Nieprzyjemny zapach z ust — czy to naprawdę zęby, czy żołądek i wątroba?

Cel badania: Badanie przeprowadzono w celu określenia wpływu płynu do płukania jamy ustnej sporządzonego z naturalnego surowca, ekstraktu Glycyrrhiza uralensis (G. uralensis), na halitozę oraz jego działania przeciwbakteryjnego wobec bakterii powodujących halitozę.

Wyniki: Częstość występowania halitozy zmniejszyła się w grupie płuczącej usta ekstraktem z G. uralensis w porównaniu z grupą płuczącą usta solą fizjologiczną podczas leczenia i po 5 dniach. W przypadkach pseudohalitozy zaobserwowano istotne zmniejszenie liczby bakterii powodujących halitozę po zastosowaniu płukanki do ust z ekstraktem G. uralensis (p < 0.05). Stwierdzono, że stosowanie płynu do płukania jamy ustnej zawierającego ekstrakt G. uralensis skutecznie łagodzi halitozę i ogranicza liczbę bakterii ją powodujących. Zatem stosowanie płynu do płukania jamy ustnej zawierającego ekstrakt G. uralensis będzie skuteczne w poprawie nieświeżego oddechu i umożliwi utrzymanie higieny jamy ustnej.

Cel badania: Ocena skuteczności ekstraktu Phyllanthus emblica w łagodzeniu halitozy i ograniczaniu odpowiedzi zapalnej na bakterie związane z halitozą.

Wyniki: Ekstrakt PE hamował wzrost F. nucleatum (stężenie hamujące 50% [IC50]=0.079%), P. gingivalis (IC50=0.65%) i S. moorei (IC50=0.07%) w sposób zależny od dawki oraz skutecznie zapobiegał agregacji bakterii. Ponadto zawartość VSC zmniejszyła się istotnie po 3, 6 i 12 godzinach od płukania ust 5% PE w porównaniu z grupą kontrolną. Długotrwałe stosowanie płynu do płukania jamy ustnej zawierającego 5% PE przez 28 dni doprowadziło do istotnego zmniejszenia zawartości VSC. PE osłabiał stymulowaną przez F. nucleatum lub P. gingivalis ekspresję mRNA i uwalnianie białek interleukiny (IL)-6 i IL-8 w komórkach TR146. Hamował także wydzielanie IL-8 i prostaglandyny E2 oraz ekspresję mRNA TLR2 w OMEM indukowanych przez F. nucleatum. Nasze wyniki przemawiają za stosowaniem PE w produktach do pielęgnacji jamy ustnej w celu łagodzenia halitozy; może on również ograniczać stan zapalny.

Cel badania: Tło/Cele: W badaniu oceniono skuteczność płynu do płukania jamy ustnej z wodą kwiatową Cotinus coggygria (sumaka octowca) w ograniczaniu halitozy i poprawie parametrów higieny jamy ustnej u nastolatków poddawanych leczeniu stałym aparatem ortodontycznym. Metody: Przeprowadzono podwójnie zaślepione, randomizowane, kontrolowane placebo badanie kliniczne w układzie równoległych grup, obejmujące 30 osób leczonych stałymi aparatami ortodontycznymi.

Wyniki: w grupie coggygria. Wskaźnik dziąsłowy zmniejszył się z 2.0 do 1.3 (p < 0.001; 95% CI: -0.7 do -0.2), a wskaźnik płytki nazębnej (PI-M) zmniejszył się z 1.6 do 1.0 (p = 0.001; 95% CI: -0.7 do -0.3). Wnioski: Płyn do płukania jamy ustnej Cotinus coggygria okazał się skutecznym środkiem wspomagającym leczenie halitozy i poprawę parametrów higieny jamy ustnej u nastolatków poddawanych leczeniu stałym aparatem ortodontycznym. Nie zgłoszono działań niepożądanych.

Cel badania: Ashitaba (Angelica keiskei) to wieloletnie zioło pochodzące z Japonii, tradycyjnie spożywane jako żywność wspierająca zdrowie i lek ziołowy. W badaniu oceniono przeciwdrobnoustrojowe, przeciwhalitozowe i przeciwzapalne działanie ekstraktu Ashitaba w psiej chorobie przyzębia (PD) wywoływanej przez Porphyromonas gulae (P.

