Pączki topoli — wiosenna maść na rany i bóle?

Cel badania: Populus nigra L. (rodzina Salicaceae) jest jednym z najpopularniejszych drzew występujących w lasach liściastych.

Wyniki: W kilku badaniach opisano jej właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwcukrzycowe, przeciwnowotworowe, hepatoprotekcyjne i obniżające stężenie kwasu moczowego, a także jej wpływ na produkcję melaniny. Wszystko to prowadzi do wniosku, że pąki topoli czarnej są cennym i ważnym źródłem związków bioaktywnych odpowiedzialnych za szeroki zakres zastosowań terapeutycznych, co czyni je obiecującym kandydatem na uzupełniające i/lub alternatywne źródło środków do walki z licznymi problemami zdrowotnymi. Celem przeglądu jest zebranie dostępnych informacji i przedstawienie aktualnego stanu wiedzy dotyczącej fitochemii i zastosowań terapeutycznych pąków Populus nigra L.

Cel badania: Celem tego badania była ocena potencjału gojenia ran przez maść z topoli czarnej zawierającą 10 lub 20% ekstraktu etanolowego z pąków kwiatowych Populus nigra, z wykorzystaniem modelu wycięcia u szczurów.

Wyniki: Wyniki wykazały, że ekstrakt zawierał duże ilości fenoli ogółem (89,5 ± 7,7 mg ekwiwalentu kwasu kawowego/g ekstraktu) i tanin hydrolizujących (142,05 ± 2,55 mg ekwiwalentu kwasu taninowego/g ekstraktu), co korelowało z silną aktywnością zmiatania rodników DPPH (2,2-difenylo-1-pikrylohydrazylu) oraz odbarwiania beta-karotenu, o wartościach odpowiednio 96,31 ± 3,42 i 85,27 ± 1,79%. Potencjał przeciwzapalny wykazano na podstawie hamowania lipooksygenazy i cyklooksygenazy (odpowiednio 52,80 ± 0,2 i 53,88 ± 2,55%). Leczenie maścią z Populus nigra (10 i 20%) sprzyjało obkurczaniu się ran, odpowiednio o 97,37 ± 1,19 i 97,28 ± 0,91%. Aktywność enzymów markerowych stresu oksydacyjnego — katalazy (0,10 ± 0,001; 0,08 ± 0,003 U/mg białka) i dysmutazy ponadtlenkowej (363,34 ± 24,37; 317,82 ± 53,83 U/mg białka) — w tkankach ziarninowych wzrosła po zastosowaniu odpowiednio maści o stężeniu 10 lub 20%.

Cel badania: Pąki liściowe topoli (Populi gemmae) są tradycyjnie stosowane jako środki przeciwzapalne w leczeniu urazów skóry lub kaszlu. Różnią się złożonym składem chemicznym oraz rodzajami aktywności, których mechanizmy nie są w pełni poznane. Ocena i porównanie aktywności przeciwzapalnej ekstraktów z pąków liściowych Populus nigra, P. × berolinensis i P.

Wyniki: We wszystkich analizowanych ekstraktach z pąków topoli wykryto kilka flawanonów i kwasów fenolowych o właściwościach zmiatania rodników. Zastosowanie poszczególnych flawanonów lub ekstraktów z pąków P. × berolinensis i P. nigra zmniejszyło uwalnianie IL-6 i IL-1β w komórkach HGF-1; zaobserwowano również obniżenie ekspresji mRNA obu cytokin. Wykazano ekspresję białka COX-2 po zastosowaniu pinocembryny i pąków P. × berolinensis. Efektów tych nie zaobserwowano w przypadku pąków P. lasiocarpa, które nie zawierają flawonoidów. Ujawniono potencjalną rolę ochronną pinocembryny i pinostrobiny oraz ekstraktów z pąków P. nigra i P. × berolinensis w przeciwdziałaniu zapaleniu i cytotoksyczności indukowanym przez AgNP w komórkach HGF-1. Ponadto wykazano właściwości przeciwutleniające ekstraktów z pąków topoli. Pąki P. × berolinensis wykazały najwyższą aktywność zarówno w modelu in vitro, jak i w testach bioautograficznych.

