Brodaczka — porost z drzew silniejszy od niejednego antybiotyku?

Cel badania: Głównym celem tego przeglądu jest przedstawienie aktualnego przeglądu aktywności przeciwdrobnoustrojowej Usnea sp., w tym tradycyjnych i leczniczych zastosowań, oraz krytyczna ocena przedstawionych danych. Wyjaśniony zostanie również mechanizm tego rodzaju działania.

Wyniki: Analiza literatury naukowej dotyczącej tradycyjnych zastosowań i badań bioaktywności wykazała, że ekstrakty Usnea sp. wykazują wysoką aktywność przeciwbakteryjną. Bakterie Gram-dodatnie (Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, Bacillus cereus i Mycobacterium tuberculosis) oraz wodne grzyby lęgniowe były najbardziej wrażliwe na ekstrakty Usnea sp. Zaobserwowano również umiarkowaną aktywność wobec Malassezia furfur i dermatofitów. Bakterie Gram-ujemne, drożdże i grzyby były częściej oporne na ekstrakty Usnea sp. (w tym Escherichia coli, Candida sp., Saccharomyces cerevisiae i Aspergillus sp.). Aktywność przeciwwirusowa Usnea sp. była ograniczona. Wyniki wskazują, że zastosowanie Usnea sp. w medycynie tradycyjnej można udokumentować naukowo. Badania pokazują, że kwas usninowy jest związkiem aktywnym obecnym w ekstraktach Usnea sp.

Cel badania: Wykazano rolę utleniaczy i cytokin prozapalnych w patogenezie zapalenia płuc wywołanego przez Staphylococcus aureus (S. aureus).

Wyniki: Inokulacja aureus spowodowała histopatologicznie nasilony naciek komórek jednojądrzastych w obszarach śródmiąższowych, nasilony rozrost tkanki limfoidalnej związanej z oskrzelami oraz nasilony obrzęk pęcherzyków płucnych. Leczenie ULEtOAc osłabiło te zmiany histopatologiczne. Wyniki eksperymentalne tego badania sugerują, że ULEtOAc może być korzystny w leczeniu wywołanych przez S. aureus uszkodzeń płuc związanych ze stresem oksydacyjnym i stanem zapalnym.

Cel badania: Denga jest przenoszonym przez komary flawiwirusem, który powoduje 21,000 zgonów rocznie. Wcześniej donoszono, że depsydy i depsydony porostów mają działanie przeciwdrobnoustrojowe.

Wyniki: Wartości EC50 (SI) wynosiły odpowiednio 2.43 ± 0.19 (20.59), 0.91 ± 0.15 (13.33) i 17.42 ± 3.21 (8.95) μM. Kwas diffraktowy wykazał najwyższy wskaźnik selektywności, a podobną skuteczność stwierdzono również wobec serotypów 1–4 wirusa dengi oraz wirusów Zika i chikungunya. Badania z użyciem komórek wykazały, że celem działania był głównie późny etap replikacji i tworzenia zakaźnych cząstek. Niniejszy raport podkreśla, że pochodzący z porostów kwas diffraktowy może stać się kandydatem na lek przeciwwirusowy przeciwko chorobom przenoszonym przez komary, ponieważ jego wskaźniki selektywności mieściły się w zakresie od 8.07 do 20.59, a proponowanym celem działania jest replikacja wirusa.

Cel badania: Ekstrakty acetonowe dwóch pospolitych porostów epifitycznych, Usnea florida i Flavoparmelia caperata, poddano ocenie pod kątem aktywności przeciwdrobnoustrojowej wobec Staphylococcus aureus, Candida albicans i Aspergillus brasiliensis. Pochodna dibenzofuranu (+)-kwas usninowy (1) była głównym metabolitem tych dwóch gatunków.

Wyniki: Kwasy protocetrarowy (3) i kaperatowy (4) oraz nadtlenek ergosterolu (9) są zwykle biosyntetyzowane przez F. caperata. Aktywność przeciwbakteryjną czterech głównych związków wobec Staphylococcus aureus określono metodą bioautografii i metodą rozcieńczeń w bulionie. Minimalne stężenia hamujące kwasu usninowego, kwasu kaperatowego i kwasu protocetrarowego wynosiły od 7.25 do 12.5 µg/mL.

Cel badania: Usnea undulata Stirton (Usneaaceae) jest krzaczkowatym porostem stosowanym lokalnie w etnoweterynarii do leczenia infekcji wymienia u bydła, natomiast ludzie używają go do leczenia ran we wschodniej części Prowincji Przylądkowej w Republice Południowej Afryki. Frakcjonowanie ekstraktów z użyciem metod ukierunkowanych na aktywność biologiczną doprowadziło do wyizolowania i scharakteryzowania nowego depsydonu, kwasu 2'-O-metylhypostiktowego (8), wraz z siedmioma znanymi związkami, tj.

Wyniki: Związek 8 wykazał działanie hamujące wobec Bacillus cereus, Bacillus subtilis i Staphylococcus epidermidis, przy wartościach MIC wynoszących odpowiednio 31, 62.5 i 62.5 μg/ml. (+) Kwas usninowy wykazywał największą aktywność wobec B. subtilis, B. cereus, Staphylococcus aureus i Escherichia coli, przy wartościach MIC wynoszących odpowiednio 8, 8, 31 i 31 μg/ml, podczas gdy pozostałe związki wykazywały umiarkowaną aktywność.

Cel badania: Celuloza bakteryjna jest zewnątrzkomórkowym polisacharydem wytwarzanym przez mikroorganizmy, który cechuje się takimi zaletami, jak duża zdolność zatrzymywania wody, elastyczność i biokompatybilność. Jednak brak działania bakteriobójczego ogranicza jej szerokie zastosowanie.

