질병이번 달 연구 업데이트됨Leki na kości a nietypowe złamania uda?! Co warto wiedzieć o bisfosfonianach
자연요법 전문가들은 무엇이라고 쓸까요?
Bisfosfoniany spowalniają działanie komórek usuwających starą tkankę kostną, dzięki czemu więcej komórek kości pozostaje w kości.
Jerzy Zięba ocenia leczenie bisfosfonianami jako długie i mało skuteczne oraz wymienia poważne skutki uboczne.
Jerzy Zięba podaje, że badacze powiązali stosowanie bisfosfonianów z nietypowymi złamaniami kości udowej.
Denosumab działa przez blokowanie komórek rozkładających kość, a Jerzy Zięba wymienia przy nim liczne możliwe skutki uboczne.
Jerzy Jaśkowski twierdzi, że gęstość kości nie ma związku ze złamaniami.
Henryk Różański podaje, że organiczne związki strontu wzmacniają strukturę kości i zwiększają mineralizację tkanki kostnej.
Henryk Różański pisze, że ranelinian strontu stosuje się w leczeniu osteoporozy i profilaktyce niektórych złamań.
Jerzy Zięba podaje, że analiza badań nie wykazała jednoznacznego dowodu, iż wapń zapobiega złamaniom kości.
Jerzy Zięba ostrzega, że suplementacja witaminą D bez jednoczesnej witaminy K2 może być niebezpieczna i pisze, że K2 może wyhamować procesy sprzyjające osteoporozie.
Prof. Klaus F. Kopp przypisuje uzupełnianiu wodorowęglanu możliwość sprzyjania wbudowywaniu soli wapnia w kość i zapobiegania osteoporozie.
PubMed · Europe PMC의 과학 연구는 무엇을 말할까요?
가장 긍정적인 결과를 보인 연구 4건을 골랐습니다. 전체 연구를 모두 검토한 것이 아니라 선별한 것입니다.
PubMed에 있는 이 주제의 전체 연구 수: 2 970건.
연구 목적: Badanie Active-Controlled Fracture Study in Postmenopausal Women With Osteoporosis at High Risk (ARCH) (NCT01631214; https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01631214) wykazało, że stosowanie romosozumabu przez 1 rok, a następnie alendronianu, prowadziło do większego wzrostu powierzchniowej gęstości mineralnej kości (aBMD) i skuteczniejszego zmniejszenia ryzyka złamań niż stosowanie samego alendronianu.
결과: Podsumowując, romosozumab istotnie poprawił parametry masy i wytrzymałości kości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa w porównaniu z alendronianem. Wyniki te są zgodne z większym zmniejszeniem ryzyka złamań kręgów zaobserwowanym w badaniu ARCH przy stosowaniu romosozumabu w porównaniu z alendronianem i pozwalają lepiej zrozumieć strukturalne uwarunkowania tej różnicy w efektach leczenia. © 2021 Autorzy. Journal of Bone and Mineral Research opublikowane przez Wiley Periodicals LLC w imieniu American Society for Bone and Mineral Research (ASBMR).
‘기재 없음’이 아무도 비용을 내지 않았다는 뜻은 아닙니다. 데이터베이스에 항상 기록되지는 않습니다.
연구 목적: Osteoporoza jest chorobą przewlekłą charakteryzującą się zmniejszoną masą kostną, utratą integralności szkieletu i zwiększoną podatnością na złamania. Leki stosowane w leczeniu osteoporozy można podzielić na hamujące resorpcję kości (antyresorpcyjne), pobudzające tworzenie kości (anaboliczne) lub działające w obu tych kierunkach.
결과: W związku z rozszerzającym się katalogiem dostępnych obecnie leków należy starannie rozważyć, które z nich stosować i w jakiej kolejności. W niniejszym przeglądzie ocenione zostaną różnice w działaniu leków antyresorpcyjnych, kościotwórczych i o podwójnym działaniu, stosowanych w określonych sekwencjach, a także omówione zostaną aktualne dowody przemawiające za początkowym stosowaniem leków kościotwórczych lub o podwójnym działaniu, a następnie leków antyresorpcyjnych. W przeglądzie przeanalizowana zostanie również teza, że długotrwałe leczenie lekiem antyresorpcyjnym może zmniejszać skuteczność późniejszego leczenia lekiem kościotwórczym lub o podwójnym działaniu. Na koniec omówione zostaną aktualne dowody dotyczące szczegółowej kwestii, jak najlepiej zapobiegać klinicznym następstwom odstawienia denosumabu.
‘기재 없음’이 아무도 비용을 내지 않았다는 뜻은 아닙니다. 데이터베이스에 항상 기록되지는 않습니다.
연구 목적: Obecnie powszechnie wiadomo, że w ciągu życia pacjenta z osteoporozą do leczenia choroby i zmniejszenia ryzyka złamań potrzebny będzie więcej niż jeden lek. Choć istniejące luki w terapii osteoporozy można potencjalnie ograniczyć za pomocą sekwencyjnych i skojarzonych schematów leczenia, nadal nie jest jasne, jak płynnie przechodzić między wieloma obecnie dostępnymi metodami leczenia osteoporozy, aby utrzymać ich skuteczność.
