Zioła i roślinyAksamitka — kwiat z cmentarza, który chroni oczy i odstrasza pasożyty?
- Henryk Różański — Tagetes, czy Artemisia dracunculus – Estragon? Czy w marketach kupujemy prawdziwy Estragon?
- Jan Jaśkowski — Ziołoterapia wspierająca zdrowe oczy – rośliny, które dbają o Twój wzrok — Moja Apteczka
- Putative thiazide-like diuretic medicinal plants: an electrolyte fingerprint-based review of preclinical evidence. · J Pharm Pharmacol 2026
- Extract of Tagetes erecta L., a medicinal plant rich in lutein, promotes gastric healing and reduces ulcer recurrence in rodents. · J Ethnopharmacol 2022
- Antiulcer mechanisms of the hydroalcoholic extract from Aztec marigolds' medicinal and edible flowers (Tagetes erecta L.). · An Acad Bras Cienc 2023
- Tagetes erecta L. flowers, a medicinal plant traditionally used to promote diuresis, induced diuretic and natriuretic effects in normotensive and hypertensive rats. · J Ethnopharmacol 2021
- DPPH-Scavenging and Antimicrobial Activities of Asteraceae Medicinal Plants on Uropathogenic Bacteria. · Evid Based Complement Alternat Med 2020
- The Potentials of Ageratum conyzoides and Other Plants from Asteraceae as an Antiplasmodial and Insecticidal for Malaria Vector: An Article Review. · Infect Drug Resist 2023
- Phenolic compounds, antioxidant activity and in vitro inhibitory potential against key enzymes relevant for hyperglycemia and hypertension of commonly used medicinal plants, herbs and spices in Latin America. · Bioresour Technol 2010
- Biofilm inhibition activity of traditional medicinal plants from Northwestern Argentina against native pathogen and environmental microorganisms. · Rev Soc Bras Med Trop 2016
- Biological Activities of Seven Medicinal Plants Used in Chiapas, Mexico. · Plants (Basel) 2022
Henryk Różański przypisuje aksamitce działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe oraz pomoc przy skurczach, infekcjach i dolegliwościach żółciowych.
- Henryk Różański wymienia też choroby reumatyczne, zapalenia dróg oddechowych, niektóre choroby skóry oraz pasożyty.
- Jan Jaśkowski wskazuje na płatki aksamitki jako źródło składników, które mają chronić siatkówkę i zmniejszać ryzyko zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem.
- Henryk Różański opisuje także używanie aksamitki przy odstawianiu nikotyny i haszyszu, ale ostrzega, że może zastępować nikotynę i nasilać jej działanie.
- Henryk Różański zaznacza, że aksamitka może uwrażliwiać skórę na promienie UV i działać cytotoksycznie.
Co piszą autorzy
Aksamitce przypisano działanie przeciwdepresyjne, przeciwlękowe i rozkurczowe oraz hamowanie rozwoju niektórych drobnoustrojów.
Aksamitce przypisano działanie żółciopędne, moczopędne i przeciwreumatyczne oraz wpływ na kaszel i odkrztuszanie.
Aksamitka ma według opisu ograniczać stany zapalne stawów i mięśni oraz wspomagać leczenie łuszczycy i tocznia.
Stężone wyciągi ze świeżego ziela opisano jako działające przeciw pasożytom, w tym pierwotniakom, przywrom i obleńcom.
Wśród wymienionych zastosowań są choroby reumatyczne i autoimmunologiczne, problemy z drogami oddechowymi, infekcje bakteryjne oraz dolegliwości związane z żółcią.
Aksamitce przypisano także wpływ estrogenny i antyandrogenny oraz wspomaganie przy niedoborze estrogenów i niedoczynności jajników.
Opis ostrzega, że aksamitka może uwrażliwiać skórę na promienie UV i działać cytotoksycznie.
