हेनरिक रूझांस्की के अनुसार, पत्ते और फल के बाहरी आवरण दस्त, अपच और पेट फूलने से राहत देते हैं।
यूरोपीय औषधि एजेंसी हल्की त्वचा की सूजन और हथेलियों तथा पैरों में अत्यधिक पसीने के लिए अखरोट के पत्ते के उपयोग का उल्लेख करती है और इसके इस्तेमाल को पारंपरिक उपयोग के आधार पर उचित ठहराती है।
पत्ते से बनी औषधियों का इस्तेमाल केवल वयस्कों को, अधिकतम एक सप्ताह तक करना चाहिए; इन्हें खुले घावों या त्वचा के बड़े हिस्से के क्षतिग्रस्त होने पर नहीं लगाना चाहिए।
पत्ता त्वचा की हल्की सूजन से राहत दे सकता है और हथेलियों तथा पैरों में अत्यधिक पसीना कम कर सकता है।
„HMPC ने निष्कर्ष निकाला कि लंबे समय से चले आ रहे उपयोग के आधार पर अखरोट के पत्ते का इस्तेमाल त्वचा की हल्की सूजन से राहत देने और हथेलियों तथा पैरों में अत्यधिक पसीना कम करने के लिए किया जा सकता है। अखरोट के पत्ते से बनी औषधियों का इस्तेमाल केवल वयस्कों को और एक सप्ताह से अधिक नहीं करना चाहिए।”HMPC stwierdził, że z uwagi na długotrwałe stosowanie liść orzecha włoskiego może być stosowany w łagodzeniu łagodnych stanów zapalnych skóry oraz w zmniejszaniu nadmiernej potliwości dłoni i stóp. Przetwory z liścia orzecha włoskiego powinny być stosowane wyłącznie u osób dorosłych i nie dłużej niż jeden tydzień.
HMPC इन उपयोगों को परंपरा के आधार पर उचित ठहराता है, हालांकि नैदानिक अध्ययनों से पर्याप्त प्रमाण उपलब्ध नहीं हैं।
„त्वचा की हल्की सूजन और अत्यधिक पसीने के लिए अखरोट के पत्ते वाली औषधियों के इस्तेमाल के बारे में HMPC के निष्कर्ष उनके “पारंपरिक उपयोग” पर आधारित हैं। इसका अर्थ है कि नैदानिक अध्ययनों से पर्याप्त प्रमाण न होने के बावजूद, इन हर्बल औषधियों का असर संभव है और इस बात के प्रमाण हैं कि इन्हें कम-से-कम 30 वर्षों से सुरक्षित रूप से इस तरह इस्तेमाल किया जाता रहा है (जिसमें यूरोपीय संघ में कम-से-कम 15 वर्ष शामिल हैं)।”Wnioski HMPC dotyczące stosowania leków zawierających liść orzecha włoskiego w przypadku łagodnych stanów zapalnych skóry oraz nadmiernej potliwości wynikają z ich „tradycyjnego stosowania”. Oznacza to, że pomimo braku wystarczających dowodów z badań klinicznych, skuteczność tych leków roślinnych jest prawdopodobna i istnieją dowody na to, że są one bezpiecznie stosowane w ten sposób od co najmniej 30 lat (w tym od co najmniej 15 lat w UE).
पत्ते वाली औषधियाँ खुले घावों या त्वचा के बड़े हिस्से के क्षतिग्रस्त होने पर नहीं लगानी चाहिए।
„अखरोट के पत्ते वाली औषधियों का इस्तेमाल खुले घावों और त्वचा के बड़े हिस्से के क्षतिग्रस्त होने पर नहीं करना चाहिए। अखरोट के पत्ते वाली औषधियों से जुड़े जोखिमों और उनके सुरक्षित इस्तेमाल से जुड़ी सावधानियों के बारे में अधिक जानकारी एजेंसी की वेबसाइट ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use पर “All documents” (“सभी दस्तावेज़”) टैब में उपलब्ध मोनोग्राफ में है।”Leków zawierających liść orzecha włoskiego nie należy stosować na otwarte rany i duże uszkodzenia skóry. Więcej informacji na temat zagrożeń związanych z lekami zawierającymi liść orzecha włoskiego, w tym środków ostrożności dotyczących ich bezpiecznego stosowania, znajduje się w monografii, w zakładce „All documents” („Wszystkie dokumenty”) na stronie internetowej Agencji: ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use.
