Ucho jako pilot do całego ciała — czy refleksoterapia naprawdę leczy?

Cel badania: Ból pooperacyjny i lęk to nieprzyjemne dolegliwości, których często doświadczają kobiety poddawane cesarskiemu cięciu. Ponieważ rutynowe metody łagodzenia bólu po operacji są nadal niewystarczające, odczuwa się potrzebę stosowania terapii uzupełniających. Refleksologia stóp (FR) i akupresura małżowiny usznej (AA) to dwie najpopularniejsze i bezpieczne procedury stosowane w ramach terapii medycyny komplementarnej i alternatywnej.

Wyniki: Wyniki wykazały, że bezpośrednio po interwencji nasilenie bólu było istotnie mniejsze zarówno w grupie AA, jak i FR (P < 0.001) w porównaniu z grupą kontrolną. Ponadto 2 h po interwencjach nasilenie bólu było istotnie mniejsze w grupie AA niż w grupie kontrolnej (P = 0.006). Nie zaobserwowano jednak istotnych różnic między grupami FR i kontrolną (P = 0.095). Ponadto 1 i 2 h po interwencji lęk różnił się istotnie między trzema grupami (odpowiednio P = 0.033 i P = 0.018). Wyniki testu Tukeya wykazały, że różnica ta występowała wyłącznie między grupami FR i kontrolną (odpowiednio P = 0.025 i P = 0.017). AA skuteczniej zmniejsza ból po cesarskim cięciu, podczas gdy FR skutecznie zmniejsza lęk po cesarskim cięciu. Dlatego zaleca się stosowanie tych metod medycyny komplementarnej jako łatwych i nieinwazyjnych metod podczas porodu w celu poprawy wyników zdrowotnych matki.

Cel badania: Badanie skuteczności elektroakupunktury małżowiny usznej (AEP) metodą podwójnie ślepej próby przeprowadzono u 16 pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RA). Punkty na małżowinie usznej lokalizowano za pomocą urządzenia do użytku indywidualnego.

Wyniki: Każdemu pacjentowi wykonano 10 zabiegów, z wyjątkiem jednego pacjenta z grupy badanej, u którego leczenie trzeba było przerwać po 3. zabiegu z powodu rozwoju zapalenia żył głębokich lewej kończyny dolnej. Ocena subiektywna wykazała poprawę u wszystkich pacjentów z grupy badanej (znaczną poprawę u 2 pacjentów); w grupie kontrolnej poprawę odnotowano tylko u jednego pacjenta, brak efektu — u 3 pacjentów, a pogorszenie — u 2 pacjentów. Ocena obiektywna wykazała poprawę odpowiednio u 6 pacjentów (znaczną poprawę u jednego pacjenta) i u jednego pacjenta, brak efektu — odpowiednio u 2 i 2 pacjentów, a pogorszenie — odpowiednio u jednego i 3 pacjentów. W grupie badanej odnotowano korzystny przebieg w czasie wszystkich 8 wskaźników charakteryzujących stopień bólu i aktywności zapalnej (w przypadku 7 z nich był on istotny statystycznie); w grupie kontrolnej odnotowano korzystny przebieg w czasie 3 wskaźników, a 5 wskaźników uległo pogorszeniu.

Cel badania: Kuracja akupunkturą srebrnymi igłami w strefach małżowiny usznej i ciała, z dodatkowym oddziaływaniem na strefy akupunkturowe poprzez ucisk mikroigłami, wywołała działanie hipotensyjne u 360 pacjentów z początkowym stadium nadciśnienia samoistnego.

Wyniki: Kuracja akupunkturą srebrnymi igłami w strefach małżowiny usznej i ciała, z dodatkowym oddziaływaniem na strefy akupunkturowe poprzez ucisk mikroigłami, wywołała działanie hipotensyjne u 360 pacjentów z początkowym stadium nadciśnienia samoistnego. Ten efekt, odnotowany u 82.1% poddanych oddziaływaniu pacjentów, nie był jedyną pozytywną reakcją, ponieważ wystąpiło również zmniejszenie zespołu hiperkinetycznego ze znacznym spadkiem zużycia energii, zmniejszenie dobowego wydalania adrenaliny, zahamowanie aktywności reniny w osoczu oraz normalizacja metabolizmu lipidów. U większości pacjentów działanie hipotensyjne utrzymywało się przez 12 miesięcy. Nadmierna aktywność reniny w osoczu, hipokinetyczny i skrajnie hiperkinetyczny typ hemodynamiczny ograniczały skuteczność tej metody.

Cel badania: W celu poprawy wyników leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego autorzy zastosowali refleksoterapię (na ciele i małżowinie usznej). Wykazano, że zastosowana metoda ma przewagę nad istniejącymi metodami tradycyjnymi.

