Herbata górska — grecki napar, który ma chronić mózg?

Cel badania: Gatunki Sideritis (Lamiaceae), aromatyczne herbaty górskie z regionu śródziemnomorskiego i Bałkanów, gromadzą bogaty fitochemicznie zestaw związków bioaktywnych — glikozydów fenyloetanoidu (zwłaszcza werbaskozydu), aglikonów i glikozydów flawonoidowych, kwasów fenolowych oraz terpenoidów — których znaczenie farmakologiczne jest coraz lepiej określane na poziomie molekularnym.

Wyniki: Ponadto oceniamy zależności między strukturą a aktywnością, zmienność chemiczną na poziomie gatunków i tkanek oraz strategie zielonej ekstrakcji istotne dla standaryzowanych preparatów zachowujących aktywność biologiczną. Wskazujemy kluczowe braki — walidację in vivo efektów antyproliferacyjnych, dotychczas udokumentowanych wyłącznie w badaniach komórkowych i in silico, systematyczną ocenę toksykologiczną oraz charakterystykę biodostępności — aby ukierunkować dalsze wdrażanie. Łącznie fitochemikalia pochodzące z Sideritis, których przykładem jest S. scardica, stanowią mechanistycznie spójną grupę roślinnych związków bioaktywnych o określonych celach molekularnych w chorobach zapalnych, neurodegeneracyjnych i metabolicznych.

Cel badania: Ze względu na narastający problem otyłości związanej z cukrzycą typu 2 i chorobami układu krążenia przyczyny otyłości są szeroko badane. Oprócz diety wysokokalorycznej i niskiej aktywności fizycznej zaburzenia mikrobioty jelitowej mogą potencjalnie wpływać na nadmierny przyrost masy ciała.

Wyniki: Wskazuje się również na pozytywny wpływ ekstraktów Sideritis scardica na pamięć i ogólne zdolności poznawcze. Wielopoziomowy pozytywny wpływ na organizm wydaje się wynikać z obfitej obecności związków fenolowych, zwłaszcza kwasów fenolowych, w ekstraktach Sideritis scardica. Mechanizmy leżące u podstaw ich działania wymagają jednak dokładnego omówienia i dalszych badań. Celem niniejszego przeglądu jest zatem podsumowanie dostępnej wiedzy na temat roli i mechanizmu działania biologicznie aktywnych związków Sideritis scardica oraz innych pokrewnych gatunków z rodzaju Sideritis.

Cel badania: Proces neurodegeneracyjny w chorobie Alzheimera, jednym z najczęstszych rodzajów otępienia na świecie, dotyczy głównie układu neuroprzekaźnictwa cholinergicznego, a w mniejszym stopniu układu monoaminergicznego. Wcześniej odnotowano działanie przeciwutleniające, hamujące acetylocholinoesterazę (AChE) oraz hamujące wychwyt zwrotny trzech monoamin przez Sideritis scardica (S. scardica) i inne gatunki Sideritis. W celu zbadania efektów S.

Wyniki: Nasze dane eksperymentalne wykazały, że wodny ekstrakt S. scardica zmniejszał stopień zaburzeń pamięci i zachowania lękopodobne u myszy z otępieniem wywołanym skopolaminą. Ekstrakt nie wpływał na zmienioną przez Sco aktywność AChE, lecz oddziaływał na obniżone poziomy NA i Sero w mózgu oraz wykazywał umiarkowaną aktywność przeciwutleniającą. U zdrowych myszy nie potwierdziliśmy występowania działania lękowego ani hamującego AChE wodnego ekstraktu S. scardica. Ekstrakt nie zmieniał kontrolnego poziomu Sero w mózgu, a zmniejszał poziom NA. Wodny ekstrakt S. scardica wykazywał działanie chroniące pamięć u myszy z otępieniem wywołanym skopolaminą i zasługuje na dalsze badania.

Cel badania: Rośliny lecznicze pozostają nieocenionym źródłem środków terapeutycznych stosowanych w chorobach dotykających ludzkość. Sideritis bilgeriana (Lamiaceae) to roślina lecznicza stosowana w tureckiej medycynie ludowej w celu łagodzenia stanu zapalnego i bólu, jednak niewiele badań naukowych potwierdza jej zastosowanie lecznicze, co tworzy lukę między powszechnym użyciem a dowodami naukowymi.

