Tymol — olejek z tymianku silniejszy niż środki z apteki?

Cel badania: Tymol jest naturalnie występującą pochodną monoterpenową cymenu z grupy fenoli oraz izomerem karwakrolu. Tymol (10-64%) jest jednym z głównych składników olejków eterycznych tymianku (Thymus vulgaris L., Lamiaceae), rośliny leczniczej o licznych właściwościach terapeutycznych.

Wyniki: Ponadto związek ten wykazuje również działanie przeciwdrobnoustrojowe, przeciwutleniające, przeciwnowotworowe, przeciwzapalne i przeciwskurczowe, a także może wspomagać wzrost i działać jako immunomodulator. W niniejszym przeglądzie omówiono te aktywności biologiczne, ponieważ niektóre z nich mogą pomóc wyjaśnić etnofarmakologię tymolu i jego głównego źródła, T. vulgaris. Omówiono także inne ważne zagadnienia dotyczące tymolu: jego toksyczność i biodostępność, metabolizm oraz dystrybucję u zwierząt i ludzi.

Cel badania: Tymol (2-izopropylo-5-metylofenol) należy do monoterpenów fenolowych i występuje głównie w gatunkach tymianku. Jest jednym z głównych składników olejku eterycznego tymianku.

Wyniki: Obecne poszukiwania nowych kierunków badań nad aktywnością biologiczną lub terapeutyczną naturalnych substancji roślinnych o znanej strukturze obejmują olejek eteryczny tymianku i tymol. Nowe badania wykazały ich właściwości przeciwbiofilmowe, przeciwgrzybicze, przeciwleiszmanialne, przeciwwirusowe i przeciwnowotworowe. Ponadto nowe postacie terapeutyczne, takie jak nanokapsułki zawierające te składniki, mogą być korzystne w praktyce medycznej i stwarzać możliwości ich szerokiego zastosowania. Szerokie zastosowanie tymolu i olejku eterycznego tymianku w sektorze ochrony zdrowia jest bardzo obiecujące, ale wymaga dalszych badań i analiz.

Cel badania: Tymianek jest ziołem o działaniu rozkurczającym oskrzela i pobudzającym wydzielanie. Wykazano, że jego aktywność wobec receptorów beta (2) może stanowić mechanizm działania.

Wyniki: Ekstrakty z tymianku o bardzo niskiej zawartości tymolu (praktycznie pozbawione olejku lotnego) były równie skuteczne w odniesieniu do działania endoteliny. Po dodaniu do ekstraktu o bardzo niskiej zawartości tymolu rosnących stężeń tymolu obserwuje się zależne od stężenia nasilenie działania przeciwskurczowego (skurcz tchawicy wywołany Ba (++)). Podsumowując, dane pokazują, że w różnych modelach działania przeciwskurczowego (jelito kręte i tchawica) oraz w pomiarach aktywności rzęsek tymol (i karwakrol) jest (są) aktywny (aktywne), choć inne niezidentyfikowane składniki ekstraktu z tymianku również wydają się bardzo ważne, ponieważ aktywne są ekstrakty o bardzo niskiej zawartości tymolu. Na podstawie tych wyników standaryzacja wyłącznie na zawartość tymolu wydaje się nieuzasadniona.

Cel badania: Zakażenia dróg moczowych są powodowane głównie przez uropatogenne Escherichia coli (UPEC), a cewniki stałe są zwykle kolonizowane przez biofilmy UPEC tolerujące powszechnie stosowane antybiotyki. Biofilmy UPEC stanowią zatem poważne wyzwanie i pilnie potrzebne są skuteczne strategie ich zwalczania.

Wyniki: W tym badaniu oceniono 79 olejków eterycznych pod kątem zdolności do zwalczania biofilmu UPEC. Zidentyfikowano składniki aktywnych olejków i zbadano ich działanie przeciwbiofilmowe, wykorzystując płytki 96-dołkowe z testem z fioletem krystalicznym, skaningową mikroskopię elektronową oraz konfokalną skaningową mikroskopię laserową. Olejek oregano i czerwony olejek tymiankowy oraz ich główne wspólne składniki, karwakrol i tymol, istotnie hamowały tworzenie biofilmu UPEC w stężeniach subinhibitoryjnych (<0·01%). Ustalenia te potwierdziły obserwacje, że karwakrol i tymol ograniczały wytwarzanie fimbrii oraz ruch rojowy UPEC. Ponadto karwakrol i tymol znacznie zmniejszały zdolność UPEC do aglutynacji erytrocytów, a UPEC było łatwiej zabijane przez pełną krew ludzką w obecności karwakrolu i tymolu. Bogaty w karwakrol olejek oregano oraz bogaty w tymol czerwony olejek tymiankowy wykazują silne działanie przeciwbiofilmowe i przeciwwirulencyjne wobec UPEC.

Cel badania: Patogeny wielolekooporne stanowią poważne globalne wyzwanie w terapii przeciwdrobnoustrojowej i często komplikują zapalenie ucha zewnętrznego u psów. Zbadano skuteczność in vitro olejku oregano, olejku tymiankowego i ich głównych składników fenolowych wobec izolatów bakteryjnych i grzybiczych związanych z zapaleniem ucha zewnętrznego u psów. Postawiono hipotezę, że główne składniki fenolowe będą wykazywać silniejsze działanie przeciwdrobnoustrojowe niż odpowiadające im olejki eteryczne.