Wyniki: W celu poprawy wyników leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego autorzy zastosowali refleksoterapię (na ciele i małżowinie usznej). Wykazano, że zastosowana metoda ma przewagę nad istniejącymi metodami tradycyjnymi. Przeprowadzono wielokryterialną analizę matematyczną skuteczności laserowej refleksoterapii w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego i ustalono, że wynosi ona 89%.

Cel badania: Przedstawiono porównawczą ocenę różnych metod refleksoterapii — RT (akupunktury, elektroakupunktury, farmakopunktury i termopunktury) w leczeniu angiopatii niedokrwiennych kończyn dolnych. Leczeniem objęto 124 pacjentów z angiopatiami niedokrwiennymi; 86 z nich miało I–II stadium choroby, a 38 — III stadium.

Wyniki: Badania czynnościowe wykazały jednakową reakcję obwodowego przepływu krwi na różne metody RT. Wykazano umiarkowaną hipokoagulację w porównaniu ze stanem wyjściowym. Kryteriami skutecznego leczenia były objawy kliniczne (poprawa stanu ogólnego, zmniejszenie zespołu bólowego) oraz poprawa parametrów biochemicznych i fizjologicznych. Wyniki badania pomogły opracować metody leczenia z różnymi wariantami RT i zalecić ich stosowanie w praktyce klinicznej w ramach skojarzonego leczenia tej choroby.

Cel badania: Na podstawie oceny kliniczno-neurofizjologicznej 120 pacjentów z dysfunkcjami ślimakowo-przedsionkowymi opracowano metodę refleksoterapii dousznej w przypadku powyższej patologii. Nowa metoda leczenia przewyższa istniejące pod względem stopnia modulacji funkcji ślimakowo-przedsionkowej, a także hemodynamiki i metabolizmu mózgu.

Wyniki: Na podstawie oceny kliniczno-neurofizjologicznej 120 pacjentów z dysfunkcjami ślimakowo-przedsionkowymi opracowano metodę refleksoterapii dousznej w przypadku powyższej patologii. Nowa metoda leczenia przewyższa istniejące pod względem stopnia modulacji funkcji ślimakowo-przedsionkowej, a także hemodynamiki i metabolizmu mózgu.

Cel badania: Przezskórna stymulacja nerwu błędnego przez małżowinę uszną (taVNS) jest stosunkowo nieinwazyjną alternatywną metodą leczenia pacjentów z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD). Postuluje się, że akupunktura może przynosić efekty terapeutyczne w MDD poprzez hamowanie zapalnych reakcji nerwu błędnego.

Wyniki: Związek między taVNS a ośrodkowym/obwodowym stanem czynnościowym układu odpornościowego, a także zmianami w obwodach neuronalnych mózgu, nie został jednak dotąd wyjaśniony. W niniejszej pracy przedstawiamy anatomiczne podstawy taVNS i podkreślamy, że znacząco moduluje ona aktywność i łączność szerokiego zakresu sieci neuronalnych, w tym sieci stanu spoczynkowego, sieci wykonawczej oraz sieci zaangażowanych w obwody emocjonalne i nagrody. Ponadto przedstawiamy mechanizm zapalny MDD i opisujemy, w jaki sposób taVNS hamuje zapalenie ośrodkowe i obwodowe, co może mieć związek ze skutecznością taVNS w zmniejszaniu nasilenia depresji. Nasz przegląd sugeruje związek między hamowaniem zapalenia a zmianami w obszarach/obwodach mózgu po zastosowaniu taVNS.

Cel badania: ocena różnorodnych dowodów naukowych dotyczących skuteczności terapii komplementarnych w kontrolowaniu objawów ze strony dolnych dróg moczowych u dorosłych i starszych mężczyzn.

Wyniki: Zidentyfikowano łącznie 585 rekordów i wybrano 12 badań klinicznych spełniających kryteria włączenia. Wyniki uwzględniane w badaniach do analizy skuteczności terapii komplementarnych obejmowały zwalidowane kwestionariusze oceniające nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych (uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, częste oddawanie moczu, przerywany strumień, słaby strumień, ból lub trudności w oddawaniu moczu, nykturia i naglące parcie) oraz parametry urodynamiczne. W badaniach analizowano komplementarne terapie fitoterapeutyczne (n=8) i elektroakupunkturę (n=4). Sześć badań dotyczących fitoterapii wykazało istotność statystyczną. W dwóch badaniach elektroakupunktura przyniosła istotną poprawę objawów. fitoterapia skutecznie kontrolowała objawy związane z częstomoczem, naglącym parciem, nykturią, niepełnym opróżnianiem pęcherza, przerywanym strumieniem moczu, słabym strumieniem oraz wysiłkiem potrzebnym do rozpoczęcia oddawania moczu.