Wyniki: Hiperalgezja termiczna również zmniejszyła się 1 h po leczeniu w porównaniu z grupą otrzymującą nośnik (p < 0,001), a początkowa utrata siły obserwowana u zwierząt uległa odwróceniu, co wskazuje na działanie przeciwbólowe w teście siły mięśniowej. Analiza szpiku tych zwierząt wykazała obniżenie poziomu prozapalnej cytokiny IL-6 (p < 0,001) oraz czynnika NF-κB w porównaniu z grupą kontrolną (p < 0,05). Ponadto leczenie MESB nie powodowało zauważalnych skutków ubocznych, zaburzeń sprawności ruchowej ani oznak uszkodzenia żołądka lub wątroby. Łącznie wyniki sugerują, że MESB może być przydatny w leczeniu stanu zapalnego i bólu neuropatycznego, głównie poprzez regulację mediatorów prozapalnych (NF-κB, TNF-α, IL-1β i IL-6), co wzmacnia zasadność jego stosowania w medycynie ludowej i potwierdza potrzebę dalszych badań chemicznych i farmakologicznych tego gatunku.

Cel badania: W ostatnich latach wykazano, że ekstrakty Sideritis poprawiają pamięć. Ich potencjał w zakresie wspomagania powstawania nowych neuronów, począwszy od różnicowania neuronalnych komórek macierzystych, pozostaje jednak niezbadany.

Wyniki: Dalsze testy cytotoksyczności wykazały, że wartości IC50 ekstraktów mieściły się w zakresie od 163 do 322 µg/mL. Hierarchiczne analizy skupień odcisków metabolicznych wykazały, że dwa taksony Sideritis o najniższych wartościach IC50 najbardziej różniły się w zastosowanych technikach analitycznych. Ponieważ analiza koncentrowała się na polifenolach, można rozsądnie założyć, że związki te odpowiadają za wpływ na żywotność komórek neuroblastoma SH-SY5Y. Badanie to jest pierwszym doniesieniem o potencjale neurogennym taksonów Sideritis i może stanowić wsparcie dla stosowania preparatów ziołowych Sideritis w kontekście chorób neurodegeneracyjnych.

Cel badania: Choroba Alzheimera (AD) jest najczęściej występującą chorobą neurodegeneracyjną i dotyka przede wszystkim osoby starsze. Pomimo znacznych nakładów czasu i pieniędzy w ciągu ostatnich kilku dekad nie opracowano dotąd żadnej terapii.

Wyniki: Większość frakcji była bogata w związki fenolowe i flawonoidy, a wszystkie poza jedną wykazywały istotną aktywność przeciwutleniającą. Ponadto cztery ekstrakty SS częściowo przywróciły żywotność ludzkich komórek neuroblastoma SH-SY5Y poddanych działaniu Aβ25-35; pierwotny ekstrakt wodny wykazywał najsilniejsze działanie i podobną aktywność także w komórkach różnicowanych kwasem retinowym. Ekstrakty te były bogate w substancje neuroprotekcyjne, takie jak apigenina, myrycetyno-3-galaktozyd i kwas elagowy. Nasze wyniki wskazują, że określone mieszaniny SS mogą przynieść korzyści przemysłowi farmaceutycznemu w opracowywaniu leków ziołowych i produktów żywności funkcjonalnej, które mogą łagodzić AD.

Cel badania: W ciągu ostatnich dwóch dekad nastąpił znaczny wzrost liczby badań nad gatunkami z rodzaju Sideritis. Gatunki z sekcji Empedoclia, występujące we wschodniej części regionu śródziemnomorskiego i części zachodniej Azji, mają niezwykłe cechy i są znane jako cenne rośliny lecznicze stosowane przez miejscową ludność w medycynie tradycyjnej oraz do przyrządzania herbat ziołowych.

