Terminalia chebula — „król leków” Tybetu, którego nie znamy w Polsce?

Cel badania: Globalny wzrost oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (AMR) wśród priorytetowych patogenów bakteryjnych stanowi krytyczne zagrożenie dla zdrowia publicznego, co wymaga opracowania alternatywnych strategii terapeutycznych. Terminalia chebula Retz.

Wyniki: Ustalenia wykazują, że ekstrakty T. chebula wykazują aktywność przeciwdrobnoustrojową in vitro, przy czym ekstrakty etanolowe i metanolowe charakteryzują się zwiększoną, wyższą skutecznością, szczególnie wobec wielolekoopornych szczepów S. aureus, P. aeruginosa i E. coli. Warto zauważyć, że nieliczne badania wykazały synergistyczne interakcje między fitochemikaliami a konwencjonalnymi antybiotykami, co sugeruje ich rolę w modyfikowaniu oporności na antybiotyki. Wnioski mechanistyczne sugerują, że metabolity, takie jak kwas chebulagowy, kwas chebulinowy i kwas galusowy, przyczyniają się do aktywności przeciwdrobnoustrojowej poprzez zaburzanie błon komórkowych bakterii, hamowanie tworzenia biofilmu i zakłócanie szlaków oporności. Jednak znaczne różnice w metodach ekstrakcji i projektach eksperymentalnych ograniczają możliwość porównywania wyników poszczególnych badań, wskazując na potrzebę standaryzowanych protokołów. Ogółem dowody potwierdzają potencjał T. chebula jako środka modyfikującego oporność i adiuwantu antybiotykowego.

Cel badania: Obrzęk obwodowy to stan patologiczny spowodowany nieprawidłowym gromadzeniem się płynu w przestrzeni śródmiąższowej wskutek zwiększonej przepuszczalności naczyń i stanu zapalnego. W badaniu oceniono skuteczność terapeutyczną ekstraktu z owoców Terminalia chebula (TCE) w obrzęku obwodowym wywołanym stanem zapalnym oraz wyjaśniono jego mechanizmy molekularne.

Wyniki: TCE hamował aktywację NF-κB i MAPK. In vivo TCE zmniejszył wynaczynienie błękitu Evansa o 41,6%, a obrzęk łapy o 67,5%. Badanie histologiczne wykazało zmniejszenie pogrubienia skóry właściwej i nacieku zapalnego, a stężenie TNF-α w surowicy uległo obniżeniu. TCE łagodzi obrzęk obwodowy, zachowując funkcję bariery śródbłonkowej i hamując sygnalizację zapalną, co potwierdza jego potencjał jako środka terapeutycznego w przypadku związanych ze stanem zapalnym zaburzeń czynności naczyń i obrzęków.

Cel badania: Terminalia chebula jest tradycyjnym lekiem stosowanym w leczeniu przewlekłej czerwonki, a zarówno surowa, jak i przetworzona T. chebula mogą łagodzić wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG). Skuteczność terapeutyczna T. chebula zwiększa się po przetworzeniu, lecz mechanizm, dzięki któremu przetwarzanie poprawia tę skuteczność, wciąż nie jest znany. Badaliśmy działanie lecznicze surowej i przetworzonej T.

Wyniki: Surowa i przetworzona T. chebula znacząco poprawiły ogólne objawy fizyczne i objawy zapalenia okrężnicy oraz obniżyły wyniki DAI u szczurów z WZJG. Zarówno surowa, jak i przetworzona T. chebula łagodziły zaburzenia flory jelitowej u szczurów z WZJG, zwiększając liczebność bakterii probiotycznych, w tym Lactobacillus i Romboutsia. Jednak działanie przetworzonej T. chebula było wyraźniejsze. Ponadto po podaniu leku przywrócony został poziom SCFA u szczurów z WZJG wywołanym DSS, a przetworzona T. chebula miała lepszy wpływ regulujący niż surowa T. chebula. W analizie nietargetowanej metabolomiki kału zidentyfikowano metabolity różnicujące, takie jak lipidy i aminokwasy. Przetworzona T. chebula może regulować metabolizm puryn i inne szlaki, poprawiając WZJG, a poziomy zaburzonych metabolitów stopniowo zbliżały się do tych obserwowanych w grupie kontrolnej. Surowa i przetworzona T.

Cel badania: Ocena działania przeciw dnie moczanowej i mechanizmów Terminalia chebula Retz. u szczurów z modelem dny moczanowej.