Aksamitkę opisano jako pomoc przy kuracjach odzwyczajania od nikotyny i haszyszu.
Aksamitka może być substytutem nikotyny, a użyta razem z nikotyną ma nasilać jej działanie na układ nerwowy.
Aksamitkę opisano jako przyprawę oraz składnik herbatek i nalewek poprawiających samopoczucie psychiczne i działających przeciwdepresyjnie.
Płatki aksamitki zawierają luteinę i zeaksantynę, które mają filtrować światło niebieskie, zmniejszać ryzyko zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem i chronić siatkówkę przed uszkodzeniami.
Aksamitkę łączy się z nagietkiem w mieszankach wspierających prawidłowe widzenie.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 9 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 84.
Przegląd wskazał, że aksamitka wzniesiona wykazuje działanie moczopędne przypominające działanie tiazydów.
Cel badania: Leki moczopędne tiazydowe i tiazydopodobne pozostają lekami przeciwnadciśnieniowymi pierwszego wyboru. Ich główne działanie nerkowe polega na hamowaniu kotransportera Na+-Cl- (NCC) w kanaliku krętym dalszym, co wywołuje natriurezę i salurezę przy względnym oszczędzaniu K+ i Ca2+.
Wyniki: Spośród dziewięciu badań obejmujących siedem gatunków roślin Tagetes erecta najwierniej odzwierciedlała tiazydopodobny profil natriurezy z względnym oszczędzaniem K+ i częściowym oszczędzaniem Ca2+ w warunkach odniesienia do HCTZ, wykazując addytywną interakcję z HCTZ. Pozostali kandydaci wykazywali szersze profile saluretyczne, natriurezę porównywalną z HCTZ, lecz zachodzącą odmiennymi mechanizmami, albo mieszane, przypominające działanie diuretyków pętlowych wzorce elektrolitowe, co obrazuje heterogeniczność farmakologiczną ziołowych leków moczopędnych. Izokwercytrynę i pokrewne struktury flawonoli wskazano jako prawdopodobnych kandydatów do badań ukierunkowanych na NCC. Profile elektrolitowe rzeczywiście przypominające działanie tiazydów są rzadkie w literaturze dotyczącej ziołowych leków moczopędnych, głównie z powodu polegania na objętości moczu, niespójnego profilowania elektrolitów i rzadkiego porównywania z HCTZ. Ramy klasyfikacji oparte na elektrolitach poprawiłyby interpretację mechanizmów i ułatwiły identyfikację farmakologicznie selektywnych kandydatów. T.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
U szczurów ekstrakt z aksamitki przyspieszał gojenie wrzodów żołądka i ograniczał ich nawroty.
Cel badania: Oceniono wpływ suchego ekstraktu z T. erecta L. (DETe) na gojenie wrzodów żołądka i nawroty wrzodów żołądka, przyczyniając się do potwierdzenia potencjału przeciwwrzodowego tej rośliny leczniczej.
Wyniki: DETe przyspieszał gojenie wrzodów żołądka wyłącznie w dawce 300 mg/kg, zmniejszając powierzchnię owrzodzenia o 66%. Jednocześnie DETe obniżał poziomy LOOH oraz aktywność SOD, CAT i MPO, zwiększając natomiast aktywność GST i ilość mucyny. W modelu nawrotu DETe zmniejszał powierzchnię zmian o 94%, a jednocześnie obniżał grubość ściany żołądka i poziomy TNF, zwiększając ilość IL-10. Potwierdzając tradycyjne zastosowanie T. erecta, DETe wspomaga układ antyoksydacyjny i zmniejsza stan zapalny żołądka, przyspieszając proces gojenia żołądka i ograniczając nawroty wrzodów.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
U myszy ekstrakt z kwiatów aksamitki zmniejszał owrzodzenia żołądka wywołane eksperymentalnie.
Cel badania: W tym badaniu przeanalizowano mechanizmy przeciwwrzodowe suchego ekstraktu z kwiatów T. erecta (DETe).