Wyniki: wydzielanie cytokin prozapalnych indukowane przez gulae (IL-1β, IL-6, TNF-α) zmniejszało się nawet o 90% w mysich, psich i ludzkich liniach komórek makrofagów i dziąseł. Codzienne, miejscowe stosowanie w jamie ustnej żelu z 0.05% ekstraktem Ashitaba przez cztery tygodnie, z myciem zębów lub bez niego, istotnie poprawiło wyniki oceny zapalenia dziąseł (o 40-60%), zmniejszyło nasilenie halitozy oraz ograniczyło wykrywalność DNA P. gulae i aktywność enzymatyczną u psów z PD. Wyniki te dowodzą, że ekstrakt Ashitaba ma silne właściwości bakteriobójcze, przeciwhalitozowe i przeciwzapalne, co potwierdza jego potencjał jako naturalnej terapii wspomagającej zapobieganie psiej chorobie przyzębia i jej leczenie.

Cel badania: Halitoza jest spowodowana bakteryjnym procesem proteolitycznym, który prowadzi do produkcji lotnych związków siarki, czyli gazów powodujących nieprzyjemny zapach. Celem badania było określenie klinicznego stanu higieny jamy ustnej oraz wzorca mikrobiomu jamy ustnej u pacjentów z halitozą, zapaleniem przyzębia i zapaleniem dziąseł.

Wyniki: Na grzbiecie języka wyizolowano sześć rodzajów bakterii w przypadkach zapalenia przyzębia, a u pacjentów z zapaleniem dziąseł wykryto siedem rodzajów. W próbkach poddziąsłowych zidentyfikowano odpowiednio 10 i 15 rodzajów u pacjentów z zapaleniem przyzębia i zapaleniem dziąseł. Fusobacterium, Propionibacterium, Eubacterium i Lactobacillus występowały najczęściej w przypadkach zapalenia przyzębia, natomiast Porphyromonas najczęściej występowała u pacjentów z zapaleniem dziąseł. Podsumowując, chociaż wartości OHI-S i DMFT różnią się między zapaleniem przyzębia a zapaleniem dziąseł, wykryto nakładanie się rodzajów bakterii w obu tych przypadkach.

Cel badania: Nieprzyjemny zapach z ust, częsty objaw dotyczący jamy ustnej, jest powodowany przede wszystkim przez aktywność metaboliczną drobnoustrojów jamy ustnej. Charakterystyczne zapachy pochodzą głównie z lotnych związków siarki wytwarzanych i uwalnianych przez bakterie jamy ustnej (takie jak Fusobacterium nucleatum i Porphyromonas gingivalis) za pośrednictwem swoistych układów enzymatycznych, które rozkładają aminokwasy zawierające siarkę obecne w ślinie, płynie szczeliny dziąsłowej i resztkach pokarmowych.

Wyniki: Badania wskazują, że różne czynniki, w tym zapalenie przyzębia, zakażenia grzybicze, palenie tytoniu i otyłość, mogą nasilać nieprzyjemny zapach z ust poprzez zmianę mikrośrodowiska jamy ustnej. W profilaktyce i leczeniu nowe interwencje, takie jak ekstrakty roślinne, peptydy przeciwdrobnoustrojowe i probiotyki, wykazują większe bezpieczeństwo mikrobiologiczne niż tradycyjne leki przeciwdrobnoustrojowe. Podejścia te swoiście hamują bakterie chorobotwórcze, naruszają strukturę biofilmu i regulują równowagę mikroorganizmów jamy ustnej. Niniejszy przegląd podsumowuje postępy badań w tej dziedzinie, aby dostarczyć nowych podstaw teoretycznych i praktycznych wskazówek dotyczących precyzyjnego zapobiegania nieprzyjemnemu zapachowi z ust i jego leczenia.

Cel badania: Celem przeglądu była krytyczna ocena różnych zalet i wad syntetycznych i ziołowych składników stosowanych w płynach do płukania jamy ustnej przeciw halitozie oraz ułatwienie użytkownikom wyboru odpowiednich płynów stosownie do ich potrzeb. Nieprzyjemny zapach z ust (OMO), czyli halitoza, jest zjawiskiem o zasięgu globalnym, wywierającym wpływ społeczny i psychologiczny.

Wyniki: Alkohol i chlorheksydyna to powszechnie stosowane składniki syntetycznych płynów do płukania jamy ustnej, natomiast taniny i eugenol to tradycyjne ekstrakty pochodzenia roślinnego. Każdy środek ma pewne unikalne właściwości, które odróżniają go od pozostałych. Składniki ziołowe zyskują zainteresowanie specjalistów ze względu na łagodne działania niepożądane i konkurencyjne wyniki. Ziołowe płyny do płukania jamy ustnej mogą być bezpieczniejszym wyborem w walce z OMO, jako alternatywa dla syntetycznych płynów do płukania jamy ustnej.