Травы и растенияUporczywy kaszel i chrypka? Zapomniane owoce lipy stosuje się z lukrecją!
Источников: 7 · Статья: 11 868 знаков ↓
Что пишут специалисты по естественной терапии?
Henryk Różański
Zielone, niedojrzałe owoce roztarte z wodą stosuje się na stany zapalne gardła, przełyku, żołądka i jelit oraz na kaszel.
„Zebrane przed dojrzeniem, gdy są zielone, po roztarciu z niewielką ilością przegotowanej wody na papkę mogą być stosowane w leczeniu stanów zapalnych gardła, przełyku, żołądka i jelit, ponadto jako środek przeciwkaszlowy i pobudzający regenerację nabłonków przewodu pokarmowego.”
Henryk Różański
Owoce roztarte z mlekiem lub wodą mają odżywiać, usuwać zgagę i łagodzić objawy choroby wrzodowej.
„Roztarte niedojrzałe owoce lipy na mleku lub wodzie to dobry środek odżywczy, usuwający zgagę i łagodzący objawy choroby wrzodowej. W połączeniu z lukrecją przyspiesza gojenie owrzodzeń przewodu pokarmowego. Owoce lipy roztarte z lukrecją (1:1) i spożywane łyżkami leczą uporczywy kaszel, ból gardła i chrypkę.”
Henryk Różański
Owoce lipy z lukrecją stosuje się na uporczywy kaszel, ból gardła i chrypkę, a z wymienionymi ziołami także na zaparcia, kolki i podrażnienia skóry oraz błon śluzowych.
„Owoce lipy roztarte z lukrecją (1:1) i spożywane łyżkami leczą uporczywy kaszel, ból gardła i chrypkę. Owoce lipy w połączeniu z babką płesznik, prawoślazem, czarną malwą lub ślazem to bezpieczny środek dla noworodków i niemowląt przeciwko zaparciom, kolkom obstrukcyjnym, przeciwko kaszlowi oraz dla łagodzenia podrażnień skóry i błon śluzowych (nieżyty górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego).”
Henryk Różański
Napar z niedojrzałych i dojrzałych owoców stosuje się na stany zapalne skóry, powiek i spojówek, do nawilżania skóry oraz łagodzenia objawów atopowego zapalenia skóry.
„Napar z niedojrzałych i dojrzałych owoców lipy leczy stany zapalne skóry, powiek, spojówek, rozjaśnia i odżywia skórę, nawilża, łagodzi objawy atopowego zapalenia skóry. Orzeszki lipy zawierają śluzy, białka, skrobię, flawonoidy i olej tłusty. dawniej tłoczono olej z orzeszków lipy.”
Henryk Różański
Olej z orzeszków lipy stosuje się na skórę i doustnie; ma przyspieszać gojenie ran i owrzodzeń, łagodzić stany zapalne oraz świąd.
„Jest szczególnie cenny po podaniu doustnym i zastosowaniu na skórę. Przyspiesza gojenie ran i owrzodzeń, usuwa stany zapalne, doskonale natłuszcza, znosi świąd. Jest źródłem niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Olej z orzeszków lipy zasobny jest w kwas linolowy (49-60%), kwas oleinowy (16-22%) oraz palmitynowy (8-10%), ponadto w fitosterole, kwas sterkulowy (sterculic acid) i malwalowy (malvalic acid), które należą do cyklopropanowych kwasów tłuszczowych.”
Henryk Różański
Wyciągi wodne i mleczne ze świeżych orzeszków stosuje się na worki i cienie pod oczami.
„Wyciągi wodne i mleczne z orzeszków świeżych lipy usuwają “worki i cienie” pod oczami.
Do flawonoidów orzeszków lipy należą: rutyna, hiperozyd i kwercetyna. Spośród fenolokwasów na uwagę zasługują: kwas kawowy, galusowy i chlorogenowy. Orzeszki lipowe zawierają również w łupinie śluzy.”
Henryk Różański
Macerat ze startych orzeszków ma poprawiać stan skóry, włosów i paznokci.
„Dla przykładu podam, że olej lniany zawiera około 20% kwasu linolowego, a olej arganowy 28-36% kwasu linolowego. Świeży macerat z roztartych orzeszków lipy poprawia stan skóry, włosów i paznokci. Śmiało można powiedzieć, że orzeszki lipy, jak i olej z lipy zawierają witaminę F, czyli niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe NNKT.”
Henryk Różański
Olej lipowy lub wyciąg z owoców stosuje się w kosmetykach przy skórze z trądzikiem różowatym, atopowej i z łuszczycą.
„Doskonałe są domowe kosmetyki zawierające olej lipowy lub wyciąg z owoców lipy (skóra z trądzikiem różowatym, atopowa, z łuszczycą). Olej lipowy można spożywać 1-2 razy dziennie po 1-2 łyżki przy endometriozie, policystycznych jajnikach, chorobach autoimmunologicznych, chorobach skóry, chorobie wrzodowej, zespole jelita nadwrażliwego, zapaleniu nerek i pęcherza moczowego, stłuszczeniu i marskości wątroby, stłuszczeniu serca, miażdżycy, kamicy żółciowej, otyłości oraz przeroście gruczołu krokowego.”