Wyniki: DETe nie zmieniał jednak objętości, kwasowości ani aktywności peptycznej u szczurów i nie wpływał na H. pylori. Badanie to poszerza wiedzę na temat potencjału przeciwwrzodowego DETe, wykazując rolę tlenku azotu, niebiałkowych grup sulfhydrylowych, receptorów α2-adrenergicznych i prostaglandyn, ale nie właściwości przeciwwydzielniczych ani działania przeciw H. pylori.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
U szczurów ekstrakt z aksamitki zwiększał ilość moczu i sprzyjał wydalaniu sodu, a także ograniczał wydalanie wapnia.
Cel badania: Celem tego badania była ocena składu chemicznego i skuteczności moczopędnej ekstraktu wodno-etanolowego z T. erecta (HETE) u szczurów normotensyjnych (NTR) i z nadciśnieniem (SHR).
Wyniki: W HETE głównymi zidentyfikowanymi związkami były sacharydy i triterpeny, takie jak erytrodiol i β-amyrina. Objętość moczu była istotnie większa w grupach otrzymujących HETE, zarówno u samców, jak i samic szczurów NTR i SHR, w porównaniu z odpowiednimi grupami otrzymującymi nośnik. W odniesieniu do wydalania elektrolitów podawanie HETE nie powodowało istotnych zmian stężenia K+ ani Cl- w moczu, ale wykazywało działanie natriuretyczne i oszczędzające Ca2+. Korzystny wpływ HETE na zmniejszenie wydalania Ca2+ potwierdzono, wykazując działanie ochronne wobec wytrącania i krystalizacji szczawianu wapnia w moczu. Połączenie z HCTZ, klasycznym lekiem moczopędnym i saluretycznym, istotnie nasilało diurezę wywołaną przez HETE, natriurezę i działanie oszczędzające Ca2+. Z kolei działanie oszczędzające K+ nasilało się przy połączeniu HETE z amilorydem, standardowym lekiem moczopędnym oszczędzającym K+.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Ekstrakt z aksamitki wzniesionej wykazywał aktywność przeciwutleniającą i hamował wzrost niektórych bakterii.
Cel badania: Gatunki z rodziny Asteraceae były szeroko stosowane w tradycyjnej medycynie krajów azjatyckich jako źródła naturalnych przeciwutleniaczy i środków przeciwdrobnoustrojowych. Celem tego badania była ocena zdolności zmiatania DPPH oraz aktywności przeciwdrobnoustrojowej dziewięciu gatunków Asteraceae zebranych w południowym Wietnamie.
Wyniki: Badanie to wykazało, że A. conyzoides ma znaczny potencjał działania przeciw uropatogennej E. coli i K. pneumoniae, dlatego można ją stosować w profilaktyce zakażeń układu moczowego.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Związek wyizolowany z aksamitki wzniesionej wykazywał silne działanie przeciw zarodźcom malarii w badaniu laboratoryjnym.
Cel badania: Malaria jest zagrażającą życiu chorobą występującą w regionach tropikalnych i subtropikalnych. Skuteczność terapii skojarzonej opartej na artemizyninie (ACT), stosowanej w leczeniu malarii, zmniejsza się z powodu oporności, zarówno pasożyta, jak i wektora. Dlatego ważne jest znalezienie alternatywnych sposobów ograniczania zachorowań na malarię, między innymi poprzez wykorzystanie roślin leczniczych, takich jak Ageratum conyzoides i inne pokrewne rośliny z rodziny Asteraceae.
Wyniki: A. conyzoides i inne rośliny z rodziny Asteraceae są obiecującymi zasobami naturalnych związków o działaniu przeciwmalarycznym lub owadobójczym.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Huacatay, czyli Tagetes minuta, hamował w warunkach laboratoryjnych enzym związany z wysokim poziomem glukozy we krwi.
