Kwas alfa-liponowy — ratunek dla nerwów przy cukrzycy?

Cel badania: Stwierdzono, że kwas alfa-liponowy (ALA) łagodzi objawy u pacjentów z cukrzycową neuropatią czuciowo-ruchową nerwów obwodowych (DSPN), zmniejszając stres oksydacyjny i poprawiając mikrokrążenie. Nasza metaanaliza ma na celu ocenę działania doustnie podawanego ALA w porównaniu z placebo u pacjentów z DSPN oraz określenie optymalnej dawki tego leczenia.

Wyniki: Leczenie ALA przyniosło korzystne wyniki w zakresie TSS (zaobserwowano zależność od dawki), NDS i ogólnego wyniku satysfakcji. W przypadku wyników VAS, VPT, NIS-LL i NCS ALA nie przyniosło korzystnych rezultatów. Leczenie ALA korzystnie wpływało na DSPN poprzez zmniejszenie objawów czuciowych i skutkowało zależną od dawki odpowiedzią w porównaniu z placebo w zakresie TSS i ogólnego wyniku satysfakcji. Stosowanie ALA w celu zapobiegania objawom neurologicznym wymaga dalszych badań.

Cel badania: Ocena skuteczności i bezpieczeństwa 300-600 mg kwasu α-liponowego (ALA), podawanego dożylnie, w leczeniu cukrzycowej neuropatii obwodowej (DPN).

Wyniki: Piętnaście randomizowanych badań kontrolowanych spełniło kryteria włączenia. W grupie leczonej podawano ALA w dawce 300-600 mg dożylnie na dobę. W grupie kontrolnej stosowano takie same interwencje, z wyjątkiem ALA. W porównaniu z grupą kontrolną prędkości przewodzenia nerwowego istotnie wzrosły w grupie leczonej. Ważone średnie różnice prędkości przewodzenia nerwowego wynosiły 4.63 (95% przedział ufności 3.58-5.67) dla medianowej MNCV, 3.17 (1.75-4.59) dla medianowej SNCV, 4.25 (2.78-5.72) dla strzałkowej MNCV oraz 3.65 (1.50-5.80) dla strzałkowej SNCV, na korzyść grupy leczonej. Iloraz szans dotyczący skuteczności wynosił 4.03 (2.73-5.94) dla ALA. Ponadto w okresie leczenia nie zaobserwowano żadnych poważnych zdarzeń niepożądanych. Wyniki tej metaanalizy dostarczają dowodów, że leczenie ALA (300-600 mg/dobę dożylnie przez 2-4 tygodnie) jest bezpieczne i może istotnie poprawić zarówno prędkość przewodzenia nerwowego, jak i dodatnie objawy neuropatyczne.

Cel badania: Neuropatia jest poważnym powikłaniem cukrzycy. Jej leczenie koncentruje się na kontroli glikemii, wieloczynnikowej interwencji dotyczącej ryzyka sercowo-naczyniowego, terapii ukierunkowanej na patogenezę oraz, w razie potrzeby, lekach przeciwbólowych.

Cel badania: Neuropatia cukrzycowa stanowi poważny problem zdrowia publicznego. Definiuje się ją na podstawie objawów i oznak zaburzeń czynności nerwów obwodowych u pacjentów z cukrzycą, u których wykluczono inne przyczyny neuropatii.

Wyniki: Leczenie kwasem alfa-liponowym zwiększa stężenie zredukowanego glutationu, ważnego endogennego przeciwutleniacza. W badaniach klinicznych wykazano, że 600 mg kwasu alfa-liponowego poprawia ubytki neurologiczne. Niniejszy przegląd koncentruje się na związku kwasu alfa-liponowego z autooksydacyjną glikozylacją. Omawia wpływ kwasu alfa-liponowego na stres oksydacyjny wywołany hiperglikemią oraz analizuje rolę kwasu alfa-liponowego w zapobieganiu procesowi glikacji i niedotlenieniu nerwów.

Cel badania: Cukrzycowa neuropatia obwodowa (DPN) występuje u około jednej trzeciej osób z cukrzycą, ale nadal jest niewystarczająco diagnozowana i leczona. Jej leczenie obejmuje trzy podstawowe elementy: 1) leczenie przyczynowe poprzez modyfikację stylu życia, intensywną terapię cukrzycy ukierunkowaną na niemal prawidłową glikemię oraz wieloczynnikową interwencję dotyczącą ryzyka sercowo-naczyniowego, 2) farmakoterapię ukierunkowaną na patogenezę oraz 3) objawowe łagodzenie bólu.

Wyniki: Wykazano skuteczność i doskonały profil bezpieczeństwa w kilku metaanalizach (kwas α-liponowy) oraz randomizowanych badaniach klinicznych (benfotiamina, actovegin, epalrestat) dotyczących leczenia objawowej DPN. Badanie NATHAN 1 wykazało poprawę oznak neuropatii (ubytków, zaburzeń) po czterech latach u pacjentów z bezobjawową DPN. Związki te są obecnie dopuszczone do leczenia DPN w kilku krajach. Długoterminowe, kluczowe badania kliniczne powinny pozwolić na dalsze ustalenie ich wartości jako monoterapii i terapii skojarzonych w DPN.

Cel badania: W niniejszym artykule przeprowadzamy przegląd systematyczny i metaanalizę oceniające wpływ suplementacji kwasem alfa-liponowym (ALA) na parametry biochemiczne, kliniczne, zapalne i czynnościowe u pacjentów z cukrzycową polineuropatią lub cukrzycową neuropatią obwodową (DPN). Uwzględniono łącznie 15 artykułów, z których 12 poddano analizie wyników.

Wyniki: Przeprowadzono systematyczne wyszukiwanie w wielu bazach danych, używając słów kluczowych, takich jak „cukrzyca”, „cukrzyca typu I”, „cukrzyca typu II”, „kwas alfa-liponowy” i „suplementacja ALA”. Łącznie 15 badań spełniło kryteria włączenia. Spośród 23 analizowanych wyników 19 wykazało istotne różnice na korzyść suplementacji kwasem alfa-liponowym (ALA) w różnych dawkach w porównaniu z placebo lub innymi metodami leczenia. Zaobserwowano znaczną poprawę między innymi w zakresie parestezji według Całkowitego Wyniku Objawów (TSS) (SMD = -1.04; 95% CI = -1.24 do -0.84; p < 0.00001), drętwienia według TSS (SMD = -0.23; 95% CI = -0.44 do -0.01; p = 0.04) oraz Hamburskiej Listy Określeń Bólu (HPAL) (SMD = -1.00; 95% CI = -1.15 do -0.85; p < 0.00001). Poprawa ta była szczególnie widoczna w przypadku takich objawów jak parestezje, drętwienie i uczucie pieczenia, zwłaszcza przy dawce 600 mg/dobę.