Pisaczek — स्वास्थ्य पर डॉक्टर और जड़ी-बूटी विशेषज्ञ क्या कहते हैंस्वास्थ्य से जुड़ा सवाल पूछें: आपको चुने हुए डॉक्टरों और जड़ी-बूटी विशेषज्ञों की राय मिलेगी, वैज्ञानिक अध्ययन अतिरिक्त जानकारी के रूप में।
Korzeń żywokostu stosowano między innymi przy złamaniach, także z obrzękiem lub uszkodzeniem tkanek miękkich.
„Korzeń żywokostu miał przede wszystkim zastosowanie w leczeniu nieżytu układu oddechowego, trudno gojących się ran, w leczeniu złamań otwartych i z uszkodzeniem tkanki miękkiej, złamań z obrzękami. 100, 200 lat temu i jeszcze dawniej odwar z korzenia żywokostu (gotować kilka minut) podawano jako środek pędzący poty, osłaniający błony śluzowe, powlekający przewód pokarmowy, łagodzący podrażnienia żołądka i jelit, przy stanach zapalnych przewodu pokarmowego i dróg oddechowych.”
Alkaloidy pirolizydynowe z korzenia żywokostu mogą toksycznie działać na wątrobę po przyjęciu doustnym.
„Korzeń żywokostu zawiera substancje znane jako alkaloidy pirolizydynowe, które wykazują toksyczny wpływ na wątrobę w przypadku przyjmowania doustnego. Krótkotrwałe stosowanie korzenia żywokostu na skórę nie powinno stanowić istotnego ryzyka. W każdym leku zawierającym korzeń żywokostu należy określić zawartość alkaloidów pirolizydynowych, a pacjent nie powinien być narażony na dawkę wyższą niż 0,35 mikrogramów alkaloidów pirolizydynowych na dobę.”
Europejska Agencja Leków (EMA) uznaje stosowanie preparatów z korzenia na skórę przy łagodzeniu objawów drobnych zwichnięć i stłuczeń.
„HMPC stwierdził, że z uwagi na ugruntowane stosowanie leki zawierające korzeń żywokostu mogą być stosowane w łagodzeniu objawów towarzyszących drobnym zwichnięciom i stłuczeniom. Leki te powinny być stosowane wyłącznie u osób dorosłych i nie dłużej niż 10 dni.”
Takie preparaty powinny być stosowane wyłącznie przez dorosłych i nie dłużej niż 10 dni.
„Leki te powinny być stosowane wyłącznie u osób dorosłych i nie dłużej niż 10 dni. Szczegółowe informacje dotyczące przyjmowania leków zawierających korzeń żywokostu oraz tego, kto może je stosować, można znaleźć w ulotce dla pacjenta dołączonej do leku.”
Europejska Agencja Leków (EMA) zaznacza, że uznane zastosowanie opiera się głównie na długim tradycyjnym stosowaniu, a nie na wystarczających dowodach z badań klinicznych.
„Oznacza to, że pomimo braku wystarczających dowodów z badań klinicznych, skuteczność tych leków roślinnych jest prawdopodobna i istnieją dowody na to, że są one bezpiecznie stosowane w ten sposób od co najmniej 30 lat (w tym od co najmniej 15 lat w UE).”
Henryk Różański uważa, że suszenie, rozdrabnianie i gotowanie zmniejszają ilość alkaloidów do poziomu, który nie zagraża zdrowiu.
„Zywokost podczas suszenia traci większość alkaloidów. Rozdrabnianie, gotowanie dodatkowo rozkłada alkaloidy. W praktyce poziom alkaloidów jest więc na tyle niski, ze nie zagraża zdrowiu. Ja prywatnie stosuję żywokost, bardzo go cenię. Stosowany był w medycynie od wielu lat i ufam takim środkom, które przetrwały taką próbę czasu.”
Henryk Różański zalecał doustne używanie żywokostu przy dolegliwościach gardła i dróg oddechowych.
„Przy nieżycie gardła, suchym kaszlu, chrypce, zapaleniu oskrzeli polecam żywokost w postaci syropu, wywaru z miodkiem lub sokiem owocowym. Przyniesie szybko ulgę. Moim zdaniem działanie żywokostu nie zależy tylko od śluzów, co w mojej praktyce wyszło podczas prób zastąpienia go innymi surowcami śluzowymi.”
Henryk Różański podaje, że żywokost jest dopuszczony do sprzedaży, ale przeznaczony do stosowania zewnętrznego.
„Zgodnie z Dz. U. Nr 76, poz. 682 – załącznik 1 żywokost jest dopuszczony do sprzedaży poza aptekami (sklepy zielarskie, a nawet ogólnospożywcze), jednakże przeznaczenie żywokostu jest zewnętrzne.
W II połowie XX wieku opublikowano bowiem dane toksykologiczne dotyczące alkaloidów pirolizydynowych obecnych, między innymi w żywokoście.”
Henryk Różański wskazuje, że w doświadczeniach alkaloidom przypisano działanie toksyczne na wątrobę i rakotwórcze.
„Doświadczalnie wykazano hepatotoksyczne i kancerogenne właściwości tych alkaloidów. Komisja E dopuszcza jedynie zewnętrzne stosowanie żywokostu w formie 5-20% maści i żelu.
Oczywiście w nieoficjalnej medycynie ludowej korzeń żywokostu jest nadal używany wewnętrznie, podobnie jak i w niektórych krajach pozaeuropejskich.”
Henryk Różański krytykuje zakaz doustnego stosowania i twierdzi, że ilość alkaloidów może różnić się zależnie od miejsca wzrostu rośliny.