Wyniki: Olejek oregano, olejek tymiankowy, karwakrol i tymol wykazywały działanie przeciwbakteryjne wobec wszystkich badanych izolatów bakteryjnych i grzybiczych. Wartości MIC90 wynosiły od 0.015 do 0.03% (146-292 μg/mL) dla bakterii Gram-dodatnich i P. mirabilis. Dla P. aeruginosa i M. pachydermatis wartości MIC90 wynosiły od 0.09 do 0.25% (800-2,292 μg/mL). Olejek oregano, olejek tymiankowy, karwakrol i tymol wykazywały dobre działanie bakteriobójcze i grzybobójcze in vitro wobec 100 izolatów od psów z zapaleniem ucha zewnętrznego, w tym niektórych izolatów o wysokiej lekooporności. Olejki eteryczne i ich główne składniki fenolowe mogą być przedmiotem dalszych badań in vivo nad leczeniem zapalenia ucha zewnętrznego u psów.

Cel badania: Trichomonas vaginalis jest przenoszonym drogą płciową pasożytniczym pierwotniakiem, który zwykle wywołuje zakażenia u kobiet. Metronidazol jest stosowany jako lek pierwszego wyboru w leczeniu tej choroby pasożytniczej, ale od lat 80. istnieje potrzeba opracowania nowych leków ze względu na rosnącą liczbę zgłaszanych przypadków oporności.

Wyniki: Zgodnie z wynikami testów aktywności in vitro aldehyd cynamonowy uznano za najskuteczniejszy składnik olejku eterycznego. Izolaty kliniczne były wrażliwe na metronidazol. W badaniu skojarzeń metronidazol wykazywał synergizm z aldehydem cynamonowym i karwakrolem oraz częściowy synergizm z tymolem. Ustalono, że aldehyd cynamonowy, karwakrol i tymol, o których wiadomo, że wykazują silne działanie przeciwdrobnoustrojowe, działają również silnie wobec izolatów T. vaginalis i wykazują synergistyczne oddziaływanie z metronidazolem. Stosowanie metronidazolu w mniejszych dawkach w ramach synergistycznego skojarzenia może wnieść wkład do literatury w zakresie ograniczania działań niepożądanych leku, tworzenia wszechstronnego celu przeciwdrobnoustrojowego i zmniejszania częstości rozwoju oporności.

Cel badania: Doksorubicyna (DOX) jest skutecznym lekiem przeciwnowotworowym o szerokim spektrum działania. Ma jednak wiele działań niepożądanych dotyczących różnych narządów, zwłaszcza wątroby.

Wyniki: Olejek tymiankowy i tymol zmniejszyły również podwyższone stężenia TNF-α oraz obniżone stężenia albuminy i IL-4. Środki te łagodziły wywołany doksorubicyną wzrost peroksydacji lipidów w wątrobie oraz związane z nim zmniejszenie zawartości GSH i aktywności GST oraz GPx. Ponadto suplementacja olejkiem tymiankowym i tymolem istotnie zwiększała ekspresję mRNA kodującego białko antyapoptotyczne Bcl-2 oraz istotnie obniżała jądrowe i cytoplazmatyczne stężenia wątrobowego mediatora apoptozy p53. Tym samym olejek tymiankowy i tymol skutecznie przeciwdziałały eksperymentalnej hepatotoksyczności wywołanej doksorubicyną dzięki właściwościom przeciwzapalnym, przeciwutleniającym i antyapoptotycznym.

Cel badania: Opracowanie biodegradowalnych systemów aktywnego opakowania zawierających naturalne związki przeciwdrobnoustrojowe i przeciwutleniające stanowi obiecującą strategię poprawy jakości i trwałości świeżego mięsa.

Wyniki: Wszystkie systemy na bazie CH ograniczały wzrost drobnoustrojów w porównaniu z niepowlekanymi próbami kontrolnymi, w których po 5 dniach liczebność kilku grup drobnoustrojów przekraczała 6-7 log CFU g-1. Opakowania na bazie CH ograniczały również utlenianie białek i utrzymywały niski poziom utleniania lipidów. Jednak 3% TEO spowodowało znaczne pogorszenie barwy do 5. dnia. Wyniki te wskazują na potencjał aktywnych folii na bazie CH wzbogaconych TEO jako naturalnej i biodegradowalnej alternatywy opakowaniowej, która może wydłużyć trwałość i zwiększyć bezpieczeństwo chłodzonego mięsa kurczaka.

Cel badania: Rosnące globalne obciążenie związane z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe (AMR) podkreśla pilną potrzebę identyfikacji nowych opcji terapeutycznych lub środków wspomagających, zdolnych do ograniczania wzrostu drobnoustrojów. Celem tego badania była ocena potencjalnej przydatności wybranych olejków eterycznych (EO) jako alternatywnych środków przeciwdrobnoustrojowych poprzez ocenę ich aktywności biobójczej wobec klinicznie istotnych drobnoustrojów oraz określenie ich cytotoksyczności wobec ludzkich linii komórkowych.

Wyniki: W przypadku tymolu szczepy drożdży wykazywały ośmiokrotnie mniejszą wrażliwość niż szczepy bakterii. Cytotoksyczność badanych EO wobec analizowanych linii komórkowych była znaczna. EO okazały się skuteczne wobec drobnoustrojów, ale jednocześnie wykazywały znaczną cytotoksyczność, co może ograniczać ich zastosowanie. Konieczne są dalsze badania nad strategiami formulacji, selektywnym dostarczaniem i optymalizacją dawek, aby poprawić profil bezpieczeństwa i możliwość zastosowania klinicznego.