Wyniki: Za pomocą metody ultrawysokosprawnej chromatografii cieczowej ze spektrometrią mas z analizatorem czasu przelotu i kwadrupolem zidentyfikowano łącznie 149 związków w ekstrakcie Terminalia chebula Retz.: 23 kwasy fenolowe, 104 taniny, 5 flawonoidów, 14 terpenoidów i trzy inne związki. Eksperymenty farmakodynamiczne in vivo wykazały, że ekstrakt Terminalia chebula Retz. znacząco obniżył stężenie kwasu moczowego w surowicy, stopień obrzęku stawu skokowego i poziom czynników zapalnych u szczurów z dną moczanową. Ekstrakt Terminalia chebula Retz. zmniejszył również aktywność oksydazy ksantynowej, aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej i oksydazy diaminowej w surowicy szczurów z dną moczanową. Badania metodą western blot i PCR wykazały, że leczenie ekstraktem Terminalia chebula Retz. obniżyło poziom mRNA i białek transportera moczanów 1 oraz transportera glukozy 9 w tkankach nerek. Eksperyment immunofluorescencyjny wykazał, że Terminalia chebula Retz.

Cel badania: W badaniu oceniono wpływ wstępnego podawania etanolowego ekstraktu z owoców Terminalia chebula (TCE) na ostre uszkodzenie płuc wywołane przez LPS u myszy. Dawki TCE wynoszące 100 i 200 mg/kg masy ciała podawano przez siedem dni przed ekspozycją na LPS.

Wyniki: Zmniejszył on również zawartość MDA, jednocześnie zwiększając poziom enzymów przeciwutleniających — katalazy i glutationu. Badanie histopatologiczne wykazało umiarkowane zmniejszenie uszkodzenia płuc po podaniu TCE w dawce 200 mg/kg masy ciała, z mniejszym naciekiem neutrofilowym i lepszą architekturą tkanki płucnej. Ponadto podanie TCE znacząco zmniejszyło ekspresję iNOS i MMP-9. Zatem wstępne podawanie TCE łagodzi ostre uszkodzenie płuc wywołane przez LPS poprzez zmniejszenie markerów stanu zapalnego i stresu oksydacyjnego.

Cel badania: Przewlekły stres unieruchomienia wywołuje zaburzenia poznawcze poprzez zmiany w synapsach i poziomach utleniaczy w ciele migdałowatym i hipokampie. Biorąc pod uwagę neuroprotekcyjne działanie owoców Terminalia chebula (Halileh) w różnych modelach eksperymentalnych, celem niniejszego badania było ustalenie, czy Terminalia chebula może zmniejszać behawioralne, synaptyczne i oksydacyjne markery wywołane przewlekłym stresem unieruchomienia w modelu szczurzym.

Wyniki: Wyniki testu shuttle box wykazały, że leczenie Terminalia chebula miało wyraźnie pozytywny wpływ na parametry pamięci, w tym latencję przejścia (STL) i czas spędzony w ciemnym pomieszczeniu, w porównaniu z grupą poddaną stresowi. Codzienne doustne podawanie Terminalia chebula skutecznie zahamowało utratę gęstości kolców neuronalnych w obszarze zakrętu zębatego hipokampa oraz w podstawno-bocznych i centralnych jądrach ciała migdałowatego, wywołaną przewlekłym stresem unieruchomienia, co wykazano za pomocą barwienia Golgiego-Coxa. Ponadto wyniki wskazują, że Terminalia chebula znacząco zmniejszyła TOS i zwiększyła TAC w mózgu w porównaniu z grupą poddaną stresowi. Podsumowując, nasze wyniki sugerują, że Terminalia chebula poprawiła zaburzenia pamięci i utratę synaps w zakręcie zębatym hipokampa oraz w podstawno-bocznych i centralnych jądrach ciała migdałowatego, wywołane stresem unieruchomienia, poprzez hamowanie uszkodzeń oksydacyjnych.

Cel badania: Owoce Terminalia chebula pochodzą z rośliny leczniczej bogatej w związki bioaktywne o potencjalnych korzyściach terapeutycznych. Celem niniejszego badania było określenie profili fitochemicznych i działania hipolipidemicznego wodnych i metanolowych ekstraktów z owoców Terminalia chebula u szczurów Wistar z hiperlipidemią wywołaną dietą wysokotłuszczową.

