Gorzki melon — egzotyczna roślina, która obniża cukier?

Cel badania: Momordica charantia L. (M. charantia) jest tradycyjnie stosowana jako środek leczniczy w leczeniu cukrzycy typu 2 (T2DM). Celem niniejszego badania było przedstawienie systematycznego przeglądu i metaanalizy badań z randomizacją i grupą kontrolną (RCT), ocenionych zgodnie z metodą GRADE, analizujących wpływ spożywania M. Charantia na wskaźniki glikemiczne i profil lipidowy pacjentów z T2DM.

Wyniki: Do badania włączono łącznie osiem prób obejmujących 423 pacjentów z T2DM. W porównaniu z grupą kontrolną przyjmowanie suplementu M. charantia spowodowało istotne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi na czczo (FBG) (WMD: -0.85 mmol/L; 95%CI: -1.44, -0.26; p = 0.005; I2 = 73.4 %), stężenia glukozy poposiłkowej (PPG) (WMD: -2.28 mmol/L; 95%CI: -3.35, -1.21; p = 0.000; I2 = 66.9 %), stężenia hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) (WMD: -0.38 %; 95%CI: -0.53, -0.23; p = 0.000; I2 = 37.6 %) oraz stężenia cholesterolu całkowitego (TC) (WMD: -0.38 mmol/L; 95%CI: -0.70, -0.07; p = 0.017; I2 = 63.6 %). Wyniki te pozostały istotne statystycznie nawet po zastosowaniu korekty Hartunga-Knappa. Nie zaobserwowano jednak istotnych różnic w zakresie triglicerydów (TG), lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) ani lipoprotein o niskiej gęstości (LDL). Wyniki tego badania sugerują, że M. charantia może stanowić potencjalną alternatywę dla osób z T2DM, zwłaszcza tych z podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego.

Cel badania: Stosowanie medycyny komplementarnej i alternatywnej (CAM) w leczeniu cukrzycy (DM) staje się coraz popularniejsze. Celem tego badania było przeprowadzenie systematycznego przeglądu wszelkich rodzajów medycyny komplementarnej i alternatywnej stosowanych w celu kontroli glikemii w cukrzycy.

Wyniki: securigera), Nigella sativa, soku z morwy, cykorii, herbaty rumiankowej oraz soku z papryki słodkiej w połączeniu ze zintegrowanym podejściem obejmującym jogę terapeutyczną. Praktyki łączące umysł i ciało, takie jak kierowana wyobraźnia słuchowa (AGI), ćwiczenia qigong i tai chi oraz relaksacja. Podejście obejmujące cały system, takie jak akupresura. Pracownicy ochrony zdrowia powinni uwzględniać CAM w leczeniu DM.

Cel badania: Badanie przeprowadzono w celu zbadania wpływu ekstraktu z gorzkiego melona (BME) na metabolizm glukozy, insulinooporność i różne parametry metaboliczne u uczestników ze stanem przedcukrzycowym. Przeprowadzono 12-tygodniowe randomizowane badanie kliniczne z grupą placebo z udziałem pacjentów ze stanem przedcukrzycowym.

Wyniki: Wyniki wykazały, że po 12 tygodniach stężenie glukozy we krwi oznaczone podczas doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT) po podaniu 75 g glukozy zmniejszyło się w grupie BME. Stężenie glukozy po 30 min od spożycia glukozy zmniejszyło się istotnie. Po 12 tygodniach stężenie glukagonu w grupie BME uległo istotnemu zmniejszeniu po 120 min od podania 75 g glukozy w OGTT. Wyniki te sugerują, że gorzki melon obniża stężenie glukozy poprzez hamowanie stężenia glukagonu u osób ze stanem przedcukrzycowym.

Cel badania: Momordica charantia (gorzki melon) jest powszechnie stosowana ze względu na działanie obniżające stężenie glukozy. Badanie przeprowadzono w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa M. charantia jako leczenia wspomagającego u pacjentów z cukrzycą typu 2.

