Cukrzyca — czy można ją cofnąć bez leków?

Cel badania: Przeprowadziliśmy największe i najdłuższe badanie kliniczne porównujące interwencję opartą na pełnowartościowej żywności pochodzenia roślinnego ze standardową opieką medyczną (SMC) u osób z cukrzycą typu 2.

Wyniki: W porównaniu z SMC (n=90 randomizowanych; n=70 poddanych analizie) interwencja PB+Ex (n=79 randomizowanych; n=66 poddanych analizie) obniżyła HbA1c o dodatkowe 14 mmol/mol (1.3%) w 12. tygodniu (-22 vs -7 mmol/mol [-2.0% vs -0.7%]; p<0.0001) i 8 mmol/mol (0.7%) w 24. tygodniu (-16 vs -8 mmol/mol [-1.4% vs -0.7%]; p=0.01). Jednocześnie 63% uczestników PB+Ex przyjmujących leki zmniejszyło dawki leków obniżających stężenie glukozy (w porównaniu z 24%; p=0.006), a 23% uczestników PB+Ex z początkowym HbA1c <75 mmol/mol (<9%) osiągnęło remisję. Ponadto interwencja PB+Ex zmniejszyła masę ciała (-2.7 kg; p<0.0001), stężenie białka C-reaktywnego (-11 nmol/l; p=0.005) oraz stosowanie leków sercowo-naczyniowych w porównaniu z SMC. W pośrednich punktach czasowych poprawiła stężenie glukozy i insuliny, HOMA-IR, stężenie cholesterolu i triglicerydów oraz częstość akcji serca, ale nie w 24. tygodniu. Interwencja dotycząca stylu życia oparta na pełnowartościowej żywności pochodzenia roślinnego była skuteczniejsza od SMC w poprawie kontroli glikemii.

Cel badania: Diety od dziesięcioleci stanowią główny element modyfikacji stylu życia. Dieta niskowęglowodanowa (LCD), pierwotnie opracowana jako strategia leczenia padaczki lekoopornej (ze względu na jej związek z ketogenezą), zyskała popularność w latach 70. XX wieku i od tego czasu stała się znaną strategią odchudzania. Celem jest zbadanie skuteczności, ograniczeń i potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa związanych z LCD.

Wyniki: Dowody potwierdzają krótkoterminową (do 6 miesięcy) skuteczność diety niskowęglowodanowej (LCD) w zmniejszaniu masy tkanki tłuszczowej i uzyskiwaniu remisji cukrzycy typu 2 (T2D). Długoterminowa skuteczność LCD jest jednak rozczarowująca, ponieważ po ponad 6 miesiącach jej stosowania maleją możliwości redukcji masy ciała i korzyści metaboliczne. Ponadto praktyczne ograniczenia LCD obejmują związane z nią ograniczenie wyboru żywności, które zmniejsza jej akceptowalność dla danej osoby, zwłaszcza w dłuższej perspektywie. Istnieją również obawy dotyczące bezpieczeństwa LCD, wynikające z zaburzeń równowagi żywieniowej (względnego nadmiaru tłuszczu i białka w diecie, związanego z dyslipidemią oraz zwiększonym ryzykiem insulinooporności i rozwoju T2D) i skutków ketotycznych. Wreszcie LCD często prowadzi do zmniejszenia spożycia błonnika pokarmowego, co może mieć potencjalnie poważne niekorzystne konsekwencje dla ogólnego stanu zdrowia i mikrobioty jelitowej.

Cel badania: 61-letni mężczyzna z nowo rozpoznaną cukrzycą typu 2 (T2D), otyłością według kryteriów wskaźnika masy ciała (BMI) specyficznych dla populacji azjatyckiej (28.8 kg/m²), dyslipidemią i nadciśnieniem tętniczym, został objęty trzymiesięczną intensywną interwencją dotyczącą stylu życia (ILI) w Freedom from Diabetes Clinic w Indiach. ILI obejmowała wegańską dietę opartą na pełnowartościowej żywności pochodzenia roślinnego, codzienne, ustrukturyzowane ćwiczenia (aerobowe, oporowe i jogę) oraz redukcję stresu poprzez medytację i prowadzenie dziennika.

Wyniki: U pacjenta utrzymywała się remisja przez dziewięć kolejnych lat, co potwierdzano corocznie za pomocą doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT) z użyciem 75 g glukozy. Coroczny OGTT wykazał prawidłową tolerancję glukozy we wszystkich dziewięciu badaniach. Ten przypadek pokazuje, że trwała remisja T2D i szeroka poprawa parametrów metabolicznych są możliwe dzięki samym intensywnym modyfikacjom stylu życia, nawet u pacjenta, który w chwili rozpoznania miał 61 lat. Potwierdza to rolę ustrukturyzowanych interwencji dotyczących stylu życia jako realnej strategii pierwszego wyboru u osób z nowo rozpoznaną T2D.