Figi — słodki owoc, a liście obniżają cukier?

Cel badania: Atopowe zapalenie skóry (AD) jest przewlekłą, nawracającą, swędzącą chorobą skóry, charakteryzującą się powtarzającymi się remisjami i zaostrzeniami. Różne czynniki, takie jak alergie, stan skóry i styl życia, łącznie przyczyniają się do AD, co utrudnia całkowite wyleczenie.

Wyniki: Wartości wskaźnika Eczema Area and Severity Index były istotnie niższe w grupie otrzymującej herbatę z liści figowca niż w grupie otrzymującej placebo. Efekt osłabł 4 tygodnie po zakończeniu interwencji, co sugeruje, że dalsze spożywanie herbaty z liści figowca było skuteczne. Dalsze oceny potwierdziły bezpieczeństwo spożywania herbaty z liści figowca i nie wykazały żadnych zmian, które mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia. Dlatego przypuszczamy, że herbata z liści figowca jest naturalną i bezpieczną opcją terapeutyczną w przypadku AD.

Cel badania: Obecnie prazikwantel (PZQ) jest jedynym lekiem z wyboru stosowanym w leczeniu schistosomatozy u ludzi ze względu na bezpieczeństwo i szerokie spektrum działania. Podaje się, że powtarzana chemioterapia wiąże się z ryzykiem wystąpienia lekooporności w schistosomatozie.

Wyniki: Ponadto ekstrakt z liści F. carica jest obiecującym środkiem wzmacniającym działanie przeciwschistosomowe PZQ w modelu zwierzęcym zakażonym S. mansoni. Dlatego autorzy niniejszej pracy stwierdzają, że leczenie skojarzone ma działanie synergistyczne i może być bardziej obiecujące w leczeniu schistosomatozy.

Cel badania: Wcześniej opisywano przeciwcukrzycowe działanie ekstraktów z liści Ficus carica.

Wyniki: Wcześniej opisywano przeciwcukrzycowe działanie ekstraktów z liści Ficus carica. Podanie fazy organicznej szczurom z cukrzycą wywołaną streptozotocyną, uzyskanej z wodnego odwaru z liści figowca po obróbce HCI, odwirowaniu, obróbce wodorotlenkiem sodu (NaOH) i ekstrakcji chloroformem (CHCl3), doprowadziło do obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i zmniejszenia stosunku cholesterolu całkowitego do cholesterolu HDL (w odniesieniu do grupy kontrolnej), a także do zmniejszenia hiperglikemii.

Cel badania: Ficus carica Linn. (Moraceae) jest powszechnie znany jako figa jadalna.

Wyniki: Nasze badanie potwierdziło tradycyjne twierdzenie danymi farmakologicznymi. Działanie przeciwzapalne i przeciwutleniające leku może wynikać odpowiednio z obecności steroidów i flawanoidów, o których wiadomo, że występują w tym leku. Ponadto działanie przeciwzapalne leku może wynikać z jego zdolności do zmiatania wolnych rodników. Potrzebne są również dalsze prace, aby wyizolować i scharakteryzować substancje czynne odpowiedzialne za działanie przeciwzapalne.

Cel badania: W badaniu tym połączono wysokorozdzielczą metodę LC-MS/MS z sieciowaniem molekularnym opartym na cechach (FBMN), aby scharakteryzować skład fitochemiczny oraz ocenić aktywność przeciwutleniającą i przeciwzapalną owoców, liści i gałązek figowca (Ficus carica L.). Analiza porównawcza wykazała, że tkanka gałązek ma odrębny profil chemiczny, charakteryzujący się klastrami lignanów i flawonoidów zidentyfikowanymi metodą FBMN, które są mniej wyraźne w owocach i liściach.

Wyniki: Adnotacja strukturalna pozwoliła zidentyfikować 61 związków należących do sześciu klas chemicznych: kwasów fenolowych, hydroksykumaryn, pochodnych furanokumaryn, furanokumaryn, flawonoidów i lignanów. Analiza ilościowa wykazała, że furanokumaryny i rutyna były głównymi składnikami zarówno liści, jak i gałązek, przy czym ich stężenia były wyższe w liściach, natomiast gałązki wyróżniały się wzbogaceniem we flawonoidowe aglikony i lignany. Pomimo tych różnic w składzie ekstrakty z liści i gałązek wykazywały większą zdolność przeciwutleniającą i skuteczniej hamowały mediatory zapalne indukowane lipopolisacharydem w makrofagach RAW 264.7 niż ekstrakt z owoców. Wyniki te wskazują, że tkanka gałązek figowca jest chemicznie odrębnym, biologicznie aktywnym składnikiem o potencjale zastosowania w żywności funkcjonalnej.

