Pisaczek — स्वास्थ्य पर डॉक्टर और जड़ी-बूटी विशेषज्ञ क्या कहते हैंस्वास्थ्य से जुड़ा सवाल पूछें: आपको चुने हुए डॉक्टरों और जड़ी-बूटी विशेषज्ञों की राय मिलेगी, वैज्ञानिक अध्ययन अतिरिक्त जानकारी के रूप में।
हेनरिक रूझान्स्की के अनुसार पत्ते और फल का बाहरी आवरण दस्त, अपच और पेट फूलने में राहत देते हैं।
यूरोपीय औषधि एजेंसी हल्की त्वचा-सूजन और हथेलियों तथा पैरों में अत्यधिक पसीने के लिए पत्ते के उपयोग का उल्लेख करती है और इसका आधार पारंपरिक इस्तेमाल को मानती है।
पत्तों से बने उत्पाद केवल वयस्कों को, अधिकतम एक सप्ताह तक इस्तेमाल करने चाहिए; इन्हें खुले घावों या त्वचा के बड़े नुकसान वाले हिस्सों पर नहीं लगाना चाहिए।
लेखक क्या लिखते हैं
Europejska Agencja Leków (EMA)
पत्ता त्वचा की हल्की सूजन में राहत दे सकता है और हथेलियों तथा पैरों में अत्यधिक पसीना कम कर सकता है।
„HMPC ने कहा कि लंबे समय से इस्तेमाल किए जाने के आधार पर अखरोट के पत्ते का उपयोग त्वचा की हल्की सूजन से राहत देने और हथेलियों तथा पैरों में अत्यधिक पसीना कम करने के लिए किया जा सकता है। अखरोट के पत्ते से बने उत्पाद केवल वयस्कों को और अधिकतम एक सप्ताह तक इस्तेमाल करने चाहिए।”HMPC stwierdził, że z uwagi na długotrwałe stosowanie liść orzecha włoskiego może być stosowany w łagodzeniu łagodnych stanów zapalnych skóry oraz w zmniejszaniu nadmiernej potliwości dłoni i stóp. Przetwory z liścia orzecha włoskiego powinny być stosowane wyłącznie u osób dorosłych i nie dłużej niż jeden tydzień.
HMPC इन उपयोगों का आधार पारंपरिक इस्तेमाल को मानता है, हालांकि नैदानिक अध्ययनों से पर्याप्त प्रमाण उपलब्ध नहीं हैं।
„त्वचा की हल्की सूजन और अत्यधिक पसीने के लिए अखरोट के पत्ते वाली दवाओं के उपयोग के बारे में HMPC के निष्कर्ष उनके “पारंपरिक उपयोग” पर आधारित हैं। इसका अर्थ है कि नैदानिक अध्ययनों से पर्याप्त प्रमाण न होने के बावजूद, इन हर्बल दवाओं का असर संभावित माना जाता है और इस बात के प्रमाण हैं कि इनका इस तरह सुरक्षित उपयोग कम-से-कम 30 वर्षों से (जिसमें यूरोपीय संघ में कम-से-कम 15 वर्ष शामिल हैं) किया जा रहा है।”Wnioski HMPC dotyczące stosowania leków zawierających liść orzecha włoskiego w przypadku łagodnych stanów zapalnych skóry oraz nadmiernej potliwości wynikają z ich „tradycyjnego stosowania”. Oznacza to, że pomimo braku wystarczających dowodów z badań klinicznych, skuteczność tych leków roślinnych jest prawdopodobna i istnieją dowody na to, że są one bezpiecznie stosowane w ten sposób od co najmniej 30 lat (w tym od co najmniej 15 lat w UE).
पत्ते वाली दवाएँ खुले घावों या त्वचा के बड़े नुकसान वाले हिस्सों पर नहीं लगानी चाहिए।
„अखरोट के पत्ते वाली दवाएँ खुले घावों और त्वचा के बड़े नुकसान वाले हिस्सों पर नहीं लगानी चाहिए। अखरोट के पत्ते वाली दवाओं से जुड़े जोखिमों के बारे में अधिक जानकारी, जिसमें उनके सुरक्षित उपयोग के लिए सावधानियाँ भी शामिल हैं, एजेंसी की वेबसाइट ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use पर “All documents” (“सभी दस्तावेज़”) टैब में दिए गए मोनोग्राफ में उपलब्ध है।”Leków zawierających liść orzecha włoskiego nie należy stosować na otwarte rany i duże uszkodzenia skóry. Więcej informacji na temat zagrożeń związanych z lekami zawierającymi liść orzecha włoskiego, w tym środków ostrożności dotyczących ich bezpiecznego stosowania, znajduje się w monografii, w zakładce „All documents” („Wszystkie dokumenty”) na stronie internetowej Agencji: ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use.
