SzczepionkiBadania zaktualizowane w tym miesiącuRtęć w szczepionce dla dziecka? Poniżej 40 ng nie musi być podana w składzie!
Co piszą Specjaliści Naturalnych Terapii?
Opisane badanie łączy ekspozycję na rtęć ze szczepionek zawierających tiomersal z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Tiomersal był powszechnie stosowany w szczepionkach dla dzieci, a przy ilości poniżej 40 nanogramów na dawkę producent nie musi podawać go w składzie.
Instytucje zdrowia publicznego utrzymują, że nie udowodniono związku między etylortęcią ze szczepionek a wzrostem przypadków autyzmu.
Piotr Witczak pisze, że bogate kraje od 25 lat stosują głównie szczepionki bez tiomersalu i wskazuje, że rtęć nie musi być jedynym możliwym czynnikiem rozwoju autyzmu.
Stowarzyszenie STOP NOP przytacza związki między rtęcią ze szczepionek a zaburzeniami neurorozwojowymi oraz przedwczesnym dojrzewaniem.
Przytoczone badanie wiąże większą ekspozycję na rtęć organiczną ze szczepionek z późniejszym ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych.
Stowarzyszenie STOP NOP twierdzi, że szczepionki z tiomersalem nadal podaje się dzieciom i ciężarnym.
Opisane badanie wiąże większą ekspozycję na rtęć organiczną ze szczepionek z późniejszym ryzykiem autyzmu.
Stowarzyszenie STOP NOP przytacza badania łączące tiomersal ze szczepionek z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem i upośledzeniem umysłowym.
Stowarzyszenie STOP NOP opisuje etylortęć z tiomersalu jako silnie toksyczną i twierdzi, że nie opuszcza ona szybko organizmu.
Stowarzyszenie STOP NOP twierdzi, że śladowe ilości tiomersalu nadal znajdują się w większości szczepionek.
Informacja o szczepionce, w której tiomersal jest konserwantem, ma ostrzegać o możliwej reakcji alergicznej.
Przy pozostałości tiomersalu poniżej 40 nanogramów na dawkę lub na niewykrywalnym poziomie nie zaleca się informacji o nim w ulotce i charakterystyce leku.
Stowarzyszenie STOP NOP przytacza badanie, według którego etylortęć ze szczepionek może wiązać się ze słabszym rozwojem psychomotorycznym niemowląt.
Stowarzyszenie STOP NOP wymienia rtęć w szczepionkach jako składnik o właściwościach toksycznych i alergizujących.
Co mówią badania naukowe z PubMed · Europe PMC?
Wybraliśmy 8 badań z najlepszymi, pozytywnymi wynikami. To wybór, a nie pełny przegląd wszystkich badań.
Liczba wszystkich badań na ten temat w bazie PubMed: 244.
Cel badania: Możliwość związku między szczepieniami w dzieciństwie a późniejszym rozwojem autyzmu była przedmiotem ogromnej debaty. W ostatnim czasie stało się to poważnym problemem zdrowia publicznego, ponieważ w społeczności wzrasta liczba chorób, którym można zapobiegać za pomocą szczepień, z powodu obaw przed „związkiem” między szczepieniami a autyzmem.
Wyniki: Dane kohortowe nie wykazały związku między szczepieniem a autyzmem (OR: 0.99; 95% CI: 0.92 do 1.06) ani ASD (OR: 0.91; 95% CI: 0.68 do 1.20), ani też związku między autyzmem a MMR (OR: 0.84; 95% CI: 0.70 do 1.01), tiomersalem (OR: 1.00; 95% CI: 0.77 do 1.31) lub rtęcią (Hg) (OR: 1.00; 95% CI: 0.93 do 1.07). Podobnie dane z badań kliniczno-kontrolnych nie wykazały dowodów na zwiększone ryzyko rozwoju autyzmu lub ASD po ekspozycji na MMR, Hg lub tiomersal, gdy grupowano je według schorzenia (OR: 0.90, 95% CI: 0.83 do 0.98; p=0.02) lub według rodzaju ekspozycji (OR: 0.85, 95% CI: 0.76 do 0.95; p=0.01). Wyniki tej metaanalizy sugerują, że szczepienia nie są związane z rozwojem autyzmu ani zaburzenia ze spektrum autyzmu. Ponadto składniki szczepionek (tiomersal lub rtęć) ani szczepionki skojarzone (MMR) nie są związane z rozwojem autyzmu ani zaburzenia ze spektrum autyzmu.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Cel badania: Chociaż przeprowadzono znaczną liczbę badań epidemiologicznych w celu wyjaśnienia związków między ekspozycją na rtęć w okresie zarodkowym lub wczesnym niemowlęctwie a późniejszą zapadalnością na zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD) lub zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), wnioski nadal pozostają niejasne.
