Post warzywno-owocowy — czy organizm naprawdę potrafi sam się uzdrowić?

Objetivo do estudo: Przeprowadziliśmy pilotażowe randomizowane badanie kliniczne, aby zbadać wpływ diety naśladującej post (FMD) na przepływ autofagiczny i wskaźniki zdrowia metabolicznego u zdrowych ludzi. Trzydziestu zdrowych uczestników przydzielono losowo do dwóch doustnych preparatów FMD (ProLon i FMD2) albo do grupy kontrolnej na 8 dni.

Resultados: Wyniki te sugerują, że FMD może poprawiać przepływ autofagiczny i wskaźniki zdrowia metabolicznego. FMD może stanowić niefarmaceutyczną interwencję modulującą autofagię; jednak do potwierdzenia i rozszerzenia tych ustaleń potrzebne są dalsze badania z większą liczebnością próby. Badanie kliniczne było sponsorowane przez L-Nutra Inc. i zarejestrowane w serwisie ClinicalTrials.gov (NCT06115551).

Objetivo do estudo: Autofagia jest procesem degradacji lizosomalnej i ochronnym mechanizmem porządkowania, który eliminuje uszkodzone organelle, długo żyjące nieprawidłowo sfałdowane białka oraz wnikające patogeny. Autofagia umożliwia odzyskiwanie składników budulcowych i energii na potrzeby odnowy komórkowej i homeostazy, pozwalając komórkom przystosować się do stresu.

Resultados: Spośród kilku bodźców stresowych wywołujących autofagię post i CR są najsilniejszymi niegenetycznymi stymulatorami autofagii i nie powodują niepożądanych skutków ubocznych związanych z alternatywnymi interwencjami. Pomimo znaczenia autofagii dotychczas nie dokonano przeglądu dowodów łączących post lub CR z nasileniem autofagii. Dlatego naszym celem było rozważenie dowodów dotyczących wpływu CR lub postu na nasilenie autofagii. Wnioskujemy, że zarówno post, jak i CR odgrywają rolę w zwiększaniu autofagii, a dowody zdecydowanie wskazują, że w odpowiedzi na pozbawienie pożywienia autofagia jest indukowana w wielu różnych tkankach i narządach.

Objetivo do estudo: Żywienie ograniczone czasowo (TRF) jest formą postu przerywanego, która obejmuje dłuższy codzienny okres postu. Wstępne badania donoszą, że TRF poprawia zdrowie kardiometaboliczne u gryzoni i ludzi.

Resultados: W porównaniu z harmonogramem kontrolnym eTRF obniżyło średnie 24-godzinne stężenie glukozy o 4 ± 1 mg/dl (p = 0,0003), a wahania glikemii o 12 ± 3 mg/dl (p = 0,001). Rano, przed śniadaniem, eTRF zwiększyło stężenie ciał ketonowych i cholesterolu oraz ekspresję genu odpowiedzi na stres i starzenia SIRT1 oraz genu autofagii LC3A (wszystkie p < 0,04), natomiast wieczorem miało tendencję do zwiększania stężenia neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BNDF; p = 0,10), a także zwiększyło ekspresję MTOR (p = 0,007), głównego białka wykrywającego składniki odżywcze, które reguluje wzrost komórek. eTRF zmieniło również dobowe wzorce kortyzolu i ekspresję kilku genów zegara okołodobowego (p < 0,05). eTRF poprawia 24-godzinne stężenie glukozy, zmienia metabolizm lipidów i ekspresję genów zegara okołodobowego, a także może zwiększać autofagię i wywierać działanie przeciwstarzeniowe u ludzi.

Objetivo do estudo: Ograniczenie kalorii i post przerywany wydłużają długość życia i okres życia w zdrowiu organizmów modelowych oraz poprawiają zdrowie ludzi. Naturalna poliamina — spermidyna — jest podobnie wiązana z nasileniem autofagii, ochroną przed starzeniem oraz zmniejszoną częstością chorób sercowo-naczyniowych i neurodegeneracyjnych u różnych gatunków.

