Witamina P — zapomniana witamina, która uszczelnia naczynia?

Cel badania: Produkty naturalne, charakteryzujące się niezwykłą różnorodnością chemiczną, były szeroko badane pod kątem potencjału przeciwnowotworowego. Kwercetyna (QU) i glikozyd kwercetyny (rutyna), oba należące do polifenolowych flawonoidów, wyróżniają się wśród produktów naturalnych, co potwierdzają różne badania. Rutyna (RU) i jej aglikon (QU) mają różnorodne właściwości biologiczne, obejmujące działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne i przeciwnowotworowe.

Wyniki: Istnieją rozstrzygające dowody na związek między działaniem przeciwnowotworowym a leczeniem RU lub QU. Ponadto badania wskazują, że nanoformulacje RU i QU wykazują większe działanie przeciwnowotworowe niż każdy z tych środków stosowany osobno, co zwiększa skuteczność leczenia raka. Wyniki tego przeglądu systematycznego przedstawiają działanie przeciwnowotworowe nanoformulacji RU i QU oraz ich mechanizmy molekularne, opisane w badaniach przedklinicznych. W niniejszej pracy podjęto również próbę wsparcia dalszych badań poprzez omówienie obecnych ograniczeń/wyzwań i zaproponowanie dodatkowych badań, które pozwolą w pełni wykorzystać potencjał formulacji opartych na RU i QU w leczeniu raka.

Cel badania: Rutyna (witamina P lub rutozyd) jest glikozydem flawonoidowym z owoców cytrusowych, który wykazał korzystne dla zdrowia działanie w różnych narządach w przypadku rozmaitych schorzeń, w tym stanów zapalnych i bólu. Większość korzyści terapeutycznych rutyny przypisuje się jej właściwościom przeciwutleniającym i przeciwzapalnym.

Wyniki: W niniejszym artykule przeglądowym omówiono badania dotyczące działania przeciwbólowego rutyny i podsumowano opisywane mechanizmy jej działania. Działanie przeciwbólowe rutyny badano w modelach cukrzycy wywołanej streptozotocyną, przewlekłego uszkodzenia uciskowego oraz nocycepcji wywołanej oksaliplatyną, formaliną, kwasem octowym i glutaminianem u myszy lub szczurów. Na podstawie literatury działanie przeciwbólowe rutyny jest wywoływane przez wzmocnienie potencjału mechanizmów przeciwutleniających, obniżenie poziomu cytokin zapalnych (np. czynnika martwicy nowotworów alfa (TNF-α) i interleukiny-1β), zahamowanie ekspresji cyklooksygenazy-2 (COX-2) i indukowalnej syntazy tlenku azotu (iNOS) oraz modulację szlaków sygnałowych MAPK, NF-κB i Nrf-2/HO-1. Wyniki badań przedklinicznych dotyczących działania przeciwbólowego rutyny są obiecujące, jednak jej profil bezpieczeństwa wymaga dokładniejszego zbadania, a w celu oceny jej działania przeciwbólowego u ludzi należy przeprowadzić badania kliniczne.

Cel badania: Liczne dowody wskazują, że flawonoidy pochodzące z warzyw i roślin leczniczych korzystnie wpływają na cukrzycę poprzez poprawę kontroli glikemii, profilu lipidowego i statusu przeciwutleniającego. Rutyna jest flawonoidem występującym w wielu roślinach i wykazuje szeroki zakres aktywności biologicznej, obejmującej działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające, neuroprotekcyjne, nefroprotekcyjne i hepatoprotekcyjne.

Wyniki: Rutyna zmniejsza również powstawanie sorbitolu, reaktywnych form tlenu, prekursorów zaawansowanych produktów glikacji oraz cytokin zapalnych. Uważa się, że te działania odpowiadają za ochronny wpływ rutyny na nefropatię, neuropatię, uszkodzenie wątroby i zaburzenia sercowo-naczyniowe wywołane hiperglikemią i dyslipidemią. Podsumowując, wyniki obecnych badań eksperymentalnych potwierdzają potencjał rutyny w zapobieganiu patologiom związanym z cukrzycą lub ich leczeniu. Zaleca się przeprowadzenie dobrze zaprojektowanych badań klinicznych w celu oceny korzyści i ograniczeń stosowania rutyny w leczeniu cukrzycy.

Cel badania: Terapia rewaskularyzacyjna jest podstawową metodą leczenia zawału mięśnia sercowego u pacjentów zdrowych i chorych na cukrzycę. Podjęliśmy próbę oceny kardioprotekcyjnego działania kwercetyny i rutyny w zawale mięśnia sercowego wywołanym niedokrwieniem i reperfuzją u szczurów zdrowych i chorych na cukrzycę.

Wyniki: Wyniki wykazały większą wielkość zawału, nasilone utlenianie lipidów, częściowe wyczerpanie enzymów przeciwutleniających oraz drastyczny spadek częstości akcji serca w sercach cukrzycowych poddanych niedokrwieniu i reperfuzji in vivo w porównaniu ze szczurami zdrowymi poddanymi niedokrwieniu i reperfuzji. Ponadto kwercetyna i rutyna w podobny sposób znacząco ograniczają wielkość zawału zarówno u zwierząt zdrowych, jak i chorych na cukrzycę. Rutyna zapewniała jednak pełną kardioprotekcję w dawce 10 mg/kg, ograniczając wielkość zawału. Oba flawonoidy mogły częściowo, lecz znacząco ograniczać peroksydację lipidów. Ponadto leczenie przyniosło umiarkowaną poprawę częstości akcji serca zarówno u szczurów zdrowych, jak i chorych na cukrzycę. Nasze dane wskazują na możliwe kardioprotekcyjne działanie kwercetyny i rutyny w uszkodzeniu niedokrwienno-reperfuzyjnym zarówno u szczurów zdrowych, jak i chorych na cukrzycę, a ochrona ta może być częściowo związana z ograniczeniem stresu oksydacyjnego i umiarkowanym zwiększeniem rezerw przeciwutleniających.