Wyniki: Podsumowujące OR były podobne po wykluczeniu badań, w których nie skorygowano wyników o czynniki zakłócające. Umiarkowane szkodliwe skutki zaobserwowano wyłącznie w przypadku ekspozycji środowiskowej na rtęć nieorganiczną lub organiczną i ASD/ADHD. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie, ponieważ liczba badań epidemiologicznych dotyczących tej kwestii była ograniczona, a badania te są nadal na wczesnym etapie. Dla lepszego zrozumienia skutków takich ekspozycji środowiskowych uzasadnione są dalsze badania skupiające się na osobach z genetyczną podatnością na zaburzenia rozwojowe.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Cel badania: Według najnowszych dowodów nawet 40-50% zmienności podatności na zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD) może być uwarunkowane czynnikami środowiskowymi. W niniejszym artykule dokonaliśmy przeglądu przeglądów systematycznych i metaanaliz dotyczących środowiskowych czynników ryzyka ASD. Oceniliśmy jakość dowodów w każdym przeglądzie i przedstawiliśmy krótki przegląd postulowanych mechanizmów środowiskowych czynników ryzyka ASD.
Wyniki: Obecne dowody wskazują, że kilka czynników środowiskowych, w tym szczepienia, palenie tytoniu przez matkę, ekspozycja na tiomersal i najprawdopodobniej techniki wspomaganego rozrodu, nie wiąże się z ryzykiem ASD. Natomiast zaawansowany wiek rodziców wiąże się z wyższym ryzykiem ASD. Powikłania okołoporodowe związane z urazem lub niedokrwieniem i niedotlenieniem również wykazują silny związek z ASD, podczas gdy inne czynniki związane z ciążą, takie jak otyłość matki, cukrzyca matki i cięcie cesarskie, wykazują słabszy (ale istotny) związek z ryzykiem ASD. Przeglądy dotyczące składników odżywczych nie pozwoliły na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków co do szkodliwych skutków niedoboru kwasu foliowego i kwasów omega 3, ale u pacjentów z ASD wydaje się występować niedobór witaminy D. Badania dotyczące pierwiastków toksycznych były w dużej mierze ograniczone przez ich projekt, ale istnieją wystarczające dowody na związek niektórych metali ciężkich (przede wszystkim rtęci nieorganicznej i ołowiu) z ASD, co uzasadnia dalsze badania.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Cel badania: Szczepienia są jedną z najważniejszych interwencji w dziedzinie zdrowia publicznego służących ograniczeniu zachorowalności i śmiertelności dzieci. Tiomersal jest organicznym związkiem rtęci stosowanym jako środek konserwujący w fiolkach wielodawkowych.
Wyniki: W wyniku tych kontrowersji pojawiły się głosy domagające się ustawowego zakazu szczepionek zawierających tiomersal, co miałoby duży wpływ na koszty i logistykę powszechnych programów szczepień. Celem tego artykułu jest przegląd literatury dotyczącej głównych kontrowersji związanych z tiomersalem w szczepionkach i jego domniemanym związkiem z autyzmem. Dokonaliśmy historycznego przeglądu tych kontrowersji w świetle dostępnych dowodów naukowych i stanowisk ważnych organizacji międzynarodowych. Doszliśmy do wniosku, że obecnie dostępne dowody nie potwierdzają związku między tiomersalem a zaburzeniami neurorozwojowymi u dzieci, takimi jak autyzm.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Cel badania: Tiomersal, zwany również thimerosalem, jest pochodną rtęci etylowej stosowaną jako środek konserwujący, aby zapobiec skażeniu bakteryjnemu wielodawkowych fiolek ze szczepionką po ich otwarciu. Ekspozycja na niskie dawki tiomersalu wiązała się zasadniczo z reakcjami nadwrażliwości.