Cel badania: Ekstrakty wodno-alkoholowe uzyskane z pąków P. nigra, P.

Wyniki: Testy ABTS i DPPH wykazały, że P. nigra charakteryzowała się najlepszą aktywnością przeciwutleniającą, zgodnie z najwyższą całkowitą zawartością związków fenolowych. Analiza aktywności przeciwzapalnej wyraźnie wykazała, że wszystkie ekstrakty hamowały wytwarzanie kluczowych cytokin prozapalnych (IL-6, IL-1β i TNF-α) oraz zapalnego sygnału alarmowego HMGB1. Wyniki te wskazują na przeciwutleniające i istotne działania przeciwzapalne wywoływane przez ekstrakty, podkreślając ich potencjał jako środków terapeutycznych.

Wyniki: EECP i EEPB wykazywały silną aktywność zmiatania wolnych rodników oraz istotne działanie przeciwzapalne in vitro poprzez modulowanie kluczowych mediatorów zapalnych transkrypcji mRNA, hamowanie wytwarzania określonych cytokin zapalnych i blokowanie aktywacji czynnika jądrowego (NF)-κB. Podawanie EECP i EEPB (25 i 100 mg/kg) zapewniało istotne działanie ochronne, łagodząc zmiany histopatologiczne w płucach oraz hamując wydzielanie cytokin zapalnych stymulowanych przez LPS, takich jak interleukina-6 (IL-6), IL-10, MCP-1, TNF-α i IL-12p70, u myszy z endotoksemią. Przedstawione tu wyniki ujawniają silne właściwości przeciwzapalne propolisu chińskiego i pąków topoli oraz dostarczają informacji biologicznych przydatnych do opracowania odpowiednich zamienników propolisu w zapobieganiu chorobom zapalnym i ich leczeniu.

Cel badania: Celem tego badania była ocena potencjału przeciwutleniającego, aktywności przeciwdrobnoustrojowej, działania przeciwnowotworowego in vitro (badanego na linii komórek raka piersi MCF-7), a także potencjału antyangiogennego i immunomodulacyjnego ekstraktu z pąków Populus nigra L. (Pg), zebranych w zachodniej części Rumunii.

Wyniki: Ekstrakt z pąków Populus nigra L. wykazuje istotną aktywność przeciwutleniającą dzięki bogatemu składowi fitochemicznemu. Jeśli chodzi o aktywność biologiczną, wyniki wykazały, że ekstrakt z pąków topoli ma istotne działanie hamujące wobec bakterii Gram-dodatnich oraz powoduje zależne od dawki zmniejszenie żywotności komórek nowotworowych MCF-7, z wartością IC50 wynoszącą 66,26 μg/mL, nie wpływając przy tym na zdrowe komórki. Podwójne barwienie aneksyną V-PI wykazało zjawiska wczesnej apoptozy przy najwyższym badanym stężeniu (150 μg/mL). Ekstrakt indukował zatrzymanie cyklu komórkowego w fazie G0/G1. Ponadto ekstrakt Pg wykazywał potencjał antyangiogenny w błonie kosmówkowo-omoczniowej. Przy najwyższym stężeniu (150 μg/mL) zaobserwowano również dobrą tolerancję i brak oznak toksycznego wpływu na splot naczyniowy. Co więcej, w niskich stężeniach ekstrakt Pg wykazywał działanie immunomodulacyjne na pierwotne ludzkie komórki dendrytyczne, zwiększając ekspresję podjednostek IL-12 i IL-23.

Cel badania: Pąki topoli charakteryzują się wysoką zawartością związków fenolowych, które wykazują szerokie spektrum aktywności biologicznej. Związek między propolisem chińskim a pąkami topoli, oparty na ich zdolnościach przeciwutleniających i leżących u ich podstaw mechanizmach, pozostaje jednak niejasny.

Wyniki: Zmniejszyły one również poziomy reaktywnych form tlenu (ROS) i malondialdehydu (MDA), jednocześnie zwiększając aktywność enzymów przeciwutleniających (SOD, CAT). Interwencja z użyciem PBE i CP zwiększyła ekspresję kluczowych genów daf-16, sod-3, hsp-16.2 i skn-1 u nicieni. Sugeruje to, że aktywność przeciwutleniająca PBE i CP zależy od szlaków sygnałowych daf-16 i skn-1. Podsumowując, ekstrakty z pąków topoli mają potencjał, by stać się zamiennikiem propolisu i potencjalnym środkiem terapeutycznym w leczeniu chorób związanych z uszkodzeniami oksydacyjnymi.

