Podbiał — stare ziele na kaszel, które budzi obawy?

Cel badania: W niniejszej pracy omówiono aktualny stan badań nad botaniką, etnofarmakologią, fitochemią, farmakologią i toksykologią Farfarae Flos. Przedyskutowano również perspektywy przyszłych badań nad tym ziołem i jego zastosowań.

Wyniki: Z FF wyizolowano około 175 związków chemicznych, w tym terpenoidy, kwasy organiczne, flawonoidy, alkaloidy, chromony, olejki eteryczne i inne związki. Wykazano, że ten tradycyjny lek chiński wywiera działanie farmakologiczne na układ oddechowy, sercowo-naczyniowy i pokarmowy oraz wykazuje działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne i neuroprotekcyjne. FF jest bezpieczny w tradycyjnym zakresie dawek, ale należy zwrócić większą uwagę na potencjalną toksyczność związaną z pojawieniem się alkaloidów pirolizydynowych. FF jest powszechnie stosowanym tradycyjnym lekiem chińskim, którego działanie farmakologiczne dotyczy głównie układu oddechowego. Badanie to wskazuje, że należy uwzględnić dalsze rozszerzenie wiedzy o działaniu farmakologicznym FF oraz dogłębne badanie jego receptury. Badania nad rolą większej liczby substancji czynnych oraz farmakokinetyką składników FF hepatotoksycznych pomogą zmaksymalizować jego potencjał terapeutyczny i przyczynią się do upowszechnienia oraz stosowania.

Cel badania: Pąk kwiatowy Tussilago farfara L. (Compositae) (FTF) jest jednym z tradycyjnych chińskich ziół leczniczych stosowanych w leczeniu kaszlu, flegmy, zapalenia oskrzeli i stanów astmatycznych. Celem tego badania jest wyizolowanie czterech kwasów kawoilochinowych z ekstraktu octanu etylu (EtE) FTF oraz ocena ich działania przeciwkaszlowego, wykrztuśnego i przeciwzapalnego.

Wyniki: Cztery związki zidentyfikowano jako kwas chlorogenowy (1), kwas 3,5-dikawoilochinowy (2), kwas 3,4-dikawoilochinowy (3) oraz kwas 4,5-dikawoilochinowy (4). Wszystkie związki wykazywały znaczące działanie przeciwkaszlowe, zwłaszcza związek 4 (58,0% zahamowania częstości kaszlu). Jednak mieszanina była najskuteczniejsza i hamowała częstość kaszlu o 61,7%. Wszystkie związki wykazywały również znaczące działanie wykrztuśne, przy czym związek 2 najsilniej zwiększał wydzielanie czerwieni fenolowej — o 35,7%. Wszystkie związki znacznie łagodziły stan zapalny, ale związek 4 wykazywał najsilniejsze działanie, hamując leukocytozę o 49,7%. Kwasy kawoilochinowe i ich mieszaninę, wykazujące znaczące działanie przeciwkaszlowe, wykrztuśne i przeciwzapalne, można uznać za główne składniki czynne FTF; mogą one działać łącznie i synergistycznie.

Wyniki: Pąk kwiatowy znacznie wydłużał okres utajenia kaszlu, zmniejszał częstość kaszlu wywołanego amoniakiem i zwiększał wydzielanie czerwieni fenolowej w tchawicy w ocenie działania wykrztuśnego. Analiza głównych składowych (PCA) wykazała dobre rozdzielenie pąków kwiatowych i osi kwiatostanu, a odpowiadający jej wykres ładunków pokazał, że związki fenolowe, kwas organiczny, cukier, aminokwas, terpen i sterol przyczyniły się do rozróżnienia. Wyniki te dostarczają farmakologicznych i chemicznych dowodów na to, że jako ziołowy lek przeciwkaszlowy i wykrztuśny można stosować wyłącznie pąki kwiatowe. Wysokie stężenie kwasu chlorogenowego, kwasu 3,5-dikawoilochinowego i rutyny w pąkach kwiatowych może być związane z działaniem przeciwkaszlowym i wykrztuśnym Flos Farfara. Aby zapewnić efekt kliniczny, przed użyciem należy usunąć osie kwiatostanu.

Cel badania: Celem badania jest zbadanie skuteczności FTF in vitro i in vivo w leczeniu zapalenia płuc oraz wyjaśnienie możliwych mechanizmów, za pomocą których FTF leczy choroby układu oddechowego związane ze stanem zapalnym, poprzez oddziaływanie na inflamasom receptora NOD-podobnego 3 (NLRP3), czynnik jądrowy związany z czynnikiem erytroidalnym 2 (Nrf2) oraz jądrowy czynnik transkrypcyjny κB (NF-κB).

Wyniki: FTF-EtOH hamował wywołane przez CS nadmierne wytwarzanie czynników zapalnych [np. czynnika martwicy nowotworów-α (TNF-α) i interleukiny-1β (IL-1β)] oraz wzrost zawartości wewnątrzkomórkowego MDA w homogenacie płuc myszy. W modelach komórkowych FTF-EtOH zmniejszał wywołane lipopolisacharydem (LPS) nadmierne wytwarzanie czynników zapalnych i ograniczał nadmierne powstawanie reaktywnych form tlenu (ROS) wywołane ekstraktem CS. Ponadto FTF-EtOH zwiększał ekspresję Nrf2 i jego genów docelowych poprzez zwiększenie stabilności białka Nrf2 oraz hamował aktywację NF-κB i inflamasomu NLRP3, co potwierdzono, oznaczając poziomy białek w modelu myszy. FTF-EtOH skutecznie łagodził zapalenie płuc in vitro i in vivo. Działanie ochronne FTF-EtOH przeciw zapaleniu wynikało z aktywacji Nrf2 oraz hamowania NF-κB i inflamasomu NLRP3.

