Borowina — błoto z torfowiska, które leczy stawy i bezpłodność?

Wyniki: Wynik VAS w grupie błota torfowego zmniejszył się po interwencji z 6.000 do 3.409 (p < 0.001), a także zmniejszył się w grupie kontrolnej z 5.737 do 4.421 (p < 0.001). Zmniejszenie wyniku VAS między dwoma okresami było większe w grupie błota torfowego niż w grupie kontrolnej (p < 0.001). Nie stwierdzono istotnej różnicy w stężeniu COMP w surowicy ani w analizie międzygrupowej, ani wewnątrzgrupowej. W analizie chodu prędkość chodu w grupie błota torfowego wzrosła po interwencji z 0.781 m/s do 0.873 m/s (p=0.002), natomiast w grupie kontrolnej zmniejszyła się. Zakres ruchu koślawego/szpotawości kolana podczas chodu zmniejszył się po interwencji w grupie błota torfowego z 11.455° do 8.439° (p=0.006). Badanie to wykazało, że błoto torfowe można uznać za metodę terapeutyczną łagodzenia bólu u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.

Cel badania: Okręg termalny Euganejski, położony w północno-wschodnich Włoszech, jest jednym z największych i najstarszych ośrodków termalnych w Europie. Miejscowe stosowanie jego leczniczych borowin termalnych jest uznawane przez włoski system opieki zdrowotnej za korzystną terapię dla pacjentów cierpiących na choroby reumatyczne i stawowe.

Wyniki: Ponadto dojrzałe borowiny scharakteryzowano pod kątem składu ich mikrobioty, stosując sekwencjonowanie nowej generacji. Wyniki wykazały, że wszystkie M-PS wykazują podobny potencjał przeciwzapalny, co można przypisać ich porównywalnemu składowi chemicznemu. Ta zgodność była widoczna pomimo zmian w populacjach sinic, co sugeruje, że cała społeczność mikroorganizmów może odgrywać rolę w kształtowaniu właściwości tych biomolekuł. Wyniki te podkreślają znaczenie badań naukowych w wyjaśnianiu źródeł skuteczności terapeutycznej borowin termalnych z Euganejskiego Okręgu Termalnego w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych.

Cel badania: Wody termalne i produkty pochodzące z peloidów są od dawna stosowane w leczeniu dermatologicznym i uzdrowiskowym, choć mechanizmy komórkowe leżące u podstaw ich działania biologicznego wciąż nie zostały w pełni scharakteryzowane. W tym badaniu oceniono wpływ wody uzdrowiskowej z Saturnii (TW) i wodnego ekstraktu z błota (MUD) na reakcje zapalne, oksydacyjno-redukcyjne i związane z gojeniem ran w modelach ludzkich komórek skóry.

Wyniki: MUD i TW nie wykazywały wyraźnego działania cytotoksycznego w stężeniach do 5% w żadnym z modeli komórkowych, natomiast nierozcieńczone preparaty wpływały na żywotność komórek. W komórkach NHDF stymulowanych TNF-α zarówno MUD, jak i TW istotnie zmniejszyły ekspresję genów IL-1β i IL-6 (p < 0.001), natomiast MUD istotnie ograniczył wydzielanie obu cytokin. Oba preparaty zwiększyły również ekspresję HO-1 i przywróciły aktywność SOD obniżoną przez TNF-α, podczas gdy całkowity poziom ROS i GSH nie uległ istotnej zmianie. W komórkach HaCaT TNF-α w przybliżeniu podwoił poziom ROS (p < 0.001), natomiast zarówno MUD, jak i TW istotnie zmniejszyły produkcję ROS (p < 0.01). TNF-α zmniejszył również aktywność SOD o około 50% (p < 0.001), a oba preparaty przywróciły ją do poprzedniego poziomu. Poziom GSH pozostał bez zmian. W teście zarysowania oba ekstrakty istotnie przyspieszyły zamykanie rany po 6 h w komórkach NHDF (p = 0.002) oraz w komórkach HaCaT (MUD p = 0.017, a TW p = 0.027).

Cel badania: Cykl ultrafonoforezy ekstraktu wysokopolarnych lipidów borowiny siarczkowej osłabił stan zapalny przydatków macicy u szczurów, wywołany założeniem szwów katgutowych na jajniki i jajowody. W 75.–120. dniu po operacji terapia peloidami doprowadziła do degradacji materiału szewnego i jego zastąpienia tkanką łączną.

Wyniki: Cykl ultrafonoforezy ekstraktu wysokopolarnych lipidów borowiny siarczkowej osłabił stan zapalny przydatków macicy u szczurów, wywołany założeniem szwów katgutowych na jajniki i jajowody. W 75.–120. dniu po operacji terapia peloidami doprowadziła do degradacji materiału szewnego i jego zastąpienia tkanką łączną. Peloid ograniczył pooperacyjne nasilenie atrezji pęcherzyków jajnikowych, zwiększył zawartość pęcherzyków wzrastających i ciałek żółtych w jajnikach.

Cel badania: Peloidy są wykorzystywane w celach terapeutycznych od niepamiętnych czasów, głównie w leczeniu chorób układu ruchu i schorzeń dermatologicznych. Ich działanie przypisuje się ich składnikom, tj. właściwościom i działaniu wód mineralnych, iłów oraz ich frakcji biologicznej, którą mogą tworzyć mikroalgi, sinice i inne organizmy obecne w wodzie i iłach.

Wyniki: Ich działanie przypisuje się ich składnikom, tj. właściwościom i działaniu wód mineralnych, iłów oraz ich frakcji biologicznej, którą mogą tworzyć mikroalgi, sinice i inne organizmy obecne w wodzie i iłach. Istnieje wiele badań dotyczących terapeutycznego zastosowania peloidów wytwarzanych z mikroalg/sinic, ale przeprowadzono bardzo niewiele badań nad ich zastosowaniem dermokosmetycznym. Badania te wykazują ich potencjał jako środków łagodzących, regenerujących, przeciwutleniających, przeciwzapalnych i przeciwdrobnoustrojowych. W niniejszej pracy przedstawiono metodę wytwarzania peloidu dermokosmetycznego, opartą na doświadczeniu autorów i istniejących publikacjach, wraz ze wskazówkami dotyczącymi jego charakterystyki i badania skuteczności.

Cel badania: Autorzy opisują najważniejsze właściwości fizykochemiczne mułu z Terme San Giovanni na wyspie Elba, zarówno w odniesieniu do składnika nieorganicznego, jak i zwłaszcza organicznego. Ten ostatni pochodzi przede wszystkim z obecności w basenie wydobywczym zielonych alg z rodzaju Caulerpa oraz dwóch roślin morskich: Zoostera marina i Posidonia oceanica.

Wyniki: Autorzy opisują najważniejsze właściwości fizykochemiczne mułu z Terme San Giovanni na wyspie Elba, zarówno w odniesieniu do składnika nieorganicznego, jak i zwłaszcza organicznego. Ten ostatni pochodzi przede wszystkim z obecności w basenie wydobywczym zielonych alg z rodzaju Caulerpa oraz dwóch roślin morskich: Zoostera marina i Posidonia oceanica. Obecność siarki w organicznych składnikach mułu oraz żelaza w składnikach nieorganicznych nadaje peloidowi szczególne właściwości, które są bardzo interesujące w leczeniu chorób dermatologicznych.