Wyniki: Niedawno hipoteza, że rtęć zawarta w szczepionkach może być przyczyną autyzmu i innych zaburzeń rozwoju neurologicznego, wywołała nową debatę w środowisku medycznym i wśród ogółu społeczeństwa. Dotychczas żadne badania epidemiologiczne przeprowadzone w Europie i innych miejscach nie potwierdzają tego założenia. Chociaż należy podejmować wszelkie wysiłki, aby unikać niepotrzebnej ekspozycji osób szczepionych na potencjalnie toksyczny związek, należy podkreślić, że 1) publiczne informowanie o tej kwestii doprowadziło w USA do spadku wyszczepialności przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B wśród dzieci urodzonych przez matki z dodatnim wynikiem HBs Ag; 2) kwestia ta nie miała rzeczywistego znaczenia we Francji, gdzie do 2002 roku wszystkie szczepionki dziecięce, z wyjątkiem dwóch szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, były wolne od tiomersalu; oraz 3) w krajach rozwijających się stosujących wielodawkowe fiolki ze szczepionką przejście na szczepionki wolne od tiomersalu w opakowaniach jednodawkowych wiązałoby się z tak dużym dodatkowym kosztem, że miliony dzieci nie miałyby już dostępu do szczepień.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Cel badania: Tiomersal jest konserwantem rtęciowym, który do 2001 roku był szeroko stosowany w wielodawkowych fiolkach ze szczepionkami w Stanach Zjednoczonych i Europie, a nadal jest używany w wielu krajach na całym świecie. Przeprowadziliśmy badanie farmakokinetyczne w celu oceny stężenia we krwi i eliminacji rtęci etylowej po zaszczepieniu niemowląt szczepionkami zawierającymi tiomersal.
Wyniki: Dla grup 1, 2 i 3, odpowiednio: (1) średnie +/- SD masy ciała wynosiły 3.4 +/- 0.4, 5.1 +/- 0.6 i 7.7 +/- 1.1 kg; (2) maksymalne średnie +/- SD stężenia rtęci we krwi wynosiły 5.0 +/- 1.3, 3.6 +/- 1.5 i 2.8 +/- 0.9 ng/mL i występowały od 0.5 do 1 dnia po szczepieniu; (3) maksymalne średnie +/- SD stężenia rtęci w kale wynosiły 19.1 +/- 11.8, 37.0 +/- 27.4 i 44.3 +/- 23.9 ng/g i występowały 5. dnia po szczepieniu we wszystkich grupach; oraz (4) stężenia rtęci w moczu były w większości niewykrywalne. Okres półtrwania rtęci we krwi obliczono na 3.7 dnia, a jej stężenie powróciło do poziomu sprzed szczepienia do 30. dnia. Okres półtrwania rtęci etylowej podanej domięśniowo z tiomersalu w szczepionkach niemowlętom jest znacznie krótszy niż okres półtrwania rtęci metylowej podanej doustnie dorosłym. Po szczepieniu wykryto zwiększone stężenie rtęci w kale, co sugeruje, że przewód pokarmowy uczestniczy w eliminacji rtęci etylowej.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Cel badania: Rtęć jest metalem, który w temperaturze pokojowej jest cieczą. Rtęć ma długą i interesującą historię wynikającą z jej zastosowania w medycynie i przemyśle oraz wywoływanej przez nią toksyczności.
