Odra i szczepionka MMR — gdzie leży prawda?

Cel badania: Odra, świnka, różyczka i ospa wietrzna (varicella) to poważne choroby, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, niepełnosprawności i śmierci. Jednak publiczna debata na temat bezpieczeństwa trójwalentnej szczepionki MMR oraz wynikający z niej spadek poziomu wyszczepienia w kilku krajach trwają, mimo jej niemal powszechnego stosowania i uznanej skuteczności. Jest to aktualizacja przeglądu opublikowanego w 2005 r. i zaktualizowanego w 2012 r.

Wyniki: Uwzględniliśmy 138 badań (23,480,668 uczestników). W 51 badaniach (10,248,159 dzieci) oceniano skuteczność szczepionek, a w 87 badaniach (13,232,509 dzieci) oceniano związek między szczepionkami a różnymi szkodliwymi skutkami. W tej wersji przeglądu z 2019 r. uwzględniliśmy 74 nowe badania. Skuteczność Skuteczność szczepionki w zapobieganiu odrze wynosiła 95% po jednej dawce (ryzyko względne (RR) 0.05, 95% CI 0.02 do 0.13; 7 badań kohortowych; 12,039 dzieci; dowody o umiarkowanej pewności) i 96% po dwóch dawkach (RR 0.04, 95% CI 0.01 do 0.28; 5 badań kohortowych; 21,604 dzieci; dowody o umiarkowanej pewności).

Cel badania: Możliwość istnienia związku między szczepieniami dzieci a późniejszym rozwojem autyzmu była przedmiotem ogromnej debaty. W ostatnim czasie stało się to poważnym problemem zdrowia publicznego, ponieważ w społeczności rośnie liczba chorób, którym można zapobiegać szczepieniami, wskutek obaw przed „związkiem” między szczepieniami a autyzmem.

Wyniki: Dane kohortowe nie wykazały związku między szczepieniem a autyzmem (OR: 0.99; 95% CI: 0.92 do 1.06) ani ASD (OR: 0.91; 95% CI: 0.68 do 1.20); nie stwierdzono również związku między autyzmem a szczepionką MMR (OR: 0.84; 95% CI: 0.70 do 1.01), tiomersalem (OR: 1.00; 95% CI: 0.77 do 1.31) ani rtęcią (Hg) (OR: 1.00; 95% CI: 0.93 do 1.07). Podobnie dane z badań kliniczno-kontrolnych nie wykazały dowodów na zwiększone ryzyko rozwoju autyzmu lub ASD po ekspozycji na MMR, Hg lub tiomersal, gdy wyniki pogrupowano według schorzenia (OR: 0.90, 95% CI: 0.83 do 0.98; p=0.02) lub według rodzaju ekspozycji (OR: 0.85, 95% CI: 0.76 do 0.95; p=0.01). Wyniki tej metaanalizy wskazują, że szczepienia nie są związane z rozwojem autyzmu ani zaburzeń ze spektrum autyzmu. Ponadto składniki szczepionek (tiomersal lub rtęć) ani szczepionki skojarzone (MMR) nie są związane z rozwojem autyzmu ani zaburzeń ze spektrum autyzmu.

Cel badania: Zrozumienie bezpieczeństwa szczepionek ma kluczowe znaczenie dla podejmowania świadomych decyzji dotyczących szczepień. Naszym celem było przeprowadzenie przeglądu systematycznego bezpieczeństwa szczepionek zalecanych dzieciom, dorosłym i kobietom w ciąży w Stanach Zjednoczonych.

Wyniki: Spośród 56,603 przeanalizowanych cytowań kryteria włączenia spełniło 338 badań opisanych w 518 publikacjach. U dzieci pewność dowodów była wysoka i wskazywała na brak zwiększonego ryzyka autyzmu po szczepieniu przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR). Pewność dowodów była wysoka w odniesieniu do zwiększonego ryzyka drgawek gorączkowych po szczepieniu MMR. Nie stwierdzono dowodów na zwiększone ryzyko wgłobienia jelita po szczepieniu przeciw rotawirusom podczas ostatniej kontroli (umiarkowana pewność dowodów) ani cukrzycy (wysoka pewność dowodów). Nie stwierdzono dowodów na zwiększone ryzyko lub brakowało wystarczających dowodów dotyczących kluczowych zdarzeń niepożądanych w przypadku nowszych szczepionek, takich jak 9-walentna szczepionka przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego i szczepionki przeciw meningokokom grupy B. U dorosłych nie stwierdzono dowodów na zwiększone ryzyko (różny poziom pewności dowodów) lub brakowało wystarczających dowodów dotyczących kluczowych zdarzeń niepożądanych w przypadku nowej adiuwantowanej inaktywowanej szczepionki przeciw grypie i rekombinowanej adiuwantowanej szczepionki przeciw półpaścowi. Nie znaleźliśmy dowodów na zwiększone ryzyko (różny poziom pewności dowodów) kluczowych zdarzeń niepożądanych u kobiet w ciąży po szczepieniu przeciw tężcowi, błonicy i krztuścowi bezkomórkową szczepionką, w tym martwego urodzenia (umiarkowana pewność dowodów).

Cel badania: Chociaż Chiny zaktualizowały harmonogram szczepień przeciw śwince, wprowadzając dwie dawki, ilościowe oceny efektów w rzeczywistych warunkach, na poziomie populacyjnym, pozostają ograniczone. W badaniu tym systematycznie oceniono natychmiastowy i długoterminowy wpływ strategii szczepienia przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR) jedną i dwiema dawkami na zapadalność na świnkę w prowincji Jiangsu.

Wyniki: Po wprowadzeniu w 2008 r. polityki szczepienia jedną dawką MMR nie zaobserwowano istotnego długoterminowego trendu spadkowego zapadalności na świnkę w całej prowincji (IRR = 1.002, P = 0.773), a okresowe epidemie co 3 do 5 lat utrzymywały się. Po kompleksowym wdrożeniu strategii 2-dawkowej MMR w lipcu 2020 r. ogólna zapadalność wykazywała istotny, przyspieszony trend spadkowy wynoszący 1.0% miesięcznie (IRR = 0.990, P = 0.019). Analizy podgrup wykazały, że najbardziej obciążone chorobą grupy wiekowe 5-9 i 10-14 lat odnotowały największy długoterminowy spadek (odpowiednio 1.0% i 1.5% miesięcznie). Ponadto w grupie dorosłych w wieku ≥15 lat, która nie była bezpośrednio objęta szczepieniami, również odnotowano długoterminowy spadek (0.9% miesięcznie), co wskazuje na znaczący efekt odporności zbiorowiskowej. Dodatkowo polityka 2-dawkowa skutecznie zmniejszyła różnice regionalne w zapadalności, wyraźnie ograniczając epidemie kompensacyjne obserwowane w północnej części prowincji Jiangsu w 2019 r.