सूखे पत्तों में जुग्लोन बहुत ही कम मात्रा में होता है और मूल्यांकन के समय इन दवाओं के कोई दुष्प्रभाव दर्ज नहीं किए गए।
„HMPC द्वारा मूल्यांकन किए जाने तक इन दवाओं के इस्तेमाल से जुड़े कोई दुष्प्रभाव दर्ज नहीं किए गए थे। अपने मूल्यांकन में HMPC ने जुग्लोन (अखरोट के पेड़ का विषैला घटक) के संभावित असर पर विचार किया, लेकिन यह पाया कि सूखे अखरोट के पत्तों में यह पदार्थ बहुत ही कम मात्रा में मौजूद होता है और इसलिए इससे मानव स्वास्थ्य को कोई खतरा नहीं है।”Do chwili przeprowadzenia przez HMPC oceny nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem tych leków. W swojej ocenie HMPC uwzględnił potencjalne działanie juglonu (toksycznego składnika drzewa orzecha włoskiego), ale zauważył, że w suchych liściach orzecha włoskiego substancja ta jest obecna w ilościach śladowych (bardzo małych) i w związku z tym nie stanowi zagrożenia dla zdrowia człowieka.
कुटे हुए पत्तों का काढ़ा त्वचा पर लगाने के लिए तैयार किया जाता है।
„अखरोट के पत्ते वाली हर्बल दवाएँ आम तौर पर कुटे हुए पौधे के रूप में मिलती हैं। इन्हें पानी में उबालकर त्वचा पर लगाने के लिए काढ़ा तैयार किया जाता है। कुछ हर्बल दवाओं में अखरोट के पत्ते को पौधों से प्राप्त अन्य पदार्थों के साथ मिलाया जाता है।”Leki roślinne zawierające liść orzecha włoskiego są zazwyczaj dostępne w postaci zmielonego surowca roślinnego, który gotuje się w wodzie w celu uzyskania odwaru do stosowania na skórę. W niektórych lekach roślinnych liść orzecha włoskiego jest łączony z innymi substancjami pochodzenia roślinnego.
जर्मन आयोग E ने हल्की त्वचा-सूजन और अत्यधिक पसीने के लिए पत्ते को बाहर से इस्तेमाल करने की सलाह दी थी, अंदर से नहीं।
„जर्मन आयोग E ने अखरोट के पत्ते को अंदर से इस्तेमाल करने की सलाह नहीं दी थी—यह पारंपरिक हर्बल चिकित्सा और पुराने समय की आधिकारिक चिकित्सा की सलाह के विपरीत था। Juglandis Folium (मोनोग्राफ संख्या 101, 01.06.1990) के संबंध में आयोग E की राय थी कि इसे बाहर से, त्वचा की हल्की सतही सूजन और अत्यधिक पसीने, जैसे हथेलियों और पैरों के पसीने, के लिए इस्तेमाल किया जाना चाहिए।”Niemiecka Komisja E nie przewidziała liścia orzecha włoskiego do stosowania wewnętrznego, wbrew fitoterapii tradycyjnej oraz dawnej medycynie oficjalnej. Juglandis Folium (w monografii nr 101 z 01.06.1990 r. zdaniem Komisji E powinien być stosowany zewnętrznie, przy lekkich powierzchniowych zapaleniach skóry, nadmiernym poceniu się, np. dłoni i stóp.
हेनरिक रूझान्स्की के अनुसार पत्ते और फल का बाहरी आवरण दस्त, अपच, पेट फूलने और त्वचा की खुजली में राहत देते हैं।
„ये दस्त और अपच, पेट में अत्यधिक किण्वन की प्रक्रियाओं तथा पेट फूलने को कम करते हैं और स्तनपान के दौरान दूध का स्राव घटाते हैं। ये मवाद बनने की प्रक्रियाओं को भी रोकते हैं, त्वचा की खुजली में राहत देते हैं और श्लेष्म झिल्लियों की सूजन कम करते हैं। 1913 में Hynek ने अखरोट के पत्ते के अर्क के रक्तस्राव रोकने वाले गुणों के बारे में लिखा।”Hamują biegunkę i niestrawność, nadmierne procesy fermentacji oraz wzdęcia, zmniejszają wydzielanie mleka podczas laktacji. Powstrzymują też procesy ropne, łagodzą świąd skóry, zmniejszają obrzęk błon śluzowych. W 1913 r. Hynek ogłosił przeciwkrwotoczne właściwości ekstraktów z liścia orzecha włoskiego.