Wyniki: Nie stwierdzono różnic w wieku, płci ani stężeniu hemoglobiny glikowanej (HbA1c) między grupą otrzymującą ekstrakt z gorzkiego melona a grupą placebo. Po 12 tygodniach leczenia ekstraktem z gorzkiego melona stężenie HbA1c w grupie otrzymującej gorzki melon i w grupie placebo pozostało bez zmian; średnie stężenie glukozy na czczo w grupie otrzymującej gorzki melon zmniejszyło się jednak (p = 0.014). W okresie leczenia nie zgłoszono żadnych ciężkich zdarzeń niepożądanych. Nasze dane wykazały, że gorzki melon obniża stężenie glukozy u pacjentów z cukrzycą typu 2.

Cel badania: Tło/Cele: Interakcje między suplementami roślinnymi a standardowymi terapiami przeciwcukrzycowymi pozostają słabo poznane. W badaniu tym analizowano skuteczność i właściwości mechanistyczne białka gorzkiego melona modulującego stężenie cukru we krwi (BMP) w związku z jednoczesnym stosowaniem metforminy w celu poprawy metabolizmu glukozy i lipidów.

Wyniki: W kohorcie klinicznej suplementacja BMP wiązała się z umiarkowanym zmniejszeniem stężenia HbA1c i parametrów lipidowych, przede wszystkim u uczestników jednocześnie przyjmujących metforminę. Ze względu na retrospektywny, samokontrolowany schemat badania oraz wyjściowe różnice kliniczne między grupami leczenia, wyniki kliniczne odzwierciedlają związki obserwacyjne, a nie skutki przyczynowe. Ogólnie rzecz biorąc, badanie to po raz pierwszy wykazuje, że BMP, główny składnik białkowy gorzkiego melona, wywiera uzupełniające się efekty metaboliczne w połączeniu z terapią pierwszego rzutu w modelach zwierzęcych. Ponadto, ujawniając odpowiadający im związek obserwacyjny w warunkach klinicznych u ludzi, praca ta stanowi ważny fundament dla badań nad białkami pochodzącymi z żywności.

Cel badania: Gorzki melon (BM) badano u szczurów prawidłowych oraz szczurów z cukrzycą wywołaną streptozotocyną (STZ). Najpierw prawidłowym szczurom Wistar oraz szczurom z cukrzycą podano przez zgłębnik cztery badane ekstrakty (EX-1-EX-4) BM o dzikim genotypie lub metforminę.

Wyniki: Tylko EX-4 istotnie obniżył aktywność enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Wszystkie aktywne grupy wykazały istotny efekt w próbie z losartanem (układ renina-angiotensyna [RAS]), przy czym największy efekt wystąpił w grupie EX-4. W próbie z estrem metylowym N(ω)-nitro-L-argininy istotny wpływ na układ tlenku azotu wykazał tylko EX-4, co sugeruje większą aktywność w tej grupie. W modelu szczurów z cukrzycą wywołaną STZ BM typu dzikiego silnie obniżał stężenie glukozy, a u zdrowych dorosłych szczurów BM typu dzikiego wykazywał korzystny wpływ na regulację stężenia glukozy we krwi, układ RAS, hamowanie ACE i wytwarzanie tlenku azotu.

Cel badania: Gorzki melon (Momordica charantia L.) jest warzywem stosowanym jako tradycyjny lek. Niedawno wykazaliśmy, że ekstrakty z owoców gorzkiego melona oraz jego frakcja rozpuszczalna w octanie etylu (EtOAc) wyraźnie hamowały ekspresję genów prozapalnych, w tym genu indukowalnej syntazy tlenku azotu.