Cel badania: Pąki topoli balsamicznej (Populus balsamifera L.) rosnącej na Litwie to surowiec roślinny bogaty w polifenole, o składzie chemicznym zbliżonym do składu propolisu. Aby móc potencjalnie wykorzystać ekstrakty z surowca tej rośliny do celów terapeutycznych, ważne jest przeprowadzenie szczegółowych badań nad składem chemicznym i aktywnością biologiczną pąków topoli balsamicznej.

Wyniki: Zgodnie z wynikami naszych badań, w ekstraktach z pąków topoli balsamicznej zebranych na Litwie dominują kwas p-kumarowy (496,9–13 291,2 µg/g), kwas cynamonowy (32,9–11 788,5 µg/g), pinobanksyna (34,9–1775,5 µg/g) i salicyna (215,3–1190,7 µg/g). Aktywność przeciwutleniającą pąków topoli oceniono metodami ABTS (kwas 2,2-azyno-bis(3-etylobenzotiazolino-6-sulfonowy)), DPPH (2,2-difenylo-1-pikrylohydrazylu) i FRAP (zdolność redukcji jonów żelaza); wszystkie ekstrakty wykazywały aktywność przeciwutleniającą, a uzyskane wyniki korelowały z ilością związków fenolowych ogółem w ekstraktach (ABTS r = 0,974; DPPH r = 0,986; FRAP r = 0,955, p < 0,01). Badania aktywności przeciwdrobnoustrojowej wykazały, że ekstrakty etanolowe działają przeciwdrobnoustrojowo wobec Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis i Escherichia coli. Ekstrakty wykazywały lepszą aktywność przeciwdrobnoustrojową wobec bakterii Gram-dodatnich.

Cel badania: Pąki topoli balsamicznej i topoli czarnej (Populus balsamifera L. i Populus nigra L.) rosnących na Litwie stanowią pierwotne źródło propolisu, dlatego należy ocenić i porównać ilościowo i jakościowo skład tych surowców roślinnych oraz propolisu.

Wyniki: W propolisie i ekstrakcie z pąków topoli balsamicznej dominuje kwas p-kumarowy, a w topoli czarnej — kwas kawowy. Aktywność przeciwutleniającą oceniono metodami DPPH (2,2-difenylo-1-pikrylohydrazylu), ABTS (kwas 2,2-azyno-bis(3-etylobenzotiazolino-6-sulfonowy)), FRAP (zdolność redukcji jonów żelaza) i CUPRAC (zdolność redukcji jonów miedzi); wszystkie ekstrakty wykazywały aktywność przeciwutleniającą, a uzyskane wyniki korelowały z ilością związków fenolowych i flawonoidów w ekstraktach. Badania aktywności przeciwdrobnoustrojowej wykazały, że wszystkie ekstrakty hamują wzrost Staphylococcus aureus i Candida albicans, przy czym ekstrakt z pąków topoli balsamicznej wykazywał najsilniejsze działanie tego rodzaju.

Cel badania: Celem tego badania była ocena zdolności absolutu z pąków Populus nigra (PBA) do hamowania tyrozynazy i porównanie jej z kwasem kojowym (KA), kontrowersyjnym inhibitorem tyrozynazy stosowanym jako punkt odniesienia. Pąki Populus nigra ekstrahowano heksanem i etanolem w celu uzyskania PBA.

Wyniki: PBA obniża wewnątrzkomórkowy poziom melaniny, powodując jego spadek o 50% przy stężeniu 39±9ppm. Ostatecznie PBA w stężeniu 1000ppm rozjaśnia RHE i zmniejsza zawartość melaniny w nich o 20%. PBA jest silnym inhibitorem tyrozynazy i zmniejsza melanogenezę w melanocytach B16F10. PBA może zatem znaleźć zastosowanie w kosmetykach rozjaśniających skórę.