Przywrotnik — kobiece zioło na obfite miesiączki?

Cel badania: Choroby skóry są powszechne i obejmują szeroki zakres schorzeń o zróżnicowanych objawach klinicznych i różnorodnej etiopatogenezie. Na potrzebę wielokierunkowego leczenia odpowiadają gatunki należące do rodzaju Alchemilla, stosowane zarówno w medycynie tradycyjnej, jak i w preparatach kosmetycznych.

Wyniki: Za właściwości lecznicze tych roślin w chorobach skóry odpowiadają głównie takie związki, jak garbniki, kwasy fenolowe, flawonoidy i antocyjany. Celem badania była analiza i synteza opublikowanego piśmiennictwa dotyczącego gatunków Alchemilla w pielęgnacji skóry, obejmującego okres do grudnia 2024 roku. Z piśmiennictwa wynika, że ze względu na właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, ściągające i przeciwdrobnoustrojowe, aktywność elastazy oraz właściwości hamujące tyrozynazę różnych gatunków Alchemilla, uzyskane z tych roślin ekstrakty można z powodzeniem stosować w przypadku wysypek skórnych, trądziku, rozstępów, egzemy, łuszczycy, zmarszczek i innych problemów dermatologicznych. Według naszej najlepszej wiedzy jest to pierwszy przegląd aktywności kosmetycznej gatunków Alchemilla.

Cel badania: Nawracające owrzodzenia aftowe są najczęstszą znaną chorobą błony śluzowej jamy ustnej. Występują w trzech postaciach: małej (najczęstszej), dużej i opryszczkowatej. Nie ma jednak dobrze ugruntowanych, skutecznych i wiarygodnych metod leczenia tego schorzenia. Alchemilla vulgaris (przywrotnik pospolity) była tradycyjnie stosowana do higieny jamy ustnej, a niedawno wykazano, że przyspiesza gojenie ran, gdy jest stosowana w połączeniu z gliceryną.

Wyniki: Miejscowe stosowanie żelu Aphtarine trzy razy dziennie na niewielkie owrzodzenia jamy ustnej złagodziło dolegliwości i doprowadziło do całkowitego wygojenia u większości pacjentów (60,4%) w ciągu 2 dni, a u 75% w ciągu 3 dni, w porównaniu odpowiednio z 10,4% i 33,3% bez leczenia oraz 15% i 40% przy zastosowaniu powszechnie dostępnych metod leczenia. Większość pacjentów doceniła łatwość stosowania produktu, jego smak i konsystencję. Aphtarine był dobrze tolerowany miejscowo, a większość pacjentów oceniła produkt ogólnie jako dobry lub doskonały. Aphtarine to obiecująca nowa metoda leczenia częstych owrzodzeń jamy ustnej, która jest bezpieczna, dobrze tolerowana i wysoce skuteczna.

Cel badania: Sugerowano, że Alchemilla vulgaris ma właściwości wspomagające gojenie ran. Ponieważ wzrost komórek nabłonkowych i miofibroblastów jest niezbędny do gojenia ran, wpływ A.

Wyniki: Sama gliceryna istotnie zmniejszyła średnicę zmiany między 3. a 5. dniem, ale u szczurów leczonych A. vulgaris całkowite wygojenie nastąpiło o dzień wcześniej. Wyniki wykazują właściwości gojenia ran A. vulgaris, związane z aktywnością promitytyczną w komórkach nabłonkowych i miofibroblastach.

Cel badania: Alchemilla vulgaris była tradycyjnie stosowana w leczeniu chorób ginekologicznych. Przeciwzapalne i wazorelaksacyjne działanie ekstraktu z A.

Wyniki: Oceniono również poziomy TNF-α w aorcie piersiowej i jajnikach. W grupie PCOS zaobserwowano zaburzenia równowagi hormonalnej, zmiany morfologiczne jajników i dysfunkcję śródbłonka, które po leczeniu AVE powróciły do wartości obserwowanych w grupie kontrolnej. Ponadto AVE zmniejszył poziomy TNF-α w aorcie i jajnikach w grupie PCOS. Nasze badanie sugeruje, że AVE może mieć korzystne działanie w leczeniu PCOS ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne i wazoprotekcyjne.

Cel badania: Alchemilla vulgaris i Mimosa tenuiflora (mimoza) były stosowane jako tradycyjne środki w leczeniu ran skóry ze względu na różnorodne aktywności biologiczne. Istnieje jednak niewiele badań dotyczących wpływu tych ziół na gojenie ran.

