Kminek — przyprawa, która uspokaja jelita?

Cel badania: Ten przegląd systematyczny podsumowuje opublikowane dane dotyczące Menthacarinu, zastrzeżonego połączenia olejku miętowego i olejku kminkowego, stosowanego w leczeniu czynnościowych zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Skuteczność oceniono za pomocą metaanalizy badań kontrolowanych placebo.

Wyniki: Znaleziono pięć randomizowanych badań obejmujących 580 pacjentów, które wykazały istotny wpływ Menthacarinu na objawy dyspepsji czynnościowej (FD) w porównaniu z placebo lub podobne efekty w porównaniu z lekiem referencyjnym. W siedmiu innych badaniach odnotowano korzystne wyniki stosowania terapeutycznego u pacjentów z FD i współistniejącym zakażeniem Helicobacter pylori, w zespole jelita drażliwego (IBS) oraz w zakresie tolerancji u pacjentów z FD w wieku od 12 lat. Trzy badania dotyczące FD, obejmujące 249 pacjentów, kwalifikowały się do metaanalizy. Wyniki wykazują istotne zmniejszenie nasilenia bólu (standaryzowana różnica średnich: 0,80; 95% przedział ufności (CI): 0,39–1,21) oraz wyniku w pozycji 2 skali Clinical Global Impression (iloraz ryzyka: 2,65; 95% CI: 1,81–3,87) w przypadku Menthacarinu. Wykazano, że Menthacarin jest skuteczny i bezpieczny w leczeniu FD oraz stanowi obiecującą opcję łagodzenia objawów IBS.

Cel badania: Zgodnie z kryteriami Rome IV dyspepsję czynnościową rozpoznaje się w przypadku występowania dyspepsji przy braku przyczyn organicznych lub metabolicznych. FD jest wywoływana przez kilka czynników, takich jak upośledzona adaptacja żołądka i nadwrażliwość na rozdęcie żołądka. W kilku badaniach opisano skuteczność ziołolecznictwa w FD. Dlatego w niniejszym artykule dokonano przeglądu perskiego ziołolecznictwa stosowanego w FD.

Wyniki: Znaleźliśmy 34 badania kliniczne dotyczące 15 ziół i 4 złożonych preparatów ziołowych, takich jak Asparagus racemosus, Brassica oleracea, Cynara scolymus, Ocimum basilicum, Mentha longifolia, Mentha pulegium, Mentha piperata, Pimpinella anisum, Nigella sativa, żywica mastyksowa, Curcuma longa, Pistatio Atlantica, Glycyrrhiza glabra, Solanum tuberosum i Zingiber officinale, a także złożonych preparatów Rosa damascene i Crocus sativus, Trachyspermum copticom i Apium graveolence, Carum carvi i Mentha pipperata, Gingiber officinalis i Cynara scolymus, które są skuteczne w dyspepsji czynnościowej. Wiele osób stosuje ziołowe i tradycyjne środki w leczeniu zaburzeń, takich jak choroby przewodu pokarmowego, szczególnie w krajach azjatyckich. W kilku badaniach opisano skuteczność ziołolecznictwa w dyspepsji czynnościowej. Chociaż mechanizmy ich działania nie są w pełni poznane, wydaje się, że mogą one modulować motorykę przewodu pokarmowego i łagodzić objawy FD.

Cel badania: W zaburzeniach interakcji jelitowo-mózgowych, w tym w dyspepsji czynnościowej i zespole jelita drażliwego, uwaga kliniczna przesunęła się z kryteriów patofizjologicznych na objawy.

Wyniki: W trakcie leczenia wszystkie oceniane objawy brzuszne uległy istotnej (p < 0,001), klinicznie znaczącej poprawie, a standaryzowane wielkości efektu dla zmiany względem wartości wyjściowej wynosiły 0,83–1,05. Liczba dni w tygodniu, w których objawy wpływały na funkcjonowanie lub występowały niepełne samoistne wypróżnienia, zmniejszyła się niemal o połowę, natomiast liczba dni w tygodniu z prawidłową konsystencją stolca wzrosła (we wszystkich przypadkach p < 0,001). Jakość życia związana ze zdrowiem uległa istotnej poprawie (p < 0,001), a Menthacarin był dobrze tolerowany. Badanie wykazuje istotną z punktu widzenia pacjentów poprawę objawów żołądkowo-jelitowych podczas leczenia Menthacarinem, podkreślając jednocześnie jego korzystny profil tolerancji.

