Dieta i żywienieMiód — słodkie lekarstwo czy po prostu cukier?
- Michał Tombak — Miód
- Henryk Różański — Spadź, trochę o miodach
- Henryk Różański — Kalmia (dorodnia) – Calmia w praktycznej fitoterapii.
- Henryk Różański — Drastica, Laxantia, a może Lenitiva
- Antimicrobial properties of honey. · Am J Ther 2014
- Honey--a novel antidiabetic agent. · Int J Biol Sci 2012
- Clinical and Postoperative Applications of Manuka Honey in Wound Healing: An Evidence-Based Review. · Int Wound J 2026
- Potential of Natural Honey in Controlling Obesity and its Related Complications. · J Evid Based Integr Med 2022
- Honey: its medicinal property and antibacterial activity. · Asian Pac J Trop Biomed 2011
Michał Tombak przedstawia miód nie jako sam cukier, lecz jako produkt z wieloma składnikami, któremu przypisuje działanie lecznicze.
- Henryk Różański opisuje jego dawne zastosowania, między innymi przy kaszlu, zapaleniu gardła i trudno gojących się ranach.
- Henryk Różański dodaje, że w dawnej medycynie oficjalnej miód często służył jako dodatek nadający lekom smak i zapach.
- Michał Tombak twierdzi, że miód i cukier różnią się wpływem na zdrowie, a ilość miodu należy ograniczać.
- Michał Tombak łączy wartość leczniczą miodu z jego jakością, a Henryk Różański ostrzega, że niektóre miody mogą zatruwać.
Co piszą autorzy
Michał Tombak uważa, że miód leczy, a cukier szkodzi, i podaje zalecaną przez siebie dobową ilość miodu dla zdrowej osoby dorosłej.
Michał Tombak przypisuje miodowi działanie antyseptyczne, przeciwpasożytnicze, przeciwzapalne i przeciwnowotworowe.
Michał Tombak podaje, że miód stosowano dawniej przy wielu dolegliwościach, a współczesne badania potwierdziły jego właściwości zdrowotne.
Michał Tombak twierdzi, że cukry w miodzie występują razem z innymi substancjami i inaczej opisuje przemiany glukozy oraz fruktozy po spożyciu miodu.
Michał Tombak twierdzi, że miód może być spożywany przez osoby chore na cukrzycę, jeśli jest dobrej jakości i nie zawiera syropów cukrowych.
Henryk Różański opisuje miód jako dawny składnik leków, który nadawał im smak i zapach; podaje też jego zastosowanie w rekonwalescencji i syropach wykrztuśnych.
Henryk Różański wymienia dawne preparaty z miodem stosowane między innymi przy kaszlu i zapaleniu gardła.
Henryk Różański podaje, że miód różano-boraksowy stosowano przy aftach, zapaleniu gardła i kaszlu, lecz wycofano go z powodu ryzyka zatrucia dzieci.
Henryk Różański opisuje używanie miodu w wodzie jako środka regulującego wypróżnienia oraz jego stosowanie na trudno gojące się rany.
Henryk Różański wskazuje, że naturalny, nieprzegrzany miód krystalizuje, a podgrzewany miód oczyszczony traci składniki i ma małą wartość leczniczą.
Michał Tombak zaleca sprawdzanie jakości miodu, bo zależy mu na jego właściwościach odżywczych i leczniczych.
Henryk Różański ostrzega, że miód z nektaru niektórych roślin może przy nadmiernym spożyciu wywołać nudności, wymioty i porażenia.
Michał Tombak podaje, że miód od dawna wykorzystywano w medycynie ludowej w wielu przepisach.
Michał Tombak przytacza dawny przykład stosowania miodu w leczeniu wielu chorób przez Hipokratesa.
Henryk Różański wymienia miód wśród produktów zaliczonych do jednej z grup środków, razem z laktozą, kompotami, mlekiem i kefirem.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 5 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 366.
Przegląd podaje, że miód stosowany miejscowo pomagał szybko usuwać zakażenie z ciężko zakażonych ran skórnych i poprawiał gojenie tkanek.
Cel badania: Miód jest powszechnie uznawany za żywność i lek przez wszystkie pokolenia, tradycje i cywilizacje, zarówno dawne, jak i współczesne. Od co najmniej 2700 lat ludzie stosują miód miejscowo w leczeniu różnych dolegliwości, jednak dopiero niedawno odkryto jego właściwości antyseptyczne i przeciwdrobnoustrojowe.
Wyniki: Donoszono, że miód jest skuteczny w przypadku wielu patologii u ludzi. Badania kliniczne wykazały, że stosowanie miodu na silnie zakażone rany skóry szybko usuwa zakażenie z rany i poprawia gojenie tkanek. Liczne badania in vitro oraz ograniczone badania kliniczne potwierdziły szerokie spektrum właściwości przeciwdrobnoustrojowych miodu (przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych i przeciwprątkowych), które można przypisać kwasowości (niskie pH), działaniu osmotycznemu, wysokiemu stężeniu cukrów, obecności czynników bakteriostatycznych i bakteriobójczych (nadtlenku wodoru, przeciwutleniaczy, lizozymu, polifenoli, kwasów fenolowych, flawonoidów, metyloglioksalu i peptydów pszczelich), zwiększonemu uwalnianiu cytokin oraz właściwościom immunomodulującym i przeciwzapalnym miodu; działanie przeciwdrobnoustrojowe obejmuje kilka mechanizmów.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd opisuje badania, w których miód obniżał poziom glukozy we krwi lub był lepiej tolerowany niż wiele popularnych cukrów i słodzików, choć dowody kliniczne są ograniczone.
