Kora cynamonowca i zioła przeciwcukrzycowe — czy obniżają cukier we krwi?

Cel badania: Cynamon, czyli suszona kora i gałązki Cinnamomum spp., jest bogatym roślinnym źródłem polifenoli, stosowanym od stuleci w medycynie chińskiej; wykazano, że wpływa na stężenie glukozy we krwi i sygnalizację insulinową.

Wyniki: Osiem badań klinicznych zidentyfikowano na podstawie przeglądu literatury (Pub Med i Biosis do maja 2010 r.) obejmującego randomizowane badania kontrolowane placebo, w których przedstawiono dane dotyczące cynamonu i/lub ekstraktu z cynamonu oraz FBG. Przeprowadzono analizę Comprehensive Meta-Analysis (Biostat Inc., Englewood, NJ, USA) zidentyfikowanych danych dotyczących spożywania zarówno cynamonu, jak i ekstraktu z cynamonu, stosując model efektów losowych, który określał standaryzowaną różnicę średnich ([tj. Zmiana 1(kontrola) - Zmiana 2(cynamon)] podzielona przez łączone SD wyników końcowych). Spożywanie cynamonu, w postaci całego cynamonu lub ekstraktu z cynamonu, powoduje statystycznie istotne obniżenie FBG (-0.49±0.2 mmol/L; n=8, P=.025), a samo spożywanie ekstraktu z cynamonu również obniżyło FBG (-0.48 mmol/L±0.17; n=5, P=.008). Zatem ekstrakt z cynamonu i/lub cynamon poprawia FBG u osób z cukrzycą typu 2 lub stanem przedcukrzycowym.

Cel badania: Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem hormonalnym u kobiet, związanym ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Cynamon, chiński lek ziołowy, znany jest ze swoich właściwości przeciwzapalnych i uwrażliwiających na insulinę, co czyni go potencjalnym środkiem terapeutycznym w powikłaniach sercowo-naczyniowych związanych z PCOS.

Wyniki: Metaanaliza wykazała statystycznie istotny wpływ cynamonu na zmniejszenie masy ciała. W modelu efektów losowych łączona ważona różnica średnich (WMD) wyniosła -0.47 kg (95 % CI: -0.80 do -0.15, p < 0.001; I2 = 0.0 %). Zaobserwowano również korzystny wpływ na insulinooporność, przy czym po suplementacji cynamonem odnotowano obniżenie wyników HOMA-IR (SMD=0.5015, 95 % CI: 0.2496 do 0.7533, p < 0.0001). Ponadto zaobserwowano istotną poprawę poziomu FBS (łączna WMD: -7.72 mg/dL, 95 % CI: -12.33 do -3.12, p < 0.001; I2 = 91.3 %). Metaanaliza wykazała tendencję do obniżenia cholesterolu całkowitego (WMD: -11.12 mg/dL, 95 % CI: -19.06 do -3.18, p = 0.01; I2 = 0.0 %) oraz poziomu LDL (WMD: -11.11 mg/dL, 95 % CI: -18.22 do -4.00, p < 0.01; I2 = 0.0 %) po interwencji z użyciem cynamonu. W badaniach zaobserwowano znaczną heterogeniczność, co wskazuje na potrzebę dalszych badań z większymi próbami i standaryzowaną metodologią.

Cel badania: Stosowanie medycyny komplementarnej i alternatywnej (CAM) w leczeniu cukrzycy mellitus (DM) staje się coraz popularniejsze. Celem tego badania było przeprowadzenie przeglądu systematycznego różnych rodzajów medycyny komplementarnej i alternatywnej stosowanych w kontroli glikemii w cukrzycy mellitus.

Wyniki: securigera), Nigella sativa, soku z morwy, cykorii, herbaty rumiankowej oraz soku z papryki słodkiej połączonego ze zintegrowanym podejściem obejmującym jogaterapię. Praktyki łączące umysł i ciało, takie jak kierowana wyobraźnia słuchowa (AGI), ćwiczenia qigong i tai chi oraz relaksacja. Podejście obejmujące cały system, takie jak akupresura. Pracownicy ochrony zdrowia rozważają stosowanie CAM w leczeniu DM.

Cel badania: Cukrzyca mellitus i stan przedcukrzycowy stanowią poważne globalne wyzwania zdrowotne, związane z powikłaniami metabolicznymi i sercowo-naczyniowymi. Niniejszy przegląd przeprowadzono w celu oceny leków ziołowych jako strategii uzupełniających, służących kontroli glikemii i ograniczaniu ryzyka metabolicznego.

Wyniki: Odnotowano również poprawę profilu lipidowego i parametrów naczyniowych. Oceny bezpieczeństwa wykazały dobrą tolerancję, brak poważnych zdarzeń niepożądanych oraz stabilne wskaźniki wątrobowe i nerkowe przy badanych dawkach. Wyniki uwzględnionych badań wskazują, że wybrane leki ziołowe przynosiły dodatkowe korzyści w zakresie kontroli glikemii i parametrów metabolicznych u osób z cukrzycą i stanem przedcukrzycowym. Aby potwierdzić długoterminową skuteczność, bezpieczeństwo i możliwość zastosowania klinicznego, potrzebne są dalsze, dobrze zaprojektowane badania.