Henryk Różański
Olej lipowy można przyjmować doustnie przy wymienionych dolegliwościach, między innymi chorobach skóry, chorobie wrzodowej i zespole jelita nadwrażliwego.
„Olej lipowy można spożywać 1-2 razy dziennie po 1-2 łyżki przy endometriozie, policystycznych jajnikach, chorobach autoimmunologicznych, chorobach skóry, chorobie wrzodowej, zespole jelita nadwrażliwego, zapaleniu nerek i pęcherza moczowego, stłuszczeniu i marskości wątroby, stłuszczeniu serca, miażdżycy, kamicy żółciowej, otyłości oraz przeroście gruczołu krokowego.”
Henryk Różański
Dawniej papkę z owoców z octem stosowano jako środek ściągający i tamujący krwawienie, a olej z nasion wykorzystywano jako jadalny i leczniczy, także na rany.
„Owoce lipy roztarte z octem (papka) służyły w dawnych wiekach jako środek ściągający i krwiotamujący. Z owoców (a właściwie nasion) wytłaczano olej jadalny i leczniczy (rany). Węgiel z lipy był składnikiem prochu strzelniczego. Świeże łyko lipowe używano do leczenia oparzeń.”
Что говорят научные исследования из PubMed · Europe PMC?
Мы выбрали исследования с лучшими положительными результатами (всего: 2). Это подборка, а не полный обзор всех исследований.
Общее число исследований по этой теме в PubMed: 9.
Цель исследования: Pandemia COVID-19 ponownie wzbudziła na świecie zainteresowanie roślinami leczniczymi jako łatwo dostępnymi źródłami terapii profilaktycznych i wspomagających. Badania etnobotaniczne stanowią ważną podstawę opracowywania leków pochodzenia roślinnego o potencjale profilaktycznym i terapeutycznym.
Результаты: Uczestnicy wymienili 45 gatunków należących do 43 rodzajów i 23 rodzin. Najwyższe wartości RFC i UV odnotowano dla Matricaria chamomilla L., Tilia sp., Thymus vulgaris L., Zingiber officinale Roscoe, Mentha sp., Citrus x limon (L.) Osbeck, Rosa canina L. i Sideritis scardica Griseb. Do gatunków o znaczeniu kulturowym zaliczono Thymus vulgaris L., Matricaria chamomilla L., Tilia sp., Mentha sp., Sideritis scardica Griseb, Zingiber officinale Roscoe i Citrus x limon (L.) Osbeck. Badanie etnobotaniczne przeprowadzone w Bułgarii dokumentuje kulturowo ważne rośliny lecznicze, które mogą znaleźć zastosowanie w profilaktyce i terapii uzupełniającej COVID-19.
Деньги на исследованиегосударство, государственные учреждения · European Union-NextGenerationEU, National Recovery and Resilience Plan of the Republic of Bulgaria
Есть ли у авторов связи с компаниями?нет — так пишут авторы
Помогал ли производитель в исследовании?НЕТ
Вид исследованиянаблюдение за людьми
Число участников513
«Не указано» не значит, что никто не платил — база не всегда это записывает.
Цель исследования: Tradycyjne stosowanie roślin leczniczych na całym świecie ma długą historię i występuje przede wszystkim w krajach o niskim i średnim dochodzie. Wcześniejsze badania etnobotaniczne dotyczące środowisk miejskich wykazały, że tradycja stosowania gatunków roślin leczniczych utrzymuje się na całym świecie; jednak informacje na temat głównego miasta w zachodniej części Meksyku, dotyczące tej tradycyjnej wiedzy i jej zmian w ciągu ostatnich kilku dekad, są skąpe.
Результаты: Analiza PCoA wyjaśniła 65.88% zmienności skumulowanej na pierwszych trzech osiach ordynacji i wyodrębniła cztery grupy gatunków, powiązane z ich pochodzeniem geograficznym. Osiem z czternastu gatunków powszechnie stosowanych jako rośliny lecznicze pochodzi z Ameryki, a pozostałe z Europy i Azji. Badanie to potwierdza utrzymywanie się tradycyjnej wiedzy dotyczącej roślin leczniczych. Choroby, z którymi mieszkańcy miasta Guadalajara radzą sobie empirycznie, są powszechne w innych częściach świata i w różnych regionach Meksyku. Wnioski te znajdują potwierdzenie w elektronicznych bazach danych obejmujących liczne badania związków fitochemicznych oraz medycznej walidacji ich aktywności biologicznej, co potwierdza empiryczne stosowanie i skuteczność tych roślin leczniczych.
