Złote nici (coptis) — gorzki korzeń, który zabija bakterie?

Cel badania: Coptis Chinensis Franch jest szeroko stosowana w leczeniu cukrzycy, a berberyna jest jej głównym składnikiem bioaktywnym. Dowody z wcześniejszych badań wykazały, że suplementacja berberyną jest skuteczna w leczeniu nefropatii cukrzycowej (DN) w modelach zwierzęcych.

Wyniki: Berberyna poprawiła również wskaźniki stanu zapalnego, takie jak IL-6 i TNF-α, oraz wskaźniki stresu oksydacyjnego, takie jak aktywność dysmutazy ponadtlenkowej i zawartość malondialdehydu. Ponadto berberyna obniżyła poziomy znanych czynników ryzyka, w tym triglicerydów (TG), cholesterolu całkowitego (TC) i cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL). Te korzystne efekty berberyny w DN mogą być związane z jej właściwościami przeciwzwłóknieniowymi, przeciwzapalnymi i ograniczającymi stres oksydacyjny. Jednak aby dokładniej ocenić działanie berberyny przeciw nefropatii cukrzycowej i jej bezpieczeństwo, przed zastosowaniem klinicznym potrzebne są dodatkowe, zakrojone na szeroką skalę, długoterminowe i wysokiej jakości badania przedkliniczne potwierdzające te ustalenia.

Cel badania: Hiperlipidemia i związane z nią stłuszczenie wątroby stanowią istotne globalne obciążenie zdrowotne, co wymaga opracowania nowych strategii terapeutycznych. Całkowite alkaloidy Coptis chinensis Franch (TAC) wykazują właściwości modulujące stężenie lipidów, jednak leżące u ich podstaw mechanizmy nie zostały w pełni wyjaśnione. Celem pracy jest ocena skuteczności terapeutycznej i mechanizmów molekularnych TAC w mysim modelu NAFLD związanej z hiperlipidemią.

Wyniki: Leczenie TAC przyniosło istotną, zależną od dawki poprawę wielu parametrów. W porównaniu z grupą kontrolną HFD TAC zmniejszył masę ciała o 21,3% i indeks wątrobowy o 18,7%, obniżając jednocześnie poziom glukozy we krwi na czczo o 32,4%. Analizy surowicy wykazały znaczne obniżenie stężenia cholesterolu całkowitego (46,2%), triglicerydów (38,5%) i cholesterolu LDL (52,1%), czemu towarzyszył wzrost stężenia cholesterolu HDL o 29,8%. Czynność wątroby uległa wyraźnej poprawie: poziomy ALT i AST zmniejszyły się odpowiednio o 57,3% i 49,6%. Badanie histopatologiczne wykazało zmniejszenie gromadzenia lipidów w wątrobie o 68,4%. Na poziomie molekularnym leczenie TAC spowodowało 2,7-krotny wzrost fosforylacji AMPK, jednocześnie istotnie zmniejszając ekspresję HMGCR o 63,1% oraz poziom jądrowy SREBP-1c o 71,5%. Równocześnie TAC zwiększyło ekspresję PPARα i LXRα odpowiednio 3,1-krotnie i 2,4-krotnie, prowadząc do zwiększenia ekspresji enzymów lipolitycznych LPL i HL odpowiednio 2,8-krotnie i 2,1-krotnie.

Cel badania: Choroby sercowo-naczyniowe (CVD) należą do głównych przyczyn zachorowalności i śmiertelności zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się. Rhizoma coptidis (RC), znana w Chinach jako Huang Lian, to wysuszone kłącze roślin leczniczych z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae), takich jak Coptis chinensis Franch, C.

Wyniki: Wykazano, że RC wywiera istotne korzystne działanie na główne czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych (CVD), w tym działanie przeciwmiażdżycowe, obniżające stężenie lipidów, przeciwotyłościowe i ograniczające stłuszczenie wątroby. Wykazuje również działanie kardioprotekcyjne, ponieważ chroni przed uszkodzeniem mięśnia sercowego wywołanym niedokrwieniem i reperfuzją. Właściwości te przypisuje się obecności zawartych w RC związków bioaktywnych, takich jak berberyna, koptizyna, palmatyna, epiberberyna, jatroryzyna i magnofloryna; wykazano, że wszystkie one wywierają działanie kardioprotekcyjne w odniesieniu do różnych parametrów związanych z występowaniem CVD, za pośrednictwem wielu szlaków.

