Pokrzywa na anemię — czy chwast podnosi żelazo we krwi?

Cel badania: W badaniu tym oceniono wpływ dodatków stosowanych w gospodarstwach rolnych na uwalnianie żelaza, miedzi, wapnia, potasu i magnezu z ośmiu dziko rosnących roślin z hrabstwa Nyamira w Kenii. Przeprowadzono ankietę wśród stu sześćdziesięciu tradycyjnych praktyków medycyny i ustalono, że stosują oni Solanum indicum, Carissa edulis, Urtica dioica, Clerodendrum myricoides, Aloe vera, Plectranthus barbatus, Bidens pilosa i Solanum mauense.

Wyniki: Stwierdzono, że rośliny z obszarów, na których powszechnie stosuje się dodatki rolnicze, miały statystycznie istotnie wyższy całkowity poziom miedzi niż rośliny z obszaru, na którym nie stosowano ich wcale lub stosowano je w niewielkim stopniu. Analiza składu pierwiastkowego frakcji cząsteczek o masie < 3 kDa, 3–10 kDa, 10 kDa–0,45 μm i 0,45–5 μm wykazała, że rozkład masowy pierwiastków w roślinach zależał od danego pierwiastka. Ilość składników odżywczych uwalnianych podczas trawienia w przewodzie pokarmowym była większa niż ilość uwalniana w środowisku wodnym. Dodatki stosowane w gospodarstwach rolnych nie miały istotnego wpływu na poziomy większości oznaczonych składników odżywczych, a rośliny mogą być stosowane jako uzupełniające źródło składników mineralnych dla organizmu człowieka, oprócz ich działania terapeutycznego.