Wyniki: Gatunki z rodzaju Sideritis, sekcji Empedoclia, od dawna są wykorzystywane przez miejscową ludność do przyrządzania herbat ziołowych i w medycynie tradycyjnej. Ludzie korzystają z dużej różnorodności gatunkowej i znają ich użyteczne właściwości. Dostępnych jest znacznie więcej informacji na temat aktywności biologicznej omawianych gatunków niż na temat ich tradycyjnego zastosowania. Większość gatunków wykazuje różnorodne aktywności biologiczne i jest przedmiotem znacznego zainteresowania w kontekście dalszych badań nad ich właściwościami farmakologicznymi oraz potencjałem dla farmacji i medycyny. Streszczenie graficzne. Schematyczne przedstawienie tradycyjnych zastosowań i aktywności biologicznych niektórych gatunków Sideritis. Strzałki w różnych kolorach przedstawiają aktywności biologiczne różnych gatunków. Gatunki i odpowiadające im kolory pokazano po prawej stronie ryciny. Kolory odpowiadają również kwadratom umieszczonym w różnych częściach ludzkiego ciała.

Cel badania: Rodzaj Sideritis (Lamiaceae) obejmuje ponad 150 wieloletnich i jednorocznych gatunków roślin szeroko rozpowszechnionych w regionie śródziemnomorskim, a także na Wyspach Kanaryjskich i Maderze. Jest to kontrowersyjny rodzaj botaniczny o złożonej klasyfikacji taksonomicznej ze względu na liczne krzyżowania między gatunkami; jego badanie wymaga dużego doświadczenia badawczego.

Wyniki: Gatunki Sideritis były tradycyjnie stosowane jako herbaty do spożycia, środki aromatyzujące oraz w medycynie ludowej jako środki przeciwzapalne, przeciwwrzodowe, przeciwdrobnoustrojowe, wspomagające gojenie ran, przeciwutleniające, rozkurczowe, przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe i wiatropędne. Składniki chemiczne występujące w rodzaju Sideritis obejmują między innymi terpeny, flawonoidy, olejek eteryczny, irydoidy, kumaryny, lignany i sterole. Diterpeny, flawonoidy i olejek eteryczny występują u niemal każdego gatunku i są głównymi związkami odpowiedzialnymi za obserwowane aktywności farmakologiczne in vivo i in vitro. Celem niniejszego przeglądu jest przedstawienie kompleksowego omówienia aspektów botanicznych, fitochemicznych i farmakologicznych rodzaju Sideritis, aby ustanowić naukowe podstawy wyjaśniające jego zastosowanie etnofarmakologiczne.

Cel badania: Gatunki Sideritis były stosowane w medycynie ludowej ze względu na właściwości przeciwdrobnoustrojowe, przeciwwrzodowe, wspomagające trawienie i przeciwzapalne. Na przestrzeni lat badano fitochemię rodzaju Sideritis i zidentyfikowano różne terpenoidy, sterole, kumaryny, a zwłaszcza aglikony i glikozydy flawonoidowe.

Wyniki: raeseri Boiss. & Heldr., dokonujemy przeglądu i podsumowania dostępnej literatury na temat tych roślin. Przegląd szczegółowo opisuje skład chemiczny olejku eterycznego, zawartość składników mineralnych i polifenoli, nazewnictwo tych roślin oraz ich charakterystykę fizykochemiczną, a także dane widmowe magnetycznego rezonansu jądrowego i właściwości biologiczne związane z ekstraktami roślinnymi, ze szczególnym uwzględnieniem ich potencjalnych zastosowań chemioterapeutycznych. © 2016 Society of Chemical Industry.

Wyniki: Dokonano przeglądu opublikowanych danych dotyczących badań fitochemicznych, aktywności biologicznej, uprawy, ekstrakcji i tradycyjnych zastosowań. Omówiono zmienność składu olejku eterycznego dziko rosnących i uprawianych taksonów w zależności od warunków ekologicznych. Podsumowano zidentyfikowane dotychczas flawonoidy, fenyloetanoidy, diterpenoidy, związki alifatyczne itp. Omówiono również badanie porównawcze skuteczności różnych metod, rozpuszczalników i parametrów ekstrakcji. Przedstawiono szeroki zakres aktywności ekstraktów i frakcji roślinnych, obejmujący działanie przeciwdrobnoustrojowe, przeciwzapalne, cytotoksyczne, przeciwutleniające, gastroprotekcyjne, przeciwglejakowe i hamujące wychwyt zwrotny trzech monoamin, a także uprawę gatunku jako sposób ochrony siedlisk naturalnych i zapewnienia ziela o wysokiej i stałej jakości. Sideritis scardica stała się bardzo popularnym i szeroko reklamowanym ziołem w Europie.