Cel badania: Płytki krwi odgrywają zasadniczą rolę w zapaleniu naczyń i zakrzepicy. Flawonoidy są związkami naturalnymi stosowanymi w klinicznym leczeniu zaburzeń naczyniowych; zapobiegają przepuszczalności naczyń włosowatych, działają flebotonicznie i poprawiają reologię krwi, choć ich mechanizm działania pozostaje częściowo nieznany.

Wyniki: Zbadano wpływ kwercetyny, rutyny, diosmetyny i diosminy na aktywację płytek krwi, wykorzystując krew zdrowych, nieleczonych ochotników. Układ różnych stanów aktywacji płytek krwi oraz zajęcie receptorów GPIIb/IIIa obliczono za pomocą cytometrii przepływowej, wykorzystując jonofor wapniowy jako czynnik proagregacyjny wywołujący aktywację i agregację płytek krwi. Badane flawonoidy wykazały istotne działanie przeciwpłytkowe poprzez blokowanie receptorów GPIIb/IIIa, hamowanie aktywacji płytek krwi, a także ograniczanie proagregacyjnego działania jonoforu wapniowego. Zatem każdy z badanych składników aktywnych może być korzystny w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym, a niniejszy artykuł pomaga również wyjaśnić nowy mechanizm działania tych leków.

Cel badania: Nieswoiste wiązanie glinu z różnymi substancjami w organizmie może prowadzić do toksyczności. Nagromadzenie dużych ilości glinu może powodować zaburzenia homeostazy metali oraz zakłócać syntezę i uwalnianie neuroprzekaźników.

Wyniki: Szczurom z sześciu grup interwencyjnych podawano przez cztery tygodnie 100 lub 200 mg/kg masy ciała/dobę jednego z trzech różnych flawonoidów, po 4-tygodniowej ekspozycji na 281.40 mg/kg masy ciała/dobę AlCl3·6H2O, podczas gdy szczurom z grupy toksyczności AlCl3 i grupy kontrolnej podawano nośnik po okresie ekspozycji na AlCl3. Wyniki wykazały, że rutyna, pueraryna i sylimaryna mogą zwiększać stężenia magnezu, żelaza i cynku w mózgach szczurów. Ponadto spożycie tych trzech flawonoidów regulowało homeostazę aminokwasowych neuroprzekaźników i przywracało stężenia neuroprzekaźników monoaminowych do prawidłowych wartości. Podsumowując, nasze dane wskazują, że rutyna, pueraryna i sylimaryna mogą łagodzić toksyczne działanie AlCl3 na mózg szczurów poprzez regulowanie zaburzonej równowagi pierwiastków metalicznych i neuroprzekaźników w mózgach szczurów.

Cel badania: Uszkodzenie niedokrwienno-reperfuzyjne (IRI) jest częstym procesem patologicznym w praktyce klinicznej, charakteryzującym się złożoną patogenezą obejmującą wzajemne oddziaływanie stresu oksydacyjnego, stanu zapalnego, dysfunkcji mitochondriów i różnych szlaków śmierci komórkowej. Zasadniczo IRI przejawia się jako powikłanie terapii reperfuzyjnych, których celem jest przywrócenie przepływu krwi po niedokrwieniu.

Wyniki: Rutyna, glikozyd flawonoidowy o niskiej masie cząsteczkowej, powszechnie występujący w warzywach, owocach i lekach ziołowych, wykazuje obiecujący potencjał terapeutyczny dzięki plejotropowemu działaniu biologicznemu, obejmującemu właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne i cytoprotekcyjne wobec śmierci komórek. Niniejszy przegląd systematycznie objaśnia mechanizmy molekularne leżące u podstaw ochronnego działania rutyny przeciwko IRI oraz syntetyzuje dowody z badań przedklinicznych dotyczące jej różnorodnych sposobów działania. Obecnie jednak zastosowanie kliniczne rutyny jest utrudnione przez jej stosunkowo niską biodostępność. Przyszłe badania powinny koncentrować się na opracowaniu innowacyjnych formulacji farmaceutycznych zwiększających jej biodostępność, aby w pełni wykorzystać jej potencjał w zastosowaniach klinicznych.

Cel badania: Diazynon jest szeroko stosowany jako środek owadobójczy lub pestycyd w rolnictwie. Ten środek owadobójczy może przedostawać się do organizmu człowieka przez drogi oddechowe, drogą pokarmową i przez skórę, prowadząc do zatrucia.

Wyniki: Dzięki większemu działaniu przeciwutleniającemu i wyższej biodostępności w porównaniu z rutyną kwercetyna skutecznie przywróciła aktywność enzymów przeciwutleniających (SOD, CAT i GSH) oraz poziom AChE w wątrobie szczurów zatrutych diazynonem do wartości zbliżonych do kontrolnych. Obecne badanie wskazuje, że kwercetyna jest skuteczniejszym środkiem terapeutycznym niż rutyna w łagodzeniu stresu oksydacyjnego i toksyczności wątroby wywołanych diazynonem, poprzez neutralizowanie ROS, hamowanie peroksydacji lipidów i przywracanie homeostazy redoks. W związku z tym kwercetynę można uznać za potencjalną metodę leczenia zatrucia diazynonem. Jednak przed zaleceniem jej stosowania u ludzi i uzyskaniem ostatecznej zgody konieczne są dalsze badania na zwierzętach, komórkach i badania kliniczne.