सूखे पत्तों में जुग्लोन बहुत थोड़ी मात्रा में होता है, और मूल्यांकन के समय इन औषधियों के किसी दुष्प्रभाव की सूचना नहीं मिली।
„HMPC द्वारा मूल्यांकन किए जाने तक इन औषधियों के इस्तेमाल से जुड़ा कोई दुष्प्रभाव दर्ज नहीं किया गया था। अपने मूल्यांकन में HMPC ने जुग्लोन (अखरोट के पेड़ का एक विषैला घटक) के संभावित प्रभाव पर विचार किया, लेकिन पाया कि सूखे अखरोट के पत्तों में यह पदार्थ बहुत कम मात्रा में मौजूद होता है और इसलिए इससे मानव स्वास्थ्य को कोई खतरा नहीं है।”Do chwili przeprowadzenia przez HMPC oceny nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem tych leków. W swojej ocenie HMPC uwzględnił potencjalne działanie juglonu (toksycznego składnika drzewa orzecha włoskiego), ale zauważył, że w suchych liściach orzecha włoskiego substancja ta jest obecna w ilościach śladowych (bardzo małych) i w związku z tym nie stanowi zagrożenia dla zdrowia człowieka.
कुटे हुए पत्तों का काढ़ा त्वचा पर लगाने के लिए तैयार किया जाता है।
„अखरोट के पत्ते वाली हर्बल औषधियाँ आम तौर पर कुचले हुए पौधे के रूप में मिलती हैं। इसे पानी में उबालकर काढ़ा बनाया जाता है, जिसे त्वचा पर लगाया जाता है। कुछ हर्बल औषधियों में अखरोट के पत्ते के साथ पौधों से प्राप्त अन्य पदार्थ भी मिलाए जाते हैं।”Leki roślinne zawierające liść orzecha włoskiego są zazwyczaj dostępne w postaci zmielonego surowca roślinnego, który gotuje się w wodzie w celu uzyskania odwaru do stosowania na skórę. W niektórych lekach roślinnych liść orzecha włoskiego jest łączony z innymi substancjami pochodzenia roślinnego.
जर्मन आयोग E ने हल्की त्वचा की सूजन और अत्यधिक पसीने के लिए पत्ते को बाहरी तौर पर इस्तेमाल करने की सलाह दी थी, अंदर से लेने की नहीं।
„जर्मन आयोग E ने पारंपरिक फाइटोथेरेपी और पुराने आधिकारिक चिकित्सा-उपयोग से अलग, अखरोट के पत्ते को अंदर से लेने की सलाह नहीं दी। आयोग E की 01.06.1990 की मोनोग्राफ संख्या 101 के अनुसार, Juglandis Folium का इस्तेमाल बाहरी तौर पर, त्वचा की हल्की सतही सूजन और अत्यधिक पसीने—जैसे हथेलियों और पैरों के पसीने—के लिए किया जाना चाहिए।”Niemiecka Komisja E nie przewidziała liścia orzecha włoskiego do stosowania wewnętrznego, wbrew fitoterapii tradycyjnej oraz dawnej medycynie oficjalnej. Juglandis Folium (w monografii nr 101 z 01.06.1990 r. zdaniem Komisji E powinien być stosowany zewnętrznie, przy lekkich powierzchniowych zapaleniach skóry, nadmiernym poceniu się, np. dłoni i stóp.
हेनरिक रूझांस्की के अनुसार, पत्ते और फल का बाहरी आवरण दस्त, अपच और पेट फूलने के साथ-साथ त्वचा की खुजली से भी राहत देते हैं।
„ये दस्त और अपच, आंतों में अत्यधिक किण्वन तथा पेट फूलने को कम करते हैं और स्तनपान के दौरान दूध का स्राव घटाते हैं। ये मवाद बनने की प्रक्रियाओं को रोकते हैं, त्वचा की खुजली से राहत देते हैं और श्लेष्म झिल्लियों की सूजन कम करते हैं। 1913 में Hynek ने अखरोट के पत्ते के अर्क के रक्तस्राव रोकने वाले गुणों के बारे में बताया।”Hamują biegunkę i niestrawność, nadmierne procesy fermentacji oraz wzdęcia, zmniejszają wydzielanie mleka podczas laktacji. Powstrzymują też procesy ropne, łagodzą świąd skóry, zmniejszają obrzęk błon śluzowych. W 1913 r. Hynek ogłosił przeciwkrwotoczne właściwości ekstraktów z liścia orzecha włoskiego.