Cel badania: Niniejszy przegląd dotyczy przemysłowego zastosowania produktów ubocznych figowca i ich roli w zwalczaniu chorób przewlekłych. Figa należy zasadniczo do owoców, a jej nazwa botaniczna to Ficus carica.

Wyniki: Produkty uboczne figowca stosuje się w postaci ekstraktu lub proszku jako dodatki do różnych produktów spożywczych w celu poprawy ich wartości odżywczej i zwiększenia trwałości. Produkty na bazie dodatków z produktów ubocznych figowca zawierają duże ilości związków fitochemicznych, kwasów tłuszczowych, polifenoli i przeciwutleniaczy. Ze względu na wysoką zawartość związków bioaktywnych produkty te odgrywały istotną rolę w zwalczaniu różnych chorób, w tym nowotworów, cukrzycy, zaparć, chorób układu sercowo-naczyniowego (CVD) i chorób przewodu pokarmowego (GIT). Podsumowując, produkty spożywcze na bazie figowca mogą być ważne dla ludzi i przyczyniać się do wytwarzania zdrowej żywności.

Cel badania: Niniejszy przegląd opisuje tradycyjne i przemysłowe zastosowanie figowca (Ficus carica) w medycynie jako środka na problemy zdrowotne oraz jego aktywność biologiczną. Opisuje różne tradycyjne sposoby stosowania go w leczeniu różnych dolegliwości, takich jak stany zapalne, problemy żołądkowe i nowotwory.

Wyniki: Niniejszy przegląd opisuje tradycyjne i przemysłowe zastosowanie figowca (Ficus carica) w medycynie jako środka na problemy zdrowotne oraz jego aktywność biologiczną. Opisuje różne tradycyjne sposoby stosowania go w leczeniu różnych dolegliwości, takich jak stany zapalne, problemy żołądkowe i nowotwory. Badania fitochemiczne owoców i liści figowca wykazały, że są one bogate w związki fenolowe, kwasy organiczne i związki lotne. Dzięki bogatej i zróżnicowanej obecności związków biologicznie czynnych wykazują one różnorodne działania biologiczne, takie jak działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwnowotworowe, hepatoprotekcyjne, przeciwcukrzycowe, przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe, przeciwmutagenne, przeciwgorączkowe, przeciwgruźlicze, antyangiogenne, przeciwpasożytnicze, hemostatyczne, przeciwdziałające zaparciom i przeciw brodawkom.

Cel badania: Liście Ficus carica Linn. (FC) były szeroko stosowane w celach leczniczych od czasów starożytnych, a ich odwar jest spożywany jako herbata.

Wyniki: Wiele badań naukowych potwierdziło działanie przeciwcukrzycowe, przeciwutleniające, przeciwzapalne, przeciwnowotworowe, antycholinesterazowe, przeciwdrobnoustrojowe, hepatoprotekcyjne i nefroprotekcyjne. Przeprowadzono wiele badań, aby uzyskać wgląd w szlaki molekularne zaangażowane w aktywność biologiczną liści FC. Badania toksyczności sugerują, że liście FC wykazują toksyczność jedynie w bardzo wysokich dawkach. Uważamy, że niniejszy przegląd będzie kompleksowym źródłem informacji dla osób zainteresowanych poznaniem dowodów naukowych potwierdzających właściwości lecznicze liści FC, a także luk badawczych, których uzupełnienie pozwoliłoby jeszcze bardziej zwiększyć wartość handlową i korzyści zdrowotne liści FC.

Cel badania: Ficus carica (figowiec) i Olea europaea (oliwka) to cenne rośliny spożywcze, szeroko wykorzystywane w diecie i medycynie tradycyjnej. Różne części tych roślin, takie jak owoce i liście, zawierają korzystne związki o różnorodnych właściwościach farmakologicznych, wśród których wyróżnia się działanie przeciwzapalne. Celem tego przeglądu jest omówienie działania przeciwzapalnego F. carica i O.

Wyniki: Zaobserwowaliśmy, że większość związków występujących w figowcu i oliwce, w tym polifenole, flawonoidy itp., wywiera działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie lub zmniejszanie poziomu cytokin prozapalnych. Ponadto niektóre naturalne przeciwutleniacze występują w obu tych roślinach. Sugerujemy, że jednoczesne lub osobne spożywanie fig i oliwek może być przydatne w zapobieganiu chorobom zapalnym lub ich leczeniu.