Resultados: Genetyczne lub farmakologiczne zablokowanie endogennej syntezy spermidyny zmniejszało autofagię wywołaną postem u drożdży, nicieni i komórek ludzkich. Ponadto zaburzenie szlaku poliamin in vivo znosiło wydłużające życie i okres życia w zdrowiu skutki postu, a także jego działanie kardioprotekcyjne i przeciwartretyczne. Pod względem mechanizmu spermidyna pośredniczyła w tych efektach poprzez indukcję autofagii i hipusynację regulatora translacji eIF5A. Podsumowując, oś poliamina–hipusynacja wyłania się jako zachowany filogenetycznie ośrodek kontroli metabolicznej, który odpowiada za nasilanie autofagii i długowieczność zależne od postu.

Objetivo do estudo: Ludzie we współczesnych społeczeństwach zazwyczaj spożywają posiłki co najmniej trzy razy dziennie, podczas gdy zwierzęta laboratoryjne są karmione ad libitum. Nadmierne spożycie żywności przy takich wzorcach żywieniowych często prowadzi do zaburzeń metabolicznych (insulinooporności, nadmiernego gromadzenia tłuszczu trzewnego itp.), zwłaszcza gdy towarzyszy mu siedzący tryb życia.

Resultados: Badania nad IF (np. ograniczenie energii o 60% przez 2 dni w tygodniu lub co drugi dzień), PF (np. 5-dniowa dieta dostarczająca 750–1100 kcal) oraz żywieniem ograniczonym czasowo (TRF; ograniczenie dziennego okresu przyjmowania pokarmu do 8 godzin lub krócej) u osób o prawidłowej masie ciała i z nadwagą wykazały skuteczność w redukcji masy ciała i poprawie wielu wskaźników zdrowia, w tym insulinooporności i zmniejszenia czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Komórkowe i molekularne mechanizmy, dzięki którym IF poprawia zdrowie i przeciwdziała procesom chorobowym, obejmują aktywację szlaków sygnałowych adaptacyjnej odpowiedzi komórkowej na stres, które poprawiają zdrowie mitochondriów, naprawę DNA i autofagię. PF sprzyja również regeneracji opartej na komórkach macierzystych, a także wywołuje długotrwałe skutki metaboliczne.

Objetivo do estudo: Post przerywany, który obejmuje okresy postu i odżywiania, uznawano za sposób żywienia sprzyjający utracie masy ciała i poprawie zdrowia metabolicznego. Jednak jego potencjalne korzyści w chorobach autoimmunologicznych nie zostały szeroko zbadane.

Resultados: Badania pokazują, że post przerywany może przynosić korzyści w różnych chorobach autoimmunologicznych, takich jak cukrzyca typu 1, reumatoidalne zapalenie stawów i toczeń rumieniowaty układowy, poprzez zmniejszanie markerów stanu zapalnego, modulowanie układu odpornościowego, zmianę i poprawę mikrobioty jelitowej oraz nasilenie mechanizmów naprawy komórkowej poprzez autofagię. Jednak dowody dotyczące wpływu postu przerywanego na inne choroby autoimmunologiczne, takie jak stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, choroby tarczycy i łuszczyca, są ograniczone i niejednoznaczne. Niemniej jednak potrzebne są dalsze badania, aby określić optymalne wytyczne dotyczące postu przerywanego i jego długoterminowe skutki w chorobach autoimmunologicznych. Ogólnie rzecz biorąc, ten przegląd piśmiennictwa dowodzi, że post przerywany może być obiecującą interwencją żywieniową w leczeniu chorób autoimmunologicznych.

Objetivo do estudo: Post przerywany (IF) to sposób odżywiania, w którym ludzie przez dłuższy czas przyjmują niewiele energii lub nie przyjmują jej wcale, a pomiędzy tymi okresami spożywają regularne posiłki. IF ma kilka właściwości sprzyjających zdrowiu.

Resultados: Ponadto IF aktywuje kilka szlaków biologicznych, aby indukować autofagię, sprzyja odnowie komórek, zapobiega namnażaniu się i rozprzestrzenianiu komórek nowotworowych oraz opóźnia starzenie komórkowe. IF ma jednak określone działania niepożądane i ograniczenia w przypadku osób w określonym wieku i określonej płci. Dlatego potrzebne jest bardziej systematyczne badanie prozdrowotnych skutków i bezpieczeństwa IF. W tym artykule dokonano przeglądu badań nad prozdrowotnymi skutkami IF, przedstawiając podstawy teoretyczne, kierunek dalszych badań podstawowych oraz informacje dotyczące klinicznego stosowania IF.