Wyniki: Ponadto wykazaliśmy, że mieszanka ziołowa nasilała migrację HaCaT, fibroblastów i HUVEC na dwuwymiarowej ranie oraz pobudzała proliferację makrofagów i naczyń limfatycznych. Nasze wyniki wykazały, że mieszanka ziołowa może wspomagać migrację keratynocytów, fibroblastów i komórek śródbłonka oraz proliferację makrofagów i naczyń limfatycznych. Ponadto wykazano, że mieszanka ziołowa przyspiesza gojenie ran. Dlatego sugerujemy, że mieszanka ziołowa może mieć potencjał do zastosowania terapeutycznego w leczeniu i pielęgnacji ran skóry.

Cel badania: Wprowadzenie: Izoproterenol (ISO) jest uznawany za nieselektywnego agonistę adrenergicznego receptorów β. Reguluje kurczliwość mięśnia sercowego i może powodować uszkodzenia tkanek serca.

Wyniki: Ponadto u zwierząt narażonych na ISO po leczeniu AV zaobserwowano wyraźne obniżenie poziomów biomarkerów stanu zapalnego (IL-1β, TNF-α i RAGE) oraz aktywności szlaku NF-κB/p65. Co więcej, u zwierząt narażonych na ISO i leczonych AV obniżeniu uległ marker proapoptotyczny Bax, a także markery autofagii Beclin1 i LC3. Wstępne leczenie AV znacznie złagodziło uszkodzenia serca wywołane przez ISO w sposób zależny od dawki, prawdopodobnie ze względu na właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne. Co ciekawe, podawanie AV w większych dawkach przyniosło znaczną poprawę uszkodzeń serca wywołanych przez ISO.

Cel badania: Alchemilla vulgaris L. (przywrotnik pospolity) była stosowana przez stulecia w Europie i krajach bałkańskich w leczeniu licznych dolegliwości i chorób układu rozrodczego, jednak niektóre aktywności biologiczne przywrotnika pospolitego były słabo zbadane i pomijane.

Wyniki: Ekstrakt z vulgaris silnie hamował wzrost ludzkich linii komórkowych pochodzących z różnych typów nowotworów (MCF-7, A375, A549 i HCT116). Zaobserwowany efekt przeciwnowotworowy jest realizowany poprzez zahamowanie podziału komórek, apoptozę zależną od kaspaz i śmierć komórek na drodze autofagii. Nasze badanie wykazało, że Alchemilla vulgaris L. jest cennym źródłem związków bioaktywnych zdolnych chronić strukturę subkomórkową przed uszkodzeniem, zapobiegając w ten sposób nowotworzeniu oraz hamując wzrost komórek nowotworowych.

Cel badania: Opierając się na tradycyjnym stosowaniu gatunków Alchemilla L. w leczeniu cukrzycy, zbadano wpływ ekstraktu metanolowego z Alchemilla viridiflora (AVM) na aktywność enzymów in vitro oraz jego oddziaływanie na poziom glukozy we krwi in vivo.

Wyniki: W doświadczeniu in vivo zaobserwowano statystycznie istotne zmniejszenie masy ciała u zwierząt leczonych AVM we wszystkich trzech dawkach w porównaniu z grupą kontrolną prawidłową. Warto zauważyć, że dawka 200 mg/kg istotnie obniżyła poziom glukozy we krwi zarówno 10., jak i 20. dnia (p < 0,05). Ekstrakt nie wykazał jednak statystycznie istotnego wpływu na badane parametry biochemiczne. Ogólnie wyniki tego badania sugerują, że AVM może mieć potencjał w leczeniu hiperglikemii związanej z cukrzycą i otyłością.

Cel badania: Alchemilla alpina L. (Rosaceae) należy do rodzaju dobrze znanego w medycynie tradycyjnej ze stosowania w leczeniu zaburzeń ginekologicznych i zaburzeń równowagi hormonalnej; jednak swoista bioaktywność A.

Wyniki: Oparty na drożdżach test przesiewowy z użyciem fluorescencji wykazał silne i selektywne powinowactwo wiązania do receptora estrogenowego α (ERα) oraz selektywne hamowanie ludzkiej rekombinowanej AKR1C3 (59,5%), bez wpływu na AKR1C4. Ponadto silne hamowanie COX-1/COX-2 (>70%) potwierdziło potencjał przeciwzapalny. Łącznie wyniki te dostarczają pierwszych zintegrowanych dowodów na bogactwo związków fenolowych A. alpina i jej wielokierunkową bioaktywność, stanowiąc naukowe potwierdzenie jej potencjału w łagodzeniu zaburzeń zależnych od hormonów oraz związanych ze stresem oksydacyjnym.