Hierbas y plantasCálculos renales y tobillos hinchados: ¿puede ayudar una hierba espinosa?
- Henryk Różański — Ononis – wilżyna w leczeniu obrzęków i kamicy moczowej
- Henryk Różański — Korzeń i ziele wilżyny – Radix et Herba Ononidis
- Henryk Różański — Herba Cirsii oleracei – ziele ostrożenia warzywnego
- Henryk Różański — Glony w medycynie
- Henryk Różański — Theobrominum, cacao i diuretyna (diuretinum).
- Henryk Różański — Arctostapylos uva ursi – mącznica lekarska niedźwiedzie uszko (grono)
Henryk Różański señala que los extractos acuosos de la ononis tienen efecto diurético y contra la hinchazón, y aumentan la eliminación de cloruro de sodio.
- También les atribuye la prevención de los cálculos urinarios y la facilitación de la expulsión de arenilla del aparato urinario.
- Describe la ononis como una hierba que antiguamente se recomendaba para las enfermedades de los riñones y la vejiga, así como para los cálculos renales y vesicales.
Lo que escriben los autores
Henryk Różański
Los extractos acuosos de la ononis tienen efecto diurético y contra la hinchazón, y aumentan la eliminación de cloruro de sodio.
„Los extractos acuosos de la ononis tienen efectos antirreumáticos y antigotosos (aumentan la secreción de ácido úrico), diuréticos y contra la hinchazón; aumentan la eliminación de cloruro de sodio. Aumentan la secreción de bilis y jugo gástrico y regulan el peristaltismo del tubo digestivo.”Wodne wyciągi z wilżyny działają przeciwreumatycznie, przeciwartretycznie (wzmagają wydzielanie kwasu moczowego), moczopędnie, przeciwobrzękowo, zwiększają wydalanie chlorku sodu. Wzmagają wydzielanie żółci i soku żołądkowego, regulują perystaltykę przewodu pokarmowego.
Henryk Różański
Los extractos acuosos de la ononis ayudan a prevenir los cálculos urinarios y facilitan la expulsión de arenilla del aparato urinario.
„Los extractos acuosos previenen los cálculos urinarios y facilitan la expulsión de arenilla del aparato urinario. En combinación con ortosifón, gayuba y herniaria, limpian bien las vías urinarias y previenen las infecciones. Las isoflavonas de la ononis tienen efecto estrogénico y pueden utilizarse cuando hay déficit de estrógenos y durante el periodo en que disminuyen sus niveles (menopausia).”Wodne wyciągi zapobiegają kamicy moczowej i ułatwiają wydalanie piasku z układu moczowego. W połączeniu z ortosyfonem, mącznicą i połonicznikiem dobrze oczyszcza drogi moczowe i zapobiega infekcjom. Izoflawony wilżyny mają działanie estrogenne i mogą być stosowane przy niedoborach estrogenów oraz w okresie spadku ich poziomu (menopauza).
Henryk Różański
Antiguamente se describía la ononis como diurética, utilizada para las enfermedades de los riñones y la vejiga y recomendada para los cálculos renales y vesicales.
„Las propiedades diuréticas de la ononis espinosa fueron descritas por Pedanios Dioscurides (hacia los años 40-90) y Plinio (23-79). Más tarde, Pietro Andrea Gregorio Mattioli, es decir, Matthiolus (1501-1577), describió el uso de la ononis para tratar enfermedades de los riñones y la vejiga urinaria, así como intoxicaciones de la sangre. A principios del siglo XX, para preparar una decocción farmacéutica se utilizaban 5-15 g de raíz triturada por cada 180 ml de agua. La raíz se hervía durante 5-10 minutos. La decocción debía consumirse a lo largo del día, en pequeñas tomas. El Dr. M.T. Schnirer (1927) recomendaba consumir raíz de ononis en polvo en dosis de 1-2,5 g, 3 veces al día. El Dr. G. Madaus (1935) recomendaba preparados de ononis para tratar los cálculos renales y vesicales.”Moczopędne właściwości wilżyny ciernistej były opisane przez Pedanios’a Dioscurides’a (ok. 40-90 r.) i Plinius’a (23-79 r.). Potem zastosowanie wilżyny w leczeniu chorób nerek i pęcherza moczowego i zatruć krwi opisał Pietro Andrea Gregorio Mattioli, czyli Matthiolus (1501-1577). Na początku XX wieku do sporządzenia aptecznego odwaru brano 5-15 g rozdrobnionego korzenia na 180 ml wody. Korzeń gotowano 5-10 minut. Odwar należało spożyć w ciągu dnia, pijąc małymi porcjami. Dr M.T. Schnirer (1927 r.) polecał spożywanie sproszkowanego korzenia wilżyny w dawce 1-2,5 g 3 razy dziennie. Dr G. Madaus (1935 r.) zalecał przetwory z wilżyny w leczeniu kamicy nerkowej i pęcherzowej.
Henryk Różański
Se mencionan preparados de ononis para tratar la hinchazón y prevenir los cálculos urinarios.
„Actualmente, los preparados de ononis se utilizan con éxito para tratar inflamaciones de los riñones y la vejiga urinaria, la oliguria, la hinchazón, la hipertensión y enfermedades crónicas de la piel y metabólicas, así como para prevenir los cálculos urinarios y en tratamientos depurativos.”Obecnie preparaty z wilżyny są wykorzystywane z powodzeniem w leczeniu stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego, skąpomoczu, obrzęków, nadciśnienia, przewlekłych chorób skóry i metabolicznych, do profilaktyki kamicy moczowej oraz kuracji odtruwających.