Objetivo do estudo: Cukrzyca typu 2 (T2DM) stanowi poważny globalny problem zdrowotny, a przewiduje się, że jej częstość występowania znacznie wzrośnie w nadchodzących dekadach. Skuteczne terapie niefarmakologiczne, zwłaszcza podejścia dietetyczne, mają zasadnicze znaczenie dla regulacji kontroli glikemii i ułatwienia redukcji masy ciała.

Resultados: IF wykazał znaczące krótkoterminowe korzyści, obejmujące wyraźne obniżenie poziomu HbA1c, stężenia glukozy na czczo i masy ciała. Odkrycia dotyczące mechanizmów podkreśliły lepszą wrażliwość na insulinę, nasilony metabolizm tłuszczów i autofagię jako kluczowe aspekty. Z kolei CCR wiązało się z długotrwałą poprawą metaboliczną, w tym zmniejszeniem ilości tłuszczu trzewnego i poprawą wrażliwości na insulinę. Niemniej jednak oba podejścia dietetyczne wykazywały ograniczenia.

Objetivo do estudo: Post przerywany (IF) i post okresowy (PF) są biologicznie wiarygodnymi interwencjami niefarmakologicznymi. Wywołują zasadnicze przeprogramowanie metaboliczne — od katabolizmu glukozy do ketogenezy — oraz aktywują zachowane sieci wykrywania składników odżywczych, w tym AMPK i sirtuiny, wraz z supresją osi mTOR/IGF-1.

Resultados: W praktyce klinicznej jedzenie ograniczone czasowo (TRE) i diety naśladujące post (FMD) wykazały wykonalność i krótkoterminową skuteczność w pilotażowych badaniach klinicznych, choć ich długoterminowy potencjał translacyjny i trwałość korzyści pozostają nieudowodnione. Obecne badania napotykają jednak poważne ograniczenia: nadmierne poleganie na jednorodnych modelach zwierzęcych, niewystarczającą liczbę wysokiej jakości długoterminowych badań na ludziach, nierozwiązaną kwestię zróżnicowanej indywidualnej odpowiedzi oraz brak zwalidowanych nieinwazyjnych biomarkerów i systematycznych dowodów dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa. W tym przeglądzie przedstawiono systematycznie podstawowe mechanizmy regulacyjne IF i PF w ramach hierarchicznego schematu, który odróżnia główne czynniki sprawcze od wtórnych następstw i mechanizmów hipotetycznych, krytycznie oceniono bazę dowodową z różnych systemów modelowych, przeanalizowano kluczowe bariery translacyjne i zaproponowano uszeregowany według priorytetów program badawczy.

Objetivo do estudo: Pogorszenie funkcji poznawczych wywołane otyłością wiązano ze zmianami w autofagii mózgu. Jednak badania dotyczące wpływu diety wysokotłuszczowej (HFD) na mózg nadal nie dostarczają wystarczających dowodów, a wyniki są sprzeczne.

Resultados: 24 samce szczurów przydzielono do grupy kontrolnej, grupy szczupłej poddanej postowi, grupy otyłej (karmionej HFD) oraz grupy otyłej poddanej postowi; przeprowadzono testy behawioralne, oznaczenia biochemiczne i analizy molekularne (markerów zapalnych, BDNF i genów związanych z autofagią), aby ocenić funkcje poznawcze i leżące u ich podstaw mechanizmy. Nasze wyniki sugerują, że interwencja IF znacząco osłabiała zaburzenia funkcji poznawczych i neurozapalenie wywołane przez HFD, zwiększała poziom BDNF, poprawiała zmiany histologiczne, zmniejszała immunohistochemiczną ekspresję Beclin-1 i p62 oraz zwiększała ekspresję mRNA LC3 i ATG5. IF może zapobiegać zaburzeniom poznawczym wywołanym przez HFD, które mogą być mediowane przez dysfunkcję autofagii w korze mózgowej i hipokampie, co podkreśla znaczenie szlaku autofagii dla prawidłowego funkcjonowania neuronów.