Kokoryczka wonna — leśna roślina na cukrzycę i stawy?

Cel badania: Polygonatum odoratum (Mill.) Druce (P. odoratum) jest byliną występującą w regionach Eurazji.

Wyniki: Aktywność obejmuje działanie przeciwutleniające, przeciwnowotworowe, przeciwcukrzycowe, przeciwzapalne, immunomodulujące, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe. Zastosowanie obejmuje dwa obszary: żywność i medycynę. Oczekuje się, że niniejszy artykuł dostarczy perspektywicznych naukowych przemyśleń i wsparcia literaturowego dla dalszych nowoczesnych badań, rozwoju i wykorzystania P. odoratum.

Cel badania: Polisacharydy Polygonatum odoratum (POP) są kluczowymi składnikami bioaktywnymi Polygonatum odoratum (Mill.) Druce, rośliny leczniczej i jadalnej, której stosowanie w tradycyjnej medycynie chińskiej jest udokumentowane od ponad dwóch tysiącleci. POP wykazują szeroki zakres aktywności farmakologicznej, takiej jak działanie hipoglikemizujące, przeciwutleniające, immunomodulujące, przeciwnowotworowe, hepatoprotekcyjne oraz modulujące mikrobiotę jelitową.

Wyniki: Polisacharydy Polygonatum odoratum (POP) są kluczowymi składnikami bioaktywnymi Polygonatum odoratum (Mill.) Druce, rośliny leczniczej i jadalnej, której stosowanie w tradycyjnej medycynie chińskiej jest udokumentowane od ponad dwóch tysiącleci. POP wykazują szeroki zakres aktywności farmakologicznej, takiej jak działanie hipoglikemizujące, przeciwutleniające, immunomodulujące, przeciwnowotworowe, hepatoprotekcyjne oraz modulujące mikrobiotę jelitową. Przeprowadzono kompleksowy przegląd bioakumulacji, ekstrakcji, oczyszczania, charakterystyki strukturalnej, aktywności biologicznej, zależności struktura–aktywność i zastosowań POP, mający na celu dostarczenie cennych informacji na potrzeby badań podstawowych oraz ich rozwoju jako żywności prozdrowotnej i środków terapeutycznych. Ponadto zwracamy uwagę na obecne wyzwania w badaniach podstawowych i praktycznym zastosowaniu POP, szczegółowo omawiamy potencjalne rozwiązania oraz przedstawiamy przyszłe kierunki badań i perspektywy rozwoju produktów.

Cel badania: Polygonatum odoratum (Mill.) Druce (kokoryczka kanciasta) jest rośliną leczniczą i jadalną należącą do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Badania fitochemiczne ujawniły różnorodność jej składników chemicznych.

Wyniki: odoratum wykazuje potencjalną aktywność farmakologiczną, w tym działanie przeciwcukrzycowe, immunomodulujące, przeciwutleniające, przeciwzapalne, przeciwnowotworowe, przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, ochronne wobec narządów, przeciw otyłości i inne. Na podstawie swoistości chemicznej, znaczenia farmakologicznego i możliwości pomiaru zaproponowano do dalszych badań potencjalne markery jakości (Q-markers), w tym saponiny steroidowe, homoisoflawonoidy, polisacharydy i inne charakterystyczne składniki. Niniejszy przegląd przedstawia kompleksowy obraz tradycyjnych zastosowań, składników fitochemicznych, charakterystyki fragmentacji, właściwości farmakologicznych, toksykologii i przewidywania markerów jakości P. odoratum, dostarczając naukowych informacji na potrzeby oceny jakości i dalszego rozwoju tej rośliny leczniczej i jadalnej.

Cel badania: Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie powiązań między tradycyjnymi zastosowaniami, składnikami chemicznymi, działaniami farmakologicznymi i toksycznością, aby wesprzeć ocenę ich potencjału terapeutycznego i ujawnić możliwości przyszłych badań.