Wyniki: Gdy frakcję rozpuszczalną w EtOAc podawano przez 7 dni myszom ob/ob, będącym modelem cukrzycy typu 2, u myszy karmionych tą frakcją zaobserwowano istotne zmniejszenie masy ciała i stężenia glukozy we krwi w porównaniu z myszami, którym nie podawano tej frakcji. Podanie frakcji spowodowało istotne zwiększenie stężenia insuliny w surowicy oraz poziomu mRNA i białka receptora insulinowego w wątrobie myszy ob/ob. Frakcja rozpuszczalna w EtOAc zmniejszyła ekspresję mRNA interleukiny-1β, a także nagromadzenie lipidów w hepatocytach. Łącznie wyniki te wskazują, że podanie frakcji rozpuszczalnej w EtOAc poprawiło hiperglikemię i stłuszczenie wątroby, co sugeruje, że frakcja ta może odpowiadać zarówno za przeciwcukrzycowe, jak i przeciwzapalne działanie owoców gorzkiego melona.

Cel badania: Wykazano, że gorzki melon (Momordica charantia L.) ma różnorodne właściwości prozdrowotne, w tym działanie przeciwcukrzycowe i hipoglikemizujące. Opisywano poprawę wrażliwości na insulinę i zwiększenie wykorzystania glukozy w tkankach obwodowych, ale wpływ na wydzielanie insuliny przez komórki β trzustki pozostaje niejasny.

Wyniki: W OGTT BMFE i frakcja A obniżyły stężenie glukozy we krwi i zwiększyły stężenie insuliny w surowicy po podaniu glukozy. Zmniejszenie stężenia glukozy we krwi zaobserwowano również u szczurów z cukrzycą wywołaną streptozotocyną. Ponadto BMFE i frakcja A zwiększyły zawartość ATP w komórkach β. Stwierdziliśmy, że hydrofobowe składniki BMFE zwiększają wytwarzanie ATP i nasilają wydzielanie insuliny przez komórki β, w konsekwencji obniżając stężenie glukozy we krwi.

Cel badania: Cukrzyca typu 2 (T2DM) wiąże się z postępującym zanikiem mięśni, zaburzeniami metabolicznymi w tkankach obwodowych, przewlekłą hiperglikemią i insulinoopornością. Momordica charantia jest środkiem przeciwcukrzycowym, którego stosowanie jest często ograniczane przez gorzki smak.

Wyniki: EMS złagodził atrofię mięśni poprzez zwiększenie powierzchni włókien mięśniowych; wiązało się to ze zwiększoną ekspresją lub aktywnością szlaków insulinowych AMPK/Sirt1/PGC-1α i IRS-1/PI3K/AKT. EMS hamował również ekspresję Atrogin-1 i MuRF1 zależną od FOXO3a, co sugeruje ograniczenie aktywacji szlaków degradacji białek. Ponadto EMS modulował mikrobiotę jelitową, zwiększając liczebność korzystnych gatunków, takich jak Barnesiella intestinihominis. Wyniki te sugerują, że EMS jest obiecującym wielokierunkowo działającym składnikiem funkcjonalnym, który może przeciwdziałać powikłaniom metabolicznym i pogorszeniu stanu układu mięśniowo-szkieletowego w T2DM.

Cel badania: Tło/Cele: Nutraceutykami, składającymi się ze związków lub materiałów bioaktywnych, coraz częściej określa się obiecujące strategie zapobiegania cukrzycy i jej leczenia. Celem tego badania była ocena potencjału przeciwcukrzycowego preparatu nutraceutycznego (Sugar Care, SC), składającego się z niestrawnej maltodekstryny, ekstraktu z dyni i ekstraktu z gorzkiego melona, z wykorzystaniem mysiego modelu cukrzycy typu 2.

Wyniki: U myszy db/db czterotygodniowe podawanie SC istotnie poprawiło tolerancję glukozy oraz zmniejszyło hiperinsulinemię na czczo i wartości HOMA-IR (p < 0.05). Leczenie SC istotnie zmniejszyło również stężenia fruktozaminy i TBARS w osoczu, a także stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (p < 0.05). Wnioski: Wyniki te dostarczają przedklinicznych dowodów, że ten wieloskładnikowy preparat nutraceutyczny poprawia nietolerancję glukozy, insulinooporność i dyslipidemię w genetycznym modelu cukrzycy typu 2. Uzasadnione są dalsze badania mechanistyczne i translacyjne.