Wyniki: W tym badaniu zaprojektowano membranę hydrożelową przez połączenie celulozy bakteryjnej i kwasu usninowego zawieszonego w żelu sanxan, za pomocą prostej fermentacji mikroorganizmów in situ. Otrzymane membrany wykazują doskonałą zdolność do stopniowego uwalniania leku, silną zdolność eliminowania badanych bakterii zarówno w doświadczeniach in vitro, jak i in vivo, skuteczne hamowanie tworzenia biofilmu oraz doskonałą hemokompatybilność i cytokompatybilność. Ponadto błony kompozytowe wspomagają gojenie ran, zmniejszając stan zapalny i zakażenie bakteryjne w modelu zakażenia ran pełnej grubości u myszy. Badanie to dostarcza nowatorskich wskazówek i strategii dotyczących opracowywania funkcjonalnych opatrunków na zakażone rany, które znajdą zastosowanie w przyszłości w praktyce klinicznej.

Cel badania: Całkowitą zawartość związków fenolowych i flawonoidów w ekstrakcie Usnea cornuta oceniono odpowiednio na 210.31 ± 2.87 mg GAE/g i 22.42 ± 0.78 mg QE/g. Surowy ekstrakt wykazywał silną aktywność przeciwutleniającą (IC50: 32.91 ± 1.27 µg/mL) oraz znaczące działanie przeciwcukrzycowe poprzez hamowanie α-glukozydazy, przy czym wartość IC50 dla ekstraktu dichlorometanowego wynosiła 2.59 ± 2.23 µg/mL.

Wyniki: Analiza LC-MS pozwoliła zidentyfikować jedenaście metabolitów, takich jak D-mannitol (1), kwas galbinowy (2), kwas conhypoprotocetrarowy (3), kwas rocellarowy (4), kwas diffraktowy (5), izomer kwasu haematamnolowego (6), kwas conprotocetrarowy (7), kwas konstiktowy I (8), kwas salazynowy II (9), kwas menegazziaowy (10) oraz jeden nieznany związek (11). Spośród nich kwas menegazziaowy wykazywał najsilniejsze powinowactwo wiązania, wynoszące -9.7 kcal/mol, do celu (PDB ID 3A4A), korzystną dynamikę molekularną, energię swobodną wiązania (MM/GBSA) oraz profile farmakokinetyczne. Ponadto ekstrakt wykazywał silną aktywność przeciwdrobnoustrojową, ze strefami zahamowania wzrostu o średnicy 23 mm i 26 mm przy stężeniu 10 mg/mL odpowiednio wobec Staphylococcus aureus ATCC 29213 i ATCC 245. Wyniki te podkreślają potencjał terapeutyczny Usnea cornuta, w szczególności w zakresie łagodzenia stresu oksydacyjnego, zakażeń drobnoustrojowych i cukrzycy typu 2.

Cel badania: Narastające globalne występowanie patogenów opornych na wiele leków (MDR) zalicza się do najważniejszych problemów zdrowotnych. Dlatego odkrycie nowych środków przeciwdrobnoustrojowych ma najwyższe znaczenie.

Wyniki: Bakterie Gram-dodatnie (np. Enterococcus faecalis) i Gram-ujemne, a także izolaty kliniczne pochodzące od zakażonych kurcząt były wrażliwe na te ekstrakty, jak wykazały testy dyfuzji w agarze. Większość tych aktywności wzrosła w obecności soli cynku. Dane wskazują na możliwość wykorzystania ekstraktów U. barbata jako naturalnych dodatków i łagodnych antybiotyków w hodowli zwierząt, zwłaszcza przeciwko enterokokozie u drobiu.

Cel badania: Celem tego badania było zbadanie składu chemicznego ekstraktów acetonowych porostów Toninia candida i Usnea barbata oraz aktywności przeciwutleniającej, przeciwdrobnoustrojowej i przeciwnowotworowej tych ekstraktów in vitro, wraz z niektórymi ich głównymi metabolitami. Skład chemiczny T.

Wyniki: Aktywność przeciwdrobnoustrojową oszacowano przez oznaczenie minimalnego stężenia hamującego metodą mikrorozcieńczeń w bulionie. Najbardziej aktywny był kwas usninowy, którego minimalne stężenia hamujące mieściły się w zakresie od 0.0008 do 0.5 mg/mL. Aktywność przeciwnowotworową badano wobec linii komórkowych FemX (czerniak człowieka) i LS174 (rak okrężnicy człowieka), stosując test tetrazoliowy w mikrokulturze. Stwierdzono, że kwas usninowy wykazywał najsilniejszą aktywność przeciwnowotworową wobec obu linii komórkowych, a wartości IC(50) wynosiły 12.72 i 15.66 μg/mL.

Cel badania: Aby zwiększyć wartość i stabilność olejów roślinnych, można wzbogacać je olejkami eterycznymi i ekstraktami roślinnymi o silnym działaniu przeciwutleniającym, uzyskując innowacyjne formulacje o potencjalnym zastosowaniu w pielęgnacji skóry. Celem niniejszego badania jest zbadanie właściwości bioaktywnych ekstraktu Usnea barbata w oleju jojoba (JO), wzbogaconym 5% olejku miętowego (PEO) i 10% witaminy E (PJO).

Wyniki: oraz C. albicans (9.62 ± 2.87 wobec 37.5 ± 12.5, p < 0.05). Zbadane w niniejszym badaniu właściwości bioaktywne przemawiają za włączeniem UBPJO do różnych preparatów ochronnych do skóry o działaniu przeciwstarzeniowym, przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym.