Dieta i żywienieSeler — warzywo na nerki i pęcherz?
- Henryk Różański — Owoc selera – Fructus Apii
- Henryk Różański — Bidens – uczep raz jeszcze. Uczep jako hydragogum, uragogum et antiphlogisticum urologicum.
- Henryk Różański — Owoc selera – Fructus Apii graveolentis raz jeszcze jako diureticum.
- Henryk Różański — Seler – Apium w leczeniu schorzeń układu moczowego.
- Antiadhesive hydroalcoholic extract from Apium graveolens fruits prevents bladder and kidney infection against uropathogenic E. coli. · Fitoterapia 2018
- Identification and Validation of Urea Transporter B Inhibitor from Apium graveolens L. Seeds In Vitro and In Silico. · Molecules 2025
Henryk Różański opisuje owoce selera jako środek moczopędny i rozkurczowy na drogi moczowe.
- Sok i surówki z korzenia selera mają działać moczopędnie słabiej niż owoce.
- Seler należy do surowców używanych w mieszankach na dolegliwości układu moczowego.
- Furanokumaryny z selera mogą uwrażliwiać skórę na światło, a preparatów selerowych nie należy podawać kobietom w ciąży ani podczas laktacji.
Co piszą autorzy
Owoce selera opisano jako środek moczopędny i rozkurczowy na drogi moczowe.
Sok i surówki z korzenia selera mają działać moczopędnie, ale słabiej niż owoce.
Seler zaliczono do surowców działających głównie moczopędnie, używanych w mieszankach na dolegliwości układu moczowego.
Seler jest najczęściej jedzony jako liście lub korzeń; owoce są używane rzadziej.
Seler może lekko drażnić kłębuszki nerkowe, co ma prowadzić do działania moczopędnego.
Furanokumaryny z selera mogą uwrażliwiać skórę na światło, a preparatów selerowych nie należy podawać kobietom w ciąży ani podczas laktacji.
Badania z PubMed · Europe PMC
Wybraliśmy 2 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 1.
Ekstrakt z owoców selera w badaniach laboratoryjnych ograniczał przyleganie bakterii E. coli związanych z zakażeniami układu moczowego.
Cel badania: Owoce Apium graveolens (selera) są tradycyjnie stosowane w medycynie perskiej i europejskiej w leczeniu niepowikłanych zakażeń dróg moczowych. Nie są dostępne żadne dane dotyczące A.
Wyniki: CSE wykazuje zależne od dawki działanie antyadhezyjne wobec szczepów UPEC NU14 i UTI89. CSE hamował bakteryjne quorum sensing w sposób zależny od stężenia. Cztero- i siedmiodniowe wstępne podawanie CSE zwierzętom zakażonym przezcewkowo szczepem UPEC NU14 istotnie zmniejszyło obciążenie bakteryjne tkanki pęcherza moczowego. CSE uznaje się za ekstrakt antyadhezyjny, którego tradycyjne zastosowanie w fitoterapii zakażeń dróg moczowych jest uzasadnione.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Z nasion selera wyodrębniono związek o umiarkowanym działaniu hamującym transporter mocznika, co może być punktem wyjścia do badań nad diuretykiem.
Cel badania: Nasiona selera (Apium graveolens L.) są bogate w węglowodany i białko oraz są powszechnie stosowane przez lekarzy ujgurskich w lekach moczopędnych. Mechanizm działania moczopędnego pozostaje jednak niejasny.
Wyniki: W niniejszym badaniu uzyskaliśmy różne frakcje polarne poprzez ekstrakcję i rozdzielenie ekstraktu z nasion selera, scharakteryzowaliśmy jego frakcje polarne za pomocą UPLC-TOF-MS oraz zweryfikowaliśmy jego działanie z wykorzystaniem modelu lizy erytrocytów in vitro. Następnie stwierdzono, że p-tolilowy ester kwasu izowalerianowego wykazywał umiarkowaną aktywność (IC50 = 80.34 μM). Na koniec zbadano jego działanie hamujące UT-B, stosując dokowanie molekularne, model farmakoforowy i symulacje dynamiki molekularnej. Badanie to przedstawia nowe podejście do opracowywania nowych leków moczopędnych.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.