„Nie można np. porównywać zawartości alkaloidów w żywokoście rosnącego w Polsce i w krajach Europy Południowej, czy Ameryki Północnej. Ale jest decyzja, żywokostu nie wolno stosować doustnie, bo zawiera hepatotoksyczne alkaloidy pirolizydynowe. Nie ważne, że takie alkaloidy pirolizydynowe są w innych surowcach, w większych ilościach, „dozwolonych” przez EMEA i słynną Komisję E.”
Henryk Różański opisuje doustny odwar z żywokostu jako dawniej stosowany między innymi przy dolegliwościach przewodu pokarmowego i dróg oddechowych.
„100, 200 lat temu i jeszcze dawniej odwar z korzenia żywokostu (gotować kilka minut) podawano jako środek pędzący poty, osłaniający błony śluzowe, powlekający przewód pokarmowy, łagodzący podrażnienia żołądka i jelit, przy stanach zapalnych przewodu pokarmowego i dróg oddechowych.”
Henryk Różański podaje przepis na picie odwaru z korzenia kilka razy dziennie.
„Octem żywokostowym płukałem kiedyś jamę ustną (1 łyżeczka na pół szklanki wody) przy pleśniawkach i bolesnych nadżerkach w jamie ustnej oraz zapaleniu dziąseł po wizycie u dentysty.
Wywar z korzenia można pić kilka razy dziennie po 100-150 ml. Korzenie zagotować i odstawić pod przykryciem na 30-40 minut, aby śluzy przeszły do wody, przecedzić. Gdy pogotujemy je kilka minut uzyskamy odwar bogaty w krzemionkę.”
Henryk Różański opisuje doustną mieszankę z korzeniem żywokostu polecaną przy artrozie.
„Popularna jest również mieszanka pomocna w terapii stanów zapalnych i zmian zwyrodnieniowych stawów:
Rp. Szwajcarska mieszanka ziołowa do zaparzania, polecana przy artrozie
Korzeń żywokostu 20 g Liść pokrzywy 20 g Korzeń czarciego pazura (hakorośli) 20 g Kora wierzby 20 g Korzeń mniszka 20 g Zioła wymieszać.”
Henryk Różański donosi, że wycofano syrop żywokostowy, i ocenia ilość alkaloidów jako bardzo małą.
„Nadgorliwi polscy urzędnicy wycofali syropek żywokostowy z aptek, podniecając się pracami z zakresu toksykologii alkaloidów pirolizydynowych, których w żywokoście jest jak “kot napłakał”. Przy nieżycie gardła, suchym kaszlu, chrypce, zapaleniu oskrzeli polecam żywokost w postaci syropu, wywaru z miodkiem lub sokiem owocowym.”
PubMed · Europe PMC के वैज्ञानिक शोध क्या कहते हैं?
हमने सबसे अच्छे सकारात्मक परिणामों वाले 2 शोध चुने हैं। यह एक चयन है, सभी शोधों की पूरी समीक्षा नहीं।
PubMed में इस विषय पर कुल अध्ययनों की संख्या: 7।
अध्ययन का उद्देश्य: W badaniu oceniono wpływ Symphytum officinale w potencji homeopatycznej (6cH) na moment obrotowy usuwania oraz gęstość kości w badaniu radiograficznym wokół implantów tytanowych wszczepionych w piszczele szczurów.
परिणाम: Zarówno ocena momentu obrotowego usuwania, jak i gęstości kości w badaniu radiograficznym wykazały, że leczenie S. officinale 6cH nasilało tworzenie kości wokół mikroimplantów, głównie w 14. dniu. W 56. dniu gęstość kości w badaniu radiograficznym była większa w grupie leczonej. Na podstawie analizy radiograficznej i mechanicznej wnioskujemy, że S. officinale 6cH nasila, przede wszystkim we wczesnych etapach osteointegracji, tworzenie kości wokół implantów tytanowych w piszczelach szczurów.
क्या लेखकों का कंपनियों से संबंध है?नहीं बताया गया
क्या किसी निर्माता ने अध्ययन में मदद की?पता नहीं
अध्ययन का प्रकारपशु अध्ययन
“नहीं बताया गया” का अर्थ यह नहीं कि किसी ने भुगतान नहीं किया — डेटाबेस हमेशा यह दर्ज नहीं करता।
अध्ययन का उद्देश्य: Symphytum officinale (SO) jest rośliną leczniczą. W badaniu sprawdzano, czy dawki homeopatyczne SO mogą przyspieszać gojenie złamań u dorosłych samców szczurów albinosów Wistar po wywołaniu złamania.
परिणाम: Zdjęcia rentgenowskie wykazały szybsze tworzenie się kostniny (zarówno miękkiej, jak i twardej) w grupach leczonych MT i doustnymi dawkami 6C SO. Ilościowa morfometria kości wskazała na nasilenie osteogenezy zarówno w miękkiej (wczesnej), jak i twardej (późnej) kostninie u zwierząt leczonych MT i dawkami 6C SO. Ocena immunohistochemiczna miękkiej (wczesnej) i twardej (późnej) kostniny pod kątem Col1A1 i osteokalcyny ujawniła mechanizmy wspierające osteogenezę. Stężenia B-ALP i CTX w surowicy wskazywały na aktywność osteoanaboliczną u szczurów leczonych dawką MT SO. Doustne podawanie dawek homeopatycznych Symphytum officinale (zwłaszcza dawki nalewki macierzystej) może przyspieszać gojenie złamań u dorosłych samców szczurów albinosów Wistar.