Wyniki: Rtęć ma długą i interesującą historię wynikającą z jej zastosowania w medycynie i przemyśle oraz wywoływanej przez nią toksyczności. W wystarczająco dużych dawkach wszystkie postacie rtęci mogą wywoływać toksyczność. Do najbardziej tragicznych wydarzeń związanych z toksycznością rtęci w najnowszej historii należą zdarzenia w zatoce Minamata i Niagata w Japonii w latach 50. XX wieku oraz w Iraku w latach 70. XX wieku. Nowsze zagadnienia dotyczące toksyczności rtęci obejmują skrajną toksyczność związku dimetylortęci odnotowaną w 1998 roku, możliwą toksyczność związaną z amalgamatami dentystycznymi oraz obalony związek między szczepionkami a autyzmem, przypisywany obecności środka konserwującego zawierającego rtęć, tiomersalu.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Cel badania: Wprowadzenie: Tiomersal był szeroko stosowany jako środek konserwujący zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów w lekach i szczepionkach. Jednak w 1999 roku zażądano usunięcia go ze składów szczepionek z powodu obaw o jego potencjalne skutki uboczne u ludzi, po czym zmniejszyła się liczba uczuleń wykrywanych w testach płatkowych.
Wyniki: Wnioski: Znaczne zmniejszenie częstości uczulenia na tiomersal z upływem czasu prawdopodobnie odzwierciedlało politykę usuwania go ze szczepionek i leków po 1999 roku. Podobnie wyższa częstość reakcji w testach płatkowych u pacjentów urodzonych w latach 1981-1990 może odzwierciedlać powszechną obecność tego haptenu w szczepionkach i lekach w latach 80. Ponadto zwiększona częstość dodatnich reakcji na tiomersal w testach płatkowych u pracowników ochrony zdrowia prawdopodobnie odzwierciedlała większy poziom wyszczepienia przeciw grypie w tej grupie w porównaniu z innymi kategoriami zawodowymi. Dodatnie reakcje w testach płatkowych na tiomersal po 2000 roku prawdopodobnie nie miały jednak znaczenia klinicznego.
„Nie podano” nie znaczy, że nikt nie płacił — baza nie zawsze to zapisuje.
Co piszą lekarze medycyny ortomolekularnej?
Źródła (14)
- Stowarzyszenie STOP NOP — Neurotoksyczny tiomersal nadal jest w szczepionkach i producenci nie muszą tego ujawniać w ulotce – Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach "STOP NOP"
- Piotr Witczak — Dlaczego rtęć należy uważać za główną przyczynę autyzmu?
- Stowarzyszenie STOP NOP — Dr n.med. Dorota Sienkiewicz „Bezpieczne szczepienia” – alternatywny kalendarz szczepień – Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach "STOP NOP"
- Vaccines are not associated with autism: an evidence-based meta-analysis of case-control and cohort studies. · Vaccine 2014
- A meta-analysis of the evidence on the impact of prenatal and early infancy exposures to mercury on autism and attention deficit/hyperactivity disorder in the childhood. · Neurotoxicology 2014
- Environmental risk factors for autism: an evidence-based review of systematic reviews and meta-analyses. · Mol Autism 2017
- [Addressing the controversy regarding the association between thimerosal-containing vaccines and autism]. · Rev Peru Med Exp Salud Publica 2013
- [Mercury in vaccines]. · Bull Acad Natl Med 2003
- Mercury levels in newborns and infants after receipt of thimerosal-containing vaccines. · Pediatrics 2008
- Mercury exposure and public health. · Pediatr Clin North Am 2007
- A Multi-Center Study on Sensitization to Thimerosal in North-Eastern Italy, 1997-2023: Prevalence, Risk Factors, the Role of Occupation and the Impact of Vaccinations. · Vaccines (Basel) 2025
- Orthomolecular Medicine News Service — Vitamin C Prevents Vaccination Side Effects, Increases Effectiveness
- Orthomolecular Medicine News Service — VACCINE ADJUVANTS AND EXCIPIENTS: Know what else comes through the needle?
- Orthomolecular Medicine News Service — Flu Vaccine: No Good Evidence
Pisaczek nie ocenia, kto ma rację. Pokazuje, co napisano i gdzie to przeczytać. Każde zdanie powyżej ma swoje źródło.