Henryk Różański
Se indica la dosis de la infusión de ononis y se afirma que las dosis más altas no son perjudiciales.
„Con la planta se puede preparar una infusión (5-12 g por taza de agua hirviendo; dejar reposar 40 minutos) y tomarla por vía oral 2-3 veces al día, en cantidades de 100-150 ml. Las dosis más altas no son perjudiciales. Es una hierba completamente segura. Se puede administrar a niños.”Z surowców można sporządzać napar (5-12 g na szklankę wrzącej wody; odstawić na 40 minut) i przyjmować doustnie 2-3 razy dziennie po 100-150 ml. Większe dawki nie działają szkodliwie. Zioło całkowicie bezpieczne. Można podawać dzieciom.
Henryk Różański
Se menciona la ononis como ingrediente de mezclas con efecto diurético.
„Para obtener un efecto diurético, funciona bien en mezclas con ononis, herniaria, poligonáceas, grama, vara de oro y abedul. Para el efecto antirreumático, recomiendo combinar la hierba de cardo lanudo con flores de ulmaria, hierba de gatuña, hierba de pajarito, hierba de rinanto, hojas de álamo, yemas de álamo, polígono japonés, regaliz o zarzaparrilla.”W zakresie działania moczopędnego dobrze sprawdza się w mieszankach z wilżyną, połonicznikiem, rdestami, perzem, nawłocią i brzozą. W zakresie działania przeciwreumatycznego polecam kojarzyć ziele ostrożenia z kwiatem wiązówki, zielem zagorzałka, zielem pszeńca, zielem szelężnika, liściem topoli, pączkami topoli, rdestem japońskim, lukrecją lub kolcoroślem (sarsaparilla).
Henryk Różański
Se menciona la ononis como ingrediente de mezclas que ayudan a eliminar agua y sal del organismo, algo que se relacionaba con la hinchazón y la hipertensión.
„El fucus y la laminaria son especialmente útiles para tratar la obesidad, porque no solo aceleran el metabolismo (la oxidación de grasas y azúcares), sino que también eliminan del organismo el agua retenida en el tejido adiposo, donde se acumula cloruro de sodio sobrante, responsable de la hinchazón y la hipertensión. También se obtienen muy buenos resultados al combinar fucus o laminaria con hierbas de potente efecto diurético y salurético (un salurético es un medicamento que provoca principalmente la eliminación de iones de sodio en la orina y, posiblemente, en el sudor), por ejemplo, enebro, ononis, cola de caballo, vara de oro, abedul, polígono común o polígono acre, y herniaria.”Morszczyn i listownica są szczególnie przydatne w leczeniu otyłości, ponieważ nie tylko przyśpieszają metabolizm (utlenianie tłuszczów i cukrowców), ale również usuwają wodę z organizmu, pozostałą po tkance tłuszczowej, w której z kolei zalega zbędny chlorek sodu, odpowiedzialny za obrzęki i nadciśnienie. Bardzo dobre wyniki daje też połączenie morszczynu lub listownicy z ziołami działającymi silnie moczopędne, a zarazem silnie saluretycznie (saluretyk – lek powodujący głównie wydalenie jonów sodu wraz z moczem i ewentualnie z potem), np. jałowcem, wilżyną, skrzypem, nawłocią, brzozą, rdestem ptasim lub ostrogorzkim, połonicznikiem.
Henryk Różański
Se menciona la ononis como una hierba que se combina con otras plantas en tratamientos depurativos.
„La teobromina y las materias primas que contienen teobromina son un buen remedio depurativo, sobre todo en combinación con otras hierbas, como vara de oro, ononis, cola de caballo y saponaria. A principios del siglo XX se introdujo en la práctica médica el acetato de teobromina y sodio —Theobromino-natrium aceticum, es decir, Agurin—, que se administraba por vía oral como diurético en dosis de 250-500 mg en una infusión o agua de menta; con menor frecuencia, se administraban dosis mayores de 1 g, 3 veces al día.”Teobromina i surowce teobrominowe to dobry środek odtruwający, szczególnie w połączeniu z innymi ziołami, np. nawłocią, wilżyną, skrzypem, mydlnicą.
Na początku XX wieku wprowadzono do lecznictwa sodooctan teobrominy – Theobromino-natrium aceticum, czyli Agurin, który stosowano doustnie jako diureticum w dawce 250-500 mg w naparze miętowym lub wodzie miętowej, rzadziej większe dawki po 1 g 3 razy dziennie.
Henryk Różański
Se menciona la ononis entre las hierbas utilizadas para las infecciones del aparato urinario.
„La gayuba, junto con la ononis, la herniaria, el ortosifón, la ononis, las poligonáceas y las hojas de arándano, es una de las hierbas más importantes y eficaces para las infecciones del aparato urinario. Las hojas de este arbusto se recolectan de mayo a julio. Su sabor es amargo y astringente.”Mącznica obok wilżyny, połonicznika, ortosyfonu, wilżyny, rdestów, liści borówki, stanowi jedno z najważniejszych i efektywniejszych ziół stosowanych w zakażeniach układu moczowego. Liście tej krzewinki zbiera się od maja do lipca. Smak liści jest gorzkawo-cierpki.
Pisaczek no juzga quién tiene razón. Muestra lo que se ha escrito y dónde leerlo. Cada frase de arriba tiene su fuente.