Wyniki: Co najmniej 37 gatunków i 1 odmiana roślin z rodzaju Polygonatum były stosowane jako tradycyjne leki i żywność funkcjonalna. Głównymi składnikami chemicznymi roślin Polygonatum są saponiny steroidowe, saponiny triterpenoidowe, homoisoflawanoidy, polisacharydy i lektyny. Na podstawie związków wyizolowanych z roślin Polygonatum ustalono przypuszczalny szlak biosyntezy saponin steroidowych i saponin triterpenoidowych. Surowe ekstrakty i niektóre czyste związki z roślin Polygonatum wykazały szeroki zakres działań farmakologicznych, takich jak działanie przeciwstarzeniowe, przeciwcukrzycowe, przeciwzmęczeniowe i przeciwnowotworowe. Kłącza roślin Polygonatum po przetworzeniu wykazują niski stopień toksyczności. Na podstawie tego przeglądu potwierdzono badaniami farmakologicznymi niektóre tradycyjne zastosowania gatunków Polygonatum, takie jak działanie przeciw osteoporozie, neuroprotekcyjne, immunomodulujące, przeciwcukrzycowe i przeciwzmęczeniowe.

Cel badania: Polygonatum odoratum jest ceniona ze względu na korzyści wynikające z jej zastosowania jako żywności i leku, zwłaszcza w ochronie płuc. Jednak zawarte w niej składniki aktywne są niedostatecznie zbadane, a do pełnego wykorzystania jej potencjalnych zastosowań potrzebne są dalsze badania.

Wyniki: Leczenie POP mogło poprawić przeżywalność, czynność płuc, zmiany patologiczne w płucach i immunologiczną odpowiedź zapalną. Leczenie POP mogło naprawiać barierę jelitową i modulować skład mikrobioty jelitowej, w szczególności zmniejszając liczebność Klebsiella, co było ściśle związane z działaniem terapeutycznym POP. Badanie mechanizmu przeciwzapalnego wykazało, że POP hamował wytwarzanie cząsteczek prozapalnych w płucach poprzez hamowanie makrofagów M1 iNOS+. Podsumowując, POP jest obiecującym wielocelowym regulatorem mikroekologicznym, który zapobiega immunologicznemu zapaleniu i uszkodzeniu płuc oraz je leczy poprzez modulowanie mikrobioty jelitowej.

Cel badania: Polygonatum odoratum to tradycyjny produkt leczniczy i spożywczy stosowany w leczeniu cukrzycy, jednak większość badań koncentrowała się na jego polisacharydach, w dużej mierze pomijając frakcję białkową. W niniejszym badaniu po raz pierwszy zbadaliśmy działanie przeciwcukrzycowe i potencjalne mechanizmy hydrolizatu białkowego Polygonatum odoratum (POP).

Wyniki: Zgodnie z tym wyniki immunofluorescencji wskazywały na aktywację szlaku Nrf2/Keap1, ze zwiększoną translokacją jądrową Nrf2 i podwyższoną ekspresją HO-1. Zatem POP poprawia homeostazę glukozy i lipidów oraz ogranicza uszkodzenia tkanek u myszy z cukrzycą poprzez wzmocnienie mechanizmów obrony przeciwutleniającej zależnych od Nrf2. Wyniki te podkreślają niedostatecznie zbadane znaczenie frakcji białkowej P. odoratum i wskazują, że POP jest obiecującym składnikiem żywności funkcjonalnej w leczeniu T2DM.

Cel badania: Polekowe uszkodzenie wątroby pozostaje poważnym wyzwaniem klinicznym ze względu na brak skutecznych możliwości terapeutycznych. Ekstrakt z Polygonatum odoratum (PO), otrzymywany z tradycyjnej rośliny leczniczej i jadalnej Polygonatum odoratum (Mill.) Druce, od dawna jest stosowany w praktykach ludowych w postaci takich produktów jak zupy ziołowe i napary herbaciane. Jednak jego działanie ochronne przed uszkodzeniem wątroby wywołanym paracetamolem (APAP) nie zostało dotychczas zbadane.