हेनरिक रूझान्स्की दस्त में इस्तेमाल के लिए पत्तों का काढ़ा लेने का उल्लेख करते हैं।
„स्विट्ज़रलैंड की हर्बल चिकित्सा विशेषज्ञ माया डाल कारो (2009), जो जड़ी-बूटियों से उपचार के क्षेत्र में चिकित्सक और शोधकर्ता हैं, ने अपनी एक किताब में लिखा: “चाय: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; यानी 1 लीटर उबलते पानी में 1-2 बड़े चम्मच कुटे हुए अखरोट के पत्ते डालकर चाय की तरह भिगोकर रखें। दस्त होने पर पिएँ।”Szwajcarska fitoterapeutka Maja Dal Cero (2009 r.), która jest praktykiem i naukowcem z zakresu ziołolecznictwa napisała w jednej ze swoich książek: “Tee: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; zatem 1-2 łyżki rozdrobnionych liści orzecha włoskiego na 1 l wrzącej wody, naparzyć. Wypić przy biegunce.
हेनरिक रूझान्स्की सूजन, एक्ज़िमा और मुहाँसों में पत्तों के काढ़े से त्वचा धोने का उल्लेख करते हैं।
„स्विट्ज़रलैंड की हर्बल चिकित्सा विशेषज्ञ माया डाल कारो (2009), जो जड़ी-बूटियों से उपचार के क्षेत्र में चिकित्सक और शोधकर्ता हैं, ने अपनी एक किताब में लिखा: “चाय: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; यानी 1 लीटर उबलते पानी में 1-2 बड़े चम्मच कुटे हुए अखरोट के पत्ते डालकर चाय की तरह भिगोकर रखें। दस्त होने पर पिएँ। इसके अलावा, उन्होंने त्वचा की सूजन, एक्ज़िमा और मुहाँसों में त्वचा धोने के लिए बाहर से इस्तेमाल की सलाह दी।”Szwajcarska fitoterapeutka Maja Dal Cero (2009 r.), która jest praktykiem i naukowcem z zakresu ziołolecznictwa napisała w jednej ze swoich książek: “Tee: 1 bis 2 Esslöffel Nussbaumblätter mit 1 Liter Wasser anbrühen und ziehen lassen bei Durchafall”; zatem 1-2 łyżki rozdrobnionych liści orzecha włoskiego na 1 l wrzącej wody, naparzyć. Wypić przy biegunce. Ponadto zaleca zewnętrznie do przemywania przy stanach zapalnych skóry, wypryskach (egzemach) i trądziku (Akne, Acne).
पुराने विवरणों में एक्ज़िमा और आँतों के परजीवियों के लिए पत्ते के इस्तेमाल का उल्लेख है।
„19वीं सदी के पहले आधे हिस्से में Negrier-Anders ने स्क्रोफुला के लिए अखरोट की सलाह दी और कुछ समय बाद Aschenbrenner ने टॉन्सिल की सूजन के लिए। Schulz ने गठिया के दौरान जोड़ों की सूजन, एक्ज़िमा और आँतों के परजीवियों के इलाज में अखरोट के पत्ते का अच्छे नतीजों के साथ इस्तेमाल किया। उन्होंने इसे खून साफ़ करने वाले साधन के रूप में भी इस्तेमाल किया।”W I połowie XIX wieku Negrier-Anders zalecał orzech włoski przeciwko skrofulozie, a nieco później Aschenbrenner przy zapaleniu migdałków. Schulz stosował z dobrym skutkiem liść orzecha włoskiego w leczeniu stanów zapalnych stawów w przebiegu dny, w leczeniu wyprysków i parazytozy jelit, ponadto jako środek czyszczący krew.
हेनरिक रूझान्स्की बताते हैं कि पत्ते वाले मिश्रण से पालतू पशुओं में दस्त कम हुआ।
„मैं अपनी ओर से पुष्टि कर सकता हूँ कि अखरोट के पत्ते वाले मिश्रण से पालतू पशुओं में आँतों और पेट का रक्तसंचय तथा अधिक स्राव के साथ होने वाला दस्त कम हुआ (सूअर और मुर्गियाँ)। इसके अलावा, अब हम जानते हैं कि अखरोट खून के थक्के बनने की क्षमता बढ़ा सकता है, क्योंकि उसमें फाइटोक्विनोन यानी विटामिन K (फाइलोक्विनोन) के संश्लेषण का एक विकसित चयापचय मार्ग मौजूद है।”Ja ze swojej strony mogę potwierdzić, że mieszanki zawierające liść orzecha włoskiego hamowały u zwierząt gospodarskich przekrwienie jelit i żołądka oraz biegunkę z obfitym wysiękiem (trzoda chlewna, drób). Ponadto, dziś wiemy, że orzech włoski może zwiększać krzepliwość krwi, bowiem posiada wykształcony szlak metaboliczny prowadzący do syntezy fitochinonów, czyli witaminy K (fillochinonów).