Деньги на исследованиеуниверситет или фонд · University of Guadalajara
Есть ли у авторов связи с компаниями?нет — так пишут авторы
Помогал ли производитель в исследовании?НЕТ
Вид исследованиянаблюдение за людьми
«Не указано» не значит, что никто не платил — база не всегда это записывает.
Что пишут врачи ортомолекулярной медицины?
Orthomolecular Medicine News Service
„Najważniejsze informacje: Nie da się dostarczyć 10 000 mg witaminy C, jedząc owoce — za dużo cukru, za mało witaminy C. Nie wszystkie produkty pochodzenia roślinnego są nieszkodliwe. Pozostałości pestycydów i zanieczyszczenia chemiczne stanowią realne zagrożenie. Produkty roślinne często nie są pełnowartościowe pod względem odżywczym. Niektóre osoby źle tolerują produkty pochodzenia roślinnego. Kluczowe jest indywidualne podejście: jeden schemat nie sprawdza się u wszystkich. Mit witaminy C. Owoce cytrusowe niemal zawsze wymienia się jako najlepsze źródło witaminy C. Zwykle przyjmuję >10 000 mg witaminy C (VC) dziennie w ramach mojego zestawu suplementów odżywczych. Nie pozyskuję jednak VC z owoców cytrusowych (ani z żadnych innych owoców, jeśli chodzi o jej zasadniczą część) [1].”Highlights: You can't fruit your way to 10,000 mg of vitamin C-too much sugar, too little C. Not all plant-based foods are benign. Pesticide residues and chemical contamination are real concerns. Plant foods are often nutritionally incomplete. Some people don't tolerate plant-based foods well. Personalization is key: one-size-fits-all doesn't work. The Vitamin C Myth Citrus fruits are almost always quoted as the best source of vitamin C. I usually take >10,000 mg vitamin C (VC) daily as part of my nutritional supplement package. But I don't get my VC from citrus fruits (or any other fruit for the bulk part) [1].
Orthomolecular Medicine News Service
„Rohrmann S, Giovanucci E, Willett WC, Platz EA (2007) Spożycie owoców i warzyw, przyjmowanie mikroskładników odżywczych oraz łagodny rozrost gruczołu krokowego u mężczyzn w USA, Am J Clin Nutr. 85:523-529. De Marzo AM, Coffey DS, Nelson WG. (1999) Nowe koncepcje swoistości tkankowej w raku gruczołu krokowego i łagodnym rozroście gruczołu krokowego. Urology. 53(3 Suppl 3a):29-39; dyskusja 39-42. Zendehdel A, Ansari M, Khatami F, i in. (2021) Wpływ suplementacji witaminą D na progresję łagodnego rozrostu gruczołu krokowego: randomizowane badanie kontrolowane. Clin Nutr. 40:3325-3331. Rada redakcyjna: Albert G. B. Amoa, MB.Ch.B, Ph.D.”Rohrmann S, Giovanucci E, Willett WC, Platz EA (2007) Fruit and vegetable consumption, intake of micronutrients, and benign prostatic hyperplasia in US men, Am J Clin Nutr. 85:523-529. De Marzo AM, Coffey DS, Nelson WG. (1999) New concepts in tissue specificity for prostate cancer and benign prostatic hyperplasia. Urology. 53(3 Suppl 3a):29-39; discussion 39-42. Zendehdel A, Ansari M, Khatami F, et al. (2021) The effect of vitamin D supplementation on the progression of benign prostatic hyperplasia: A randomized controlled trial. Clin Nutr. 40:3325-3331. Editorial Review Board: Albert G. B. Amoa, MB.Ch.B, Ph.D.
Orthomolecular Medicine News Service
„Dlaczego więcej lekarzy nie stosowało witaminy C jako leku? Postęp wymaga czasu. Już w 1753 roku wiedziano, że świeże owoce leczą szkorbut, a mimo to rządy ignorowały ten fakt przez niemal 100 lat. W międzyczasie zmarły niezliczone tysiące ludzi. Dziewiętnastowieczny lekarz, który jako pierwszy zalecał mycie rąk między badaniem kolejnych pacjentów, umarł, będąc ignorowanym i okrytym niesławą w środowisku lekarskim. Toksycznego metalu, rtęci, używano jako leku aż do XX wieku. Pierwszym lekarzem, który zdecydowanie zaczął stosować witaminę C w leczeniu chorób, był Frederick R. Klenner, MD, który rozpoczął tę praktykę na początku lat 40. XX wieku. Dr.”Why haven't more doctors used vitamin C as medicine? Progress takes time. Fresh fruit was known to cure scurvy by 1753, yet governments ignored the fact for nearly 100 years. Countless thousands died in the meantime. The 19th century doctor who first advocated washing one's hands between patients died ignored and in disgrace with the medical profession. The toxic metal mercury was used as medicine into the twentieth century. The first physician to aggressively use vitamin C to cure disease was Frederick R. Klenner, MD, beginning back in the early 1940's. Dr.
Pisaczek не решает, кто прав. Он показывает, что было написано и где это прочитать. У каждого предложения выше есть свой источник.