Ogórecznik — kwiat, który dawniej uspokajał nerwy i serce?

Cel badania: W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym (OCD) obecnie stosowane standardowe farmakoterapie mogą mieć ograniczoną skuteczność. Osoby cierpiące na OCD często korzystają z niekonwencjonalnych metod, takich jak medycyna komplementarna i alternatywna (CAM), techniki samopomocowe oraz interwencje dotyczące stylu życia, jednak dotychczas nie istnieje żaden przegląd systematyczny poświęcony temu konkretnemu obszarowi.

Wyniki: Wyszukiwanie literatury ujawniło 14 badań spełniających kryteria włączenia. Jakość metodologiczną badań nad nutraceutykami (składnikami odżywczymi i lekami ziołowymi) oceniono jako wysoką (średnia 8.6/10), natomiast badania nad metodami umysł-ciało lub samopomocą były słabsze (średnia 6.1/10). W OCD wstępne dowody pochodzące ze słabych metodologicznie badań przemawiały za medytacją uważności (d=0.63), elektroakupunkturą (d=1.16) i kundalini jogą (d=1.61). Lepiej zaprojektowane badania z zastosowaniem składnika odżywczego, glicyny (d=1.10), oraz tradycyjnych leków ziołowych — ostropestu plamistego (niewystarczające dane do obliczenia d) i ogórecznika (d=1.67) — również wykazały pozytywne wyniki. Rygorystyczne badanie wykazało, że N-acetylocysteina (d=1.31) była skuteczna w TTM, natomiast skuteczność wykazała również technika samopomocowa „rozprzęganie ruchu” (d=0.94). W przypadku myo-inozytolu uzyskano niejednoznaczne dowody (średnia d=0.98). Badania kontrolowane sugerują, że dziurawiec zwyczajny, EPA i opukiwanie meridianów są nieskuteczne w leczeniu OCD.

Cel badania: Zbadanie właściwości bakteriobójczych i przeciwadhezyjnych 25 roślin wobec Helicobacter pylori (H. pylori).

Wyniki: Spośród wszystkich badanych roślin stwierdzono, że osiem — w tym pigwowiec bengalski, psianka, czosnek, koper, pieprz czarny, kolendra, kozieradka i czarna herbata — nie miało działania bakteriobójczego wobec żadnego z izolatów. Działanie bakteriobójcze wobec H. pylori wykazywały: korzeń columbo, pieprz długi, pietruszka, estragon, gałka muszkatołowa, psianka żółtojagodowa, Phyllanthus niruri, szałwia i cynamon, jednak w tym badaniu nie osiągnięto całkowitego zahamowania wzrostu. Spośród roślin, które zabijały H. pylori, najskuteczniejsza była kurkuma, a następnie kmin rzymski, imbir, papryczka chili, ogórecznik, czarnuszka, oregano i lukrecja. Ponadto ekstrakty z kurkumy, ogórecznika i pietruszki hamowały przyleganie szczepów H. pylori do wycinków żołądka. Kilka roślin badanych w naszym badaniu wykazywało działanie bakteriobójcze i/lub przeciwadhezyjne wobec H. pylori. Spożywanie roślin o właściwościach przeciwadhezyjnych mogłoby zatem stanowić skuteczną terapię alternatywną dla H.

Cel badania: Ogórecznik (Echium amoenum fisch) jest jedną z najczęściej stosowanych roślin leczniczych i od dawna używa się go w Iranie jako tradycyjnego leku ziołowego na wiele chorób zakaźnych i niezakaźnych. Badania nad fotoredoksowymi właściwościami ogórecznika i jego działaniem w fotoimmunologii są nieliczne.

Wyniki: Fagocytoza i zabijanie zarówno E. coli, jak i S. aureus przez PMN traktowane BE były znacznie większe niż w przypadku PMN kontrolnych. Zwiększone zdarzenia fotoimmunobiologiczne, zwłaszcza wewnątrzkomórkowe CL, wewnątrzkomórkowe wytwarzanie H2O2 oraz zdolność fagocytarna PMN traktowanych BE wskazują na potencjalne zastosowanie immunoterapeutyczne ogórecznika i jego składników, szczególnie u zwierząt i ludzi z obniżoną odpornością.

Cel badania: W tym badaniu przedstawiono działanie przeciwdrobnoustrojowe biopolimerów: poli[kwasu 3-(3,4-dihydroksyfenylo)glicerowego] (PDHPGA) oraz poli[2-metoksykarbonylo-3-(3,4-dihydroksyfenylo)oksiranu] (PMDHPO), wyekstrahowanych z sześciu roślin z rodziny ogórecznikowatych: Symphytum asperum (SA), S. caucasicum (SC), S.

Wyniki: Biopolimery ze wszystkich materiałów roślinnych z wyjątkiem łodyg CO wykazywały większą skuteczność niż ketokonazol wobec T. viride. Po raz pierwszy wykazano, że wszystkie materiały roślinne wykazywały lepsze działanie wobec C. albicans, jednego z najbardziej groźnych gatunków grzybów.

Cel badania: Leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji mogą prowadzić do zaburzeń metabolicznych. W tym badaniu sprawdzono, czy związek ziołowy zawierający ekstrakty z zielonej herbaty, ogórecznika perskiego i portulaki może pomóc w kontrolowaniu masy ciała pacjentów ze schizofrenią, u których przyrost masy ciała jest wywołany lekami przeciwpsychotycznymi.

Wyniki: Związek ziołowy istotnie zmniejszył BMI (p<0.001), WHR (p<0.001), HbA1c (p=0.042), stężenie lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) (p=0.009) oraz skurczowe ciśnienie krwi (p=0.015) w porównaniu z placebo. Nie zaobserwowano istotnych różnic między obiema grupami w zakresie FBS ani profilu lipidowego (z wyjątkiem LDL). W 4. i 8. tygodniu grupa interwencyjna miała istotnie mniejszy apetyt niż grupa placebo (p=0.001). W żadnym momencie nie stwierdzono istotnej różnicy między obiema grupami w wyniku uzyskanym w Skali Zespołów Pozytywnych i Negatywnych (PANSS). Uczestnicy nie zgłaszali żadnych poważnych działań niepożądanych. Dodanie związku ziołowego do leków przeciwpsychotycznych istotnie obniżyło BMI, WHR, poziom HbA1c i LDL, skurczowe ciśnienie krwi oraz apetyt u pacjentów ze schizofrenią.