Cel badania: Fitoterapeutyki zyskują na znaczeniu w leczeniu chorób gastroenterologicznych. Ich popularność i rosnące dowody skuteczności przyczyniają się do uwzględniania ich w wytycznych medycznych.

Wyniki: Bezpieczeństwo i tolerancję fitoterapeutyków oceniono przeważnie jako „bardzo dobre” lub „akceptowalne”. Jasne zalecenia dotyczące stosowania fitoterapeutyków w leczeniu chorób gastroenterologicznych wskazują na ich duży potencjał. Ze względu na szerokie spektrum działania fitoterapeutyki mogą być bardzo dobrze stosowane jako uzupełnienie leków konwencjonalnych w przypadku złożonych zaburzeń regulacyjnych. Przydatne byłyby jednak dalsze, dobrze zaprojektowane metodologicznie badania oceniające ich wpływ, aby można było sformułować kolejne zalecenia.

Cel badania: Ziołowe produkty lecznicze o szerokim spektrum działania mogą stanowić obiecującą alternatywę w leczeniu czynnościowych zaburzeń żołądkowo-jelitowych (FGD). Menthacarin® to lek będący stałym połączeniem olejków miętowego i kminkowego, stosowany klinicznie w leczeniu objawów związanych z FGD.

Wyniki: Wyniki wykazały silne działanie hamujące mięśnie oraz pobudzające wydzielanie, wywierane przez olejki miętowy i kminkowy w stężeniach istotnych klinicznie. Oba działania były niezależne od nerwów. Hamowanie kurczliwości zachodziło za pośrednictwem hamowania kanałów wapniowych typu L. Wpływ na aktywność mięśni i nabłonka może przyczyniać się do korzystnych efektów obserwowanych u pacjentów z FGD.

Cel badania: W związku z rosnącą liczbą dowodów łączących antygeny pokarmowe ze stanem zapalnym i objawami naszym celem było dokonanie przeglądu dowodów dotyczących wpływu czynników dietetycznych na patogenezę dyspepsji czynnościowej (FD). FD jest częstym zaburzeniem żołądkowo-jelitowym, charakteryzującym się poposiłkowym uczuciem pełności, wczesnym uczuciem sytości, bólem w nadbrzuszu i pieczeniem.

Wyniki: Czternaście badań spełniło kryteria włączenia i oceniało siedem kluczowych kategorii żywieniowych: FODMAP/pszenicę, prebiotyki/probiotyki, kapsaicynę, olejki miętowo-kminkowy i cynamonowy, terapie ziołowe, leki oraz interwencje na bazie imbiru. Powiązano produkty o wysokiej zawartości FODMAP, gluten i kapsaicynę z nasileniem objawów; w niektórych badaniach odnotowano upośledzenie funkcji bariery nabłonkowej, aktywację układu odpornościowego lub zmiany mikrobioty. Stwierdzono, że interwencje o działaniu przeciwzapalnym lub modulującym mikrobiotę, w tym probiotyki, olejek miętowo-kminkowy, preparaty ziołowe i suplementy na bazie imbiru, łagodzą objawy. Nasze wyniki wskazują, że określone składniki diety mogą przyczyniać się do wywoływania stanu zapalnego i objawów FD. Stres i lęk mogą być kolejnym czynnikiem wyzwalającym FD; dlatego dostrzegamy zasadność stosowania leków przeciwdepresyjnych w niektórych przypadkach.

Cel badania: Olejek miętowy i olejek kminkowy są uznanymi środkami w medycynie gastroenterologicznej ze względu na działanie spazmolityczne/przeciwbólowe. Zbadaliśmy, czy Menthacarin, połączenie obu tych olejków, wywiera działanie przeciwzapalne w mysim modelu zapalenia jelita grubego wywołanego siarczanem dekstranu sodu (DSS, 2%).

Wyniki: W porównaniu z grupą kontrolną myszy leczone Menthacarinem wykazywały poprawę parametrów makroskopowych i mikroskopowych oraz mniejszą utratę masy ciała (BW) w przebiegu zapalenia jelita grubego. Menthacarin zmienił profil cytokin w okrężnicy w kierunku fenotypu regulacyjnego/przeciwzapalnego. Menthacarin łagodzi eksperymentalne zapalenie jelita grubego i może być obiecującą terapią uzupełniającą w leczeniu IBD.