Wyniki: PO znacząco złagodził uszkodzenia histopatologiczne wątroby i stres oksydacyjny oraz obniżył stężenia ALT, AST i LDH w surowicy. PO przebudował mikrobiotę jelitową, złagodził zapalenie i stres oksydacyjny w okrężnicy oraz poprawił morfologię jelit; efekty te znosiło wyeliminowanie mikrobioty. Mechanistycznie PO mógł hamować ferroptozę wątrobową za pośrednictwem osi mikrobiota jelitowa–ceramidy, na co wskazywały zwiększona ekspresja GPX4 i FSP1, aktywacja szlaku NRF2/KEAP1, obniżona ekspresja ACSL4, TFRC/TFR2 i DUOX2, przywrócenie homeostazy żelaza oraz zmniejszenie peroksydacji lipidów i ROS. In vitro PO wykazywał działanie przeciwferroptotyczne w komórkach AML12 poddanych działaniu APAP lub RSL3. PO zapewnia ochronę wątroby za pośrednictwem osi jelito–wątroba, co wiąże się ze zmianami metabolizmu ceramidów i markerów związanych z ferroptozą.

Wyniki: Farmakologia sieciowa zidentyfikowała łącznie 107 potencjalnych celów związanych z POD i PCOS oraz wskazała, że POD może leczyć PCOS poprzez mechanizmy obejmujące stan zapalny, odpowiedź na LPS i szlaki metaboliczne. Eksperymenty wykazały, że LPS zmniejszał liczbę ciałek żółtych i zwiększał liczbę pęcherzyków torbielowatych, a także zaburzał regulację glukozy u szczurów z PCOS. Ponadto LPS zwiększał poziom ekspresji IL-1β i TNF-α. Leczenie POD złagodziło te zmiany. Nasze wyniki wskazują, że LPS nasila zaburzenia czynności jajników i stan zapalny u szczurów z PCOS, natomiast POD skutecznie odwraca te zmiany, co wskazuje na obiecujący kierunek badań nad potencjałem terapeutycznym tradycyjnej medycyny chińskiej w leczeniu PCOS.

Cel badania: Polygonatum odoratum, roślina lecznicza i jadalna szeroko stosowana w tradycyjnej medycynie chińskiej i codziennej diecie, może być przydatna w leczeniu różnych zaburzeń, jednak mechanizmy jej działania przeciwświądowego pozostają niejasne. Celem tego badania było zbadanie wielocelowego działania przeciwświądowego tej rośliny poprzez integrację farmakologii sieciowej, dokowania molekularnego, symulacji dynamiki molekularnej (MD), analizy powiązań funkcjonalnych GeneMANIA (GMFA) oraz walidacji z wykorzystaniem zbioru danych GEO.

Wyniki: GMFA potwierdziła te wyniki. Dokowanie molekularne wykazało silną energię wiązania (<-5 kcal/mol), a symulacje MD potwierdziły stabilność kompleksów ligand–cel. Walidacja z wykorzystaniem zbioru danych GEO potwierdziła kluczowe wyniki. Badanie to sugeruje, że Polygonatum odoratum może wywierać działanie przeciwświądowe poprzez łączne oddziaływanie polegające na hamowaniu stanu zapalnego, naprawie bariery skórnej i modulacji nerwowej, ujawniając nowy, wielocelowy mechanizm leczenia świądu oraz potencjalną synergię z lewocetyryzyną.

Cel badania: Dwa polisacharydy pektynowe (WLBP-A3-c i WPOP-A-c) wyizolowano odpowiednio z tradycyjnych chińskich leków Lilium brownii i Polygonatum odoratum.

Wyniki: Dwie domeny RG-I, WLBP-A3-c-DE1 i WPOP-A-c-DE1, uzyskane odpowiednio z WLBP-A3-c i WPOP-A-c w wyniku hydrolizy enzymatycznej, składały się z powtarzających się jednostek [→2)-α-L-Rhap-(1 → 4)-α-D-GalpA-(1→] z silnie rozgałęzionymi łańcuchami bocznymi cukrów obojętnych w pozycji O-4 Rhap, zawierającymi łańcuchy boczne arabinanu, galaktanu, arabinogalaktanu I i II (AG-I i AG-II) w różnych proporcjach. W porównaniu z WLBP-A3-c, WPOP-A-c wykazywał silniejsze działanie zmiatające wobec rodników DPPH, ABTS i hydroksylowych, prawdopodobnie dlatego, że zawierał większą ilość reszt GalA i domen HG oraz miał mniejszą masę cząsteczkową. Spośród trzech domen WPOP-A-c domena HG wykazywała najsilniejsze działanie zmniejszające wytwarzanie ROS i zwiększające aktywność SOD, skutecznie chroniąc komórki HepG2 przed stresem oksydacyjnym wywołanym przez H2O2.