Cel badania: Badano tradycyjnie stosowane rośliny lecznicze, zioła i przyprawy z Ameryki Łacińskiej, aby określić ich profile związków fenolowych, aktywność przeciwutleniającą oraz potencjał hamowania in vitro kluczowych enzymów związanych z hiperglikemią i nadciśnieniem.
Wyniki: Molle (Schinus molle), Maca (Lepidium meyenii Walp), Caigua (Cyclanthera pedata) i imbir (Zingiber officinale) istotnie hamowały enzym konwertujący angiotensynę I (ACE), istotny w kontekście nadciśnienia. Wszystkie badane rośliny z rodzaju pieprzowców (Capsicum) wykazywały potencjał przeciwdziałania zarówno hiperglikemii, jak i nadciśnieniu. Głównymi związkami fenolowymi w Matico (Piper angustifolium R.), Guascas (Galinsoga parviflora) i Huacatay były kwas chlorogenowy oraz pochodne kwasu hydroksycynamonowego. Zatem wybrane rośliny lecznicze, zioła i przyprawy z Ameryki Łacińskiej mogą pomagać w zapobieganiu hiperglikemii i nadciśnieniu związanym z cukrzycą typu 2.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Ekstrakt z aksamitki rozpierzchłej ograniczał tworzenie biofilmu przez badane bakterie.
Cel badania: Rośliny są powszechnie stosowane w medycynie ludowej większości kultur w leczeniu chorób. Opisano aktywność przeciwdrobnoustrojową in vitro niektórych argentyńskich roślin stosowanych w medycynie tradycyjnej.
Wyniki: Lycium chilense i Schinus fasciculatus były najskuteczniejszymi ekstraktami roślinnymi o działaniu przeciwdrobnoustrojowym (15,62 µg/ml i 62,50 µg/ml odpowiednio wobec Staphylococcus sp. Mcr1 i Bacillus sp. Mcn4). Najwyższą aktywność przeciw biofilmowi (66%) wobec Bacillus sp. Mcn4 zaobserwowano w przypadku ekstraktów z T. absinthioides i L. divaricate. Najwyższą aktywność przeciw biofilmowi (68%) wobec Staphylococcus sp. Mcr1 zaobserwowano w przypadku ekstraktu z L. chilense. T. minuta, T. absinthioides i L. divaricata wykazywały aktywność przeciw biofilmowi na poziomie od 55% do 62%. Zaobserwowane w przypadku Bacillus sp. Mcn4 efekty przeciw przyleganiu, wywołane przez T. minuta i L. chilense, oznaczały różnicę między działaniem przeciw przyleganiu a hamowaniem biofilmu wynoszącą odpowiednio zaledwie 22% i 10%. Zatem hamowanie biofilmu może być związane z przyleganiem komórek. W przypadku Staphylococcus sp. Mcr1 wszystkie ekstrakty roślinne wykazywały niskie wartości aktywności przeciw przyleganiu.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Ekstrakt z Tagetes nelsonii wykazywał największą aktywność przeciwbakteryjną spośród badanych roślin.
Cel badania: Przeanalizowano siedem roślin leczniczych z Chiapas w Meksyku, stosowanych przez rdzennych mieszkańców Ameryki, aby lepiej poznać ich właściwości lecznicze poprzez ocenę różnych aktywności biologicznych, tj. bakteriobójczej, przeciwutleniającej, hamującej α-glukozydazę oraz toksyczności, a także zapewnić naukowe podstawy zwalczania chorób zakaźnych i hiperglikemii w południowo-wschodnim Meksyku.
Wyniki: Ekstrakty z nelsonii i T. oliviformis zawierały aktywne związki przeciwdrobnoustrojowe. Jednocześnie T. nelsonii może być potencjalnym źródłem skutecznych związków przeciwnowotworowych i przeciwhiperglikemicznych.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.