ChorobyZawał serca — co naprawdę go powoduje i jak mu zapobiec?
- Jerzy Jaśkowski — Medycyna sądownie wprowadzana - osteoporoza i zawał
- Jerzy Jaśkowski — Statyny – lekarze o tym nie mówią
- Andrzej Frydrychowski — Dodaj swojemu sercu sił
- Andrzej Frydrychowski — Czy witaminy z grupy B są nam niezbędne do życia?
- Jerzy Zięba — Stop osteoporozie
- Andrzej Frydrychowski — Wpływ statyn na nasze zdrowie
- Comparative efficacy of LDL-C-lowering therapies in first-time vs. recurrent myocardial infarction prevention: a meta-analysis of large-scale randomized controlled trials. · Eur J Prev Cardiol 2026
- Fixed-Dose Combination (Polypill) for Myocardial Infarction Prevention: A Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. · Cardiology 2026
- Collaborative meta-analysis of randomised trials of antiplatelet therapy for prevention of death, myocardial infarction, and stroke in high risk patients. · BMJ 2002
- Orthomolecular Medicine News Service — Considerations about the Children's Immunization Program
- Orthomolecular Medicine News Service — Bone Health and Osteoporosis: An Orthomolecular Perspective
- Orthomolecular Medicine News Service — Update on the beneficial effects of vitamin D for cancer, cardiovascular disease, type 2 diabetes and COVID-19
Jerzy Jaśkowski i Andrzej Frydrychowski przedstawiają sprzeczne wyjaśnienia: Jerzy Jaśkowski wskazuje na zmiany chemiczne, a Andrzej Frydrychowski na zamknięcie naczynia wieńcowego.
- Jerzy Jaśkowski wiąże zawał z miejscowym wzrostem CO2 i zmianą pH; Andrzej Frydrychowski opisuje martwicę po zatkaniu naczynia skrzepem lub jego zarośnięciu.
- Andrzej Frydrychowski zaleca kontrolę nadciśnienia i cukrzycy, rzucenie palenia, zmianę diety i ruch; wymienia też suplementy.
- Jerzy Zięba ostrzega, że suplementy wapnia mogą wiązać się z większym ryzykiem zawału, a Andrzej Frydrychowski przypisuje znaczenie także jodowi i tonowaniu emocji.
Co piszą autorzy
Zawał ma wynikać z miejscowego wzrostu CO2, zakwaszenia i krystalizacji fosforanów, która usztywnia komórki i uniemożliwia skurcz.
Według Jerzy Jaśkowski blaszka miażdżycowa zwykle nie powoduje zawału, a zmiany pH prowadzą do miejscowej krystalizacji fosforanów.
Jerzy Jaśkowski twierdzi, że skrzeplina powstaje po ustaniu krążenia, a nie je zatrzymuje.
Andrzej Frydrychowski opisuje zawał jako częściową martwicę mięśnia serca po zamknięciu naczynia wieńcowego przez zarośnięcie lub skrzep.
Andrzej Frydrychowski wskazuje nadciśnienie i cukrzycę jako choroby szkodzące naczyniom oraz zaleca ich leczenie i usuwanie ich przyczyn.
Andrzej Frydrychowski zaleca rzucenie palenia, ograniczenie węglowodanów przy cukrzycy oraz kontrolę wagi i suplementację potasu przy nadciśnieniu.
Andrzej Frydrychowski zaleca badanie homocysteiny i CRP oraz twierdzi, że za powstawanie blaszki odpowiada podwyższona homocysteina, a nie cholesterol.
Andrzej Frydrychowski zaleca po zawale i po 50. roku życia koenzym Q10, omegi 3, zmianę diety na rzecz tłuszczów oraz ruch.
Andrzej Frydrychowski zaleca ruch jako ważny element dbania o zdrowie.
Andrzej Frydrychowski wiąże niedobór jodu z niekorzystnym wpływem na układ sercowo-naczyniowy i zaleca wprowadzenie do diety alg kelp jako źródła jodu.
Andrzej Frydrychowski wskazuje negatywne emocje jako szkodliwe dla serca i zaleca ich tonowanie.
Jerzy Zięba twierdzi, że kobiety przyjmujące suplementy wapnia były bardziej narażone na zwapnienia tętnic, zawał i udar niż kobiety, które ich nie brały.
Andrzej Frydrychowski twierdzi, że przy najniższym poziomie cholesterolu śmiertelność jest wyższa niż przy poziomie podwyższonym.
Andrzej Frydrychowski twierdzi, że statyny mogą powodować zwapnienie tętnic wieńcowych, niedokrwienie komórek i osłabienie pracy mięśnia sercowego.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 3 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 48 146.
Metaanaliza wykazała, że leczenie obniżające LDL zmniejsza ryzyko pierwszego i kolejnego zawału serca.
Cel badania: Obniżanie podwyższonego stężenia cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL-C) ma kluczowe znaczenie dla globalnych działań mających na celu zapobieganie zawałowi mięśnia sercowego (MI). Chociaż w wielu badaniach oceniano terapie obniżające LDL-C w zapobieganiu pierwszemu i ponownemu zawałowi MI, brakuje bezpośrednich porównań ich względnej skuteczności. Dlatego przeprowadziliśmy przegląd systematyczny i metaanalizę, aby porównać skuteczność terapii obniżających LDL-C w zapobieganiu pierwszemu i ponownemu zawałowi MI.