Cel badania: Zwiększone ryzyko rozwoju chorób układu oddechowego wiąże się z narażeniem na dym papierosowy (CS). Pąki kwiatowe Tussilago farfara L., znane również jako Farfarae Flos (FF), mogą być stosowane w Chinach w leczeniu kaszlu, zapalenia oskrzeli i zaburzeń astmatycznych.

Wyniki: Wyniki wykazały, że podawanie FF mogło łagodzić zapalenie płuc, o czym świadczyły wskaźnik płucny, poziomy interleukiny-6 (IL-6) i interleukiny-1β (IL-1β), a także zmiany patologiczne w płucach. Metabolomika płuc połączona z dokowaniem molekularnym wykazała, że FF może łagodzić zapalenie płuc poprzez regulację biosyntezy lizofosfatydylocholiny za pośrednictwem kwasów kawoilochinowych obecnych w tkance płucnej. Ponadto metabolom kału połączony z sekwencjonowaniem genu 16S rRNA wykazał, że FF może regulować metabolizm tryptofanu poprzez korygowanie zaburzeń flory jelitowej. Badanie to dostarczyło nowych informacji na temat łagodzenia przez FF wywołanego przez CS zapalenia płuc za pomocą wielu mechanizmów.

Cel badania: Przewlekłe zapalenie oskrzeli (CB) jest złożoną chorobą układu oddechowego charakteryzującą się uporczywym kaszlem, dusznością i nadmiernym wytwarzaniem plwociny. Flos Farfarae (FF), pozyskiwany z suszonych pąków kwiatowych Tussilago farfara L.

Wyniki: Podobnie znacząco nasiliły się interakcje między mikrobiotą płucną a metabolitami surowicy, a także między mikrobiotą jelitową a metabolitami surowicy. Leczenie FF znacznie ograniczyło jednak te interakcje. Leczenie FF nie tylko łagodzi stan zapalny u szczurów z przewlekłym zapaleniem oskrzeli poprzez modulowanie określonych mikrobiot płucnych i jelitowych oraz metabolitów surowicy, lecz może również przywracać homeostazę mikrobiologiczną jelit i płuc poprzez zmniejszenie interakcji między mikrobiotą płucną i jelitową, w których pośredniczą metabolity surowicy, zapewniając w ten sposób działanie terapeutyczne u szczurów z CB. Po raz pierwszy systematycznie oceniliśmy skuteczność tradycyjnego chińskiego leku FF w CB z nowatorskiej perspektywy interakcji między mikrobiotą płucną i jelitową, w których pośredniczą metabolity surowicy.

Cel badania: Wykazano, że prawidłowa szybkość transportu w izolowanym nabłonku rzęskowym przełyku żaby wynosiła 228 +/- 15 mikronów . s-1.

Wyniki: Następujące składniki zwiększały szybkość transportu w malejącej kolejności: Folia farfarae (podbiał), fructus foeniculi (koper włoski) i fructus anisi (anyż). Herba plantaginis (babka), flores verbasci (dziewanna) i radix liquiritiae (lukrecja) nie wykazywały działania, natomiast semen foenigraeci (kozieradka), radix althaeae (prawoślaz) i herba thymi (macierzanka) hamowały zwiększanie szybkości transportu. Dwie ostatnie grupy składników są składnikami herbaty ze względu na przypisywane im dodatkowe działania, np. działanie ochronne wynikające z warstw śluzu w gardle dolnym oraz działanie spazmolityczne, sekretolityczne i bakteriobójcze.

Cel badania: Niniejszy przegląd ma na celu krytyczną ocenę obecnej wiedzy na temat wartości etnobotanicznej, fitochemii, farmakologii, toksyczności i kontroli jakości podbiału, a tym samym stworzenie podstaw do dalszych badań.

Wyniki: Podbiał ma różnorodne zastosowania w medycynie lokalnej i tradycyjnej, ale zauważono podobieństwa, zwłaszcza w zakresie łagodzenia stanów zapalnych, chorób układu oddechowego i chorób zakaźnych u ludzi. Jeśli chodzi o jego działanie farmakologiczne, wiele tradycyjnych zastosowań podbiału znajduje potwierdzenie we współczesnych badaniach farmakologicznych in vitro lub in vivo, takich jak działanie przeciwzapalne, neuroprotekcyjne, przeciwcukrzycowe i przeciwutleniające. Analizy ilościowe (np. GC-MS, UHPLC-MRMHR) wykazały obecność bogatego (>150) zbioru związków chemicznych, w tym seskwiterpenów, kwasów fenolowych, flawonoidów, chromonów, alkaloidów pirolizydynowych (PA) i innych związków w liściach i pąkach. Ponadto wystąpiły zdarzenia niepożądane wskutek zebrania niewłaściwej rośliny zawierającej PA, które stały się przedmiotem powszechnego niepokoju ze względu na ich wysoką toksyczność. Jak dotąd odnotowano znaczny postęp w badaniach fitochemii i farmakologii podbiału.