Wyniki: Leczenie atorwastatyną przyniosło znaczącą poprawę parametrów lipidowych i posłużyło jako kontrola pozytywna. W grupach otrzymujących ekstrakt nie zaobserwowano znacznego wzrostu stężenia cholesterolu HDL. Podsumowując, ekstrakty z owoców Terminalia chebula wykazywały znaczne działanie hipolipidemiczne, przy czym ekstrakt metanolowy przewyższał ekstrakt wodny. Działanie to można przypisać obecności polifenoli i flawonoidów, co przemawia za potencjalnym zastosowaniem Terminalia chebula jako naturalnego środka wspomagającego kontrolę hiperlipidemii.

Cel badania: Owoc Terminalia chebula Retz. jest jednym z najpowszechniej stosowanych leków ziołowych w recepturach medycyny tradycyjnej, w tym w leczeniu chorób wątroby. Podczas badań przesiewowych składników bioaktywnych o potencjalnym działaniu hepatoprotekcyjnym chebulinian, będący głównym składnikiem chemicznym owocu T. chebula, wykazał silne działanie. Pracę przeprowadzono w celu zbadania działania hepatoprotekcyjnego CA i jego mechanizmów.

Wyniki: Wstępne podanie CA mogło zapobiec uszkodzeniom hepatocytów L-02 wywołanym przez t-BHP poprzez zablokowanie wytwarzania ROS, obniżenie poziomu LDH i zwiększenie ekspresji HO-1 i NQO1 za pośrednictwem szlaku sygnałowego MAPK/Nrf2. W eksperymentach na zwierzętach CA znacząco chronił myszy przed uszkodzeniem wątroby wywołanym przez CCl4, o czym świadczyły obniżone poziomy ALT, AST i MDA, zwiększona aktywność SOD, poprawa zmian histopatologicznych wątroby oraz aktywacja szlaku sygnałowego Nrf2/HO-1. CA ulegał metabolizmowi do izomerów kwasu chebulowego o zdolności wychwytywania rodników DPPH. U transgenicznej linii danio pręgowanego ze swoistą dla wątroby ekspresją DsRed RFP CA zmniejszył hepatotoksyczność wywołaną przez 10 mM APAP. Eksperymenty na komórkach i w dwóch modelach zwierzęcych przyniosły spójne wyniki i kompleksowo objaśniły hepatoprotekcyjne działanie CA.

Cel badania: Terminalia chebula (TC) jest rośliną leczniczą wykazującą właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, powszechnie stosowaną w ajurwedzie i preparatach ziołowych. Jednak nie badano wpływu TC na skórę jako suplementu doustnego.

Wyniki: Po ośmiu tygodniach rumień policzków zmniejszył się o 2,2%, podczas gdy w grupie placebo zwiększył się o 1,5% (p < 0,05). Po ośmiu tygodniach suplementacji zmarszczki twarzy zmniejszyły się o 4,3% w grupie TC, a zwiększyły o 3,9% w grupie placebo (p < 0,05). Suplementacja TC zmniejsza ilość sebum na twarzy i poprawia wygląd zmarszczek. W przyszłych badaniach należy rozważyć ocenę doustnego TC jako terapii wspomagającej w leczeniu trądziku pospolitego.

Cel badania: Terminalia chebula (TC) jest drzewem liściastym, którego ekstrakty wykazały skuteczność w leczeniu fotouszkodzeń, starzenia się skóry i gojeniu ran. Molekularne i komórkowe mechanizmy leżące u podstaw tych korzyści pozostają jednak niejasne. Scharakteryzowanie odpowiedzi ekspresji w skórze właściwej na standaryzowany, wzbogacony w taniny ekstrakt z owoców TC (Synastol® TC).

Wyniki: Odpowiedzi ekspresji obejmujące cały genom na TC były przeciwne do obserwowanych w komórkach poddanych stresowi oksydacyjnemu, promieniowaniu UV symulującemu światło słoneczne i zranieniu, a ekspresja genów związanych z homeostazą wodną, tworzeniem bariery skórnej, rozwojem naczyń krwionośnych i rytmami dobowymi uległa zwiększeniu. TC zwiększył również ekspresję składników macierzy zewnątrzkomórkowej, takich jak kolageny (COL1A1, COL1A2) i proteoglikany (PRELP, OGN); w oddzielnych testach wykazaliśmy, że TC hamuje enzymy MMP (MMP-1, MMP-2, MMP-3, MMP-9, MMP-12) oraz aktywność drobnoustrojów (S. aureus, P. acnes). Nieoczekiwanie TC zwiększył poziomy mRNA i białek późnych markerów różnicowania keratynocytów (KC) (FLG, LOR), a odpowiedzi ekspresyjne w hodowlach skóry zasadniczo przypominały te występujące podczas różnicowania KC.