Cel badania: Cukrzyca pozostaje obciążeniem na całym świecie pomimo dostępności licznych leków przeciwcukrzycowych. Miód jest naturalną substancją wytwarzaną przez pszczoły z nektaru.
Wyniki: Artykuł omawia również potencjalne skutki i przyszłe perspektywy stosowania miodu jako środka przeciwcukrzycowego. Zawiera zalecenia dotyczące dalszych badań klinicznych nad potencjalnym działaniem przeciwcukrzycowym miodu. Niniejszy przegląd przedstawia potencjalne zastosowanie miodu, zwłaszcza jako środka uzupełniającego, w leczeniu cukrzycy. Dlatego bardzo ważne jest przeprowadzenie dobrze zaprojektowanych, randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych, które sprawdzą powtarzalność (lub jej brak) tych danych eksperymentalnych u osób z cukrzycą.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd opisuje badania kliniczne, w których miód manuka wiązał się z mniejszą ilością bakterii, szybszym gojeniem i większym komfortem przy ranach chirurgicznych i przewlekłych.
Cel badania: Rany przewlekłe i pooperacyjne nadal stanowią wyzwanie terapeutyczne, wiążąc się z wysokim ryzykiem zakażenia, opóźnionym gojeniem i zwiększonymi kosztami. Miód Manuka wykazuje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, przeciwutleniające i wspomagające regenerację tkanek dzięki metyloglioksalowi, związkom fenolowym, wysokiej zawartości cukrów i niskiemu pH.
Wyniki: Zastosowania operacyjne obejmują przygotowanie łożyska rany przed przeszczepem, leczenie wspomagające zakażonych ran oraz łączenie z terapią podciśnieniową ran. Nowe metody aplikacji, takie jak bioinżynieryjne opatrunki z miodu i kolagenu oraz rusztowania nanowłókniste, dają nadzieję na poprawę wyników pooperacyjnych. Podsumowując, miód Manuka jest wszechstronnym i obiecującym środkiem wspomagającym nowoczesne leczenie ran. Pilnie potrzebne są ustandaryzowane protokoły stosowania oraz rzetelne, wysokiej jakości badania chirurgiczne, które potwierdzą jego skuteczną rolę w okołooperacyjnej praktyce klinicznej.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd przytacza badania sugerujące, że miód może poprawiać wrażliwość na insulinę i poziom lipidów, ale jego rolę w kontroli otyłości trzeba potwierdzić w dalszych badaniach.
Cel badania: Miód ma długą historię stosowania ze względu na właściwości lecznicze w przypadku wielu chorób, w tym stanów zapalnych i stresu oksydacyjnego. Celem tego przeglądu było lepsze zrozumienie i ponowne zwrócenie uwagi na potencjalną rolę miodu w kontroli otyłości, leczeniu chorób związanych z otyłością i kontroli masy ciała, ze szczególnym uwzględnieniem jego składników oraz ogólnego działania miodu.
Wyniki: Istnieją przekonujące dowody na to, że miód ma pożądane właściwości w tym celu, co pokazują omówione w niniejszym przeglądzie analizy in vitro, in silico, in vivo i kliniczne. Przegląd ten przedstawia również składniki potencjalnie odpowiedzialne za korzyści zdrowotne wynikające ze stosowania miodu. Miód i jego składniki obniżają stężenie cukru we krwi, poprawiają wrażliwość na insulinę i metabolizm lipidów poprzez zmniejszenie stężenia triglicerydów oraz obniżają stężenie cholesterolu całkowitego i LDL, jednocześnie zwiększając stężenie HDL, co zapobiega nadmiernemu przyrostowi masy ciała i zmniejsza ryzyko otyłości oraz jej powikłań. Konieczne są dalsze badania kontrolowane, aby potwierdzić rolę miodu w leczeniu otyłości, zarówno jako środka zapobiegawczego, jak i terapeutycznego.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Przegląd podaje, że miody medyczne wykazują silne działanie bakteriobójcze w badaniach laboratoryjnych, także wobec bakterii opornych na antybiotyki.
Cel badania: Rzeczywiście, znaczenie lecznicze miodu odnotowano w najstarszych tekstach medycznych świata, a już w starożytności wiedziano, że ma on właściwości przeciwdrobnoustrojowe i wspomaga gojenie ran. Lecznicze działanie miodu wynika z tego, że wykazuje aktywność przeciwbakteryjną, utrzymuje wilgotne środowisko rany, a jego wysoka lepkość pomaga tworzyć barierę ochronną zapobiegającą zakażeniu.
Wyniki: Jego mechanizm może być związany z niskim pH miodu i wysoką zawartością cukrów (wysoką osmolarnością), które wystarczają do zahamowania wzrostu drobnoustrojów. Miody klasy medycznej wykazują silne działanie bakteriobójcze in vitro wobec bakterii opornych na antybiotyki, wywołujących u ludzi kilka zagrażających życiu zakażeń. Jednak aktywność przeciwdrobnoustrojowa niektórych miodów naturalnych znacznie się różni z powodu przestrzennej i czasowej zmienności źródeł nektaru. Zatem identyfikacja i scharakteryzowanie substancji czynnej (lub substancji czynnych) może dostarczyć cennych informacji o jakości i możliwym potencjale terapeutycznym miodów (w odniesieniu do różnych zaburzeń zdrowotnych u ludzi), dlatego omówiliśmy właściwości lecznicze miodów, kładąc nacisk na ich działanie przeciwbakteryjne.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.