Kuklik — korzeń pachnący goździkami na biegunkę i dziąsła?

Cel badania: Ekstrakty z roślin leczniczych zyskują coraz większe znaczenie jako alternatywa dla tradycyjnych leków stosowanych w cukrzycy (DM). Z tego powodu rozpoczęliśmy ukierunkowane badanie przesiewowe 111 ekstraktów z korzeni z ogólnodostępnej biblioteki ekstraktów roślinnych (PECKISH), określając ich skuteczność hamowania α-glukozydazy in vitro.

Wyniki: Co najważniejsze, działanie przeciwcukrzycowe w dwóch modelach in vivo wykazał wyłącznie ekstrakt z korzenia kuklika, powodując obniżenie poziomu glukozy we krwi w modelu in ovo oraz spadek poziomu trójglicerydów w modelu otyłości D. melanogaster wywołanej dietą bogatą w skrobię. Analiza składu polifenolowego ekstraktu z korzenia kuklika metodą HPLC wykazała wysoką zawartość kwasu elagowego i jego pochodnych, a także elagotanin, takich jak pedunkulagina, stenofylanina, stachyuryna, kasuarinina i gemina A. Podsumowując, ekstrakt z korzenia kuklika jest obiecującą rośliną leczniczą, którą należy uwzględnić w dalszych badaniach in vivo nad hiperglikemią u gryzoni laboratoryjnych i ludzi.

Cel badania: Obecność ciał Lewy’ego i neurytów Lewy’ego jest główną patologiczną cechą charakterystyczną choroby Parkinsona i uważa się, że wiąże się z rozwojem choroby, choć nie zostało to jeszcze jednoznacznie potwierdzone. Ciała Lewy’ego i neuryty Lewy’ego składają się przede wszystkim ze sfibrylizowanej α-synukleiny; nie jest jednak dostępne leczenie ukierunkowane na stabilizację α-synukleiny w jej natywnym stanie.

Wyniki: Ponieważ ekstrakt jest złożoną mieszaniną, nie można było określić zależności między strukturą a funkcją. W badanych warunkach eksperymentalnych stwierdzono, że Geum urbanum hamuje fibrylizację α-synukleiny w sposób zależny od stężenia oraz częściowo rozkłada uprzednio powstałe fibryle α-synukleiny. Na podstawie zmian strukturalnych α-synukleiny w obecności ekstraktu sugerujemy, że Geum urbanum opóźnia fibrylizację α-synukleiny albo przez zmniejszenie zdolności do fibrylizacji jednego lub większej liczby podatnych na agregację półproduktów, albo przez ukierunkowanie agregacji α-synukleiny na stan niefibrylarny. Nie ustalono jednak, czy te zmiany szlaku fibrylizacji prowadzą do powstania mniej patogennych form.

Cel badania: Preparaty uzyskiwane z korzeni i kłączy Geum urbanum L. są tradycyjnie stosowane w leczeniu owrzodzeń i podrażnień błon śluzowych jamy ustnej, żołądka i przewodu pokarmowego.

Wyniki: Ponadto oceniono działanie przeciwbakteryjne różnych ekstraktów ze świeżych i suszonych korzeni oraz kłączy G. urbanum przeciwko Staphylococcus aureus (ATCC 6538) i Cutibacterium acnes (CP033842.1; chromosom FDAARGOS 503) i porównano je z działaniem G. rivale. Ponadto frakcjonowano garbniki o niskiej i wysokiej masie cząsteczkowej metodą chromatografii kolumnowej, wykazując, że te ostatnie cechowały się najwyższą aktywnością przeciwbakteryjną.

Cel badania: Wiadomo, że wiele gatunków Geum jest bogatych w związki biologicznie czynne i dlatego może stanowić źródło nowych produktów naturalnych o potencjale farmakologicznym. Roślina lecznicza Geum urbanum L.

Wyniki: urbanum. Nasze wyniki wskazują, że G. urbanum L. jest obiecującą rośliną leczniczą i zasługuje na dalsze, bardziej szczegółowe badania.

Cel badania: Pseudomonas aeruginosa jest patogenem oportunistycznym, który powoduje zakażenia szpitalne dróg moczowych, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, ośrodkowego układu nerwowego itp. U pacjentów z obniżoną odpornością może dojść do bakteriemii i sepsy.

Wyniki: Co ciekawe, geny były hamowane przez dwa ekstrakty w stężeniach 3,12 mg/mL i 6,25 mg/mL. Badania działania przeciwrodnikowego, oceniane metodami zmiatania rodników DPPH, CUPRAC i ABTS oraz hamowania anionorodnika ponadtlenkowego, wykazały, że ekstrakt EtOAcAP ma skuteczne właściwości przeciwutleniające. Wyniki te mogą pomóc w opracowaniu nowych fitokompleksów, które można by stosować jako środki biokontroli hamujące fenotyp układu QS P. aeruginosa oraz innych patogenów opornych na antybiotyki.

Cel badania: Tło: Patogen oportunistyczny Staphylococcus aureus powoduje zakażenia skóry i tkanek miękkich związane z tworzeniem biofilmu, które u pacjentów z obniżoną odpornością mogą rozwinąć się w zakażenia miejsca operowanego, zapalenie płuc, bakteriemię, sepsę, a nawet prowadzić do śmierci.

Wyniki: Ekstrakt EtOAcAP wykazywał korzystniejszy profil cytotoksyczny wobec komórek nietumorogennych i silniejsze działanie przeciwnowotworowe (IC50 = 6,7–14,68 µg/mL) w porównaniu z ekstraktem EtOAcR (IC50 = 8,73–23,67 µg/mL). W związku z tym przeprowadzono test podrażnienia skóry z użyciem ekstraktu EtOAcAP w stężeniach dziesięciokrotnie wyższych niż stężenie minimalne hamujące; wskaźnik pierwotnego podrażnienia wyniósł zero (nie zaobserwowano podrażnienia skóry). Wnioski: Wykazano, że ekstrakt EtOAcAP jest skutecznym środkiem przeciwko gronkowcom, dobrze tolerowanym przez skórę. Ekstrakt wykazywał silne działanie przeciwnowotworowe i przeciwbiofilmowe przy stężeniach sub-MIC, co otwiera nowe perspektywy jego rozwoju jako produktu naturalnego do określonych zastosowań skórnych w praktyce medycznej.

Cel badania: Terapię komórkami macierzystymi uważa się za obiecującą metodę leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego. Mezenchymalne komórki macierzyste pochodzące z tkanki tłuszczowej (ADMSC) mają zdolność do różnicowania się w komórki mięśnia sercowego.

Wyniki: Zgodnie z analizą odcisku palca metodą HPLC niektóre działanie kardiogenne ekstraktów G. urbanum prawdopodobnie wynika z obecności pochodnych kwasu elagowego i galusowego. Nasze wyniki wskazały, że ekstrakty G. urbanum skutecznie zwiększały ekspresję niektórych kluczowych markerów kardiogennych, co potwierdziło terapeutyczną rolę tej rośliny jako tradycyjnego leku kardiologicznego.