Cel badania: Coptis chinensis Franch. i Panax ginseng C.

Wyniki: Wynik wskaźnika odnowy sieci (NRI) w grupie otrzymującej leczenie skojarzone w stosunku 4∶1 przewyższał wyniki grup leczonych poszczególnymi składnikami. Badanie wykazało, że aktywacja szlaku sygnałowego kinazy białkowej aktywowanej 5'-monofosforanem adenozyny (AMPK)/karboksylazy acetylo-CoA (ACC) w wątrobie odgrywała kluczową rolę w synergistycznym leczeniu T2DM, co potwierdzono eksperymentem Western blot u myszy db/db. Wyniki te pokazują, że połączenie w stosunku 4∶1 całkowitych alkaloidów z Coptis chinensis i całkowitych ginsenozydów z Panax ginseng istotnie poprawia insulinooporność oraz zaburzenia metabolizmu glukozy i lipidów u myszy db/db, przewyższając skutecznością leczenie poszczególnymi składnikami. Mechanizm synergistyczny wiąże się ze zwiększoną aktywnością szlaku sygnałowego AMPK/ACC.

Cel badania: Celem badania było wyjaśnienie ochronnego działania COP przeciw ALI oraz leżących u jego podstaw mechanizmów molekularnych.

Wyniki: Profilowanie transkryptomiczne wskazało szlak PI3K/AKT jako główny mediator działania COP przeciw ALI, przy czym kluczowym mechanizmem było hamowanie ferroptozy. Podawanie COP istotnie złagodziło obrzęk płuc, naciek zapalny i poziomy cytokin prozapalnych w płynie z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego wywołane przez LPS. Mechanistycznie COP przywróciło homeostazę oksydacyjno-redukcyjną, zwiększając poziomy glutationu (GSH), katalazy (CAT) i dysmutazy ponadtlenkowej (SOD), a jednocześnie zmniejszając gromadzenie Fe2+ i peroksydację lipidów. Ponadto COP odwróciło obniżenie poziomu białek związanych z ferroptozą, w tym czynnika jądrowego 2 związanego z czynnikiem erytroidalnym (Nrf2), transportera z rodziny 7, członka 11 (SLC7A11/xCT) oraz peroksydazy glutationowej 4 (GPX4). Skuteczność terapeutyczna COP została zniesiona przez ML385, selektywny inhibitor Nrf2, co potwierdza zależność działania od Nrf2.

Cel badania: Klasyczna chińska formuła Wuji Wan (WJW), łącząca Coptis chinensis, Evodia rutaecarpa i Paeonia lactiflora, przynosi korzyści terapeutyczne w leczeniu wrzodów żołądka, co potwierdza jej historyczne zastosowanie w tradycyjnej praktyce. Celem tego badania było określenie właściwości ochronnych WJW w przypadku wrzodów żołądka (GU) poprzez systematyczną identyfikację bioaktywnych związków skutecznych wobec celu oraz scharakteryzowanie ich podstawowych mechanizmów molekularnych.

Wyniki: Zidentyfikowano siedem głównych składników bioaktywnych, w tym palmatynę, koptizynę, rutekarpinę, berberynę, paeoniflorinę, albiflorinę i ewodiaminę, jako składniki WJW skuteczne wobec celu. Skuteczność tych składników w leczeniu GU wynikała z ukierunkowania na PIK3CA, co z kolei hamowało szlak sygnałowy PI3K/AKT, ostatecznie tłumiąc reakcje zapalne i hamując apoptozę komórkową. Znaczenie tego badania polega nie tylko na wyjaśnieniu podstaw materialnych i mechanizmu działania WJW przeciw GU, lecz także na przedstawieniu strategii ukierunkowanej na cele molekularne w celu odkrywania składników aktywnych złożonych formuł. Takie podejście zapewnia naukowe ramy dla opracowywania standaryzowanych leków roślinnych.