Zioła i roślinyStrychnina — śmiertelna trucizna, którą kiedyś przepisywano jako lek?
- Henryk Różański — Strychnina – Strychninum i kulczyba – Strychnos w medycynie.
- A review on medicinal uses, analytical techniques and pharmacological activities of Strychnos nux-vomica Linn.: A concise report. · Chin J Integr Med 2017
- Important poisonous plants in tibetan ethnomedicine. · Toxins (Basel) 2015
- Botany, Phytochemistry, Pharmacology and Toxicity of Strychnos nux-vomica L.: A Review. · Am J Chin Med 2018
Tak — nasiona kulczyby i strychnina były dawniej używane leczniczo, a ich stosowanie było kiedyś szerokie.
- Strychninę podawano m.in. na osłabienie, niedowłady, omdlenia, problemy z oddawaniem moczu, trawieniem i apetytem oraz zaburzenia wzroku i słuchu.
- Stosowano ją także przy zatruciach narkotykami i środkami nasennymi; Henryk Różański przytacza jednak opinię, że dawniej błędnie używano jej przy wszystkich zatruciach narkotykami.
- Strychninę podawano również przy niektórych chorobach zakaźnych przebiegających z zapaleniem serca.
- Kulczyba była stosowana w postaci nasion i preparatów, takich jak proszek, wyciąg i nalewka.
Co piszą autorzy
Strychninę stosowano m.in. na niedowłady, omdlenia, osłabienie, problemy z oddawaniem moczu i trawieniem, zaburzenia apetytu oraz problemy ze wzrokiem i słuchem.
Strychninę stosowano także przy zatruciach pochodnymi kwasu barbiturowego, ale przytaczana opinia określała wcześniejsze używanie jej przy wszystkich zatruciach narkotykami jako błędne.
Strychninę podawano w chorobach zakaźnych przebiegających z zapaleniem serca.
Niektóre dawne wskazania obejmowały zaburzenia widzenia, niedowłady, porażenia obwodowe i zaburzenia pęcherza, ale przytoczona ocena uznawała ogólną wartość leczniczą strychniny za niewielką.
Strychninę i preparaty kulczybowe uznawano za środki pobudzające odruchy, apetyt i trawienie oraz przeciwdziałające osłabieniu pracy jelit.
Dawne farmakopee opisywały nasiona kulczyby oraz jej wyciąg i nalewkę jako oficjalne preparaty.
W polskiej farmakopei opisano sproszkowane nasiona kulczyby, azotan strychniny i nalewkę z nasion kulczyby.
Strychnina była używana w wielu postaciach, m.in. jako azotan, siarczan i czysta strychnina.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 3 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 90.
Suszone nasiona kulczyby były stosowane na zaburzenia układu nerwowego, artretyzm i wymioty, a strychnina działa pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy, choć w dużych dawkach jest trująca.
Cel badania: Celem niniejszego przeglądu jest przedstawienie wyczerpujących i istotnych informacji na temat wykorzystania oraz aktywności farmakologicznej Strychnos nux-vomica Linn. (Loganiaceae), stosowanej w leczeniu różnych chorób.
Wyniki: Ze względu na różnorodność składników fitochemicznych roślina ta jest stosowana w leczeniu różnych zaburzeń. Jej działanie farmakologiczne zostało potwierdzone w odniesieniu do stanów zapalnych, zakażeń drobnoustrojowych, problemów żołądkowo-jelitowych, układu nerwowego, komórek kostnych, układów sercowo-naczyniowych, nowotworów i poziomu glukozy we krwi. Wykazuje również działanie przeciwutleniające i antyżerowe. Informacje na temat Strychnos nux-vomica, zebrane w niniejszym artykule przeglądowym, mogą być przydatne badaczom w naukowej weryfikacji jej tradycyjnych zastosowań w przyszłości.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
W tybetańskiej medycynie przetworzoną kulczybę stosowano między innymi w celu łagodzenia bólu.
Cel badania: Medycyna etniczna Tybetu jest znana na całym świecie zarówno ze względu na wysoką skuteczność, jak i wyjątkowe podłoże kulturowe. W tybetańskim systemie medycznym wiele trujących roślin jest powszechnie stosowanych w leczeniu różnych zaburzeń.
Wyniki: W niniejszym artykule przeglądowym przedstawiono kilka reprezentatywnych gatunków roślin trujących pod kątem ich znaczenia w tradycyjnych tybetańskich praktykach leczniczych. Są to Aconitum pendulum, Strychnos nux-vomica, Datura stramonium i Anisodus tanguticus, których toksyczne składniki chemiczne, aktywność biologiczna i funkcje farmakologiczne omówiono w niniejszym artykule. Do najważniejszych toksyn należą akonityna, strychnina, skopolamina i anisodamina. Po odpowiedniej obróbce tybetańscy uzdrowiciele nadal stosują te toksyczne rośliny w celu łagodzenia bólu i z innych powodów.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Nasiona kulczyby, zwane nux vomica, były jej tradycyjnym składnikiem leczniczym.
Cel badania: Strychnos nux-vomica L. należy do rodzaju Strychnos z rodziny Loganiaceae i rośnie na Sri Lance, w Indiach i Australii.
Wyniki: W dalszych badaniach nad S. nux-vomica należy położyć nacisk na strategie izolacji ukierunkowane na aktywność biologiczną. Należy dokładniej zbadać jej działanie przeciwnowotworowe oraz przeprowadzić doświadczenia in vivo na zwierzętach, równolegle z badaniami in vitro. Należy zbadać aktywność farmakologiczną i toksykologię [Formula: see text]-tlenku strychniny oraz [Formula: see text]-tlenku brucyny, aby dogłębniej poznać mechanizm detoksykacji związany z obróbką.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.