badanie RCT wykazało poprawę wyników klinicznych). AS, BD i zapalenie tętnic obejmowały tylko po jednym badaniu RCT, a wyniki kliniczne wskazywały na poprawę.