हेनरिक रूझांस्की दस्त के लिए पत्तों का काढ़ा पीने का सुझाव देते हैं।
„स्विट्ज़रलैंड की फाइटोथेरेपिस्ट Maja Dal Cero (2009), जो जड़ी-बूटियों से उपचार की प्रैक्टिशनर और शोधकर्ता हैं, ने अपनी एक किताब में लिखा: “Tee: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; यानी दस्त के लिए 1 लीटर उबलते पानी में 1–2 बड़े चम्मच कुचले हुए अखरोट के पत्ते डालकर काढ़ा बनाएं और पिएं।”Szwajcarska fitoterapeutka Maja Dal Cero (2009 r.), która jest praktykiem i naukowcem z zakresu ziołolecznictwa napisała w jednej ze swoich książek: “Tee: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; zatem 1-2 łyżki rozdrobnionych liści orzecha włoskiego na 1 l wrzącej wody, naparzyć. Wypić przy biegunce.
हेनरिक रूझांस्की सूजन, एक्ज़िमा और मुहाँसों में पत्तों के काढ़े से त्वचा धोने का वर्णन करते हैं।
„स्विट्ज़रलैंड की फाइटोथेरेपिस्ट Maja Dal Cero (2009), जो जड़ी-बूटियों से उपचार की प्रैक्टिशनर और शोधकर्ता हैं, ने अपनी एक किताब में लिखा: “Tee: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; यानी दस्त के लिए 1 लीटर उबलते पानी में 1–2 बड़े चम्मच कुचले हुए अखरोट के पत्ते डालकर काढ़ा बनाएं और पिएं। इसके अलावा, वह त्वचा की सूजन, एक्ज़िमा और मुहाँसों में त्वचा धोने के लिए इसे बाहरी तौर पर इस्तेमाल करने की सलाह देती हैं।”Szwajcarska fitoterapeutka Maja Dal Cero (2009 r.), która jest praktykiem i naukowcem z zakresu ziołolecznictwa napisała w jednej ze swoich książek: “Tee: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; zatem 1-2 łyżki rozdrobnionych liści orzecha włoskiego na 1 l wrzącej wody, naparzyć. Wypić przy biegunce. Ponadto zaleca zewnętrznie do przemywania przy stanach zapalnych skóry, wypryskach (egzemach) i trądziku (Akne, Acne).
पुराने विवरणों में एक्ज़िमा और आंतों के परजीवियों के लिए पत्ते के उपयोग का उल्लेख है।
„19वीं सदी के पहले आधे भाग में Negrier-Anders ने स्क्रोफुला के लिए अखरोट की सलाह दी, और कुछ समय बाद Aschenbrenner ने टॉन्सिल की सूजन के लिए। Schulz ने गठिया के कारण होने वाली जोड़ों की सूजन, एक्ज़िमा और आंतों के परजीवी संक्रमण के इलाज में अखरोट के पत्ते का अच्छे परिणामों के साथ इस्तेमाल किया। उन्होंने इसका उपयोग रक्त शुद्ध करने वाले साधन के रूप में भी किया।”W I połowie XIX wieku Negrier-Anders zalecał orzech włoski przeciwko skrofulozie, a nieco później Aschenbrenner przy zapaleniu migdałków. Schulz stosował z dobrym skutkiem liść orzecha włoskiego w leczeniu stanów zapalnych stawów w przebiegu dny, w leczeniu wyprysków i parazytozy jelit, ponadto jako środek czyszczący krew.
हेनरिक रूझांस्की के अनुसार, अखरोट के पत्ते वाली मिश्रित औषधियों से खेतों में पाले जाने वाले पशुओं का दस्त कम होता था।
„मैं अपने अनुभव से पुष्टि कर सकता हूँ कि अखरोट के पत्ते वाली मिश्रित औषधियों ने खेतों में पाले जाने वाले पशुओं में आंतों और पेट की सूजन तथा अधिक मात्रा में स्राव वाले दस्त को रोका (सूअर और मुर्गे-मुर्गियाँ)। इसके अलावा, आज हम जानते हैं कि अखरोट खून का थक्का जमने की क्षमता बढ़ा सकता है, क्योंकि इसमें फाइटोक्विनोन यानी विटामिन K (फिलोक्विनोन) बनाने वाला विकसित चयापचय मार्ग होता है।”Ja ze swojej strony mogę potwierdzić, że mieszanki zawierające liść orzecha włoskiego hamowały u zwierząt gospodarskich przekrwienie jelit i żołądka oraz biegunkę z obfitym wysiękiem (trzoda chlewna, drób). Ponadto, dziś wiemy, że orzech włoski może zwiększać krzepliwość krwi, bowiem posiada wykształcony szlak metaboliczny prowadzący do syntezy fitochinonów, czyli witaminy K (fillochinonów).