Cel badania: Poszukiwanie nowych leków przeciwhiperglikemicznych wśród leków ziołowych zwróciło uwagę na cynamon, który zawiera biologicznie aktywne związki o działaniu insulinomimetycznym in vitro. Oceniliśmy skuteczność i bezpieczeństwo ekstraktu Cinnamomum zeylanicum (CZ) u osób z cukrzycą typu 2.

Wyniki: Średni wiek uczestników wynosił 58.6 ± 8.2 roku, a 42.9 % (n = 90) stanowili mężczyźni; 186 osób ukończyło czteromiesięczną obserwację. Zarówno FPG, jak i HbA1c uległy istotnemu obniżeniu w grupach otrzymujących ekstrakt CZ w porównaniu z wartościami wyjściowymi; towarzyszyło temu zmniejszenie insulinooporności i poprawa funkcji komórek β (p < 0.05). Po czterech miesiącach cholesterol całkowity i LDL były istotnie niższe w grupie otrzymującej 500 mg ekstraktu CZ (p < 0.05). Analizy regresji wykazały, że leczenie ekstraktem CZ było istotnym czynnikiem prognostycznym zmian zarówno FPG, jak i HbA1c. W tym randomizowanym badaniu kontrolowanym opracowano i przetestowano interwencję opartą na CZ w cukrzycy typu 2, wykazując jej obiecującą skuteczność i bezpieczeństwo. Uzasadnione są dalsze badania mające na celu sprawdzenie potencjału tej metody jako środka farmaceutycznego w leczeniu cukrzycy.

Cel badania: W wielu badaniach oceniano działanie hipoglikemizujące cynamonu u pacjentów z cukrzycą mellitus typu II, uzyskując sprzeczne wyniki. Różnice w wyjściowym wskaźniku masy ciała (BMI) pacjentów mogą wyjaśniać zaobserwowane rozbieżności wyników. Badanie zaprojektowano w celu oceny wpływu suplementacji cynamonem na parametry antropometryczne, glikemiczne i lipidowe pacjentów z cukrzycą mellitus typu II, z uwzględnieniem ich wyjściowego BMI.

Wyniki: Suplementacja cynamonem doprowadziła do poprawy wszystkich wyników dotyczących parametrów antropometrycznych (BMI, tkanki tłuszczowej i tłuszczu trzewnego), glikemicznych (FPG, 2hpp, HbA1C, insuliny na czczo i insulinooporności) oraz lipidowych (cholesterolu całkowitego, LDL-c i HDL-c), z wyjątkiem stężenia triglicerydów. Wszystkie zaobserwowane zmiany, z wyjątkiem cholesterolu całkowitego i LDL-c, były istotnie wyraźniejsze u pacjentów z wyższym wyjściowym BMI (BMI ≥ 27). Na podstawie wyników badania można stwierdzić, że cynamon może poprawiać parametry antropometryczne, wskaźniki glikemiczne i profil lipidowy pacjentów z cukrzycą typu II. Korzyści te są istotnie wyraźniejsze u pacjentów z wyższym wyjściowym BMI (BMI ≥ 27). Protokół badania zarejestrowano w bazie Iranian Registry of Clinical Trials (ID rejestracji: IRCT2017031133015N1).

Cel badania: W ostatnich latach przybywa dowodów naukowych wskazujących, że cynamon może wywierać korzystny wpływ na cukrzycę mellitus typu 2 dzięki aktywności biologicznej zawartych w nim związków bioaktywnych. Niniejszy przegląd przedstawia ogólny zarys wpływu cynamonu na kliniczne parametry cukrzycy oraz podsumowuje molekularne mechanizmy jego działania na metabolizm glukozy i lipidów.

Wyniki: Na podstawie badań in vitro i in vivo wydaje się, że cynamon reguluje metabolizm glukozy w tkankach poprzez działanie insulinomimetyczne i poprawę aktywności enzymów. Ponadto wydaje się, że cynamon zmniejsza wchłanianie cholesterolu i kwasów tłuszczowych w jelitach. Obecny przegląd literatury wykazał znaczną liczbę badań z udziałem osób chorych na cukrzycę. Należy podkreślić pewne ograniczenia w porównywaniu opublikowanych danych, w tym zmienność dawek, ekstraktów i gatunków cynamonu, form podawania oraz stosowanej terapii przeciwcukrzycowej.

Wyniki: Do przeglądu systematycznego ostatecznie włączono cztery RCT, charakteryzujące się ogólnie umiarkowaną jakością przeprowadzenia i niską jakością raportowania. Wielkość prób była bardzo mała. Wyniki tych RCT wskazują, że tabletki z cynamonem i kapsułki zawierające związek Berberine/Silymarine mogą obniżać wskaźniki stężenia glukozy we krwi w porównaniu z wartościami wyjściowymi, natomiast nasiona kozieradki i wywar z liści figowca nie wykazują statystycznie istotnego działania. Dowody są skąpe i na podstawie obecnych danych nie można sformułować żadnych zaleceń. Aby móc wyciągnąć wnioski, potrzebne są dalsze badania o bardziej rygorystycznej metodologii i lepszej jakości raportowania.