결과: Takie sekwencyjne leczenie, polegające na zastosowaniu leku anabolicznego, a następnie antyresorpcyjnego, należy rozważyć zwłaszcza u pacjentów wysokiego ryzyka, u których ryzyko złamania jest bezpośrednie, aby szybko zmniejszyć ryzyko kolejnych złamań. Dane dotyczące optymalnego terminu rozpoczęcia terapii bisfosfonianami po odstawieniu denosumabu pozostają niejednoznaczne. Chociaż dane wskazują, że połączenie bisfosfonianu z teriparatydem nie zapewnia znacznego wzrostu BMD w porównaniu z monoterapią, wykazano, że jednoczesne podawanie denosumabu i teriparatydu istotnie zwiększa powierzchniową BMD, a także objętościową BMD i szacowaną wytrzymałość kości. W niniejszym przeglądzie narracyjnym omówiono dostępne dowody dotyczące różnych podejść do terapii sekwencyjnej i skojarzonej oraz potencjalną rolę, jaką mogą one odegrać w skuteczniejszym leczeniu osteoporozy.
‘기재 없음’이 아무도 비용을 내지 않았다는 뜻은 아닙니다. 데이터베이스에 항상 기록되지는 않습니다.
연구 목적: Zastosowanie teriparydu, a następnie leku antyresorpcyjnego, zwiększa gęstość mineralną kości (BMD) bardziej niż zastosowanie w pierwszej kolejności leku antyresorpcyjnego. Aby ocenić, czy kolejność leczenia wpływa na odpowiedź na romosozumab, przeanalizowaliśmy randomizowane badania kliniczne, w których romosozumab podawano przed leczeniem antyresorpcyjnym (ARCH, FRAME) lub po nim (STRUCTURE, przedłużenie badania fazy 2; odpowiednio po alendronianie lub denosumabie).
결과: Po początkowym rocznym leczeniu romosozumabem w badaniach ARCH i FRAME BMD w biodrze całkowitym (TH) wzrosła odpowiednio o 6.2% i 6.0%, a BMD w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (LS) wzrosła odpowiednio o 13.7% i 13.1%. Gdy romosozumab podawano przez 1 rok po alendronianie (STRUCTURE) lub denosumabie (przedłużenie badania fazy 2), BMD w biodrze całkowitym wzrosła odpowiednio o 2.9% i 0.9%, a BMD w odcinku lędźwiowym kręgosłupa odpowiednio o 9.8% i 5.3%. W ciągu 2 lat BMD w biodrze całkowitym i odcinku lędźwiowym kręgosłupa wzrosła odpowiednio o 7.1% i 15.2% przy schemacie romosozumab/alendronian, o 8.5% i 16.6% przy schemacie romosozumab/denosumab oraz o 3.8% i 11.5% przy schemacie denosumab/romosozumab. Większy odsetek pacjentów uzyskał wzrost BMD ≥ 6%, gdy romosozumab stosowano jako pierwszy, szczególnie w biodrze całkowitym, w porównaniu z odwrotną kolejnością (69% po romosozumabie/denosumabie; 15% po denosumabie/romosozumabie). W tym badaniu większy średni wzrost BMD i wyższy odsetek pacjentów odpowiadających na leczenie pod względem BMD uzyskano, gdy romosozumab stosowano przed lekiem antyresorpcyjnym, a nie po nim.
‘기재 없음’이 아무도 비용을 내지 않았다는 뜻은 아닙니다. 데이터베이스에 항상 기록되지는 않습니다.
정분자 의학 의사들은 무엇이라고 쓸까요?
출처 (12)
- Jerzy Zięba — Leczenie osteoporozy Jerzy Zięba
- Jerzy Jaśkowski — Choroby jatrogenne
- Henryk Różański — Stront w dawnej i współczesnej medycynie oraz kosmetologii
- Jerzy Zięba — Stop osteoporozie
- Prof. Klaus F. Kopp — Das Bikarbonat-Mangel-Syndrom (BDS): Professor Dr. med. Klaus F. Kopp
- Romosozumab improves lumbar spine bone mass and bone strength parameters relative to alendronate in postmenopausal women: results from the Active-Controlled Fracture Study in Postmenopausal Women With Osteoporosis at High Risk (ARCH) trial. · J Bone Miner Res 2021
- Sequential Therapy for the Long-Term Treatment of Postmenopausal Osteoporosis. · J Clin Endocrinol Metab 2024
- The why and how of sequential and combination therapy in osteoporosis. A review of the current evidence. · Arch Endocrinol Metab 2022
- Romosozumab and antiresorptive treatment: the importance of treatment sequence. · Osteoporos Int 2022
- Orthomolecular Medicine News Service — Bone Health and Osteoporosis: An Orthomolecular Perspective
- Orthomolecular Medicine News Service — BMJ Osteoporosis Meta-Analysis: Why Bone Health Is More Than Calcium and Vitamin D
- Orthomolecular Medicine News Service — Understanding and Addressing Vitamin D Resistance: A Comprehensive Approach Integrating Genetic, Environmental, and Nutritional Factors
Pisaczek은 누가 옳은지 판단하지 않습니다. 무엇이 쓰여 있고 어디에서 읽을 수 있는지 보여 줍니다. 위의 모든 문장에는 출처가 있습니다.