Wyniki: Przeszukaliśmy trzy bazy danych do 30 listopada 2024 r. w celu znalezienia randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) z okresem obserwacji wynoszącym co najmniej 1000 osobolat. Skuteczność określano jako ryzyko względne (RR) z 95-procentowymi przedziałami ufności (CI). Różnice w wielkości korzyści oceniano za pomocą testu Q Cochrana. Dane łączono przy użyciu modelu efektów losowych, a heterogeniczność mierzono za pomocą statystyki I2. Dodatkowo zastosowaliśmy narzędzie Cochrane Risk of Bias Tool do oceny jakości badań oraz metodę GRADE do oceny pewności dowodów. Badanie obejmowało 22 duże RCT z udziałem 180 304 uczestników. W zapobieganiu pierwszemu zawałowi mięśnia sercowego terapie obniżające stężenie cholesterolu LDL-C pozwoliły uzyskać znaczące zmniejszenie ryzyka zawału o 38% [12 RCT; 79 604 uczestników; RR, 0,62 (95% CI, 0,55-0,69); P < 0,001]. W zapobieganiu ponownemu zawałowi mięśnia sercowego terapie te wiązały się ze skromniejszym, ale istotnym zmniejszeniem ryzyka o 16% [11 RCT; 100 700 uczestników; RR, 0,84 (95% CI, 0,80-0,88); P < 0,001].
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Metaanaliza wykazała, że polipigułka wiązała się z mniejszą częstością zawałów serca i poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych niż standardowa opieka.
Cel badania: Zawał mięśnia sercowego (MI) jest jedną z głównych przyczyn zgonów z powodu chorób sercowo-naczyniowych (CVD). Pomimo różnych leków i metod leczenia wyniki często były niezadowalające. Celem tej metaanalizy była analiza wpływu interwencji z użyciem polypill na częstość występowania MI i związane z nim czynniki ryzyka, ciśnienie krwi oraz lipidy we krwi.
Wyniki: Uwzględniono łącznie 14 badań (N = 59,346), a średni wiek wynosił 63,2 ± 10,0 lat. Wyniki wykazały, że w porównaniu ze standardową opieką grupa otrzymująca polypill wiązała się ze znacznym zmniejszeniem częstości występowania MI (OR = 0,76; 95% CI: 0,59 do 0,99; p = 0,04) i MACE (OR = 0,79; 95% CI: 0,65 do 0,97; p = 0,03). Zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (OR = 0,85; 95% CI: 0,65 do 1,11; p = 0,20) oraz zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (OR = 0,99; 95% CI: 0,95 do 1,03; p = 0,59) nie osiągnęło istotności statystycznej w porównaniu ze standardową opieką. U uczestników z grupy polypill zaobserwowano, że zmiana poziomu SBP (SMD = -0,13; 95% CI: -0,25 do 0,00; p = 0,04), poziomu DBP (SMD = -0,13; 95% CI: -0,19 do -0,06; p = 0,00) oraz poziomu LDL (SMD = -0,21; 95% CI: -0,36 do -0,06; p = 0,01) osiągnęła istotność statystyczną.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Metaanaliza wykazała, że leki przeciwpłytkowe zmniejszały ryzyko zawału u osób z podwyższonym ryzykiem zdarzeń naczyniowych.
Cel badania: Ustalenie wpływu leczenia przeciwpłytkowego u pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia zamykających światło naczyń zdarzeń naczyniowych.
Wyniki: Ogółem, wśród tych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka przydzielenie do leczenia przeciwpłytkowego zmniejszyło łączny wynik obejmujący dowolne poważne zdarzenie naczyniowe o około jedną czwartą; liczbę niezakończonych zgonem zawałów mięśnia sercowego zmniejszyło o jedną trzecią, niezakończonych zgonem udarów mózgu o jedną czwartą, a śmiertelność naczyniową o jedną szóstą (bez widocznego niekorzystnego wpływu na zgony z innych przyczyn). Bezwzględne zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnego zdarzenia naczyniowego wyniosło 36 (SE 5) na 1000 pacjentów leczonych przez dwa lata wśród pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego; 38 (5) na 1000 pacjentów leczonych przez jeden miesiąc wśród pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego; 36 (6) na 1000 pacjentów leczonych przez dwa lata wśród osób po przebytym udarze mózgu lub przemijającym napadzie niedokrwiennym; 9 (3) na 1000 pacjentów leczonych przez trzy tygodnie wśród osób z ostrym udarem mózgu; oraz 22 (3) na 1000 pacjentów leczonych przez dwa lata wśród pozostałych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka (z osobno istotnymi wynikami dla osób ze stabilną dławicą piersiową (P=0.0005), chorobą tętnic obwodowych (P=0.004) i migotaniem przedsionków (P=0.01)).
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Perspektywy i materiały poglądowe
Poniższe treści przedstawiają opinie, interpretacje i hipotezy autorów. Nie są traktowane jako równorzędne z badaniami naukowymi i przeglądami systematycznymi.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.